Tanuki-Anime

Tanuki.pl

Wyszukiwarka recenzji

Forum Kotatsu

Komentarze

Owari no Seraph: Nagoya Kessen Hen

  • Avatar
    A
    ShoriChan 3.04.2016 05:59
    Zgadnijcie, czemu zaczęłam oglądać to anime! ^^
    *cisza*
    Las rąk widzę ._. W takim razie wyjawię ten skomplikowany sekret ludzkości! Otóż przyciągnął mnie jak muchę do lepu obrazek Miki na jednym forum. Zaczęłam żmudnie przekopywać internetu w poszukiwaniu anime, z którego pochodzi ten przecudowny blondasek aż w końcu dokopałam się do tytułu Owari no Seraph. Coś mi zapikało w głowie, że gdzieś tam ktoś tam coś tam o tym tytule wspominał. Wiedziałam tylko, że są w nim wampiry i fanserwis yaoi. To pierwsze w sumie mi zwisało, ale drugie! Cóż, nic nie poradzę, że jestem niepoprawną fanką tulących się chłopców, zwłaszcza tak ślicznych, jak tutaj. Dodatkowo, kiedy spytałam się psiółki, czy wie o istnieniu takiego animu, ona zaczęła się ekscytować i poleciła mi natychmiastowe obejrzenie. No ok, więc oglądam. Główny bohater od razu mi nie przypasował – irytująco arogancki i pewny siebie. Poznawszy całe grono postaci, stwierdziłam, że to anime z typu „nie podchodź do tego na poważnie, bo wyrwiesz sobie wszystkie włosy z głowy”, dlatego też nabrałam do serii dystansu jak stąd do Tokio i po prostu cieszyłam oczy Miką, kiedy pojawiał się na ekranie (tak, to głównie dla niego to oglądałam xD). Muszę przyznać, że komedia z tego zacna! Szkoda tylko, że niezamierzona.  kliknij: ukryte 

    No ok, obejrzałam pierwszy sezon. Nie było tak źle, ale fanserwisu yaoi stanowczo za mało, dlatego włączamy drugi! Pierwsze odcinki strasznie mnie nudziły (nawet biorąc pod uwagę walki). Podobnie, jak w pierwszym sezonie, wyczekiwałam ponownego spotkania Yuu (który stał się jakiś taki mniej wkurzający) i Miki.  kliknij: ukryte , ale nadchodzi trzeci sezon! Więcej yaoistycznego fanserwisu <3 Więcej Miki <3 Więcej nielogiczności! Już nie mogę się doczekać! :D
  • Avatar
    A
    Taki 3.01.2016 06:52
    Trzeba przyznać, że było bardzo dobrze. Teraz tylko czekać na kontynuacje. A tak przy okazji, pierwsza seria, która mi się podoba, gdzie są wampiry. Wiele serii oglądałem, nawet hellsing, ale zawsze mi się nie zbyt podobało i zmuszałem się do ukończenia, a tu tak nie było, ponieważ każdy odcinek z przyjemnością oglądałem.
    • Avatar
      Yagami1 3.01.2016 21:02
      Porównujesz seinena do shounena, dlatego taki efekt.
      Serapha można porównać do Naruto, bo przedstawia identyczne wartości jak dzieło Kishimoto. Takie bajki oglądasz jednym tchem i nie martwisz się, co się stanie np. z głównym bohaterem, bo z góry jest ustalone, że on i jego nakama wygrają że złem dzięki miłości i przyjaźni. Do tego nie ma elementu zaskoczenia.
  • Avatar
    A
    Maciejka 28.12.2015 17:28
    Seria z jednej strony jest lepsza od poprzedniczki, z drugiej zaś ciągły brak konkretniejszych informacji irytuje bardziej niż w przypadku części pierwszej. Pierwszej serii to wybaczyłam, bo, wiadomo, stanowiła wstęp do dłuższej historii, a poza tym – zagadki!, czyli coś, co Maciejki lubią najbardziej. W Nagoya Kessen Hen natomiast rzucane są ochłapy, szczątki informacji, które dają jakiś ogólny obraz sytuacji, ale to wciąż za mało. Po odcinku dziesiątym byłam zniesmaczona i myślałam, że jakakolwiek by nie była końcówka, nie zatrze ona złego wrażenia wywołanego sposobem przedstawienia braterskiej miłości. Może się nie znam, nie wiem, może i to było w jakimś stopniu naturalne, jednak mimo wszystko sądzę, że dałoby się to chyba pokazać mniej ciapowato. Na szczęście się pomyliłam i akcja rozgrywająca się w ostatnich dwóch odcinkach zdołała wynagrodzić mi ten chwilowy spadek formy. Szkoda tylko, że główna paczka przyjaciół pozostaje nietykalna, niezależnie od tego na jak wielką skalę siane jest wokół spustoszenie albo jak mocny cios otrzymają, no ale… Shouneny rządzą się swoimi prawami. Wniosek końcowy: druga seria okazała się nieco lepsza od pierwszej, ale na tym etapie historii chyba powinno się wyjaśnić nieco więcej, dlatego odczuwam lekki zawód.
  • Avatar
    A
    Igagi 26.12.2015 22:52
    Odcinki 11-12, czyli od nienawiści do fanowskiej miłości jeden krok
    Po odcinku 11 planowałam walnąć jakiś prawie­‑hejterski, jadowity komentarz, że ta seria wciągnęła mnie tak bardzo, że aż zapomniałam o obejrzeniu jedenastego tydzień temu…

    Ale obejrzałam odcinek 12 (ostatni) i znowu czuję się najfankowniejszą fanką OwaSera na świecie! \^q^/

    *tu następuje półgodzinna przerwa, podczas której autorka próbuje sklecić swój komentarz tak, żeby zachęcał do obejrzenia, zamiast odstraszać*

    Trudno mi o tym pisać, z jednej strony nie chce zdradzać co się zdarzyło a z drugiej… Ja sama właściwie nie rozumiem co to, jak to, o czym to było ._.'
    Wiem tylko, że na przemian wybałuszałam oczy, szczerzyłam się jak głupi do sera, zatrzymywałam film, żeby zrobić screeny do przyszłych homo­‑parodii, przewijałam co niektóre sceny, bo nie mogłam uwierzyć w to co czytam albo w to co widzę ( kliknij: ukryte ).
    W ostatnim odcinku działo się dużo, tak dużo, że żadne z tych wydarzeń nie zostało rozwinięte, teraz kiedy emocje już trochę ze mnie zeszły, zaczynam czuć się, jakby twórcy anime machali mi przed nosem kostką z resztkami mięska, obiecując przy tym smakowitego kurczaka – czyli sezon trzeci anime albo wersję mangową.
    I mam teraz dramat debila – czytać kolejne rozdziały komiksu zaraz po tym jak będą się ukazywać, czy czekać na Owari no Seraph 3? Oglądanie po przeczytaniu pierwowzoru było było dla mnie nie tyle mordęgą, co raczej nudnym zajęciem, którego o mały włos nie porzuciłam – a teraz znów czuję się rozpalona i ciekawa co będzie dalej, jak zakończą się te wszystkie rozpoczęte w 12 odcinku wątki…
    Po tym ostatnim odcinku… Będę czekać na 3 sezon!

    P.S.  kliknij: ukryte 
    • Avatar
      blob 27.12.2015 02:07
      Re: Odcinki 11-12, czyli od nienawiści do fanowskiej miłości jeden krok
      Jeśli chodzi o homo parodie to idealnie nada się scena z końca 12 odcinka jak  kliknij: ukryte  :P

      A tak na serio to Szerap trzyma swoisty poziom, a nawet można powiedzieć, że się rozkręca. Zwrotów akcji dużo, anime trzyma w napięciu (uda im się akcja ratownicza czy nie? itd), a nawet końcowa walka z „bossem”, która w tego typu seriach zwykle wychodzi beznadziejnie, tutaj nawet im wyszła.

      Serii daleko to dzieła wybitnego, ale klimat (ach te Endingi!) i ciekawa akcja/intryga wyróżniają ją z tłumu. Mam nadzieję, że wyjdzie sezon 3…
  • Avatar
    A
    Nanami 26.12.2015 21:04
    2 sezon koniec!
    Iii kolejny sezon za nami.
    I niby się tak dużo dzieje, a w zasadzie dalej nie wiem o co chodzi. Intryga się pogłębia, trochę trupa się ściele (oczywiście głównych bohaterów to nie dotyczy, tutaj można zostać pchniętym mieczem w brzuch i żyć, ba! biegać, choć trochę wolniej, walczyć, uciekać i tak dalej). Pojawiają się kolejni konspiratorzy, szkoda tylko, że poza enigmatycznymi tekstami nic a nic nie wiadomo ani o konstrukcji świata, ani o celach tych spisków, a każdy chyba ma trochę inny cel – o co chodzi?… Niestety nie dane w tym sezonie nam będzie poznanie.
    Zyskujemy za to puszyste sceny kiedy Mika wreszcie spotyka Yu, fanserwis dla yaoistek pierwsza klasa.
    Czemu więc daję aż 7/10? Bo nadal mnie bawi ta seria. Jest głupiutka, dziurawa, dosyć przewidywalna. Ale mimo tego kilka charyzmatycznych postaci przykuwa do ekranu. Ot taki fajny odmóżdzacz. Szkoda tylko, że aż tak mocno jest reklamą mangi, bo kto wie, czy kolejny sezon będzie, a ewidentnie do końca jeszcze szmat materiału.
    • Avatar
      Igagi 26.12.2015 22:59
      Re: 2 sezon koniec!
      Mnie też ta prawie że magiczna wytrzymałość/szczęście głównych bohaterów denerwowały, zwłaszcza, że wystarczyło jedno byle­‑jakie cięcie by zabić tłumy bezimiennych żołnierzy/wampirów.
      I niby tłumaczone było, że osoby z demonicznymi ostrzami posiadają zdolność do prawie że wampirzej regeneracji, ale wyglądało to tak, jakby tylko ważne dla fabuły postaci miały dostęp do tej umiejętności :0
      • Avatar
        Nanami 27.12.2015 00:31
        Re: 2 sezon koniec!
        Plus główny protag, który
        celowo się zabija, przebijając się mieczem, po jakże czułym przemówieniu do Miki, że on już zmądrzał :)
        a co! Co wygląda przekomicznie w momencie, w którym macki anielskie zabijają mięcho armatnie jak leci, główna drużyna ma immunitet i ich to nie dotyczy, a Yu… cóż, to Yu.
  • Avatar
    A
    Igagi 12.12.2015 20:08
    Odcinek numer 10, a raczej 801!
    Huhuhu… Normalnie chyba sobie zapuszczę ten odcinek jeszcze raz, jak tylko dokończę ten komentarz :D

    Ten odcinek to była mniej więcej ta parodia autorstwa koleżanki z dodatkiem łez, rumieńców, przytulasów (na siedząco, latająco i leżąco), prawie­‑pocałunków, prawie­‑wyznań­‑miłosnych i fochów z zazdrości: „moja ukochana księżniczka ma jakichś LUDZIÓFFFF na boku!”.
    Ależ to było świetne, ależ to jest inspirujące do rysowania homo­‑głupot! :D
    ..........Niestety, odcinki 3­‑8,5 takie nie były :/
    Sama sobie odebrałam ten zaciesz z oglądania przez przeczytanie wszystkich dostępnych rozdziałów mangi – ekranizacja jest dość wierna (czasami homo­‑żart wycinają…). więc już przed seansem wiedziałam, kto umrze, kogo uratują w ostatnim momencie, co się za chwile stanie, itp. i w ogóle nie czułam żadnego napięcia, przejmowania się losem postaci… Chociaż dobra, przyznaję, ciągle życzę głównemu bohaterowi śmierci, ale nie jestem pewna, czy to się zalicza do „przejmowania czyimś losem”.

    Ten odcinek sprawił, że Mika wskoczył na pierwsze miejsce moich ulubionych męskich postaci z tej serii – (wybacz Ferid, ale za mało się ostatnio pojawiasz :0) większość screenów/scen z nim z tego (i drugiej połowy poprzedniego) odcinka mogłaby być podstawą do całej serii AMV, fanfików, fanartów i parodii w wiadomo­‑jakim­‑stylu :D
    Chociaż można by napisać/narysować o Mice z 10 odcinka coś poważniejszego, motyw strachu przed przemianą w „potwora”, przeżycia i dalszej walki za wszelką cenę, pragnienie krwi – dzięki temu Mika wydał mi się dzisiaj najbardziej „ludzką” postacią tej serii.
    Mam nadzieję, że osoba odpowiedzialna za recenzję nie będzie się podniecać głównie yaoistyczną otoczką (tak jak ta to robię :B) i będzie w stanie opisać Mikę z 10 odcinka ładniej niż ja ^^'

    Tak w ogóle, to miałam niecny, znaczy się, szlachetny plan wykonywania cotygodniowych opisów odcinków OwaSera2 na tanuki, ale mój plan poszedł robić ze sobą brzydkie rzeczy podczas wysyłania komentarza o wrażeniach z odcinka 3 – przeglądarka wolała się zawiesić, niż pozwolić na zamieszczenie komentarza, komentarz wziął i uciekł, ja się zdenerwowałam i stwierdziłam, że napiszę go jeszcze raz, tylko jutro, a jutro… Znaczy, nazajutrz po seansie 3 odcinka już nie pamiętałam właściwie, co się wydarzyło, a byłam za leniwa, żeby oglądać odcinek ponownie…
    I teraz nie wiem, czy to ja mam taką kiepską pamięć, czy ta seria już mnie nie obchodzi i nudzi? I czy recenzenci tanuki zapisują sobie wrażenia/odczucia odnośnie serii o której będą pisać teksty odcinek po odcinku, czy oglądają serial w wersji maratonowej i od razu potem piszą o niej teksty, póki jeszcze pamiętają co w danej serii było? Tyle pytań…
  • Avatar
    A
    Rumcajsowy 7.12.2015 17:51
    Dobra adaptacja
    Nie wierzę własnym oczom. Za nami 9 odcinków, a oni wciąż ściśle trzymają się mangi (chociaż zostało im jej jakieś 3 rozdziały). Spodziewałem się głupiego fillera, a możemy dostać podobne zakończenie jak to, które właśnie idzie w mandze. :D
  • Avatar
    A
    Xaven 17.11.2015 00:36
    Fajerwerki w Nagoyi :3
    Nieźle jak na razie im to idzie. Widać zdecydowaną poprawę względem części pierwszej. Miłe zaskoczenie, bo nie liczyłem na jakąś wyszukaną kontynuację, a tu bum, coś dobrego. Bardzo miło mi się ogląda wampirki vs człeki.
    Szkoda, że Shinoe nie jest już takim trollem. (Chociaż to wytłumaczalne, bo na wojnie; trollować nie wolno!)
  • Avatar
    A
    Yagami1 1.11.2015 09:22
    Wrażenia
    Początek zdecydowanie lepszy niż w pierwszej serii. Yuu nie ma już tej psychozy i widać, że dojrzał. Niestety postacie żeńskie nadal mnie irytują, oh well ;) Ot, tak porywają ludzi i ich torturują…. Jest tam jakaś spłycona intryga, więc może coś z tego będzie. Na razie 6\10.
  • Avatar
    A
    Igagi 17.10.2015 20:44
    Odcinek drugi, nowy OP i ED, juuuu...! Hu....?
    Postaram się, żeby było krótko tym razem… *obciera kły z jadu po zobaczeniu i przesłuchaniu nowego openingu serii*

    Początek odcinka, początek treningu trójki… A przepraszam, dwójki dzielnych kadetów, łucznik opanował już używanie swojej demoniczną broi bez żadnego treningu, ot po prostu, wrodzony talent… Ale chwila moment, czy ten geniusz poskramiania mocy demona nie został przypadkiem (jako jedyny!) przez niego opętany w poprzednim sezonie? Aaaa… No tak, jak to fajnie jest być pacyfistą w anime i załatwiać wszystko poprzez milusie rozmowy przed snem… G(ł)ówny bohater nie może być przecież gorszy od pomagiera i aktywuje swoją demoniczną(-wampiryczną?) broń i pada na pysk (i mam nadzieję, że już nie wstanie do końca odcinka) a ja patrzę się na scenkę rozmowy pozostałych bohaterów, z której screeny mogłyby trafić na sailormooncrystalfailures (to dopiero drugi odcinek i już są takie koszmarne deformacje?), ale wtedy zaczyna się…

    ~Opening~
    Niby byłam przygotowana na piosenkę, bo puszczono wcześniej kawałek w trailerze, ale i tak uuuuuuuuch. UUUUUUUUUUUUCH. Ilu piosenek tego zespołu bym nie słyszała i tak przed oczami staje mi (a raczej „w uszach dzwoni”?) „flower of bravery”... Wszystko co one tworzą, brzmi dla mnie jednakowo, robione na jedno kopyto (nawet jeśli wokalista się zmieniła).
    Animacja też o wiele mniej mi się podoba niż poprzednia, nie ma Krul­‑baletnicy (sekundowa scena z jabłkiem się nie liczy!), nie ma Ferida­‑modelki („stoję nieruchomo i powiewam szpanersko peleryną” też się nie liczy!), nie ma potworów (no co? Może ja lubię potwory w anime =3=)... A co jest? No… Niby jest walka z wampirem z warkoczem­‑jak­‑mu­‑tam (jeszcze się nie nauczyłam jego imienia… Ale to nie Ferid walczy, więc się nie liczy!), niby są „obściskujące się chłopy” ale i tak najbardziej z całego openingu podoba mi się scena z panną z kosą (dopóki piosenkarka nie momorzy) i chłopakiem z… Trójzębem… Albo widłami? Nieważne co on trzyma, ważne, że świetnie by mu było w męskich błękitnych spinkach, hje hje…
    I najważniejsze z ważnych – peleryna Miki jest teraz lamersko krótka

    ...koniec openingu (uff!), wracamy do paskudnych deformacji i sceny z parodią yaoi/yuri w wykonaniu kosy i siekiery… Co twórcy anime zrobili z tą sceną?! Że niby wykorzystali cały zapas uścisków na opening?! Jak mawiają w wyższych sferach – PFI!

    Dalej, Yuu­‑pacyfista dbający o przyjaciół… Dziękuję bardzo za taką „cudowną” przemianę, Luke z „Tales of Abyss” już mi wystarczył… A może ja zwyczajnie nie trawię głównego bohatera tej serii i cokolwiek on by nie zrobił, ja zawsze będę na „nie”?

    I wtedy pojawia się on, mój mroczny promyczek rozświetlający… Znaczy, czyniący tą serię wartą oglądania – a to pstryknie na Mikę ze służbowym piórkowo­‑szklanym tabletem (dokładnie tak!), a to zaklaszcze, a to załopocze pelerynką i rozwścieczy królową wampi­‑loli (swoją drogą jest też król wampi­‑shota (młodszy o królowej o marne 200 lat ^_-) który przypomina Ciela z „Kuroshitsuji”, ale poświecono mu tak mało klatek animacji, że równie dobrze mógł być zakryty szpanerskim awatarem jak inni wampirzy lordowie)... Tak jak Yuu mnie denerwuje, tak Ferid działa na mnie niczym rozgrzana patelnia na masło – jedno scena a ja się rozpływam… I zaraz będzie scena „Weź mnie za rękę, Krul Tepes” a potem…! >//w//< .........Jak to nie ma TEJ sceny?! Twórcy tego anime sobie u mnie grabią…
    Potem mamy trochę tragicznej przeszłości, trochę machania mieczami, które ma udawać sceny walki i zapowiedź tragiczne/mrocznej/dramatyczne przyszłości DUN DUN DUN! I koniec odcinka… Prawie.
    ~Ending~
    Hmm… Zaczyna się całkiem nieźle, chórki, animacjo­‑slajdy płomyczka rozjaśniającego mrok (nie, nie chodzi o Ferida, nie tym razem), zaczyna się piosenka… Nie wiem dlaczego, ale spodziewałam się angielskiego, ale nic to da się słuchać bez zaciskania zębów, nie jest źle… Ilustracje zrujnowanego miasta bardzo mi się podobają, chyba nie będę przewijać endingu (w przeciwieństwie do openingu…), znowu są chórki, fajnie- I wtedy piosenka przyśpiesza, wokalistka chce zaśpiewać jeszcze fajniej, ale jej nie wychodzi, pojawia się koślawy główny bohatera i całość kończy się Engrishowym „toorikku sutaaaaaaAAAAaaaa…!” (Trick Star). Nie. Jednak do przewijania.

    Drugi odcinek „Owari no Seraph: Nagoya Battle” skutecznie ostudził mój zapał i fazę na tą serię i na rysowanie parodii… Niby w zapowiedzi kolejnego odcinka mam zapowiedź wspólnego gotowania, ale już na niego nie czekam, bo boje się, że twórcy anime usuną wszystkie śmieszne scenki, takie jak „patelnia alkoholem płonąca” czy „wyznanie homoseksualnego okularnika” :'I
    • Avatar
      anima 25.10.2015 11:19
      Re: Odcinek drugi, nowy OP i ED, juuuu...! Hu....?
      Błagam komentuj dalej to anime. Twoje komentarze są genialne:). Pozdrawiam i proszę o więcej.
  • polak9387 11.10.2015 12:04:53 - komentarz usunięto
    • Orihimcia 11.10.2015 12:13:15 - komentarz usunięto
      • polak9387 11.10.2015 12:15:16 - komentarz usunięto
  • Andrzej123MagicznaAndrzej321 11.10.2015 11:59:26 - komentarz usunięto
  • Avatar
    A
    Igagi 10.10.2015 20:10
    Pierwszy(?) odcinek
    Tytuł komentarza taki a nie inny, bo czuje się, jakbym przegapiła premierę poprzedniego odcinka i obejrzała drugi… Shinoa walczy z Gurenem na dachu(?), rozmawiają o zmarłej dziewczynie która:
    1. Była  kliknij: ukryte  (dobrze to odmieniam?)
    2. Była  kliknij: ukryte 
    3. Obecnie  kliknij: ukryte 
    4. ........A na koniec okaże się, że  kliknij: ukryte  Tak czy owak, chyba jest/będzie ważną postacią, skoro od niej zaczął się odcinek. Chyba.

    Następnie mamy przypomnienie dlaczego to właśnie Yuu dostąpił zaszczytu bycia głównym bohaterem tej serii – chłopak jest bardziej tępy od stępionej brzytwy i dopiero po kilkunastu odcinkach zauważył, że jego koleżanka pochodzi z rodziny rządzącej całą armią! Ja wiem, trzeba wyjaśniać różne rzeczy widzowi, ale widz potrafi myśleć i kojarzyć fakty z poprzedniego sezonu i po prostu ręce mu opadają, kiedy główny bohater jest dumny z szybkości swojego zapłonu… Przynajmniej moje ręce opadły.
    Dalej, przechodzimy do weselszej części, wstrząsającej opowieści o  kliknij: ukryte ! Nie wiem jak was, ale mnie wstrząsnęło ze śmiechu, kiedy wyobraziłam sobie  kliknij: ukryte  :D Później mamy kolejną wstrząsającą scenę przesłuchań, tortur i okrutnego wyznania, że Guren tak naprawdę  kliknij: ukryte  i zapowiedź treningu posiadaczy demonicznych broni (no rychło w czas, nie dało się ich przeszkolić zanim zostali wysłani na front, żeby walczyć z wampirami?)
    I na koniec, scenka z najlepszą, naj­‑lep­‑siej­‑szą postacią tej serii, czyli Feridem Bathorym (a tak, w przerwie pomiędzy sezonami nauczyłam się jego imienia! Zaraz, czy bycie dumną ze swojego spóźnionego zapłonu nie przypomina mi kogoś…?). Uwielbiam go, nawet jeśli nosi różowe kolczyki i maluje paznokcie na dziwny kolor… <3 Na moment pojawił się też Mika, ale jak to on, smęcił za swoją ukochaną księżniczką, aż miałam ochotę mu oszczędzić bólu istnienia i go podeptać… Nie, on musi być w zestawie z Yuu żebym go lubiła.

    To dopiero pierwszy odcinek, a ja już tak się rozpisałam, hmm… Za tydzień postaram się bardziej streścić ^^'