Tanuki-Anime

nie zdołałam „strawić” tego anime do końca- dostałam niestrawności mniej więcej w połowie i został dokonany zwrot… za anime zabrałam się, ponieważ jestem fanką mangi- jednak (albo może- DLATEGO) nie zdołałam zmusić się do obejrzenia go całego…
TO ANIME TO PORAŻKA!
do wszystkich tych, którzy obejrzeli i im się podobało: Poczytajcie lepiej mangę.

Oczekiwałam po tym czegoś więcej. Nie jestem zadowolona z tego anime, bo kończy się jakby było w połowie. Główny bohater niczym się nie wyróżniał, moją ulubioną postacią jest Frau, a reszta jakoś nie specjalnie przypadła mi do gustu. Muzyka spoko, opening był świetny. Ogólnie dobre, ale mogło być lepsze.

Do anime zabrałam się niestety przed przeczytaniem recenzji. Cóż, drugi raz nie popełnię tego błędu. Poprzestanę na mandze. Właściwie we wszystkim zgadzam się z recenzentką, chociaż osobiście wystawiłabym jeszcze gorszą ocenę, szczególnie za to, co zrobili z Ayanamim (tak, należę do grupy jego oddanych fangirls).
Poza tym uważam, że próba zmiany kreski z mangi zdecydowanie nie wyszła twórcom (tFUrcom?) na dobre.
O fabule może nie będę się rozpisywać. Jeszcze mi serce wysiądzie. Ze złości.

Jestem ogólnie mówiąc zadowolona z tego anime. Co prawda początkowo ciągnęła się wolno jak gówno przez morze,ale potem w 7 odcinku zaczęło mi się to podobać. Chociaż mnie to dziwiło na początku, to, że najpierw Teito i Mikage są w wojsku, potem w kościele i tego kościoła nie próbują odejść. Potem walki z tymi khorami i pułkownikiem Ayanamą kliknij: ukryte  i ta śmierć Mikage, buu :(. Ale postać pod którą się odrodził była słodka.. Podobały mi się bardzo walki.

a mi się bardzo podobało to anime .Grafika i muzyka również.Wszystko działo się w tedy kiedy powinno.Jak zaczęłam to się wciągnęłam . polecam :)

Jestem dopiero na czwartym odcinku a już mnie coś trafia jak to oglądam. Przez cztery bite odcinki akcja prawie w ogóle nie posuwa się do przodu – po ucieczce z bazy wojskowej i wylądowaniu w katedrze mamy pełno wstawek i wstaweczek które z pewnością zachwycają fanów animacji (bo animacja jest piękna, nie da się zaprzeczyć), ale fabułą przynudzają jak rozciągnięte toffi. Teito nic, tylko chodzi w kółko po całej katedrze i zastanawia się co z Mikage, a Mikage ciągle siedzi w pokoju przesłuchań i jest traktowany tym samym pytaniem przez trzy bite odcinki – przeciąganie akcji jest tak oczywiste, że bardziej być nie może, bo w anime, gdzie nie musiano by tego robić, to wszystko zamknęłoby się wjednym odcinku (góra). Dodatkowo Teito, idąc prosto w łapy Kora zachowuje się conajmniej bezmyślnie, a ja, mimo, że jestem w stanie wybaczyć wiele bohaterowi, to jednak nie bezpardowony brak użycia rozumu. Dodatkowo może jestem przewrażliwiona, ale rażą mnie stereotypowe podejścia do bohaterów rodem z encyklopedii Co Powiniem Robić Typowy Bishonen – hodowanie kwiatków, dystyngowane picie herbatki, drażnienie głównego bohatera, etc. już nie mówiąc o tym, że ksiądz ma schowane w bibliotece gazetki wiadomej treści (!). Póki co, to jedyne co mi przychodzi do głowy, że ta seria to jeden wielki fanserwis opakowany w śliczne pudełeczko z animacji – ale kompletnie puste w środku. Może i jest coś więcej w fabule z tymi duchami, ale jeśli do wyjasnień nie dojdzie w ciągu najbliższych trzech odcinków, to chyba tego nie doczekam:/ Naprawdę źle zrealizowane anime.

Jeny! jak dla mnie ta recenzja jest… hm… do bani XD
UWIELBIAM 07­‑GHOST !!! Frau , Teito , Mikage , Labrador , Castor , Aya­‑tan ( i jeszcze pare xD) byli naprawdę niesamowici ! nie mam na mśli że Ayatan rządził ale wszyscy byli swietnie dopracowani i wspaniale odgrywali swoją rolę ! Odkąd zobaczyłam 07­‑ghost po prostu się w nim zakochałam*O* Tak jak wielu innych BARDZO polecam ;D

Muszę przyznać, że po przeczytaniu recenzji, nie spodziewałam się tego co dojrzałam w tym anime. Dojrzałam w nim genialna kreskę, wspaniała muzykę (opening, ending + ost.), seyuu – najlepsi z najlepszych! Fabuła była ciekawa i wciągająca! Jestem weteranką anime, więc zazwyczaj po 2­‑3 odcinkach jakiegoś anime obstawiam jak dana seria się skończy… A z 07 GHOST było tak, że nie mogłam tego rozgryźć! I dlatego tak uzależniłam się od tego anime. Na spokojnie połknęłam je w 2 dni! Nie mogłam spać w nocy, gdyż myślałam co dalej może się wydarzyć… Postacie! Wyraziste! Kocham moje trio – Frau, Kastor, Labrador! Bosh! Jacy oni są genialni1 I to wymowne ~o yeah~ gdy Frau czytał swoje pornole! Buhaha! Polecam, polecam! Na serio. Uśmiałam się jak przy mało którym anime!

Jak zaczęłam oglądać pierwszy odcinek, to po prostu miałam gębę ( a przynajmniej szczękę ) wbitą w biurko. Mój umysł omamiło to anime, nie mogłam się doczekać polskiego tłumaczenia. Codziennie zaglądałam na SA i Stagevu, by ściągać nowe odcinki. Jednak najbardziej pokochałam Frau'a. Chciałabym mieć takiego księdza/biskupa przyznam szczerze 8D Jestem nawet taka ślepa,że nie dostrzegam w 07­‑ghost żadnych wątków yaoistycznych. Jak dla mnie, Teito i Mikage przebywali razem tyle czasu iż po prostu się zżyli ze sobą. I zgadzam się z przed mówcą. Za ostro ocenione. W porównaniu z bobobobobobobo, które jest kretyńsko głupie i ma amerykański humor, to 07­‑ghost jest po prostu niebem!

Uważam, że to anime, pomimo kilku istotnych i rzucających się w oczy wad,, wkupiło się w moje łaski. Nie czytałam mangi, więc trudno mówić tutaj o jakimkolwiek porównaniu, ale jednak mimo to jestem trochę rozczarowana przedstawieniem tak świetnej fabuły. Zaczynając od negatywów, muszę napomknąć, że rozterki głównego bohatera z czasem przytłaczają samego widza i nie odczuwa się z taką intensywnością momentów walki, bo samemu skupiamy się na uczuciu monotonii i ociężałości. Wątek tak chorobliwie zakorzenionej przyjaźni jest świetnym motywem i kluczem do pasjonującej historii, jednak w ich wydaniu nie wyglądało to tak świetnie, jakby mogło. W dodatku pierwsze dziesięć odcinków skupia się na więzi między Mikage a Teito, co później zostaje zastąpione przez pojawienie się Hakurena. Nie twierdzę, że to źle, bo stanowi on chyba moją ulubioną postać, właściwie na równi z Mikage, ale irytujący jest fakt, że motyw z Mikage praktycznie zanika i tutaj historia przestaje mieć taki obrót jak na początku. Plusem jest jednak klimat, kreska oraz predyspozycje do świetnego yaoi. Dzięki wątkowi z Korami i Warsami widz się nie nudzi, jednak po pierwszym razie nic już nie jest takie zaskakujące, przez co, niestety, traci się tą werwę do oglądania. Kreska – bezbłędna. Żałuję, że nie ma więcej anime z tak ładnie zarysowanymi postaciami. Każdy wygląd zewnętrzny świetnie odzwierciedla ten wewnętrzny. Dla przykładu – Labrador­‑san jest fanatykiem kwiatów, a jego twarz jest delikatna i czysto niewinna, zupełnie jak płatki. W przypadku Teito widzimy zagubionego „brudnego” chłopca, buntownika z wyboru, który mimo wszystko wciąż jest dzieckiem. Z kolei Frau odbiega od stereotypu biskupa o czym mogą świadczyć kolczyki, a także kontrowersyjny czarny strój. Jeśli chodzi o yaoi – można byłoby stworzyć mnóstwo interesujących odnóg. Komedia romantyczna na łamach z akcją – mogłoby wyjść całkiem, całkiem. Jednak jestem pozytywnie nastawiona do serii, mimo paru oklepanych i dłużących się scenerii.

Anime bardzo fajne, polecam serdecznie xD. Opening był ładny, ale ending bardziej mi się spodobał. Co do bohaterów moim ukochanym zostanie Frau, a główny bohater Teito był, po prostu był. Nie mogę powiedzieć, ze go nie lubię, ale nie powiem ze jest moją ulubioną postacią. Reszta postaci tez mi się podobała. A ostatni odcinek… No cóż czekam na kontynuacje^^

Anime bardzo mi się spodobało, czego, niestety, o mandze powiedzieć nie mogę. Mam tu chyba nieco inne przekonania od recenzentki, ale co tam… Na początku pochwalę ten fakt (wszak to jest rzecz, za którą chyba najbardziej cenię to anime), że nie było to dokładne odzwierciedlenie mangi. Tam wszystko biegło tak szybko, że człowiek po prostu nie mógł się zorientować, kto jest kim, skąd przybywa i czegóż chce. Może w anime wszystko było zbyt powolne, ale dzięki temu mogłam przynajmniej coś z tego wszystkiego zrozumieć. Opening i ending były bardzo, ale to bardzo udane – postaci rzeczywiście przedstawiono w sposób bardzo ciekawy i pięknie się to zaprezentowało (szczególnie nasze trio biskupów na końcu), a piosenki zawsze śpiewam pod prysznicem. xD Animacja może nie była idealna, a mówiąc szczerze, wyglądało to wręcz odpychająco, jednak muszę tu przyznać, że w niektórych momentach byłam nią zachwycona – tych Trzech Wspaniałych ma powalające techniki ukazane w powalający sposób. ;) Sama kreska i projekt postaci był zdecydowanie lepszy niż mandze, za co dziękuję na kolanach. Co do bohaterów… Kocham ich wszystkich, szczególnie Frau. xD Natomiast już przy pierwszym odcinku doszłam do wniosku, że Teito i Mikage to zdecydowanie nie są postacie, które będę lubić – dobrze zgadłam, nienawidziłam ich do samego końca. Teraz trzeba jeszcze się wypowiedzieć o tym ostatnim nieszczęsnym odcinku… Na Boga, przecież on był wyzbyty logiki! Jakiejkolwiek! Gdzieś w połowie zupełnie się zgubiłam, zdezorientowana zaczęłam przewijać do tyłu (naiwnie myślałam, że coś przeoczyłam), ale nic nie zrozumiałam… Sama, samiutka końcówka w jakiś sposób uratowała odcinek – spodobała mi się. Te tła, krajobrazy, muzyka… Byłam nimi po prostu oczarowana. Mam nadzieję, że będzie druga seria, a dalsze przygody świętego Teito i całej tej mojej umiłowanej reszty nie zostaną przedstawione w tak chaotyczny i (muszę to przyznać) w pewien sposób odpychający sposób jak w mandze. ^^

Recenzja porządna. Wg mnie jest w porządku, taka, jak byc powinna. Co nie zmienia faktu, że ja oceniam anime na 7 pkt. Nie jest z nim tak źle, ale ja nie jestem tak wymagajaca… ;)

Mozna sie zakochac. Postacie sa boskie a kreska to podkresla. Muzyka jest genialna a pomysl swiezy. Mi bardzo przypadlo do gustu i polecem kazdemu.

Kiedyś natknęłam się na to anime. Banner był śliczny, więc kliknęłam w link z pierwszym odcinkiem i tak oto zaczęła się moja przygoda z 07­‑Ghost. A było to około pół roku temu. Pierwszą rzeczą, w której się zakochałam, jest muzyka – opening, Aka no Kakera, ending Hitomi no Kotae oraz Raggs Requiem są magiczne. Kreska jest taka jak w większości anime jedno z moich ulubionych studii – schludna, przejrzysta i taka, jaką kocham. Nie jest zniewalająca, cudowna, ale po prostu ładna. Fabuła jest tutaj ciekawiej pokazana niż w mandze, jednocześnie jest jej idealnym zekranizowaniem. Wszystkie postaci mnie zauroczyły. Dosłownie: WSZYSTKIE. Nie ma takiej, w której nie byłabym zakochana. 07- Ghost to jedno z moich ulubionych anime. Polacam każdemu, szczególnie yaoistkom, które chcą poszukać inspiracji :-D

Nie wiem, dlaczego recenzentka tak źle wypowiada się o tym anime. Wprawdzie nie jest ono cudem japońskiej animacji pod żadnym względem, ale uważam, że ta recenzja jest nieco przesadzona. „07- Ghost” to dobre anime, które trzyma poziom. Bardzo urzekła mnie kreska i muzyka. Wprawdzie fabuła dość wolno się rozwija, a końcówka jest tak jakby urwana, to zauroczyła mnie ta pozycja i wiele nauczyła. Doskonale przedstawia, jak wiele jest warta prawdziwa przyjaźń i ile trzeba dla niej poświęcić. Więź, jaka łączyła Teito i Mikage nie była mi dotąd znana z osobistych doświadczeń i nie wiem, czy w dzisiejszym świecie istnieją ludzie, którzy tak dojrzale i odważnie potrafiliby dbać o przyjaźń. Nie podoba mi się to, jak długo Teito rozmyśla nad stratą tak ważnej osoby, jaką był dla niego Mikage, chociaż założę się, że sama także byłabym w podobnym stanie, gdybym straciła kogoś bliskiego. Wracając do muzyki – jest ona naprawdę niezwykła, opening i ending szczególnie przypadły mi do gustu, były bardzo nastrojowe i intrygujące, podobnie jak „Raggs Requiem”. Czytałam mangę i mogę śmiało stwierdzić, że anime dobrze oddaje to, co znalazło się w pierwowzorze. Jak każde anime, „07- Ghost” ma wady i zalety, ze znaczną przewagą tych ostatnich. Osobiście polecam tę serię każdemu, kto poszukuje wartościowego i nastrojowego anime okraszonego szczyptą niebanalnego humoru.

Obejrzałam kiedys 1 odcinek i postanowailam, ze kiedyś do tego wróce ;) na razie nie wróciłam, aczkolwiek nie zapomniałam o tym. Tylko z jednego powodu – więzi łączące Teito i tego tam.. no, jego przyjaciela, Mikagiego, o ile dobrze pamiętam. I jeszcze postać tego Aya­‑costam o.0 Myślę, że niedługo się za to wezmę, nie zważając na, pewnie słuszną, krytykę co ważniejszych elementów tego anime.

07­‑Ghost zajmuje 3 msc na mojej liście najlepszych xd akurat mi się to anime podobało, mimo licznych negatywnych komów postanowiłam obejrzeć. Najbardziej polubiłam (rzecz jasna xD) Fraua xd . Ogólnie świetne anime ;p

Rozśmieszyła mnie stwierdzenie moshi, ze jest to absurdalne anime.
Chyba nie widziała Ichiban Ushiro no Dai Maō, czy Rental Magica…

Pewnie, że były!
Trzy zakonnice, Lazelet i Kuroyuri.

A co do postaci to moją najwiekszą sympatię zdobył Labrador.

Ja za każdym razem gdy widziałam Fraua miałam odruchy wymiotne. To anime wymaga tylko jednego komentarza: Porażka! 07 gej już zawsze pozostanie w mojej pamięci, ale tylko z powodów negatywnych.

Szczerze mówiąc, autorka jej recenzji ma racje, tylko ja i ta moja głupota ( mam niską samoocenę ) nie zwróciła na to uwagi. Oglądałam to anime tylko po to : by patrzeć na Fraua! Za każdym razem , kiedy pojawiał się na ekranie , piszczałam z zachwytu. To wspaniały bohater i żałowałam , że to nie on jest głównym bohaterem. Jednym słowem : Frau przysłonił mi oczy , ale to nie moja wina!
Na prawde .. xD