Tanuki-Anime

Powiem tak: nieważne, że miejscami jest parę niedociągnięć, nieważne, że anime to jest miejscami mroczne a miejscami dziecinne,nieważne, że grafika komputerowa momentami rzuca się w oczy. To wszystko można naturalnie zignorować jeśli człowiek skupi się na istocie tego anime. A czym ona jest?

Ciepło… Oglądając to anime czuło się przyjemne ciepło w okolicy serca. Główny bohater- 12 letnie dziecko może niektórych denerwował, ale dla mnie idealnie pasował do nastroju serii. Tym bardziej, że był bardzo uczuciowy i często płakał, to dodawało swoistego uroku postaci. Poza tym serdeczność… Przywiązanie… Naprawdę, niesamowicie ciepłe anime. Człowiek przywiązuje się emocjonalnie do wszystkich postaci, a kolorystyka prowadzona w odcieniach niebieskości i fioletu połączona z ładną muzyką i motywem poznawania ludzkich serc daje w efekcie cudowny, niepowtarzalny klimat.

Z mojej strony 8/10 i chyba to dam do ulubionych, bo naprawdę nawet teraz jak widzę gdzieś screeny z Tegami Bachi to mam wrażenie, jakby mnie ktoś z czułością przez moment przytulił.

Tak jak wiele anime.I ten poznałem też z tanuki. Ciekawa grafika, ciepła kreska oraz dobrze zapowiadająca się fabuła zapraszały mnie do oglądania owej serii.
Na początek wspomnieć trzeba,że świat tam jest dość intrygujący jak chodzi o sensowność istnienia świata który jest (jak dla nas) w ciągłej nocy oświetlany przez sztuczne słońce. Na pewno daje klimatu i wrażenia bycia w śnie, co zapewniają nas sami „Pszczeli listonosze” posługujący się bursztynem dusz oraz inne przykłady mangi i stworzenia o niezwykłych zdolnościach.
Co mnie raziło najbardziej od strony graficznej to same gaichuu, które były zrobione techniką komputerową co czasami psuło estetyczną stronę tego anime.
Sam pomysł listów będących przenośnikiem ludzkich uczuć jest dobry. Szkoda,że dzisiaj tak mało się pisze.
I dodać,że sama seria jest o przekazywaniu uczuć pośrednio czy bezpośredni sposób ;).
Nie zapomnieć trzeba o humorze jaki czasami towarzyszy pewnym scenom.
Bohater jest aż do głębi dobry i przy każdym nadmiarze uczuć jakie się w nim zbierają, że płacze przy każdej okazji. Choć jest też dzielny i pokazuje to przy każdym razem przy walce z gaichuu lub innymi przeciwieństwami.
Muzyka jest światna :D. Ubóstwiłem sobie pierwszy Opolanin :).
Eh.. I tak mało napisałem o tym anime :P.
Ogółem dobry shounen na zimowe spokojne wieczory :).Polecam, tym którzy lubią marzyć i niezrażaną się szczegółami.
Wstawiam 9/10 :)

Czy tylko mi drugi kadr kojarzy się z yaoi? ;-) Zazie do urodzony uke. xD

Wciągająca przygodówka – to tak ogólnie.
Pierwszy odcinek jak najbardziej na plus, z drugim było gorzej odkąd to Lag stał się głównym bohaterem. Nie należę do fanów dzieci, i to płaczących dzieci. Za to po kilku następnych odcinkach moja opinia co do Laga zmieniła się na lepsze. Jego motyw zostania Pszczołą Pocztową, tylko Gauche… Wkurzył mnie. Rozumiem, że kierował się chęcią pomocy siostrze, ale okazać się głupim i naiwnym aż do tego stopnia?! Mam nadzieję, że wszystko wyjaśni się w 2 sezonie i że jednak Lag go „uzdrowi”.
Postaci nie są przesłodzone, tu kolejny plus. Ale dlaczego większość to sieroty?
Może jeszcze kilka słów odnośnie fabuły. Ciekawy pomysł z listonoszami. Jakby na to nie popatrzył, listonosze w realnym świecie (choć mają bezpieczniejszą drogę) poznają ludzi, znają plotki, wiedzą co się dzieje u innych. Tylko ich motywy są czysto materialne :P Właśnie, Lag za bardzo duchowo się angażuje w pracę. Potwory, naboje z kawałków serca, dziecko z krwią Maki – ciekawe połączenie. Do tego Pszczeli Ul, jak dom rodzinny. Szalony doktorek, inne Pszczoły Pocztowe, Sylvette; jak jedna wielka rodzina, co mi się bardzo spodobało. Anime w tej kwestii podobne do D­‑Gray Man'a :P (a ta seria również warta uwagi).
Komu polecić? Zdecydowanie nie fanom ostrej przemocy czy zaciętych walk. Tu zwiodą się też miłośnicy wszelkich romansów i niezliczonych słodkości. Tagami Bachi to łagodniejsza przygodówka, która potrafi zauroczyć sympatycznymi postaciami, muzyką czy też grafiką. Mogę śmiało dopisać nutkę dramatyzmu, świata rządzonego odgórnie przez rząd, gdzie ludzie z gorszej klasy społecznej uważani są za śmieci (choć nie ma tu wyjaśnień co jak i dlaczego jeśli chodzi o system władz i cały świat łącznie ze sztucznym słońcem).
Dość zagmatwany komentarz :P Reasumując: moja ocena 8/10, na prawdę warto to zobaczyć.
A teraz tylko czekam z niecierpliwością na kolejne odcinki 2 serii ;]

Wyjątkowo sympatyczne anime. Akcja toczy się powoli, ale zabieg ten pozwala na lepsze poznanie bohaterów i przybliżenie otaczającego ich świata. Ma swoje wady, ale zalety (postacie, tła i muzyka)zdecydowanie przeważają.
IMO bardzo dobra recenzja – dzięki niej obejrzałam tę serię.

Od pierwszego odcinka „chodziłam” całe dnie na tym anime. Wsiąknęłam w jego klimat, kolory, łagodność, spokój, wyważoną słodycz. Odkryłam Juna Fukuyamę :D, za co kocham ten tytuł najbardziej. Chociaż widzę wyraźnie pewne ubytki (zapychacze, miejscami zbyt proste rozwiązania), nie przeszkadza mi to w oglądaniu pewnych epizodów trzykrotnie. Nawet motywy z openingu i endingu wpuściłam do mózgu kilkadziesiąt razy, choć to zupełnie nie moje klimaty.
No, ale od Niche nie sposób się oderwać. :D

To jedna z tych serii w których fabuła jakaś taka średnia, a jednak trudno nie ulec temu magicznemu światu w niej przedstawionemu. Nie umiem być obiektywna wobec tej serii, bo chociaż rozum mówi, że w anime były wady to jednak gdzieś w głębi ta seria strasznie mnie urzekła, a to nie zdarza mi się często. Już nawet płaczącego Laga przełknę ( mimo wszystko ma fantastyczny głos). To jedno z tych anime, któremu wybacza się wszystko, bo poziom słodkości nie przeraża, chociaż słodkie jest…

Uważam że anime jest fantastyczne! Zakochałam się w nim na maxa. Grafika, postaci, fabuła, wszystko!
I wcale mi nie przeszkadzało to, że Lagu prawie w każdym odcinku płakał, wręcz odwrotnie, uważam że dodawało to tylko uroku temu anime. Na całe 25 odcinków tylko w jednym główny bohater mnie irytował, i tylko ten jeden ep nie koniecznie mi spasował. Naprawdę rzadko zdarza mi się żeby wszystkie odcinki wciągały na równi i nie nudziły.
Pozostaje tylko czekać na kolejny sezon.

Także POLECAM i to jak!!! U mnie ocena wypada 10+/10 ;]

podobało mi sie,ale można powiedzieć,że to anime to jeden wielki filer.

Anime bardzo mi się podobało. Grafika była cudna, historia ciekawa :) Wciągnęło mnie. Polecam.

Nie będę się za długo rozpisywał co w anime jest fajne: ogólnie świat (design, grafika), mroczny klimat, muzyka no i w sumie sam pomysł (przygody listonoszy, dingo :P). Wadą jest postać głównego bohatera, ciągle płacze i ogólnie taki jakiś denerwujący, niby 12 lat, ale mimo wszystko… dodatkowo seria, jak na tak mroczny klimat, wydaje mi się czasami zbyt dziecinna…

Jednak największą wadą serii jest to, że robi je Studio Pierrot. Studio to zdołało mnie już zniechęcić do animowanej wersji Bleacha i Naruto. O ile Letter Bee w porównaniu do wymienionych wcześniej jest zrobiona solidniej to niestety została zepsuta durną (oczywiście ze względu na zyski „jak najbardziej” uzasadnioną) polityką tego studia, a mianowicie tzw „fillerowanie na potęgę”. To, że jakość np. grafiki Naruto (a już szczególnie w Shippuden) spadała nim dalej seria powstawała (choć niektóre odcinki potrafiły jeszcze zaskoczyć wykonaniem) można jeszcze przełknąć, ale tego jak serie zostały zmasakrowane fillerami już nie. Mało tego, że fillery są fatalne, nudne i bez sensu, to jeszcze mieszają z oryginalną fabułą serii przez co później bohaterzy mają np. moce o których sam autor mangi nie miał pojęcia! A poza tym nic nie wnoszą do serii…

Wracając do Letter Bee: pierwsza seria pokrywa się z jakimiś 13 rozdziałami mangi, więc na dobrą sprawę połowa odcinków w serii to bezsensowne fillery które nic nie wnoszą, ba, jeszcze mieszają w fabule (np. historia Zaziego i kiedy Lag się o niej dowiaduje). Jedyny może w miarę sensowny odcinek był o tym starym Dingo, ale reszta nie wiem po co, strasznie nudne i denerwujące.

Uff, zrozumiem jeszcze jak anime dogania mangę, ale tu nie było takiej sytuacji więc o co chodzi?

Dlatego też 6/10

Płacze i płacze i płacze. Normalnie raz bym strzelił głównego bohatera w pysk i nauczył! Poza tym nie wiem czemu kojarzy mi się to strasznie z Full Metal Alchemistem, choć do niego mu daleeeeko. Moja ocena – 6.

Ogolnie anime fajne. Nie bede rozpisywac sie nad zaletami, bo juz poprzednicy to ladnie opisali, ale napisze o wadach. Pierwsza wada jest grafika komputerowa. Wypada blado, ale na szczescie wystepuje w malych ilosciach i mozna przymknac na to oko. Druga wada jest sam glowny bohater. Rozumiem, ze ma 12 lat i jeszcze ejst dzieckiem, ale bez przesady, ze w kazdym (doslowanie!) odcinku placze. Wykonuje zadania, ktore zagrazaja jego zyciu i nie okazuje takich emocji, lecz gdy cos jest smutniejszego, odrazu beczy (jeszcze tak w smieszny sposob jest to przedstawiony). Ogolnie, to polecam to anime mimo tych wad i nie zrazajcie sie po glownym bohaterze. Usmiechnijcie sie, przymknijcie oko, ogladnijcie do konca i czekajcie na 2 sezon, to jak my ;)
/Metriv

Pierwszy odcinek zauroczył mnie właściwie wszystkim, poza Gaichuu w 3D. Gdyby nie ta potężna rana na grafice, dałabym za nią może i nawet 9 ( magia spadających gwiazdek, puszków, nasionek i iskierek, które może nie każdemu się spodobają, ale na pewno tworzą pewien klimat ). Do tego przepiękna kolorystyka – błękity, granaty, fiolety i szarości z plamami złota. Miodzio. Design postaci bardzo udany, widać, że dziecko to dziecko, a dorosły to dorosły. Nie wspominając o tych odjazdowych mundurach Pszczół, w których zakochałam się od pierwszego wejrzenia ( królestwo za taki kaszkiecik! ).
Świat jest spójny, pomysł ze sztucznym kryształem, wieczną nocą, niezwykłą florą i fauną udany. Pomysł z Pszczołami Pocztowymi przedni, dobrze wykonany. Nic się nie rzuca w oczy, poza oczywistą dziecinnością i infantylnością, ale uważam, że raz na jakiś czas warto obejrzeć coś przeznaczonego dla dzieci, aby sobie powspominać dawne czasy dzieciństwa. Dla niektórych na pewno będzie to anime strasznie naciągane i naiwne, ale tutaj uważam, że ta dziecięca niewinność ładnie kontrastuje z wiecznie ciemnym niebem i osobiście zaliczam to jako plus.
Postaci zaskoczyły mnie pozytywnie. Co prawda, liczyłam, że jednak  kliknij: ukryte  to Gauche będzie głównym bohaterem, ale pomysł z odkrywaniem i poszukiwaniem jego postaci poprzez relacje innych osób i ich przeszłości był całkiem ciekawy. W trzecim odcinku byłam wyraźnie zirytowana, bowiem Lag to ten typ bohatera, który mi nie podchodzi. Ale z czasem, polubiłam go. Niby typowy, ale ma w sobie to coś. Nichie.. trzeba ją samemu zobaczyć i ocenić, ale była niezwykła i zanim seria zaliczyła półmetek, pokochałam ją całym sercem. Te akcje z majtkami – takiego „fanserwisu” ze świeczką szukać. Czegoś mi brakowało w siostrze Gaucha, ale źle nie było. Connor pod koniec pokazał, że też umie ruszyć główką, Zazie przełamał stereotyp zimnego drania. Nie sposób wyliczyć wszystkich postaci, ale każda choć odrobinkę się wyróżniała od swojej pierwotnej formy „fajnego szefa”, „zimnej sekretarki” czy „dziwacznego lekarza”.
Muzyce brakowało jakiegoś kopa, ale na 7 z mojej strony zasłużyła. Drugi ending to moja platoniczna miłość, zaś muzyka w tle odsłuchana osobno również przyciąga.
Przez ostatnie siedem minut ostatniego odcinka czułam się już zupełnie, jak mała dziewczynka, ciężko to opisać, ale z takim zakończeniem, oczekiwanie na drugą serię będzie istną katorgą. Zdecydowanie polecam, choć nie każdy będzie mógł dostrzec tego ciepła wylewającego się z monitora. A mało brakowało, bo i ja w pewnym momencie miałam ochotę rzucić Tegami Bachi o ścianę.

Odkąd pojawił się pierwszy odcinek śledziłam losy Laga z zapartym tchem. Co prawda na początku myślałam że opowieść będzie krążyć wokół Gauche'a albo jego przygoda z Lagiem będzie trwała dłużej, ale nie sprawiło mi to większej przykrości. Kibicowałam Lagowi, i sama krzywiłam się gdy miał jeść zupę Sylvette. Cała seria jest ciepła, miła w oglądaniu. Słyszałam że niedługo ma wyjść druga seria, i chwała. Bo MYŚLAŁAM ŻE ZABIJE, ZARŻNĘ, POWIESZĘ, UTOPIE, PODPALE, ZAKOPIE, ODKOPIE, POSIEKAM, UGOTUJE I USMAŻĘ po obejrzeniu ostatniego odcinka. Gauche, cóżeś uczynił! Dołączyć do zła i mroku? Kiedy Lag był tak blisko no…

Czekam też kiedy rozwiąże się sprawa z matką Laga, Anne. Bo coś mi tu pachnie złem i mrokiem do którego dołączył Gauche, i oczkiem Laga.

W openingu i endingu jestem zakochana, teraz tylko czekać na drugą część. ;)

Polecam i Pozdrawiam
Nemuru

Odcinek specjalny wyemitowany wcześniej: Tegami Bachi ~Hikari to Ao no Gensou Yawa~ spowodował, że pokładałam z tą serią duże nadzieje i nie zawiodłam się.
Tegami Bachi mnie zauroczyło. Od pierwszego odcinka zakochałam się w tym anime i szybko stało się moją ulubioną serią. Ma niesamowity klimat, taki przyjemny i ciepły. Według mnie bardzo udana seria, nawet przez chwile się przy niej nie nudziłam i za każdym razem odliczałam dni do kolejnego odcinka. Dała mi bardzo wiele radości. Każdy odcinek poprawiał mi humor, szczególnie przed zbliżającą się wielkim krokami maturą. To jedno z tych anime, które z chęcią obejrzę jeszcze nie jeden raz.
Bohaterowie są bardzo różnorodni i posiadają ciekawe charaktery. Każda postać zapada w pamięć. Mi bardzo podobał się główny bohater Lag Seeing. Nie lubię dzieci, ale jego pokochałam. Taki pocieszny i zabawny. Odrobinę przypomina mi małego Allena z D.Gray­‑mana.
Muzyka jest świetna, szczególnie utwory Hikari no Kioku i Hatenaki Michi, które wprost mogę słuchać bez przerwy i zawsze czuje przy nich taką lekką melancholie. Również muzyka stanowiąca tło opowieści buduje idealnie nastrój.
Niezwykle podoba mi się kreska i kolorystyka. Sposób narysowania postaci jest bardzo ładny. A przewaga niebieskiego i fioletowego wygląda bajecznie. Do tego śliczne gwiazdki pojawiające się od czasu do czasu, wyglądały magicznie.
Jedyną rzeczą, która mi się nie podobała to  – animacja Gaichuu. Nie pasowała do całości i nie wyglądała ładnie. Jednak mi bardzo nie przeszkadzała, może trochę na początku. Zresztą, nie pojawia się zbyt często.
Odnośnie końca, to z niecierpliwością czekam na drugą serie, która zawita na jesieni. Koniec  kliknij: ukryte  niewiele wyjaśnił, ale z pewnością takie było zamierzenie twórców,  kliknij: ukryte  aby rozbić to historie na kilka części. Będzie po prostu dłuższa zabawa i pełne napięcia oczekiwanie. :)
Oczywiście oceniam 10/10 + plus gwiazdka za ulubione.

Choć dopatrzyłem się kilku wad, przede wszystkim komputerowo animowane potwory(strasznie to wygląda).Mimo to muszę powiedzieć ze jest to jedno z lepszych anime z jakim się spotkałem no i ta muzyka.Jak tak dalej pójdzie to moja ocena to mocne 8/10,choć boje się że anime skończy się wraz z wyjaśnieniem obecnego motywu a zostało jeszcze wiele niewiadomych.

Fabuła niesamowita, charaktery postaci oraz relacje wydaja się nazbyt uproszczone a grafika… Odstrasza. Świetny opening. Więcej napisze gdy lepiej się z serią zapoznam.