Tanuki-Anime

Minęło trochę czasu od chwili, gdy skończyły się przygody, o których opowiadała pierwsza seria Mahou Shoujo Lyrical Nanoha. Bohaterowie spotykają się ponownie – w następnej sprawie, dotyczącej „zbłąkanego” przedmiotu mocy. Tym razem jest on jeszcze potężniejszy niż poprzednio, gdyż posiada prawie nieograniczone możliwości regeneracji i (przynajmniej jak głoszą poprzednie doświadczenia) jest nie do pokonania. W tym samym czasie gdzieś w Tokio samotna niepełnosprawna dziewczynka w końcu znajduje przyjaciół….

Dalej jest w zasadzie klasycznie – trzeba wyjaśnić wrogom, że wcale nie chcemy walczyć, tylko żyć w pokoju i w ogóle się przyjaźnić. Jedyna różnica jest taka, że nie trzeba przedstawiać głównych bohaterów, na czym sporo traciła fabuła pierwszej serii. A poza tym, ponieważ nie musimy marnować czasu na wprowadzenie postaci i odkrywanie ich mocy, dużo więcej czasu zostaje na wszystko inne – co definitywnie wychodzi całości na dobre. Wspomniani już bohaterowie w zasadzie nie zmienili się wcale, tyle tylko, że dużo mniejsza rola przypada w udziale rodzinie Nanohy, a dużo większa – jej przyjaciółkom. Pojawi się też trochę więcej pracowników biura administracji kosmicznej.

Nie można nie zauważyć, że nieco straciły w porównaniu do pierwszej serii magiczne bronie – zaczynało się nawet nieźle, dosyć ciekawym krokiem było przypisanie nowym ostrzom różnych języków, do tego pojawiło się parę całkiem niezłych akcentów humorystycznych… Tyle że w gdzieś w połowie serii nagle wszyscy zupełnie poważnie zaczynają rozmawiać o myślach i uczuciach ww. – w momencie, gdy robili to tylko ich właściciele, pomysł sprawdzał się znacznie lepiej. Co prawda w kontekście Księgi Ciemności i jej dylematów moralnych w pewnym sensie jest to usprawiedliwione – ale mimo wszystko…

Swoją drogą, muszę przyznać, że jest to jedna z tych serii, w których wiek bohaterów jest częściowo wytłumaczony – bo o ile w serii oryginalnej można (co prawda czasem naciągając lekko fakty) mówić o magical girls walczących za pomocą broni, o tyle tutaj mamy przeważnie magical girls wygłaszające pogadanki w czasie, gdy ich broń sobie walczy. Tyle że w niektórych scenach zdecydowanie przesadzono – ja rozumiem, że jajko może być mądrzejsze od kury (w tym wypadku od koguta), ale admirał floty kosmicznej powinien zauważyć w swoim planie lukę, którą widzi nastolatek (dobrze, nie powiem, że byle nastolatek, ale jednak). Nawet jeśli mając te naście lat jest się pracownikiem biura kosmicznej administracji i potężnym magiem, nadal nie jest to wiek, w którym jest się mistrzem psychologii.

Technicznie poziom nie odbiega od pierwszej serii – ani graficznie, ani muzycznie. Powstaje wrażenie że A's było kręcone jako bezpośrednia kontynuacja (sądząc z daty emisji wrażenie to jest zapewne słuszne).

Tak jak w przypadku niemal każdego anime magical girls, do zrozumienia drugiej serii pierwsza nie jest w zasadzie potrzebna – chociaż w paru miejscach jej znajomość zdecydowanie nie zaszkodzi. Mahou Shoujo Lyrical Nanoha nie jest zbiorem epizodycznych historyjek, a dłuższą historią o dosyć rozbudowanej fabule i określonej kolejności odcinków. Dlatego też tu i ówdzie w A's trafią sie odwołania do przeszłości – nie mówiąc już o całej plejadzie znajomych postaci. I nikogo nie zdziwi chyba rada, by zacząć jednak od samego początku, czyli od pierwszego sezonu anime.

Czy warto? Cóż, moim zdaniem tak – przeciwwskazaniem może okazać się tylko uczulenie na magical girls jako gatunek. W tym przypadku druga seria jakością nie odbiega od pierwszej. W sumie jest nawet trochę lepsza, ponieważ nie trzeba było przedstawiać bohaterów. Z tego też powodu po krzakach poniewiera się nieco mniejsza ilość fortepianów.

A, byłabym zapomniała… Fretki nie są myszami!!!