Tanuki-Anime

Tanuki.pl

Wyszukiwarka recenzji

Studio JG

Komentarze

Kysz

  • Avatar
    Kysz 12.11.2017 18:21
    Re: Zaskoczenie sezonu
    Komentarz do recenzji "Imouto sae Ireba Ii"
    Co prawda o Imouto Sae Ireba Ii nie mogę nic powiedzieć, bowiem tego nie oglądam, ale chciałabym sprostować jedną rzecz:

    To nie działa przypadkiem tak, że jeśli po prostu MC jest otoczony wiankiem dziewczyn, to z automatu jest harem? Niekoniecznie się muszą w nim podkochiwać


    Zdecydowanie nie. Harem jest wtedy i tylko wtedy, jeśli ów wianuszek dziewcząt (czyli w sumie minimum trzy, inaczej mamy „tylko” trójkąt romantyczny) jest w jakimś stopniu zainteresowany (pod kątem romantycznym) głównym bohaterem (niekoniecznie na serio, w niektórych wypadkach wystarczą podteksty, natomiast ich kontekst musi być jasny).
  • Avatar
    A
    Kysz 3.11.2017 22:12
    Jak oni mogli?!
    Komentarz do recenzji "Taishou Mebiusline: Chicchai-san"
    Aaaa… gdzież są moje słodkie grafiki z endingu?! Przecież to najlepsze, co było w tej serii! A oni tak po prostu zastąpili je artem bohatera ze swoją chibi wersją. Wstyd i hańba!

    Tak poza tym to to jest syf większy, niż Ameiro Cocoa. Tam chociaż dało się pewne rzeczy dopowiedzieć. A tu, poza grafikami z endingu, jest biednie.
  • Avatar
    A
    Kysz 24.10.2017 17:22
    Po 3 epkach
    Komentarz do recenzji "Konohana Kitan"
    Co prawda 3 epek był znacznie lepiej poprowadzony, niż drugi, ale jednak seria jest ewidentnie nie dla mnie. Jak lubię CGDCT, tak niespecjalnie przepadam za shoujo­‑ai. Gdyby to tutaj było bardziej klimatyczne (bo o realizmie nie mówię, to z góry widać, że anime nie jest w takim typie), to może i by mi się to lepiej oglądało. Ale tak… ani mnie to ziębi, ani grzeje. Niestety shoujo­‑ai jest tu zbyt dużo, by móc to oglądać tylko jako moe okruszki życia. W następnym epku pewnie przyjdzie czas na historię trzeciej pary i naprawdę nie jestem tym zainteresowana…

    Do tego grafika kuleje straszliwie. Oszczędności widać wszędzie, ale najgorsze są wersje SD postaci. Naprawdę wygląda to paskudnie i do niczego nie pasuje.

    Ogólnie to nie jest to złe i dla fanów shoujo­‑ai będzie jak znalazł, zwłaszcza, że w tym gatunku panuje raczej posucha, tym bardziej jeśli odjąć wszelkiej maści głupiutkie komedyjki. Ale poza tym seria nie ma zbyt wiele do zaoferowania i nie sądzę, by w najbliższych odcinkach uległo to zmianie.

    Btw. Wyraźnie przydałoby się tu dodać wyróżnik shoujo­‑ai, bowiem seria jest najczystszym przedstawicielem gatunku.
  • Avatar
    A
    Kysz 12.10.2017 19:59
    Po 2 epakch
    Komentarz do recenzji "Konohana Kitan"
    Uhuhuhu, ledwie 2 odcinki a oni już kaleczą grafikę byle jakimi oszczędnościami. W Kuzu no Honkai zrobili to jakoś z głową, a tutaj wrzucają dziwne potworki SD, a zatrzymane kadry jakoś nie współgrają z konkretnymi scenami (na myśl przychodzi mi Glasslip jeśli o to chodzi, choć tam był to jeszcze gorszy poziom).

    Do tego spieszą z tym shoujo­‑ai jak mogą. Jeszcze ze 2 epki, a główna para zakocha się w sobie na zabój. Ot, z niczego właściwie.

    Na razie jest bez szału. Niby nie ma to szczególnie złych elementów, ale jakoś tak… nie czuć tu tego słodkiego klimatu, którym powinna promieniować ta seria. Z takim settingiem można by zrobić wiele, ale… kompletnie tego nie wykorzystują na razie. O ile 1 ep był jeszcze w miarę ok, tak drugi jest naciągany i jakiś taki sztuczny.

    Póki co Blend S bije Konohana Kitan na głowę, jeśli chodzi o takie cukierkowe moe seryjki. I o ile tamto może się oczywiście jeszcze mocno zepsuć, tak tu nie widzę za bardzo miejsca na poprawę i raczej skończy to jako co najwyżej przeciętnej jakości show.
  • Avatar
    A
    Kysz 10.10.2017 17:01
    Po 1 epku
    Komentarz do recenzji "Anime-Gataris"
    No nie wiem… chyba to do mnie nie przemawia. Seria ewidentnie idzie w stronę komedii niż okruchów życia, a ta komedia w znacznej mierze obiera się na przesadzie. Jest też trochę absurdu na czele z gadającym kotem.
    Z drugiej strony trochę mnie ciekawi do czego tu właściwie zmierzają, bo wpychają bardzo wiele schematów znanych z anime, które traktują w lekki, raczej żartobliwy sposób. Pojawiają się też oczywiste nawiązania do innych anime. Chociażby w monologu Kamiigusy wymienionych zostaje sporo tytułów jawnie nawiązujących do faktycznych serii czy filmów anime. Choć muszę przyznać, że nie wszystkie wyłapałam przy pierwszym oglądaniu, ale też nie czuje specjalnej potrzeby wracania do tego, by spróbować zgadnąć resztę.
    Dam temu jeszcze szansę, ale przy tak obfitym sezonie raczej nie sądzę, by mnie tu zaciekawili na tyle, żebym kontynuowała seans do końca.
  • Avatar
    Kysz 9.10.2017 21:00
    Re: Pierwszy odcinek
    Komentarz do recenzji "Two Car"
    Eeee to chyba musieliśmy oglądać innego Bakuona. Miał on sporo fanserwisu, i owszem, nawet dość nachalnego, ale w życiu nie nazwałabym go tępym i prymitywnym. Ba, był on wręcz pomysłowo zgrany z tematyką serii, a przede wszystkim fajnie przedstawiony pod kątem humorystycznym, bo podlany potężną dawką absurdu. „Tępy i prymitywny” fanserwis to jest w seriach pokroju Rail Wars czy innych Testamentach, tutaj jednak dostaliśmy coś innego (co oczywiście wcale nie znaczy, że musi się on podobać każdemu, po prostu uważam, że warto te dwa rodzaje fanseriwsu jednak odróżnić od siebie).

    Tutaj jednak węszę prędzej fanserwis oparty na operowaniu pewnymi popularnymi schematami + może trochę lesbijskich podtekstów.
  • Avatar
    Kysz 8.10.2017 19:58
    Re: Pierwszy odcinek
    Komentarz do recenzji "Two Car"
    Ja oglądam.^^ Jakżebym mogła odpuścić słodkie dziewczynki w sezonie!

    Szkoda, że seria wyraźnie nie będzie w typie Bakuona, ale zastanawiam się ile faktycznych zmagań sportowych tu wcisną. W pierwszym epku nawet dość sporo ich było i wydaje się, że chyba ten sport odegra tu jakąś konkretniejszą rolę.

    Mnie najbardziej w tym pierwszym epku rzuciło się w oczy to, że ta laska z pary a la Haruka x Michiru, która odgrywa męską rolę, ma tak wyraźnie zarysowany biust. Aż dziwne! Tego typu postaci są z reguły płaskimi deskami!

    Także ten… wiele więcej z tego epka nie pamiętam, ale i tak zamierzam oglądać. Bo cgdct i tyle. xd
  • Avatar
    A
    Kysz 8.10.2017 14:46
    Po 1 epku
    Komentarz do recenzji "Blend S"
    Awww słodkie to! Bohaterka wydaje się znośna, może właśnie dlatego, że poza byciem tą mdłą i niewinną ma jeszcze to „sadystyczne oblicze”, które musi odkrywać w pracy. Żarty są proste, ale w większości mnie bawią… przynajmniej na razie.

    Ja nie mam wielkich wymagań w stosunku do tego typu serii. Nie widzę tu raczej materiału na coś lepszego (choćby na poziomie GochiUsa), ale o ile utrzymają poziom pierwszego epka, to może wyjść z tego miła, rozrywkowa seria. Trochę mi to przypomina Wakaba Girl i jak to tak wyjdzie, to dla mnie ok.

    Wszystko byłoby więc jasne, gdyby nie… męscy bohaterowie. W CGDCT coraz bardziej odchodzi się od pokazywania facetów chociażby na drugim planie, a tu mamy aż dwóch w głównej obsadzie (i całą masę w tle w roli gości kawiarni). Co też z tego wyjdzie, nie wiem, ale właściwie to podoba mi się taka obsada! Trudno powiedzieć, czy będą tu chcieli wstawić jakieś zalążki romansu, ale i bez tego panowie mogą się w to ciekawie wkomponować.

    Także no… mnie to się na razie całkiem podoba. Jest słodko i nic mnie nie zirytowało na razie, a to naprawdę podstawa w tego typu seriach. A zabawa schematami wygląda na niezły pomysł, który można przedstawić w interesujący sposób, więc materiał na fajne gagi jest ogromny.
  • Avatar
    A
    Kysz 8.10.2017 12:51
    Po 1 epku
    Komentarz do recenzji "Shoujo Shuumatsu Ryokou"
    Oczywiście czekałam na to z niecierpliwością i na razie mnie nie zawodzi. Swoją drogą w sezonie mamy aż dwie serie dotyczące podróży i obie w takich spokojnych, nastrojowych, nieco melancholijnych miejscami, klimatach.

    Jedyne co, to nie mogę się przestać zastanawiać nad jedną rzeczą, a mianowicie nad czasem.

    Bohaterki jadą przez wyludnioną krainę, noszącą wyraźne ślady wojny (co raczej wyklucza zagładę ludzkości za pomocą tajemniczego wirusa czy podobną apokalipsę). Jednak nigdzie nie ma żadnych ciał, albo chociaż szkieletów. Co prawda można rzec, że skoro to wojna wyniszczyła ten świat, to w trakcie jej postępu kolejne ofiary były grzebane. Ale w takim razie gdzieś musiałaby zostać garstka tych, którzy przeżyli, bądź ich ciała. Co prawda jedna z bohaterek ma sen dotyczący momentu ich wyruszenia w podróż, w którym widać (i słychać), że gdzieś jeszcze jest jakaś grupa ludzi, którzy nadal walczą, ale z tego, co kojarzę po opisach, to wyglądało, jakby one były same w tym świecie. Inna sprawa, że co – wszyscy ludzie się przemieszczali cały czas z frontem, zostawiając za sobą puste obszary? Nikt nie został?
    Na dodatek bohaterki rozmawiają o ludziach z przeszłości, jakby o jakiejś dawnej cywilizacji, aczkolwiek rozmowa ta dotyczy broni, którą znajdują po drodze. Od czasu ich wyjazdu nie widać, by się specjalnie postarzały, ale nawet jeśli to kwestia konwencji (w której moe bohaterki zawsze wyglądają moe niezależnie od wieku), to raczej jednak nie żyją kilkaset czy wręcz kilka tysięcy lat. A zatem jak to w końcu jest z tym światem?

    Wiem, że nie o to w tym chodzi, zresztą być może z czasem przedstawią odpowiedzi na to pytanie, jednak to była jedna z głównych myśli, jaka wpadła mi do głowy podczas seansu 1 odcinka.^^'

    A swoją drogą ta muzyka! Niby tak kompletnie nie pasująca klimatem do treści odcinka a jednak tak świetnie go uzupełniająca. Jak utrzymają poziom to może być jeden z ciekawszych soundtracków w tym roku.
  • Avatar
    Kysz 7.10.2017 16:10
    Re: Po 1 epku
    Komentarz do recenzji "Net-juu no Susume"
    Z ciekawości sprawdziłam jeszcze w innych źródłach i znalazłam choćby raporty z badań na rynku pracy, w których te progi wiekowe są różnie ujmowane – 18­‑26, 18­‑29 albo wręcz rozróżnienie na dwie grupy: 18­‑24 i 25­‑34. W każdym razie według którejś z tych definicji bohaterka by się łapała w kategorię NEETa. ;p
  • Avatar
    A
    Kysz 7.10.2017 15:09
    Po 1 epku
    Komentarz do recenzji "Net-juu no Susume"
    Mnie ten odcinek strasznie wynudził. Taki jakiś… nijaki był. Nie ukrywam, że dorosła kobieta w roli głównej to była już na zapowiedziach spora zaleta, w której upatrywałam największe szanse tego tytułu. Problem w tym, że ona od początku zachowuje się raczej jak typowa 18­‑20latka z problemami a nie osoba dobre 10 lat starsza. Nie to, że uważam, iż 30­‑letnia kobieta musi już zachowywać się wielce dojrzale i w ogóle zupełnie inaczej niż jej 10 lat młodsza koleżanka. Raczej chodzi o to, że w tym pierwszy odcinku w ogóle nie poczułam tego (specyficznego jak na anime) wieku bohaterki, więc potencjalnie największa zaleta tytułu na starcie już znika.

    Sceny z gry również wyszły mdło, kompletnie bez polotu. Śmiem wręcz twierdzić, że wszelkiej maści interakcje między graczami czy growe motywy lepiej przedstawiały się w Netoge no Yome, bo tutaj jakieś takie bezpłciowe były. No fajnie, grają sobie a dwóch głównych bohaterów gra postaciami o zmienionej płci… i tyle.

    Zastanawiam się jak podejdą do kwestii bycia NEETem przez bohaterkę (hm… czy ten termin można też stosować do osób w jej wieku?). To właściwie najciekawszy motyw, jaki mogą z tego wyciągnąć, bo jeśli skupią się głównie na komedii romantycznej, to już w ogóle nie będzie miało znaczenia, czy bohaterowie są dorośli, czy nie.

    Na razie średnio mnie to zainteresowało, dam temu szansę do następnego epka. Jeśli wciąż będzie tak nijako, to chyba podziękuję… i to nawet pomimo obecności dorosłych bohaterów.
  • Avatar
    A
    Kysz 5.10.2017 19:16
    Po 1 epku
    Komentarz do recenzji "Just Because!"
    Czyż może to być, że dostaniemy ten rzadki rodzaj romansu bez rozdmuchanych dramatów, a co najważniejsze – bez wyeksponowanego trójkąta romantycznego i to nawet pomimo obecności tak wielu bohaterów na scenie? Bo jeśli w pierwszym epku przedstawili nam głównych aktorów z tej historii, to dostaniemy przynajmniej podwójny pairing, a to by było całkiem miłe.

    Ogólnie umiejscowienie akcji podczas ostatniego semestru w liceum może okazać się bardzo trafne. Przyjaźnie i miłości w większości są już jasno ustalone, bohaterowie nie tracą czasu na zapoznawanie się, zastanawianie do którego klubu dołączyć, co chcą robić w liceum i tym podobne wszechobecne schematy. Właściwie to w szkolnych seriach temu okresowi poświęca się niewiele czasu, jeśli w ogóle się do niego dochodzi. W pierwszym odcinku ładnie pokazali swoistego rodzaju nastrój melancholii towarzyszący uczniom, których licealne życie powoli dobiega końca. Ja ten klimat kupuje i chcę więcej. Oby to faktycznie do końca pozostało takim romansem w spokojnym, okruszkowym klimacie.
  • Avatar
    Kysz 5.10.2017 17:13
    Re: Odcinek 1
    Komentarz do recenzji "Juuni Taisen"
    Ja obstawiam, że  kliknij: ukryte 

    Ogólnie po pierwszym epku mam mieszane odczucia. Jest to tanie i głupiutkie, ale jak będą się ładnie bić, to dla mnie ok. I właśnie kwestia obstawiania kolejnych ofiar może być tutaj największym smaczkiem, a przynajmniej może dać fajnie pole do popisu przy dyskusjach.^^
  • Avatar
    Kysz 5.10.2017 17:00
    Komentarz do recenzji "Hitorijime My Hero"
    Nie zwracałam się do Ciebie bezpośrednio, więc nie wiem, skąd pomysł, że wkładam Ci cokolwiek w usta. To była generalna obserwacja, którą poczyniłam już dawno temu i która została potwierdzona po raz kolejny.


    Skoro piszesz taki komentarz pod anime, pod którym widnieją tylko dwie uwagi dotyczące recenzji mogę chyba założyć, że część z tego jest skierowana także do mnie, jako osoby, która jeden z tych komentarzy napisała? ;p Zwłaszcza jeśli teraz piszesz, że ta opinia została tu potwierdzona – a tak się składa, że właściwie nikt tutaj nic takiego nie napisał.

    No i oczywiście możesz sobie pisać, że lubisz czytać odmienne opinie i nie krytykujesz zdania autorki recenzji, ale sęk w tym, że w powyższej recenzji nie ma złośliwości (a gdyby była, to i cóż z tego?) – jest jej za to dużo w Twoich wypowiedziach pod adresem autorki. Sama zresztą przyznałaś się do uprzedzeń, więc może dlatego widzisz to, czego w recenzji nie ma.


    Tu chyba trochę stronniczości się wkrada, skoro uważasz, że w recenzji nie ma krzty złośliwości, za to ja wręcz pluję jadem w stronę jej autorki. Przyznaję niestety, że całkowicie bez złośliwości się nie obyło, z czego dumna nie jestem, ale żeby jej aż tak pełno tu było? Naprawdę?
    I tak, jestem uprzedzona do autorki, ale to raczej nie powinno dziwić, skoro zostałam już kilka razy przez nią obrażana w komentarzach i nie raz czytałam jak obraża innych. Naprawdę trudno wtedy nie nabawić się przynajmniej lekkiego uprzedzenia, stąd też raczej staram się unikać wchodzenia z nią w głębsze dysputy na jakikolwiek temat. Może to kwestia stylu pisania i złego jego odbioru przeze mnie, ale zwyczajnie nie przepadam za komentarzami po brzegi wypełnionymi ironią.

    Ale to na pewno nie jest miejsce na prowadzenie takich rozmów, więc może jednak nie będziemy tego ciągnąć?
  • Avatar
    Kysz 4.10.2017 17:19
    Komentarz do recenzji "Hitorijime My Hero"
    Oj, ale proszę mi tu nie wstawiać w usta słów, których nie wypowiedziałam. Kompletnie nie uważam, że recenzja ma być obiektywna czy sprawiedliwa. Nie ma czegoś takiego, w końcu recenzja do jakże subiektywny zapis myśli i wrażeń jej autora na temat jakiegoś tworu. Natomiast będę stała na stanowisku, że recenzja powinna być rzetelna, że zamiast wylewać nad czymś wiadro pomyj, powinno się przynajmniej spróbować zerknąć na to z innej perspektywy, a już zdecydowanie – nie maskować potencjalnych zalet/wad i specjalnie uwypuklać te drugie. A dokładnie tak dla mnie wygląda ten tekst.

    I jeszcze raz powtórzę – to nie to, że nie zgadzam się z samą opinią. Bardzo lubię czytać opinie kompletnie różne od mojej, a choćby i dlatego, by się przekonać, że nawet przy takim a takim postawieniu sprawy, wciąż się z danym stanowiskiem nie mogę zgodzić. Nie zgadzam się natomiast ze sposobem przedstawiania tej opinii – ze wszystkimi tymi niepotrzebnymi złośliwościami w tekście, z sarkazmem, z maskowaniem zalet. Nijak nie chcę, by ktoś mnie swoją recenzją zadowalał, ale chciałabym, żeby przedstawiając swój punkt widzenia, uczciwie go uargumentował – w tym wypadku nie sprowadzając wszystkiego do próby wyśmiania tegoż tytułu (co jawnie podkreśla specjalnie dobrany po to obrazek główny i kontrowersyjne „dwa zdania o”).

    Także proszę tutaj nie mylić pojęć – bo to, że recenzja mi się nie podoba, nie znaczy, że krytykuję samo zdanie autorki na temat anime.
  • Avatar
    Kysz 3.10.2017 22:26
    Komentarz do recenzji "Hitorijime My Hero"
    Ogólnie staram się unikać wymiany zdań z Tobą z powodu twojego nastawienia do rozmówcy, ale skoro powiedziało się A…

    Myślicie, ze w tej recenzji jest jad? Myślicie się. Jad był w pierwszej wersji tego tekstu, który potem zmieniałam, zmieniałam i zmieniałam, ponieważ anime okazało się lepsze, niż obawiałam się, że będzie…

    Tak, myślę, że w tym tekście (recenzją tego jednak obawiam się nazwać) jest pełno jadu. Jest on praktycznie w całości napisany tak, żeby wzbudzić kontrowersje, śmiem wręcz twierdzić, że specjalnie jest w nim podkreślona każda słabość tego tytułu, gdy jego ewentualne zalety zostają skwitowane ledwie jednym­‑dwoma zdaniami. Tak, by nie można było powiedzieć, że w sumie to tylko wylewasz jad, bo przecież zwróciłaś uwagę, że jednak plusy to też ma. Ale taki sposób konstrukcji teksu, by uwypuklić głównie ironiczne argumenty, niby celnie skierowane przeciwko wadom serii, nie jest w żaden sposób rzetelną recką, a właśnie zwykłym wylewaniem jadu, bo może odezwą się głosy oburzenia. Może gdyby Twoje pozostałe teksty były w innym stylu, łatwiej byłoby to przełknąć, w końcu każdy ma czasem ochotę powylewać trochę jadu na coś, zwłaszcza jeśli to coś go zawiodło. Choć tu widzę, że podchodziłaś do tego ze zgoła innymi oczekiwaniami, z góry zakładając, że to będzie syf… co też tego tekstu nijak nie ratuje. Zresztą jeśli miałaś tekst napisany chyba jeszcze przed wydaniem anime skoro w trakcie emisji tak często go zmieniałaś, to już naprawdę nie wiem co mogę do tego dodać…

    ...a mi zależało na uczciwym podejściu do tematu.


    Cóż, ja tam w to akurat nie wierzę, bo jak już napisałam wyżej – za bardzo kojarzę jednak twoje wypowiedzi z podburzaniem, czy też czymś na kształt trollowania (jak nie przepadam za tym słowem, tak nie potrafię znaleźć innego). W każdym razie nawet w samym tekście nie ma ni słowa o tym, że choćbyś próbowała spojrzeć na to z innej perspektywy niż jako coś, co po prostu łatwo wyśmiać, a i sama wyżej w sumie to potwierdzasz.

    Na tle innych tytułów spod szyldu BL nie wyróżnia się niczym szczególnym. Za dużo mang z tego gatunku przeczytałam, oraz innych dzieł kultury doświadczyłam, żeby twierdzić inaczej. Powiecie mi, że „ale nie ma takich anime”. A co to w ogóle za argument? Nie muszę ograniczać się Waszą niewiedzą. Poza tym nawet w przypadku anime jest jeszcze doukyuusei, o wiele lepsze, moim skromnym zdaniem rzecz jasna.


    Tak, ja też przeczytałam ich mnóstwo, więc daruj sobie uszczypliwości o „niewiedzy”, skoro nie masz podstaw do takich twierdzeń. I owszem, jest mnóstwo mang znacznie lepszych od tej, dojrzalszych, bardziej przemyślanych, z rozbudowanymi kreacjami bohaterów. Wciąż jest też i dużo gorszych, zwłaszcza, że akurat manga „Hitorijime my Hero” wypada lepiej od anime. Co prowadzi generalnie do tego, że nie ma co porównywać mang do anime. A jedno Doukyuusei BLowego raju w anime nie czyni. Zresztą to, że powstał jeden dojrzalszy tytuł nie znaczy też od razu, że ta mniej dojrzalsza, a bardziej naiwna strona BL jest od razu taka be.

    Chciałabym wiedzieć, w którym miejscu mijam się z prawdą. W jaki sposób z tekstu wynika, że bohaterowie myślą tylko o seksie? Jestem pewna, że tego nie napisałam :D Jednak czy Hasekura nie powiedział Kensuke tego, co mu powiedział? Czy nie wymuszał na nim „innych czynności seksualnych”? Czy anime nie próbowało nam tego zaprezentować jako ah scen romantycznych? Czy jesteście na 100% pewne, że nie kieruje Wami to jakże urocze jaoistyczne zaślepienie?

    Wprost oczywiście nigdzie, bo przecież to by było strzałem w stopę, zwłaszcza jeśli można błądzić między niedwuznacznymi aluzjami w rodzaju: „A więc to była miłość, przez cały ten czas, kiedy pchałeś mi ręce w majtki, a ja ci na to pozwalałem, bo miałem poczucie winy! No, teraz wszystko jasne, też cię kocham!” czy „wiem, że chcesz, żebym cię przeleciał, ale zapomnij”. A w anime natomiast pada tylko jedno stwierdzenie Hasekury odnośnie „albo seks albo koniec znajomości”, a potem kompletnie nie dochodzi do rozwinięcia tegoż. Natomiast między Kousuke a Masahiro nie ma tych dwuznaczności w ogóle i to do tego stopnia, że pewne sceny z mangi (same właściwie nic nie pokazujące) zostają odpowiednio zmienione tak, by całość miało otoczkę stricte romantyczną, a nie seksualną. Może ci się zatem anime z mangą pomyliło?

    Nie było gwałtu na ekranie? No i chwała Bogu, ale wiecie, brak gwałtu nie jest czymś wyjątkowym. Brak gwałtu =/= zaleta. To jest stan normalny w relacjach międzyludzkich, niezależnie czy to BL, czy co innego.

    Niestety, obecnie jesteśmy już na takim etapie, że brak gwałtu można traktować jako zaletę, bo wszędzie tego pełno. W momencie więc, gdy pojawia się ekranizacja, w której kompletnie nie ma czegoś takiego, zwyczajnie czuję ulgę, że da się jeszcze wyprodukować coś pozbawione tego dziadostwa. Zwłaszcza, że to coś z założenia jest raczej wyidealizowanym romansem, niż poważnym podejściem do tematu miłości między dwoma panami.

    Chcecie pisać alternatywne recenzje i rozpływać się, jakie to było wybitne, cudowne, kochane, najlepsze ever? ależ proszę uprzejmie. Opinia jest opinią :) z tego samego tytułu życzę sobie, abyście uszanowały moje zdanie.


    Zgadzam się – opinia jest opinią i ile ludzi tyle różnych zdań na dany temat. I mnie wcale nie oburza to, że ktoś ma o tej serii inną opinię – ja nie szanuję nie twojego zdania, ale sposobu jego wyrażania. I nie, nie zamierzam się rozpływać w zachwycie nad tym jakie to jest boskie, więc standardowo daruj sobie te uszczypliwości, naprawdę można się bez nich obejść.

    a obrazek główny? jest przeuroczy przecież :D ta scena zrobiła na mnie prawdziwe wrażenie. bosz, zero dystansu…

    Dystans dystansem, mnie ta scena rozwaliła, ale i tak uważam, że nie nadaje się na obrazek główny do „recenzji”, bowiem jest kompletnie niereprezentatywna względem serii. Jako ilustracja tandetnej grafiki – proszę bardzo, nawet jako jedna z 4 głównych zrzutek przy tekście. Ale jako coś, co ma robić w pewnym sensie za okładkę tytułu? No jeśli to nie jest prowokacja, to już nie wiem jak inaczej to nazwać, zwłaszcza, że tego typu super­‑deformed pojawia się w tym tytule tylko raz, a i samych scen SD w ogóle nie ma aż tak dużo, by akurat nią się tu posłużyć.

    Kontynuować nie zamierzam, bo wiem jak kończą się wymiany zdań z Tobą i nieszczególnie przepadam za prowadzeniem dyskusji, w której jedna ze stron usilnie stara się wyśmiać drugą. Wiem, dziwne to w naszych czasach, ale jestem trochę staroświecka pod tym względem.
  • Avatar
    Kysz 3.10.2017 17:26
    Re: Tak złe, że aż śmieszne, ale nie do końca tragiczne.
    Komentarz do recenzji "Youkoso Jitsuryoku Shijou Shugi no Kyoushitsu e"
    Akawashi napisał(a):
    Jeśli to ten z fanserwisem, to nadal podtrzymuję, że jest najlepszy. Seria nie pretenduje wtedy do „inteligentnej” rozrywki.

    Właściwie jeśli tak podejść do tematu to faktycznie coś w tym jest. Seria jako zwykła szkolna historyjka zapewne obroniłaby się lepiej niż to, co dostaliśmy.
  • Avatar
    A
    Kysz 3.10.2017 06:44
    Kpina nie recenzja
    Komentarz do recenzji "Hitorijime My Hero"
    Ok, cudów się nie spodziewałam, ale nie sądziłam, że można napisać tak pełen jadu, za to pozbawiony niemal treści tekst. I ten specjalnie dobrany pod to obrazek główny… Żal…
    Przynajmniej wiem, że bez alta się nie obejdzie, ale i tak szkoda, że jako główną recka będzie tu wisiało to coś (swoją drogą nie mające wiele wspólnego z anime, bo w nim o seksie nie ma mowy, a z tekstu wylewa się, jakoby wszyscy panowie tu tylko o tym myśleli).
    Mimo wszystko będę też postulowała o zmianę obrazka głównego. Ten jest zbyt jawnie nastawiony na wyśmianie tytułu, a choć grafika jest tu kiepska to takich scen akurat jest tu mało.
  • Avatar
    A
    Kysz 1.10.2017 19:33
    Tak złe, że aż śmieszne, ale nie do końca tragiczne.
    Komentarz do recenzji "Youkoso Jitsuryoku Shijou Shugi no Kyoushitsu e"
    Zacznę od tego, że pierwszy odcinek uważam zdecydowanie za najlepszy z tej serii. Był może trochę sztuczny i naciągany, ale generalnie udało się tam wykreować efekt „wow” na końcu. Dzięki temu moje oczekiwania względem tej serii trochę się podwyższyły, choć w sumie od początku tytuł ów dość mnie ciekawił. Niestety potem wszystko poleciało na łeb, na szyję.

    Seria bardzo mocno próbowała stworzyć tutaj mroczniejszy klimat. Problem w tym, że za bardzo grano tu na wytartych schematach. Żeby pokazać co ważniejszych „graczy” skupiono się na krótkich urywkach z nimi wyglądającymi groźnie i tajemniczo. Dziwne uśmieszki były tu na porządku dziennym. W ogóle cały klimat chciano tu zbudować właśnie w ten sposób, waląc nam w oczy scenami, które miało jasno przekazać: „patrz, jaki ten ktoś jest pro i ma mroczny plan”, bądź: „ohohoho, w tej szkole nie ma granic i brudne gierki są tu na porządku dziennym”. Mając lat 13 może bym to kupiła. Sęk w tym, że po tak długim stażu z anime podobne chwyty budzą u mnie co najwyżej uśmieszek politowania. Dobrym przykładem jest tutaj Kushida ze swoją  kliknij: ukryte .

    Zresztą same postaci to w ogóle osobna para kaloszy. Ayanokouji to kolejny przykład przekokszonego bohatera. Nie przepadam za takimi, bo z reguły sprowadza się do tego, by pokazać, że jest on taki pro i w ogóle super w każdej sytuacji i nie ma słabych punktów. Ale jakoś tak… Ayanokouji dosyć przypadł mi do gustu i nie denerwował ze swoim byciem ideałem. Być może dlatego, że się z tym krył i nie musieliśmy zewsząd słuchać wzdychań każdego jaki to on nie jest super. W każdym razie powiedzmy, że jakoś się broni. Czy może broniłby się nawet nieźle, gdyby nie jego  kliknij: ukryte  I tak mamy kolejny oklepany schemat zaliczony. Właściwie bez większego powodu, raczej „bo to takie ekstra”. Aha, no super, rzeczywiście takie głupoty są doprawdy cool. Mogli jeszcze z niego wampira zrobić na dokładkę…

    Z pozostałymi bohaterami problem jest większy, bo większość robi za kompletnie bezbarwne tło. Taka masa bez charakteru zdarza się jednak dość rzadko, bo z reguły jednak twórcy starają się tę gromadkę jakoś ubarwić. A tutaj nikt nie udawał, że większość w ogóle ma grać jakąkolwiek rolę. Są oczywiście wszyscy ci „antagoniści” na czele z przewodniczącym i liderami innych klas, ale ich rola sprowadza się głównie do scen, w których są pokazani po prostu jako „ci ważni w fabule”. Czemu i w jaki sposób ich rola jest istotna? A to już nie jest takie ważne.

    Oczywiście nie dotyczy to Horikity, która odgrywa ważną rolę. I gdyby nie jej kompleks braciszka mogłoby być nieźle. Ot, taka kalka Yoshino z mniej rozwiniętym charakterem. No ale żeby nie było zbyt dobrze postanowiono, że na jednym schemacie się nie skończy i dziewczyna też musi mieć jakieś traumy i inne takie. A jaki byłby lepszy schemat, niż siostra przewodniczącego szkoły, która ma braciszkowe kompleksy? Chyba nie jestem w stanie wymyślić lepszego (w znaczeniu głupszego) rozwiązania.

    Jeśli chodzi o ogólną fabułę, to ta ma lepsze i gorsze momenty z przewagą tych drugich. Cała akcja na wyspie to popis debilizmu z tymi wszystkimi tajemniczymi planami, kopaniem dołków i w ogóle iście Sherlockowymi dedukcjami. Problem w tym, że poziom skomplikowania tego sprawił, że przydałoby się poświęcić temu przynajmniej o 2 odcinki więcej, żeby należycie intrygę rozwinąć. Ale jak w całej tej serii łatwiej było powrzucać scenki, w których widać jak ktoś coś knuje, a na koniec i tak Ayanokouji ratuje sytuacje. Bo tak. Mnie to kompletnie nie wciągnęło, w ogóle nie czułam zainteresowania rozwojem akcji, a wręcz czekałam tylko aż w końcu to skończą. Znacznie lepsza jest część z tą niby bijatyką, choć i ona nie jest pozbawiona wad. Po prostu jakoś bardziej trzyma się kupy. Odcinek 7 to oczywiście nieporozumienie, wrzucone tu chyba dlatego, że trzeba było czymś zapchać czas antenowy. I tak lepiej, że nie dali tego jako ostatni epizod, tylko kulturalnie wrzucili w środek. Jest szansa, że część osób była w stanie przejść nad nim do porządku dziennego, bo dalej kontynuowali „klimat” poprzedniego epizodu.

    O oprawie audiowizualnej nie będę się rozpisywała. Ani mnie tu nic nie raziło, ani niczym się specjalnie nie zachwycałam. Taki przeciętny poziom bym rzekła.

    Seria miała potencjał na coś znacznie lepszego, ale widocznie jednak niesława pierwowzoru w postaci light novel przeważyła. To, że zdarzają się czasami ciekawe anime na podstawie ln nadal należy traktować w kategoriach cudów czy raczej wyjątków potwierdzających regułę, wedle której ln to miernej jakości materiał. Ogólnie daje temu 5/10, w dużej mierze za Ayanokoujiego i dobry początek. Nie czekam na drugą serię, choć jeśli jakimś cudem takowa powstanie, to może obejrzę, by zobaczyć do czego to w ogóle zmierza (acz nie sądzę, by w kolejnych kilkunastu epizodach w ogóle byli w stanie posunąć się z fabułą do takiego etapu, by dać nam jakikolwiek pogląd na to). Jeśli ktoś nie widział jeszcze zbyt wielu anime powinien bawić się tu znacznie lepiej niż ja, bo przynajmniej nie będą go aż tak razić wszechobecne schematy, ale bardziej wymagającej widowni zdecydowanie tego nie polecam – to jednak nie jest w żadnej mierze na wyższym poziomie niż większość obecnie wychodzącej papki.
  • Avatar
    A
    Kysz 23.09.2017 21:09
    Zdecydowany numer 1 wśród najnowszych serii shounen-ai
    Komentarz do recenzji "Hitorijime My Hero"
    I mamy koniec. Na szczęście – bardzo zgrabny. Oczywiście przed finałem musiało być trochę dramy i choć pewne rzeczy mocno wyolbrzymili, to jednak nie przekroczyli pewnej granicy. W ogólnym rozrachunku dostaliśmy naprawdę ciepłą historię o miłości między dwoma mężczyznami. Nic głębokiego, bo całość jest taka trochę naiwna i wyidealizowana, ale też nie cukierkowa. Do tego, o czym już pisałam we wcześniejszym komentarzu, nie ma tu absolutnie żadnej patologii. Jest to niesamowita zaleta, zwłaszcza patrząc po ostatnich seriach z tego gatunku, w których albo były gwałty bądź ich usiłowanie, albo kazirodztwo z lekko shotowymi podtekstami, bądź – w najlżejszej formie – typowe „zmienię cię w taką osobę, jak mi pasuje”. Początkowo martwiła mnie relacja nauczyciel – uczeń, ale twórcy podeszli do tego tematu znacznie dojrzalej, niż się spodziewałam.

    Co mnie martwi, to strasznie mała popularność tej serii. Być może nie rozumiem nastoletnich fujoshi, ale serio patologia aż tak ich kręci? Wreszcie mamy normalną, dobrą historię spod znaku BL… i prawie nikt jej nie ogląda! Tak trochę ręce mi opadają, bo na dłuższą metę oznacza to raczej więcej produkcji typu Super Lovers czy Love Stage, niż serii pokroju Hitorijime My Hero, żeby nie wspomnieć o czymś znacznie dojrzalszym (choć w głębi serca naprawdę liczę, że kiedyś doczekamy się i takiego tytułu). Tym bardziej wszakże cieszę się z tej perełki, skoro pewnie drugiej takiej się długo nie doczekamy.
  • Avatar
    A
    Kysz 17.09.2017 21:07
    Niestety straszliwie zmarnowany potencjał
    Komentarz do recenzji "Re:Creators"
    Żal mi to trochę pisać, bo po pierwszych odcinkach seria niesamowicie mi się podobała. Ciekawy pomysł, interesujące postaci, dobra strona audiowizualna, a to wszystko nie rozwinięte w typową durną nawalankę z toną krwi i/lub patosu. Podobało mi się, że próbują pewne rzeczy wyjaśniać, zamiast tępo lecieć z akcją do przodu. Jednak z czasem zaczęłam coraz bardziej się nudzić. Problem w tym, że dostaliśmy wiele odcinków zwyczajnie przegadanych. I nie chodzi tu o natłok informacji czy brak akcji – zwyczajnie postaci nudno rozmawiały ze sobą o tym i owym. A to przecież nie na tym ma polegać! Owszem, przekazanie widzowi pewnych wiadomości o świecie jest istotne, ale o wiele lepiej by to wyglądało, gdyby zamiast owe wiadomości przemycono pomiędzy ciekawszymi scenami. Niektóre rzeczy wręczy wystarczyłoby umiejętnie pokazać, zamiast walić prosto z mostu na czym co polega.
    Problemem numer dwa był oczywiście Souta. Jasne, możemy go nazwać raczej postacią tła, niż głównym bohaterem, co nie zmienia faktu, że pałętał się po ekranie i w ogół niego toczyła się fabuła. Niestety, Souta to klasyczny przykład totalnego bloba bez charakteru, który zgrabnie może udawać „bohatera takiego, jak ty”. Oznacza to ni mniej, ni więcej tyle, że jest nudny. Mdły jak flaki z olejem, albo i gorzej. Minus też za jego smutną historyjkę z przeszłości, którą nas uraczył. Trudno mi sobie wyobrazić, by ktokolwiek się tym przejął, zwłaszcza, że zostało to podane w kompletnie wyprany z emocji sposób.
    Trzecia sprawa, to motywacje antagonistki, które jednak mnie zawiodły. Od początku wyglądało to na coś w ten deseń, więc łudziłam się, że to nie będzie tak proste. Cóż… było. Co prawda finałowa walka wyszła świetnie i brawa za nią, ale samo rozwiązanie problemu uważam za mierne. Gunpuku no Himegimi sama w sobie wypadła nieźle i żal było patrzeć na to, dlaczego robi to, co robi.
    Tak dochodzimy do czwartej kwestii, którą są postaci. Uważam, że dostaliśmy tu całkiem barwną i interesującą gromadkę, w której łatwo wyłowić swojego faworyta. Mamy tu bohaterów różnych gatunkowo tworów, co tworzy fajny kalejdoskop schematów. I znowuż muszę dodać – niestety, niewykorzystany. Za mały ładunek postawiono na konflikt interesów i charakterów. Chociaż mamy tutaj takie postaci, jak typową mahou shoujo czy totalnie świrniętą psychopatkę ten kontrast między nimi wcale się tak fajnie nie uwidacznia. Do tego dochodzi kwestia, że na pierwszy plan wysunięto wydawać by się mogło – najnudniejszych bohaterów. Czołówkę stanowi tu Meteora, czyli chodząca encyklopedia. Jej wiedza jest na takim poziomie, że nie trzeba innego źródła do tłumaczenia widzowi wszelkich niuansów zaistniałej sytuacji. Na każdy problem potrafi znaleźć rozwiązanie, wszystko wyjaśnić. A to jest po prostu nudne. Na koniec zresztą  kliknij: ukryte 
    W przeciwieństwie do niej taka Magane dostaje wręcz epizodyczną rólkę, mimo iż to chyba najbarwniejsza postać tutaj, którą dałoby się lepiej wykorzystać.  kliknij: ukryte . A założę się, że była to bohaterka ważniejsza dla widzów, niż np. ta dziewczynka z eroge, która nie dość, że późno dołączyła do ekipy, to jeszcze prawie nic o niej nie było. Jej wszakże poświecili epizod pożegnalny.

    Sporo narzekam, ale taki jest efekt zawiedzionych oczekiwań, które seria wzbudziła u mnie pierwszymi odcinkami. W ogólnym rozrachunku nie jest to zły tytuł, niestety bardzo nierówny. Po mocnym początku dostajemy raczej średniej jakości rozwinięcie (z okazjonalnymi ciekawszymi wstawkami), by na koniec przejść do fajnej walki finalnej i zakończyć wszystko słabym happy endem. Szkoda, naprawdę szkoda tego potencjału, który leżał w tej historii. Przez moment zastanawiałam się nad oceną 7/10, ale przez ten ostatni odcinek poprzestanę jednak na 6/10. A pragnę zauważyć, że zeszłam z pułapu 9/10…
  • Avatar
    A
    Kysz 15.09.2017 19:08
    Królowa nieporozumień
    Komentarz do recenzji "Gamers!"
    To chyba będzie szczytowe osiągnięcie japońskich anime jeśli chodzi o serię kręcącą się wokół nieporozumień. Nigdy jeszcze nie widziałam serii, w której byłoby aż tyle niedomówień. Od 4 odcinka ciągną fabułę tylko i wyłącznie na tym. I kiedy już, już wydaje się, że wreszcie skończą, to… wymyślają jakąś inną pomyłkę względnie zaplątują kogoś w coś innego i całość kręci się od nowa.
    Jak mi to początkowo nie przeszkadzało, tak od jakichś 3 odcinków mnie to już dosyć mocno męczy. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że w początkowych epkach wiele wskazywało na to, że ta seria pójdzie wręcz w odwrotnym kierunku. Że w ciekawy sposób pokaże wyjście z typowych nieporozumień, jakie mamy w szkolnych komedyjkach.
    Szkoda, bo w sumie to ma fajny humor i kilka interesujących rozwiązań. W wielu momentach stosują nieszablonowe wyjścia z sytuacji i gdyby nie drążyli tak tego wielokąta niezrozumienia, to byłaby naprawdę dobra szkolna komedia romantyczna z „growym” tłem. Ale 6 epków zmarnowanych na dziwne podchody? Nie, to nie do końca to, co chciałabym tu widzieć.
  • Avatar
    Kysz 18.08.2017 17:13
    Komentarz do recenzji "Princess Principal"
    To będzie wiadome dopiero jak wyjdą wszystkie odcinki…
  • Avatar
    A
    Kysz 13.08.2017 23:15
    Ach... czemu?
    Komentarz do recenzji "Hitorijime My Hero"
    Czemu adaptacje yaoi bądź shounen­‑ai mają pecha do paskudnej grafiki? Ostatnią dobrą pod tym względem pozycją była chyba No.6, które takim czystym shounen­‑ai w wersji anime w sumie nie było. -.- Szkoda…

    A tak poza tym, to nadal uwielbiam tę serię i to nawet bardziej, niż na początku. Jako para Masahiro i Kousuke wypadają lepiej, niż Kensuke i Asaya. Oczywiście, wzięłam się też za mangę, więc tym bardziej czekam z niecierpliwością na 7 odcinek. Trochę właściwie to przeciągnęli teraz, jakby brakował im materiału. Obawiam się właśnie, w którym momencie mają zamiar to skończyć, ale niestety na angielski przetłumaczonych jest tylko 8 rozdziałów, a to niewiele dalej, niż obecna akcja w anime (6 i 7 epek to 4 rozdział). Zważywszy na to, że tu upchnęli jeszcze historię z Hitorijime Boyfriend w początkowych epkach, to w ostatnich 6 epkach spokojnie mogą dojść w okolice 11­‑12 rozdziału, może trochę dalej jak niektóre rzeczy przyspieszą. Acz na razie idą wiernie z mangą, pomijając może niektóre detale, które aż tak nie wpływają na odbiór historii. Ok, co prawda nie wiem co myśleć o  kliknij: ukryte 

    Ale tak poza tym póki co dobrze realizują moje pragnienie dobrego shounen­‑ai. Nie jest to żaden przełom w gatunku, na pewno zaś nie będzie to rzecz dla osób spragnionych poważnej opowieści spod znaku BL. Co to, to nie – ot, dostaniemy klasyczne ciepłe i nieco naiwne romansidło. I to bez żadnej patologii, kazirodztwa, gwałtów, bądź prób takowych. A mnie tam więcej do szczęścia nie jest potrzebne.^^
  • Avatar
    Kysz 30.07.2017 17:49
    Re: Po 3 epkach
    Komentarz do recenzji "Ballroom e Youkoso"
    No, to można powiedzieć, że tym razem dałam się nabrać. ;p