Tanuki-Anime

Acz można porównywać Kuroshitsuji do Lovelessa, ale nie zapominaj, że Loveless był pierwszy! XD Loveless jest również namiastką mangi, jest zawarte kilka wątków i mniej więcej są streszczone. Jestem wielką fanką tej mangi, a anime zawiera zaledwie kilka pierwszych jej rozdziałów. Nic więcej do powiedzenia nie mam, swoje zdanie wyraziłam już w moim wcześniejszym komentarzu ^.^

Najlepiej komentować w ten sposób. Wątki niewyjasnione, bo anime zostało zrealizowane na podstawie czterech tomów (Yun Kouga kończyła wówczas rozrysowywać piąty tomik, i na bieżąco tworzy kolejne, jest już 8), po drugie, anime ma być zachętą do kupna mangi i zapoznania się z dalszymi losami bohaterów. Po trzecie, nieoficjalne informacje są takie, że niewykluczona jest produkcja drugiej serii Loveless. I po czwarte, zamiast głupio pisać wstrzymaj ise, bo niewykluczone, że wydawnictwo Waneko wyda mangę po polsku!

Dziękuję za uwagę.

zgadzam się z opinią, ale po części także nie. dla mnie opisywanie Soubiego jako pedofila jest oceną, jakoby Soubi cały czas stał pod przedszkolami i szkołami, zaczepiając małe dzieci. owszem, pod względem bardziej hmm… prawnym, można by go nazwać od pedofila, z zaznaczeniem na dobrego, o ile coś takiego w ogóle istnieje, ponoć tak (oczywiście, o wiek chodzi). ale zauważyć trzeba, że Soubi został zmuszony do pokochania Ritsuki. na początku serii jego uczucia są sztuczne, wymuszone i kierowała nim tylko rola Wojownika, rola, w której musiał być podporządkowany rozkazowi. w końcu po przekłóciu uszu zdał sobie sprawę, że czuje do Ritsuki coś więcej (nawet sam o tym powiedział, ech).
anime, manga także, ma w sobie od groma uczuć, których nie da się tak normalnie zrozumieć. postawa Soubiego wobec Ritsuki wydaje się sztuczna, bo to przecież dziwne, że dorosły facet 'kocha' małe dziecko w wiadomym znaczeniu. a Soubiemu wcale się nie dziwię, w końcu nie da się tak od zaraz szczerze pokochać całkiem nieznaną osobę. z początku obdarza Ritsukę 'byle jaką' miłością, tylko po to, by Ritsuka choć trochę poczuł się pokochany – takie w końcu było zadanie do wykonania, przyznam, niezbyt dobre. nie liczyły się uczucia Soubiego. ale w późniejszych relacjach, gdy zaczyna czuć do Ritsuki coś więcej, nie chodzi mu tylko o wiek, choć przypuszczam, że to także po części wchodzi w ten związek. lecz większą rolę odgrywa tu właśnie siła Ritsuki, jego wytrzymałość podczas walk, z którymi wcześniej nie miał do czynienia, także siła, którą musiał znaleźć, by przekłuć Soubiemu uszy. to imponuje, bo rzadko zdarza się ktoś tak młody, który potrafiłby sobie z tym poradzić (o imponowaniu Soubi także w mandze mówi, gdzieś po scenie z tym przekłuwaniem…). a samo zachowanie wobec Soubiego? Ritsuka nie chce go karać i sprawiać mu ból. przeciwnie, martwi się o niego, chce uczestniczyć w walkach u jego boku i wrzeszczy na niego, kiedy pójdzie na walkę sam. Soubi wie, że Ritsuka nigdy go nie skrzywdzi, że jest to po prawdzie jedyna osoba, która widzi w nim coś więcej, niż narzędzie do walki. nie, żeby sobie to od tak wykorzystywał. po prostu kocha go za to. i tutaj dla mnie pedofilia się kończy, nie widzę z nią żadnego związku. Soubi zobaczyłby siłę Ritsuki nie ważne, ile ten miałby lat – dwanaście, piętnaście, mógłby być nawet dorosły. w wieku chodzi tu może o to, iż zmieszanie na twarzy Ritsuki jest dla niego czymś uroczym, a owszem, jest. ale żeby poznać jego prawdziwe uczucia, trzeba naprawdę dogłębnie wejść w jego umysł i spróbować postawić się w jego trudnej sytuacji. a polecam, bo postać jest niesamowicie zróżnicowana.
takie moje dodatkowe zdanie, że choć Ritsuka ma dwanaście lat, czasem uważam, że zachowuje się o wiele doroślej, niż Soubi (sic).

serię ubóstwiam od półtorej roku, więc te postacie są mi znane lepiej, niż moja własna rodzina, heh.
też sądzę, że recenzja nie jest dokładna, został chociażby pominięty najważniejszy wątek z  kliknij: ukryte  rozkazem Seimeia, a to odgrywa kluczową rolę w związku Soubiego i Ritsuki. ktoś, kto stostuje się do tej recenzji może sobie myśleć, że seria nie jest ciekawa, bo uczucia są sztuczne. oj, przeciwnie. może na początku. ale później? hm, jak Wam się chce, to spróbujcie się wczuć całym sobą. ja się wczułam – i wiem o bohaterach tyle, że mogłabym pisać o nich pracę magisterską (dowodem jest ten komentarz, eheh).

„Najważniejszy wątek” został w recenzji pominięty, gdyż recenzja z definicji nie jest streszczeniem. Zdradzanie w niej wątków kluczowych dla fabuły może wielu osobom odebrać przyjemność z odkrywania samemu tajemnic danej serii. Tego typu wątki, których zdradzenie psuje przyjemność oglądanie zwykło się nazywać „spoilerami”. Dlatego też, zgodnie ze starym zwyczajem, zakrzyczę „spoilery się ukrywa!” i komentarz zmoderuję. Mai

Biję pokłony, doskonale to ujęłaś :) Loveless to naprawdę fajne anime, nie wszystkim spasuje, i fabuła nieco zagmatwana – co fakt, ale to trzeba obejrzeć :)

Przepraszam bardzo, ale skąd wniosek, że Ritsuka nienawidzi Soubiego? Nienawidził przez pierwsze kilka odcinków nawet? Nie odniosłam takiego wrażenia. Po pierwszym pocałunku był owszem przerażony i próbował uciec (co do orientacji Ritsuki, nie mówmy na ten temat, bo jeszcze nie ten wiek, żeby był tego świadomym ;)). Ale później? On nie chce słyszeć wyznań miłości z ust Soubiego dlatego, że dowiaduje się o tym, że Seimei mu nakazał „zakochać się" w nim. I tylko dlatego, wcześniej owszem jest owymi wyznaniami zaskoczony, ale nie protestuje. Ritsuka sam mówi, że miłość to coś, co powinno czuć się w sercu. Nienawiść? Nienawiść to silne uczucie. Nienawidzić to on mógłby morderców swojego brata, a nie Soubiego, na pewno nie ;]. Nie chce słuchać jego kłamstw, ale jednocześnie mężczyzna go fascynuje. Przecież to dzięki Soubiemu, Ritsuka tak naprawdę zaczyna się zastanawiać nad słowem „miłość". Dlatego nie pokusiłabym się o stwierdzenie, że Soubiego nienawidził. Wprost przeciwnie. Oczekiwał go, początkowo ze względu na rozwikłanie zagadki Seimeia, później już po to, by spędzać z nim więcej czasu. A później? Później widać, że i dla Ritsuki Soubi znaczy coś więcej. A co do owej miłości… Trudno się dziwić, że Soubi traktowany przez Seimeia niczym narzędzie, przywiązuje się do Ritsuki, który ma co do niego zupełnie inny stosunek. I trudno się dziwić, że chłopak, który stracił jedyną osobę, która była dla niego oparciem, podczas gdy jego własna matka go krzywdzi, przywiązuje się do dorosłego, ale jednak, mężczyzny, który interesuje się jego losem i jakby na to nie patrzeć, broni go. Jak dla mnie to jest bardziej jak spotkanie dwóch samotnych ludzi, którzy potrzebowali siebie nawzajem.

Czy moze mamy zalozyc, ze kazdy kto po anime siegnie mange czytal, i wszystkie aluzje, braki w przedstawieniu swiata i luzne konce beda przez to zrozumiale? Jest mi to dosyc ostro watpliwe…. a nawet wybitna jakosc mangi (zakladajac, ze nie ma w niej tej calej patetyki, ktora przez kogos mlodszego i mniej doswiadczonego w zyciu moze byc odczytana jako dramatyzm) bynajmniej nie gwarantuje jakosci anime zrobionego na jej podstawie.

Jesli nie jest to dostatecznie wyraznie powiedziane w naglowku: to jest strona z recenzjami anime, i mangi moga (ale nie musza) byc przy nich wspomniane, ale to tyle.

Pani się zapoznała z manga jak jest napisane w opisie. Poza tym oceniamy Anime a nie Mangę.
O gólnie mi się Anime nie podobało, szczególnie że nie lubię męskich bohaterów którzy są bardziej kobiecy niż wszystkie dziewczyny razem wzięte w filmie.
Oczywiście serię nalezy obejrzeć, ponieważ jest ona warta uwagi i jest jednym z lepszych w swej kategorii, jednak jednym się psodoba, innym nie.

Recenzja to chyba powinna być obiektywna,

Chyba jednak nie. Recenzja jest gatunkiem który wymaga subiektywnego podejścia do tematu. Ty chyba oczekiwałeś/aś streszczenia, albo samych pozytywów.

Cóż nie wszystkim wszysto może się podobać.