Tanuki-Anime

A da mnie to anime jest killerem. Mimo kilku różnic z Bakemono i podobieństw do SZS spijam każdą sekundę w egzaltacji, czasem nawet nie czekam na polskie napisy, tylko patrzę po angielsku. To świetne jak takie krótkie serie potrafią wyryć się w mózgu rasowego otaku (widziałam 1oo serii, więc wiem co piszę). Przeszkadza mi trochę, że dialogi właściwie nie są na tak wysokim intelektualnym poziomie jak w Bakemonogatari. Grafika bardzo mi się podoba, to mój styl. No i znów mamy erotykę wyjątkowo apetycznie zaserwowaną :D No i największy atut  kliknij: ukryte  druga super tsunedere, kochana Shinobu­‑chan :) Kocham takie perełki. W sumie to  kliknij: ukryte  Shinobu przypomina mi trochę Sennina z Katanagatari, może dlatego, że to samo studio robiło te animeNo i muzyka jest znakomicie dopasowana do całości. Podoba mi się tez relacja między  kliknij: ukryte  Araragim i Hachikuji. Mimo usilnych starań nie potrafię polubić Hanekawy  kliknij: ukryte  chyba,że akurat miałaby znów kocie uszka.Też miałam obawy co do Senjougahary, która w pewien sposób obrosła legendą, ale im dalej tym lepiej. Pierwsze minuty pierwszego odcinka trochę zbijają z pantałyku jeśli chodzi o główną tsunderę serii, ale później jest to na tyle sprawnie wytłumaczone, że nie razi. Zawsze byłam zdania, że to właśnie z takiego rodzaju anime powinni robić tasiemce. Przeszkadza mi trochę, że mimo,iż  kliknij: ukryte  Araragi i Senjougahara są parą to nie widzę już tak bardzo tych iskierek zakochania, praktycznie się przecież nie dotykają

niby w jakim stopniu Nisemonogatari jest kopią SZS? Nie ma tu żadnych tablic z tekstami pojawiających się na 0,5s ani plastikowości bohaterów pobocznych. Główni z kolei nie wyróżniają się tylko jedną charakterystyczną cechą. Pierwszy odc. był zbiorem gagów w stylu Bakemono, które pojawiały się w tamtym z różną (jak i w tej serii) częstotliwośćią, starczy przypomniec sobie pierwsze spotkanie Araragiego z Hachikuji lub teksty Kanbaru (po tym jak znormalniała). Z resztą następne odc. były już w poważniejszym tonie.
Osobiście nie mam nic przeciw większej dawce humoru w Nisemono, szczególnie po tej ciekawej, choć troszkę zbyt tajemniczej końcówce.

Może to wina tego, że w końcu nadrobiwszy zaległości i obejrzawszy Bakemonogatari, z rozpędu zabrałem się za pierwszy odcinek kontynuacji nie zważając na to, że jest 4 nad ranem i mój mózg odpowiednio nie funkcjonuje, ale coś tu jest nie tak. Wypowiadane z prędkością karabinu maszynowego dialogi, a właściwie przeintelektualizowane monologi głównych bohaterów na pewno powinny kojarzyć mi się z Bakemonogatari?

No właśnie, zmiana stylu uderza jak rozpędzony pociąg towarowy, tym boleśniej, że dopiero co skończyłem skądinąd bardzo dobrą część pierwszą. Dodatkowo serio wręcz stała się kalką innego (skądinąd również bardzo dobrego) tytułu – Sayonara Zetsubou Sensei. O ile w samym Bakemono widać było charakterystyczną manierę ludzi_odpowiedzialnych_za_to_anime_nie_nazwę_ich_Shaftem_bo_widziałem_za_mało_tytułów_tego_studia znaną ze Zrozpaczonego Nauczyciela, to Nisenmonogatari zapowiada się na średnio strawną hybrydę dwóch tych anime.

No bo właśnie, jeszcze wczoraj krytykowałem na pewnym forum pewnego tłumacza mówiąc mu, że o ile języki polski i japoński osobno brzmią wspaniale, to łączenie ich obu w jednym wyrazie może co najwyżej wywołać mdłości, a dzisiaj trafia mi się bardzo podobny przypadek. To trochę jak z kwaśnym mlekiem i słodką bitą śmietaną – niby podobne, ale nie wolno tego podawać na raz. Rzekłem.

Wybaczcie mi to powyżej, jest czwarta w nocy…

Według różnych źródeł (np. MAL) Nise będzie miało 11 odcinków a nie 13 :)

Niestety ... z tego co widze kolejna seria posiada wszystkie wady poprzedniej ... i żadnych jej zalet ...
Całość stylem poszła bardziej w Sayonara Zetsubou sensei – mamy najazdy an postaci z najdziwniejszych perspektyw etc.
Dialogi – raczej kiepskie i bez polotu.
No i najgorsze – Senjougahara ... nie zapowiada się najlepiej ...