Tanuki-Anime

No, po obejrzeniu TEGO anime długo nie znajdę czegokolwiek co zadowoli mój wysublimowany gust ;] Godny następca Ergo proxy

Jedno z najlepszych anime jakie miałam przyjemność oglądać :) Jestem dość wybrednym widzem, a " Michiko & Hatchin " oglądałam z zapartym tchem. Dla wielu osób zakończenie może być niesatysfakcjonujące, ale według mnie było chociaż oryginalne ;) Krótko mówiąc, jest to dla mnie arcydzieło i gorąco zachęcam do sięgnięcia po tą serię :D

Właśnie ukończyłem serię… po 2 latach walki. Czuję się oszukany mega pochlebną recenzją i całkowicie oderwanymi od rzeczywistości ocenami. Pierwsze epizody były przyjemne ale od ok 8­‑10 panuje śmiertelna nuda, chwilę potem uświadomiłem sobie że nie jest to produkcja jaką chciałbym obejrzeć. Elementy które mnie zaciekawiły w początkowych epkach zostały zaniechane. Miast tego byłem zobowiązany spędzać męczarnie nad zagadnieniami przedstawionymi moim zdaniem nieciekawie. Niepolecam.

Kreska cudo, fabuła niezła, postaci genialne ale czegoś mi tu brakowało!! Na pewno zakończenie kompletnie mi się nie podobało (szlag by trafił to masochistyczne podejście Japończyków). Mimo tak szaro przedstawionego świata, Michiko nikogo nie zabiła przez całą serię, przez co jej postać wydała mi się średnio wiarygodna. Spodziewałem się czegoś podobnego do Black Lagoon aczkolwiek dostałem cały ten brutalny świat pozbawiony prawie zupełnie przemocy… 7­‑8/10 za to że ta seria miała predyspozycje na coś naprawdę unikatowego ale twórcy to zmarnowali. Na koniec dodam ze tytułowe postacie są po prostu adorable, nie da się ich nie kochać.

Swietne anime, jeden z tych wyjatkowych tytulow ktore na zawsze pozostaja w pamieci. Pozycja obowiazkowa dla kazdego fana animacji.

jak w tytule jest w pierwszej piatce moich ulubionych anime. Grafika jet swietna, dopasowana do klimatu. Muzyka to perelka. Bohaterowie to jedni z najciekawszych i najbardziej wyrazistych, jakich mialem okazje podziwiac (zwlaszcza szef monster). Ogolnie kawal naprawde dobrej, swietnej, niesamowicie dobrze zrobionej roboty. Polecam.

Już dawno żaden seans nie pozostawił we mnie takiego wrażenia. Zdecydowanie najpiękniejsza w tej historii jest więź, jak powstała między Hatchin a Michiko. Ta opowieść wiernie portretuje to, co czyni kobiety istotami tak heroicznymi, tragicznymi. Ta płeć ma swoje fatalne słabości, zwłaszcza do mężczyzn, ale nie jest słaba.

Na zachętę powiem, że gdyby istniała nagroda za najlepsze zakończenie, ta seria musiałaby ją dostać.

Szukałam czegoś oryginalnego i trafiłam właśnie na Michiko to Hatchin.
To anime urzeka przede wszystkim specyficznym klimatem, jakiego na próżno szukać w innych produkcjach. Szczerze mówiąc czułam się bardziej jakbym oglądała jakiś film rodem z krajów południowych, aniżeli anime (pomijając już fakt, że postaci mówiły po japońsku). Dodatkowym „smaczkiem” było niesamowite seiyuu Michiko – jej głos miał ciekawy akcent, bardzo kojarzył mi się z hiszpańskim. Klimat potęgowała jeszcze rewelacyjna muzyka.

Właściwie nie dostrzegam w tej serii większych wad. Oryginalna, klimatyczna, z ciekawymi bohaterami i do tego bardzo dobrze wykonana. Być może anime i nie trzymało cały czas równego poziomu, aczkolwiek jeśli seria jest naprawdę dobra, to nie zwracam uwagi na jakieś dziury i wpadki fabularne. Nie ma sensu się rozpisywać, podzielam zdanie recenzenta i daję zasłużone 9/10.

Seria udana, ma w sobie coś wyjątkowego:) Postacie Hatchin i Michiko są jednymi z moich ulubionych:) Zachęcam do oglądania:)

Hmm, mam swoje lata i po raz kolejny nie zawiodłem się na wysokich ocenach recenzentów Tanuki. Moim zdaniem należy spojrzeć na serię nieco inaczej. Bez tych odrealnionych motywów akcja nie rozwijała by się w pożądanym kierunku i jak to bywa z anime nie ma nad czym się rozwodzić. Sądzę że ciągłe „farty” głównych postaci w niczym nie ujmują całej serii. Stawianie konkretnych oczekiwań od danych gatunków mija się z celem. Zawsze można spodziewać się wytartych schematów mimo to są one inaczej przedstawione (bynajmniej w wyżej ocenianych seriach). Szczególnie zapadły mi w pamięć m.i. kiedy Hana upija się soczkiem przy barze w jednym z pierwszych odcinków. Jej zachowanie było bardzo „moe” i już wiedziałem czego mogę się spodziewać. Inną bardzo zapadającą w pamięć i moim zdaniem jedną z lepszych scen było wykończenie starego kumpla z dredami w wiadrze z wodą przez Batisto. Jego wyraz twarzy i ostatnie słowa w połączeniu z muzyką zrobiły na mnie piorunujące wrażenie. Warto przyjrzeć się bliżej tej scenie. Również zakończenie jest trafione.  kliknij: ukryte  A to że Hana „dała zrobić sobie bachora” jak ktoś wspomniał lepiej je uzupełnia. Na pierwszy rzut oka mamy znaczną zmianę tzn. miłość matki do dziecka i jak przypuszczam wątpliwości osoby odpowiedzialnej za drugiego człowieka. Nasuwają się pytania „Kim był ojciec?”, „Co stało się z Hitoshiro?” i „Co jeszcze się zmieniło?”.
Osobiście długo się do niej przymierzałem. Sensacyjno – przygodowa historia w południowo – amerykańskiej stylistyce? Bez wątpienia miałem wątpliwości co do interpretacji Japończyków jednak nie zawiodłem się.
Hmm, nie mam zwyczaju wystawiać ocen, uznaję jedynie kryterium wartych polecenia. Z pewnością ta do nich należy.

dużo racji jest w poście „Pawła”, chociaż ja osobiście wystawię ocenę 9.8/10. Bardzo wciągająca seria, ale chyba nie złapałem kto był matką Hany.
Ogólnie postać Hany i Michiko wymiatają, początkowa nieufność przeradzająca się w pełną miłość (nie traktować proszę tego słowa miłość dosłownie).
Muzyka, też potężny plus.
Grafika, piękna lecz były wpadki, zwłaszcza odcinek z pociągiem (tragedia).

No i ładne zakończenie, chociaż szkoda że  kliknij: ukryte  Hana nacieła się na bachora.

Powiem tak, brać się za oglądanie bo jak nie to dużo stracicie.

Przez pewien czas Michiko to Hatchin było moim ulubionym anime, a Michiko Malandro boginią. Nadal uważam to anime za dobre, jednak dużo straciło z pierwszego, piorunującego wrażenia. Jedyną stałą była muzyka… Cały czas jestem pod wrażeniem zespołu Soil & „Pimp” Sessions i polecam zapoznanie się nie tylko z utworem „Paraiso” ;)

Michiko to z pewnością seria wyjątkowa, przede wszystkim przez swoją „inność”, piękną grafikę, muzykę i sposób w jaki wydarzenia zostały tu ukazane.

Mimo wszystko 10 to przesada. Było kilka mocnych wtop, o których po prostu nie da się zapomnieć. Przede wszystkim fabularna dziura w jednym z odcinków. Coś się stało, następny odcinek będący zapychaczem, po czym powrót do rzeczywistości, tak jakby nic się nigdy nie wydarzyło. Liczyłem na to, że później wyjawią co się stało – niestety. Następnie grafika – czasami widoczny był spadek jakości, ale to co miało miejsce w jednym z odcinków (19) po prostu mnie przeraziło. Postaci przypominały pokemony, aż się płakać chciało, że postanowiono ten odcinek wyemitować. Co mi się jeszcze nigdy nie widziało to fakt, że postaci były co najmniej nieśmiertelne. Co jak co, ale realizmu trochę tu brakowało.

Sam mam problem z oceną, która waha się między 8, a 9. Jednakże, jakby nie było, to jest to seria warta polecenia.