Tanuki-Anime

Tanuki.pl

Wyszukiwarka recenzji

Kyuu.pl

Komentarze

Tajemniczy świat Arrietty

  • Avatar
    A
    MiyuMisaki 28.04.2016 23:17
    7/10 - typowy klimat dla studia ghibli
    Film nie zaskoczył mnie (poza zakończeniem), nie był BARDZO porywający, co nie oznacza, że był zły.
    Włączając go, właśnie na to liczyłam. Na uroczą, ciepłą sielankę. Dlatego też ocena to 7/10 (które może wydawać się dosyć słabe – w moim przypadku jest to dosyć wysoka ocena).
  • Avatar
    A
    Lina 29.11.2014 19:21
    Miłe zaskoczenie.
    Jeden z lepszych filmów studia Ghibli w mojej opinii. Mogę śmiało powiedzieć, że mi się podobało, co w przypadku Ghibli nie zdarza się zbyt często. Parę rzeczy można było zrobić lepiej (albo inaczej), ale zdecydowanie nie przeszkadzały one w seansie.
  • Avatar
    A
    Mira14 22.10.2014 17:10
    Dubbing obiecany
    Gdy przeczytałam, że w polskiej wersji dubbing oznacza dwójkę lektorów czytających na zmianę to sobie pomyślałam „Ja ich chyba zatłukę” . NO JAK MOŻNA TAK CZŁOWIEKA OSZUKAĆ JA SIĘ PYTAM???!!!
  • Avatar
    A
    flavia 8.07.2013 20:02
    Sympatyczne, ale...
    Największą wadą tego filmu jest chyba to, że cykl powieści na podstwie, których powstał należały do moich ulubionych gdy byłam młodsza. Mary Norton pisała bardzo dobre książki dla dzieci a seria o Pożyczalskich nie jest wyjątkiem.
    Choć oryginalna powieść jest straszliwie brytyjska nie przeszkadza mi jakoś szczególnie przeniesienie akcji z Anglii do Japonii czy zjapońszczanie imion ale zmiana charakteru niektórych naprawdę ciekawych postaci już tak. Chociażby z lekko złośliwego i zaradnego Spillera zrobiono takiego ale mało wyrazistego i niezbyt wygadanego chłopaczka. Nie wspominając o tym, ze w oryginale cała ucieczka wygląda inaczej a on pojawia się w zupełnie innych okolicznościach. Dobrze, że chociaż Dominika została podobna do swojej książkowej wersji. Gwiazdą filmu była dla mnie Haru, która podobała mi się chyba nawet bardziej od książkowej Doroty. Fabułę z dwóćh tomów wymieszano i pozmieniano. Rozumiem to, ciężko byłoby zekranizować to identycznie jak w książce ale niektóre zmiany były po prostu dziwne i niepotrzebne.
    Grafika jest wspaniała ale to Ghibli więc czego innego się spodziewać? Tła zostały narysowane wyjątkowo szczegółowo i starannie.Możliwość zachwycania się listkiem opltajacego dom bluszczu jest bezcenna.Projekty postaci typowe dla tego studia, ładne, czyste i świetnie animowane. Muzyka Cecile Corbel była miła i pasująca do całego filmu.

    Tak mam świadomość, że to wariacja na temat książkowej historii i że kto by się przejmował trzymaniem się jakiejś tam bajeczki dla dzieci ale pewne rzeczy musiałam wytknąć ;). Moja ocena to 7/10.
  • Avatar
    A
    KrisKira 14.04.2013 22:48
    SUPER
    To anime można powiedzieć jest jednym z najlepszych, zmienił bym tylko lekko zakończenie. Fabuła, kreska, postacie poprostu świetne doskonale się ogląda. Powinno się zrobić z tego przynajmniej serie ova
  • Avatar
    Pl
    Sulpice9 30.03.2013 11:54
    Na znak protestu...
    Zrecenzowałem francuskie wydanie " Tajemniczego świata Arrietty”, które szczęśliwie wpadło mi w łapy.

    Francuskie płyty zwykle zawierają trailery (z płyt, które posiadam tylko „Księżniczka Mononoke” jest bez dodatków, ale była to pierwsza wydana płyta, więc mogę im to wybaczyć). W przypadku „Arrietty” załączono świetny zwiastun „Opowieści z Ziemiomorza” i „Ponyo”. Następnie otwiera się menu, gdzie mamy tradycyjny (choć nie w przypadku polskich wydań) zestaw: start filmu, wybór scen,napisy i ścieżka dźwiękowa, a na koniec bonusy.

    W przeciwieństwie do naszych rodaków, Francuzi dubbingują swoje filmy i nawet jeśli nie daje to dobrych rezultatów („Mój sąsiad Totoro”, „Ruchomy zamek Hauru”), zdarzają się prawdziwe perły („Rodzinka Yamadów”, „Księżniczka Mononoke”). Dubbing do „Arrietty” znajduje się gdzieś pośrodku. Na szczególną pochwałę zasługuje Michele Bardollet jako absolutnie przezabawna Haru (choć dziwnie brzmi, że wszyscy mówią do niej „Aru”, ale co poradzić – Francuzi nie czytają „h”).

    Warto dodać, że Cecile Corbel, francuska harfistka odpowiedzialna za muzykę do filmu, zaśpiewała piosenkę Ariety na potrzeby francuskiej wersji językowej (zamiast angielsko – japońskiego tekstu, jest francusko -angielski).

    A skoro o Corbel mowa, do płyty załączono jej teledysk z piosenką „I’m fourteen years old, I’m pretty”. Osobiście koncepcja nie przypadła mi do gustu, ale na teledyskach się nie znam.

    Poza trailerami innych filmów studia Ghibli dołączono do płyty osiem japońskich mini­‑zwiastunów i czternaście reklam dla japońskiej telewizji. Oczywiście, wiele z nich jest podobnych, ale twórcom udało się pokazać to, co w filmie najlepsze.

    Tymczasem nam pozostaje się łudzić, że polscy wydawcy postarają się chociaż o dubbing…

  • Avatar
    Pl
    ukloim 7.03.2013 19:44
    Recenzja wydania
    Drogi recenzencie – nie dość, że nie wspomniałeś o tym, że na opisie z okładki imię głównego bohatera jest źle zapisane, to jeszcze notorycznie używasz go w tekście (podpowiedź – jego prawdziwe imię brzmi Shou). Do tego wynika z niego, jakoby kartoniki na filmy Ghibli były jakąś nowością, a standardem były już w poprzednich wydaniach. To samo zresztą tyczy się boksów.
    I albo coś źle zrozumiałem, albo widziałeś Księżniczkę Mononoke z polskim dubbingiem. Jestem ciekaw gdzie.
    • Avatar
      C.Serafin 7.03.2013 20:30
      Ups!
      Ok, sprawdziłem jak to wygląda i w napisach stoi jak byk – Sho. Wygląda wiec na to, że oboje się pomyliliśmy. Na swoje usprawiedliwienie mam tylko to, że jego imię pojawia się w anime tylko parę razy i ponieważ nie mogłem sobie przypomnieć jak było zapisywane skorzystałem z opisu na okładce. I na myśl mi nie przyszło, że może być to wersja niewłaściwa, tym bardziej, że jest na niej zapisywana w ten sam sposób trzykrotnie.

      Odnośnie kartoników – one same nie są nowością, choć dotąd były dodawane tylko do części DVD. W tym wypadku opieram się jednak na zawartości własnej półeczki z anime. Nowością jest raczej spójny i bardzo estetyczny styl graficzny okładek.

      Odnośnie dubbingu – wygląda na to że faktycznie coś mi się pomieszało i powinienem to dokładniej sprawdzić przed zaakceptowaniem korekty. Bo dubbing był – kłopot w tym że angielski. Swoją drogą – ktoś przypomina sobie sytuację by film animowany był wyświetlany w kinie z angielskim dubbingiem i napisami?

      Dziękuję za uwagi, a wszystkie błędy zostaną w ciągu paru godzin poprawione
      • Avatar
        ukloim 7.03.2013 23:54
        Re: Ups!
        Jeśli chodzi o imię, to jest to tylko kwestia zapisu – można pisać i Shou, i Sho. Sam dokładnie nie wiem, od czego to zależy, bo żadnym ekspertem od japońskiego nie jestem, ale często spotykam się z dwoma różnymi sposobami zapisywania tego rodzaju imion/nazwisk w romaji, więc podejrzewam, że to już jest kwestia widzimisię autora tekstu – pisze jak chce.
        Dygresja – nawet sobie nie wyobrażasz, jak bardzo ucieszyła mnie twoja reakcja. Nie żaden butthurt, tylko przyjęcie wytyczonych błędów na klatę, a niestety, to coraz rzadziej spotykana cecha. ;)
        • Avatar
          Kysz 8.03.2013 14:44
          Re: Ups!
          Jeśli chodzi o imię Shou, to teoretycznie powinno być to zapisane jako Shō, ale że nie wszędzie jest możliwość zapisu takich znaków, to ō zapisuje się jako ou, zatem funkcjonuje też forma Shou. To po prostu chodzi o wyrażenie dłuższego dźwięku.
    • Avatar
      Chudi X 8.03.2013 18:06
      Re: Recenzja wydania
      Zależnie od szkoły zapisu romanji, imię Shou można zapisać jako Sho, Shou lub Shō. Dlatego każda z wersji jest poprawna.

      Dodatkowo wspomnę, że w recenzji polskich wydań mang/anime używamy takich wersji, które padały właśnie w konkretnym wydaniu recenozwanego anime/mangi.
  • Avatar
    Pl
    Pottero 6.02.2013 21:01
    Ostrzeżenie odnośnie wydania DVD.
    Gdyby ktoś chciał zakupić ten film z myślą o chrześniaku albo młodszym rodzeństwie czy kuzynostwie, to odradzam – na okładce widnieje informacja, że poza napisami i wersją japońską dostępny jest również polski dubbing 5.1, ale w rzeczywistości to tzw. dwulektor, czyli kobieta i mężczyzna czytający kwestie z podziałem na role męskie i żeńskie, a spod spodu słychać japońską wersję. Dla dzieci, wychowanych na Disney, Kartonie czy Nickelodeon, dubbingujących wszystkie kreskówki i produkcje aktorskie, może to być rzecz nieatrakcyjna bądź wręcz zniechęcająca do oglądania. W identyczny sposób wydano dwa pozostałe filmy z najnowszego boksu Ghibli – Makowe Wzgórze i reedycję Księżniczkę mononoke. Zdecydowanie nie polecam zakupu.
    • Avatar
      Chudi X 6.02.2013 21:56
      Re: Ostrzeżenie odnośnie wydania DVD.
      Moim siostrzenicom żadne anime od Ghibli z lektorem nie przeszkadzało, a lekorski Totoro jest ich ulubionym. Nie generalizujmy.
      • Avatar
        Pottero 7.02.2013 00:02
        Re: Ostrzeżenie odnośnie wydania DVD.
        U mnie właśnie nikt tego nie chce oglądać. Kuzynki córka w Ghiblisach, które jej dałem, przełączała dźwięk na japoński i tak oglądała, bo za wyjątkiem Spirited Away, Hauru i Totora reszta miała lektora, czyli była dla niej nieoglądalna. U matki w przedszkolu tak samo – dałem jej trochę kreskówek na DVD, ale z Ghibli dzieciaki obejrzały tylko wspomniane trzy – reszta im się nie podobała ze względu na Bożydara.
        • Avatar
          Chudi X 7.02.2013 18:44
          Re: Ostrzeżenie odnośnie wydania DVD.
          U mnie właśnie nikt tego nie chce oglądać. Kuzynki córka w Ghiblisach, które jej dałem, przełączała dźwięk na japoński i tak oglądała, bo za wyjątkiem Spirited Away, Hauru i Totora reszta miała lektora


          Tak z ciekawości, tego Totoro z dubbingiem masz w wersji wydanej jakimś cudem u nas na DVD czy to TV­‑Rip z Canal +?

          Może moim siostrzenicom lektor w anime nie przeszkadza, bo uwielbiają chińskie porno bajki od małego i to taka odmiana od „bajek”, które mają codziennie w tvx? Jak były dużo młodsze to oglądaliśmy razem wersje japońskie z angielskimi napisami. Później były Shany, Erementar Gerad i trochę innych wydanych u nas tytułów no i na końcu Ghibli właśnie.
          • Avatar
            Pottero 7.02.2013 19:56
            Re: Ostrzeżenie odnośnie wydania DVD.
            Oczywista, że to wersja VHS z Canal+, bo Monolith w swej wspaniałomyślności nie odkupił tego dubbingu ani nie zlecił swojego, dając nam Bożydara.
      • Avatar
        Eire 8.02.2013 09:47
        Re: Ostrzeżenie odnośnie wydania DVD.
        Mimo wszystko w tym wypadku pisanie o dubbingu jest wprowadzaniem widza w błąd. Szkoda, że dobre filmy mają u nas takie badziewne wydanie.
        • Avatar
          C.Serafin 8.02.2013 11:51
          Re: Ostrzeżenie odnośnie wydania DVD.
          Dokładnie! Wyobraźcie sobie moje zdziwienie, gdy po włączeniu filmu okazało się, że rzekomy dubbing z okładki to podwójny lektor. Początkowo myślałem, że po prostu przestawiłem coś a opcjach, a tu zonk – wszystko ustawione jak należy. Aż chciałoby się przypomnieć pewną wypowiedź sprzed półtora roku.

          Pottero napisał(a):
          Swoją drogą, mam nadzieję, że Monolith nie wyrżnie takiego wała, jak w przypadku poprzedniego filmu Ghibli, i Arrietty trafi u nas do kin, i to z dubbingiem. Było nie było, to film dla dzieci, więc lektor i napisy nie wchodzą w grę


          W tym momencie pewnie powinienem zacząć wylewać pomyje na Monolith, ale chyba nie ma to większego sensu, skoro i tak prawie nic u nas nie wychodzi. Tym bardziej, że po obejrzeniu Paranoia Agent, będącym najgorszym wydaniem jakie w życiu widziałem, nic mnie już nie zdziwi. Przynajmniej, przy okazji tej spóźnionej premiery, Kolekcja Studia Ghibli wreszcie doczekała się ładnych okładek i kartonowych boxów. To chyba jednak niezbyt duży plus.
    • Avatar
      Czarnajagoda 8.03.2013 13:10
      Re: Ostrzeżenie odnośnie wydania DVD.
      Zależało mi bardzo żeby córce się produkcje ze studia Ghibli spodobały (naturalnie te przeznaczone dla młodszych widzów, na Księżniczkę Mononoke jest jeszcze dla niej trochę za wcześnie ;) choć to akurat mój ulubiony), bo sama bardzo je cenię i uważam za wartościowe.

      Niestety napisów jeszcze samodzielnie nie poczyta a lektor po prostu ją odrzuca… szkoda mi zwłaszcza Totoro i Ponyo które są przecież najbardziej przystępne dla najmłodszych.

      Pozostaje w sumie tylko Spirited Away, na którego momentach co prawda troszkę się boi, ale jeśli oglądamy wspólnie to wszystko jest w porządku, a akurat ten tytuł ma cudownie wykonany dubbing i po prostu strasznie szkoda, że pozostałe nie mogły być tak samo pięknie wydane.
  • Avatar
    A
    Bolek 17.11.2012 02:47
    Ta produkcja ma najpiękniejsze barwy ze wszystkich produkcji animowanych (łącznie z Dinseyem) jakie do tej pory widziałem. Słowem raj dla oczu.
  • Avatar
    A
    Yuffie 21.09.2012 23:11
    Być może historia tego anime nie jest porywająca, ale ma swój niepowtarzalny urok. bajkę ogląda się bardzo przyjemnie, naprawdę wciagająca, a rysunki są godne uwagi, przepiękne, głęboki ukłon w stronę studia Ghibli ^^ Znakomite!
  • Avatar
    A
    racjona 11.08.2012 22:53
    ^__________^
    cudne, cudowne, przecudowne, przecudne, arcywspaniałe :D
  • Avatar
    A
    Subaru 1.02.2012 14:31
    Przeurocze..
    Po prostu przeurocze.

    Półtorej godziny, a urok tego filmu przykuł mnie przez cały ten czas do fotela.
    Przepiękna grafika, muzyka, cudowne i pomysłowe szczegóły wyposażenia domku małych ludzi.
    Magiczna atmosfera.
    No i jest to film niezupełnie bajkowo schematyczny, a przynajmniej ja spodziewałem się innego zakończenia, byłem trochę zaskoczony, że tak się to kończy.

    Niespodziewane 10/10.
  • Avatar
    A
    Salva 22.12.2011 15:01
    Beautiful small people
    Dzisiaj jest taki piękny zimowy dzień, bardzo spokjny, wreszcie chwila wolnego czasu (plus przeziębienie) i niechęć do robienia czegokolwiek. Uwielbiam takie powolne, klimatyczne dni. Akurat w taki dzień byłam w doskonałym nastroju na obejrzenie Karigurashi no Arrietty, jak się okazało po fakcie. Nie wiedziałam co to za film jak po niego sięgałam, i bardzo dobrze. Sprawił mi bardzo przyjemną niespodziankę. Zwróciłam z przyjemnością uwagę na obecność uroczych szczegółów takich jak zachowanie wody (wkpujące jak galaretka krople!). Jedyne co mi nie pasowało to otworzenie okna, trudne dla zwykłych ludzi.

    Jeśli chodzi o bohaterów to Shou był przeuroczy. Arietta była pełnokrwistą, charakterną dziewczyną za które kocham filmy tego studia. Mając takie wzorce nie musiałabym się obawiać o córkę, w przeciwieństwie do mdlejących księżniczek, które trzeba co i rusz ratować. Naprawdę bardzo ciepło się na serduchu robiło jak się patrzyło na nich oboje, Ariettę i Shou. Jego choroba wydała mi się typowym japońskim dodatkiem, bez tego byłoby za mało dramatycznie, niemniej nie miałam tego za złe. Ale abstrahując od japońskiego fatalizmu, dawniej byłam zachwycona produkcjami Disneya. Potem życie mi pokazało, że niestety wyidealizowane romanse a'la Disney to kompletna pomyłka. Za to Ghiblii oferuje coś więcej. Jeśli będę chciała moim dzieciom pokazać piękne historie pokażę im Ghiblii. Po raz kolejny zachwyciła mnie szczegółowość teł, nastrojowość. Było spokojnie, a jednocześnie nie zabrakło scen akcji (też miałam nadzieję na walkę ze szczurami!). Bardzo spodobała mi się relacja Shou i Arietty. Jak mu jechała na ramieniu to mnie ciarki przeszły, to było takie realne. Żal mi było, że Spillera było tak mało. Rozpłynęłam się jak dostała od niego malinkę! Bardzo cieplutko się na serduchu robi od oglądania takich filmów, dokładnie takie uczucia mam zwykle w grudniu przed świętami i cieszę się, że nie muszę się irytować tak jak reszta świata narzekając bardzo efektownie jak to oni nie lubią świąt. Dla mnie to jest to właśnie ciepło. Takie filmy powinni w okresie świątecznym puszczać w telewizji. Dla mnie bezapelacyjne 10. I tylko jedna negatywna myśl chodziła mi po głowie podczas seansu. Zabić tę starą prukwę Haru to mało. Trąba głupia, bosz ależ mnie głupie babsko zirytowało. Niech ją szczury zeżrą!
  • Avatar
    A
    San-san 19.09.2011 22:25
    Oglądaliśmy we dwójkę, na co ja nie zwróciłam uwagi to zauważał mój miły.
    Tak zatem wspaniale zachowane prawa fizyki: w małym świecie kropla nie zamienia się na mniejsze krople. Na Ariette deszcz zbiera się w kroplach zamiast ją moczyć. Herbatka z dzbanka wykapuje zupełnie realnie. Odgłos taśmy samoprzylepnej, głośny dla małych uszu ruch kota w trawie, odpowiednio duże znaczki pocztowe na ścianach domku Pożyczalskich jako obrazy ;). Dźwięk chodzenia po gwoździach, dźwięk jaki wydaje dachówka gdy się w nią stuknie. Cudnie.
    Choć z drugiej strony jeśli tak się pilnuje szczegółów, można by je dopilnować do końca. Czy cegła dałaby się odsunąć z taką łatwością tak małej istotce? Czy kostka cukru byłaby tak lekka? Czy jak wsuwa się szpilkę w materiał to czy powinna wydawać dźwięk jak wyjmowanie miecza z pochwy? Takie tam czepianie się.

    Końcówka nas nieco zawiodła, choć przepowiadaliśmy kilka obiecujących wersji (Spodziewaliśmy się np. walki ze szczurem ^^).  kliknij: ukryte 

    Czy to minus czy plus nie wiem: ale rzeczywiście postaci studia Ghibli są wizualnie wszystkie do siebie podobne. Różnią się fryzurami :P. Dla przykałdu Sho przypomina nieco głównego bohatera z „Opowieści Ziemiomorza”. Szeroka twarz gosposi ma w sobie coś z twarzy babci z „Tonari no Totoro”. Jednak bohaterowie sprawiają przyjemne wrażenie tak zewnętrzne jak i z charakteru, choćby nieco idealizowani, na takich przyjemnie się patrzy.

    Podsumowując: chcę jeszcze :)
  • Avatar
    A
    vries 11.09.2011 23:54
    Dobre, ale...
    To dobra produkcja, ale Ghibli miała już lepsze na swoim koncie. Przede wszystkim sławetną Mononoke Hime. Wykonanie bez zarzutu (co w dzisiejszych czasach jest standardem dla produkcji filmowych), ale fabularnie nie trafia w moje gusta. Do tego zakończenie raczej dość marne. Nie porywa, brakuje skutecznego budowania napięcia. I tu chyba leży pies pogrzebany: 7/10.
  • Avatar
    R
    Costly 11.09.2011 08:06
    ups...
    Dwie ostatnie zrzutki do recenzji są identyczne – poprawka wskazana ;)
    • Avatar
      IKa 11.09.2011 09:40
      Re: ups...
      Dzięki, poprawione :)
      • Avatar
        CP 11.09.2011 12:33
        Re: ups...
        A ja melduję literówkę w pierwszym akapicie:
        Dziewczyna, przekonana o tym, że Shou jednak jej nie wdział,
        • Avatar
          moshi_moshi 11.09.2011 12:37
          Re: ups...
          Dzięki, poprawione. :)
  • Avatar
    A
    Lyneel 17.08.2011 12:17
    cudo
    ja jestem zachwycona. od dawna nie widziałam w żadnej produkcji tyle magii – widocznej szczególnie w prostych czynnościach, które urzekają. krajobrazy podziwiałam z wypiekami na twarzy. każdy szczegół dopracowany, każde ujęcie oryginalne i różne od pozostałych. uczta dla oczu. a i historii nie zabrakło :]
  • Anielski_Pyl 13.08.2011 21:38:26 - komentarz usunięto
  • Avatar
    A
    Wujejk 9.08.2011 00:28
    Studio Ghibli czy trzeba mówić coś więcej ??
    Dlaczego w napływie tego całego „syfu”, jest tak ciężko znaleźć coś naprawdę wartościowego ?, kiedy ostatnio oglądałem coś co mogło by się zbliżyć poziomem do tej animacji… pogrzebałem w pamięci jest rok temu było to Macross Plus Movie… . Na pewno będę się powtarzał, jak zwykle Studio Ghibli stanowi klasę samo dla siebie i nie widać konkurencji, a szkoda cóż w czasach, gdy w sztuce liczy się tylko zysk (ale czy to jest jeszcze sztuka ?). Za film 10/10 potrzebny komentarz do tej dziesiątki ? znajdzie go sami oglądając film :)
  • Avatar
    A
    TraveltotheMoon 5.08.2011 14:37
    Coś pięknego. Grafika na bardzo wyskoim poziomie, wystarczy spojrzeć na kolory i już się miło robi. Historia także bardzo poruszająca, na końcówce jak to zwykle płakałam­‑nie byłabym sobą gdybym tego nie zrobiła xd. Bardzo przykro mi było z powodu  kliknij: ukryte  Sho i tej świadomości że on z Ariettą się już nie spotkają. Muzyka jest powalająca i w ogólnym rozrachunku sądze ,że film jest prześwietny (jak zwykle studio Ghibli nie zawiodło). Ocena 9,5 ale naciągne do 10.
  • Avatar
    A
    Gremlin 30.07.2011 16:03
    Mój ulubiony film od Ghibli
    Ostrzegam, że to bardzo subiektywna recenzja i nie każdy musi się z nią zgadzać.
    Zawsze uwielbiałam filmy ze studia Ghibli, ale dopiero oglądnąwszy Arrietty zrozumiałam za co naprawdę kocham to studio. Może dla niektórych zabrzmi to jak profanacja, ale, choć prawie każde dzieło sygnowane reżyserią Miyazakiego można nazwać arcydziełem, to tak naprawdę żadne jakoś do tej pory nie potrafiło złapać mnie za serce do tego stopnia bym chciała wracać i jeszcze raz przeżywać dane dzieło na nowo – czy to Nausicca czy Laputa, Mononoke czy Chihiro – piękne, głębokie, ponadczasowe itd. ale… no właśnie czegoś mi zawsze brakowało. Czegoś co sprawiałoby, że jednak czułabym tą wieź z bohaterami, że miałabym to wrażenie że jestem cząstką ich świata i przeżywam to co oni przeżywają. I tą brakującą część znalazłam właśnie znalazłam w Arrietty.
    Niby mamy juz to do czego przyzwyczaił nas Miyazaki – silną główną bohaterkę, piękno przyrody, głębsze treści tu o byciu „outcastem”, gatunkiem wymarłym, a jednocześnie o konieczności przetrwania oraz o trudnej relacji między ludźmi a „pożyczalskimi”... i tak można by wymieniać.
    Sama Arrietty choć jest silna, optymistycznie patrząca na życie i zaradna, to szybko sie przekonuje ze „pożyczanie” to nie tylko fajna zabawa w małego skauta, ale i ciężka i czasami wręcz niebiezpieczna walka o środki do życia. Sho, który jest słabym, chorowitym, a na pierwszy rzut oka miłym, uczynnym chłopcem, nie pozbawiony jest cynizmu, pesymizmu czy wręcz zimnej obojętności wobec sprawy innych niż jego własna choroba, a i tak, ja przynajmniej dojrzalam w nim przede wszystkim ogromnie samotnego chłopca. Także rodzice Arrietty są bardzo wyraziście zarysowani, szczególnie jej ojciec jest bardzo ujmującą, trzeźwo patrzącą na świat osobą, która wydaje się najlepiej rozumieć Arrietty. Nawet Haru, pełniąca rolę swego rodzaju antagonisty wzbudziła we mnie z jednej strony niesmak, ale w ostateczności sprawiła że lepiej zrozumiałam końcówkę filmu.
    Najpiękniejszą dla mnie sceną była  kliknij: ukryte , choć po prawdzie każdą scenę rozmowy między tą dwójką zaliczam do najlepszych momentów filmu. No i sama końcówka  kliknij: ukryte  – krótkie, bez zbędnego patosu, ale jakże treściwe – dla mnie po prostu piękne.
    O stronie wizualnej mogę powiedzieć tylko jedno – TO JEST PRAWDZIWE GHIBLI! I chyba tyle wystarczy. Muzyka natomiast, choć nie skomponowana przed Joe Hisaishiego, który jest jednym z moich ulubionych kompozytorów, to jednak jest równie wspaniała jak cały film a utwór przewodni, Arrietty's Song pokochałam jeszcze nim obejrzałam film i wciąż odtwarzam niezliczoną ilość razy na mojej mp3. Wogóle większość utworów jest wspaniała – Areta Niwa, Yuka no Waga Ie, Sho no Kanashimi i Sho no Uta to te które odtwarzam najczęściej.
    Mamy więc wszystko to do czego zdążył nas już przyzwyczaić mistrz Miyazaki. Ale jest tu coś jeszcze, czego nie umiem ująć słowami i nawet nie będę próbować. Dość powiedzieć, że dzięki temu Arrietty jest, póki co moim ulubionym anime ze studia Ghibli!
  • Avatar
    A
    Sezonowy 23.07.2011 12:22
    Coś pięknego
    Kiedy spoglądam na listę ocen, jakie wystawiłem dotychczas oglądanym anime, w pierwszej dziesiątce najwyżej ocenionych znajduję aż cztery pozycje wyprodukowane przez Studio Ghibli. To nie może być przypadek, prawda? „Karigurashi no Arrietty” plasuje się niemal równie wysoko, z mocnymi dziewięcioma punktami. I wiem z całą pewnością, że wrócę do tego filmu nie raz i nie dwa.

    Arietty jest bajką i jest to bajka przepiękna. Prosta historia, ale wspaniale opowiedziana. Kolorowa, namalowana (tak, to dobre słowo: namalowana) niczym żywy obraz. Wiele razy łapałem się na tym, że śledząc postaci na ekranie, łapczywie zerkam na tło, gdzie w rogu na chwile pojawia się mała, czerwona biedronka wpełzająca na soczyście zielone źdźbło trawy, albo znowuż moją uwagę przykuwa intrygujący deseń liści bluszczu, po których wspina się główna bohaterka. Nie wiem tego na pewno, ale prawdopodobnie oglądałem film z otwartymi z zachwytu ustami, co niezbyt często mi się zdarza.

    Scenografia, jeśli mogę użyć tego słowa, pokazuje świat, którego już praktycznie nie ma. Stary dom z cegły, pełen wiekowych mebli z rozsuwanymi drzwiczkami, z wielkim zegarem z wahadłem, głośno wybijającym godziny. Pokoje, gdzie na drewnianych komodach wyściełanych koronkowymi serwetkami stoją porcelanowe figurki pamiętające czasy, gdy wszyscy panowie chodzili w kapeluszach, a panie czesały włosy w kok. T dom pełen zakamarków, zakurzonych tajemnic, ogrzany Słońcem i żyjący – zwłaszcza po zmroku – własnym życiem. Ze ścianami i spadzistym dachem oplątanymi bluszczem. Na uboczu, otoczony zielenią, jakby zapomniany przez czas. Coś jak nieistniejący już dom mojej babci. Idealne miejsce do tego, aby pod podłogą zamieszkały skrzaty albo rodzina Pożyczalskich.

    Choć główną bohaterką filmu jest czternastoletnia Arietta Pożyczalska, to tak naprawdę głównych bohaterów jest dwoje, bowiem z chłopcem imieniem Sho tworzy Arietty znakomitą, uzupełniającą się nawzajem parę. Oboje uczą się od siebie nawiązywania relacji i przełamywania uprzedzeń. Zaufania. Okazywania bezinteresownej pomocy. Wiary w ludzi (i w dziesięciocentymetrowych liliputów). Co najważniejsze, robią to z dobrym skutkiem, szybko stając się parą wypróbowanych przyjaciół. Nic, tylko uczyć się nam od nich, zanim będzie za późno i wyrośniemy na egoistów z sercem zamkniętym na wielką, przerdzewiałą kłódkę, do której klucz schowaliśmy tak dobrze, że już sami nie potrafimy go znaleźć.

    Postaci jest tu mniej, niż palców obu rąk, ale wszystkie zasługują na brawa. A już sama rodzina Pożyczalskich w szczególności. Ojciec Arietty szczególnie przypadł mi do serca: silny, rozsądny, troskliwy, kochający i zaradny. Sprawiedliwy i przewidujący. Można na nim polegać, potrafi wszystko naprawić i wszystkiemu zaradzić: gdybyż wszyscy ojcowie byli tacy. Jest tu młody, dzielny myśliwy Spiller, sam w sobie zasługujący na oddzielny film o jego przygodach, których z pewnością miał zatrzęsienie. I nawet gruby, leniwy kocur, który początkowo polował na małą Ariettę jak na smaczną, choć z wyglądu bardzo dziwną myszkę, koniec końców okazuje się być porządnym facetem z charakterem, na którego w razie potrzeby można liczyć.

    Film przekazał mi tyle ciepła i dobrych myśli, że starczyło ich jeszcze na długo po zakończeniu seansu. Zupełnie, jakbym wypił magiczny „Eliksir wewnętrznego spokoju”. Jeśli dodać do tego nastrojową, delikatną muzykę w wykonaniu Cécile Corbel, towarzyszącą widzowi niemal przez cały film, to nie pozostaje nic innego, jak polecić „Karigurashi no Arrietty” wszystkim, którzy szukają chwili wyciszenia i nie wstydzą się obudzić w sobie, choć na chwilkę, szczęśliwego i beztroskiego wewnętrznego dziecka.

    (Próbkę tego, co potrafi zrobić z uchem i sercem słuchacza muzyka Cécile Corbel, można znaleźć tutaj [link][link][/link]
  • Avatar
    A
    Descartes 13.07.2011 20:41
    Ladne
    nawet bardzo – graficznie urzeka. Niestety, sama opowiesc, choc ciepla i mila, nie potrafi porwac soba tak bardzo, jak historie przedstawiane przez miyazakiego seniora. Ponoc zreszta o ten film sie troche posprzeczali. Z cala pewnoscia trzeba obejrzec, lecz jednak brakuje tutaj czegos – niektore rzeczy sa zbyt doslowne, calosc zdecydowanie zbyt malo tresciwa, ale oglada sie z zadowoleniem, szczegolnie, ze wyglada po prostu pieknie.
    Polecam!
  • Avatar
    A
    Enevi 5.07.2011 22:26
    Wielki świat małej Arrietty
    Ja z kolei Ponyo byłam niezbyt zachwycona i zaczęłam tracić wiarę w Ghibli dla małych i dużych. Tymczasem w Arrietty odnalazłam to, co tak zachwyciło mnie w starszych filmach Miyazakiego np. w Totoro. Ta cicha i niesamowita magia codzienności, którą tu pokazano niezwykle umiejętnie i z wyczuciem. Zmiany fabularne względem oryginału są znaczące, ale z tego, co wyczytałam na jego temat, anime wypada jednak lepiej. Dlaczego? Lepsza konkluzja przede wszystkim. I w sumie inna problematyka – trochę może odrobinę to przedramatyzowane, ale w gruncie rzeczy całość wypada całkiem nieźle. A co najważniejsze, ma klimat. Przez duże „K”. I muzykę… Piosenka końcowa jest śliczna, choć akcent piosenkarki kaleczy uszy momentami.
  • Avatar
    A
    Inuyashka 5.07.2011 14:32
    :)
    Właśnie obejrzałam, coś pięknego. Absolutnie nie dla fanów szybkiej akcji itd. Szczególnie zachwyciła mnie ścieżka dźwiękowa („Arrietty Song”!) A graficznie – wiadomo, przecież to Ghibli. :) Polecam serdecznie.
  • Avatar
    A
    Pottero 22.06.2011 22:35
    Ujdzie, ale to nie to
    Film sympatyczny, ale nie jest to ta sama liga, co Ponyo. Ładne, ręczne tła i oszczędne używanie komputerów (bądź używanie ich tak, że tego nie widać) dodaje temu filmowi naprawdę sporo uroku, podobnież seiyū i muzyka Cécile Corbel, ale film mimo wszystko nie urwał mi głowy. Tym niemniej ci, którzy Ghibli znają i lubią, obejrzeć muszą obowiązkowo.

    Swoją drogą, mam nadzieję, że Monolith nie wyrżnie takiego wała, jak w przypadku poprzedniego filmu Ghibli, i Arrietty trafi u nas do kin, i to z dubbingiem. Było nie było, to film dla dzieci, więc lektor i napisy nie wchodzą w grę. Nawet jeśli polskie – i ogólnie zachodnie – dzieci umrą na tym filmie z nudów, a to za sprawą licznych scen, w których bohaterowie nic nie mówią, a na ekranie dzieje się niewiele poza pokazywaniem widoczków.
  • Avatar
    A
    Mayissa 19.09.2010 01:33
    kolejne cudo
    Już się nie mogę doczekać, by to zobaczyć. Cicho liczę na polski dubbing. Jak zwykle przecudnie dopracowane plenery, a tym razem piękna celtycka muzyka Cecile Corbel dodaje jeszcze więcej magii. Prawdziwy rarytas w animacji długometrażowej.
    • Avatar
      feus 20.04.2011 13:08
      Re: kolejne cudo
      Tak, zdecydowanie zapowiada się dobry film. Żeby tylko pojawił się na ekranach polskich kin… <marzyciel>
      A co do dubbingu czasami lepiej coś obejrzeć tylko z napisami np. 'Only Yesterday' – nie trzeba było znać japońskiego, żeby poczuć (a raczej usłyszeć) osobowości bohaterów.
      • Avatar
        Cyjaneczka 18.05.2011 12:32
        Re: kolejne cudo
        Zgadzam się z wyższością napisów w zupełności :)

        Przynajmniej jeśli dotyczą kina czy wydań DVD, problemem może być jedynie późniejsza emisja w telewizji ( tak, to dopiero dalekosiężne plany ;p ) jak to miało ostatnio miejsce z cyklem filmów Ghibli na kanale Tvp Kultura, gdzie nadawano je ( z jednym wyjątkiem ) z polskim lektorem…

        Bardzo doceniam sam pomysł przedsięwzięcia i wyemitowania tego cyklu ale polski lektor to nie był najszczęśliwszy wybór. Cóż przynajmniej przy wydaniach DVD jest to opcjonalne ;3
        • Avatar
          feus 11.06.2011 21:43
          Re: kolejne cudo
          A taki dubbing w ruchomym zamku na przykład… Co prawda nie przypominam sobie żebym widział wersję z japońskim dub. i napisami, ale uważam że w tym przypadku Polacy dali radę… a co do 'Karigurashi no Arrietty' – o polskiej wersji ani widu ani słychu, a Ghibli latem wypuszcza kolejny film…