Tanuki-Anime

W siedzibie redakcji czasopisma „Weekly News” doszło do zabójstwa. Zamordowany został jego dyrektor, Ooshita Takeo. Na miejscu zdarzenia znajdują się inspektor Megure, śledczy Wataru Takagi, detektyw Kogoro Mouri, policjanci oraz czwórka podejrzanych. Po przedstawieniu ogólnego zarysu popełnionej zbrodni oraz motywów zabójstwa, detektyw Kogoro natychmiast wskazuje mordercę. Jak to bywa w takich przypadkach, jego pomysł okazuje się zbyt naiwny i bezsensowny. Wtedy na scenę wkracza detektyw Sonoko Suzuki. Czas na szybki powrót do rzeczywistości. Sonoko wraz z Ran, Conanem, Ai, Ayumi, Mitsuhiko i Gentą spędza czas w parku, gdzie czytany jest scenariusz przedstawienia, które przygotowuje z okazji zbiórki pieniędzy na cele charytatywne organizowanej przez uczniów drugiej klasy liceum Teitan. Niestety, okazuje się, że Sonoko nie poradziła sobie ze stworzeniem sensownego skryptu oraz że brakuje jej pomysłów na dalszy rozwój wydarzeń. Jednak od czego ma się zaufanych przyjaciół?

Fabuła anime opiera się na próbie rozwiązania problemu Sonoko. Nie jest to jej pierwsze przedstawienie, dziewczyna ma już wprawę w pisaniu scenariusza, ale tym razem nie idzie jej to zbyt dobrze. W końcu w porównaniu ze sztuką będącą romansem (znaną fanom serii telewizyjnej z odcinków o głównym tytule „The Desperate Revival”) stworzenie dzieła mającego być kryminałem wymaga innego toku myślenia i innego rodzaju zaangażowania. Gdyby jeszcze pomysły podsuwane jej przez znajomych trzymały poziom, wszystko byłoby w porządku. Niestety, swoją irracjonalnością i naiwnością przewyższają twórczość Sonoko. Warto wspomnieć, że jeden z nich jest parodią filmu, który można zaliczyć do klasyki Sci­‑Fi – E.T.. Przedstawione wydarzenia mogą wywołać śmiech u potencjalnego widza, lecz nie muszą. Jeśli już się tak stanie to tylko od osoby oglądającej będzie zależało, czy śmieje się dlatego, że konkretny pomysł ją rozbawił, czy może jest to ironiczny uśmiech skierowany w stronę producentów. Jednak wśród wszystkich postaci przedstawionych w anime znajduje się jedna, której pomoc okaże się nieoceniona i przyczyni się do ostatecznego rozwiązania fabuły. W wyniku takiego przedstawienia wydarzeń, Meitantei Conan: Joshikousein Tantei Suzuki Sonoko no Jikenbo traci praktycznie całkowicie swój detektywistyczny charakter, a w zamian widzowie otrzymują słabą komedię z drobnymi elementami zagadek.

Wśród bohaterów występujących w anime znajdują się same dobrze znane postaci pochodzące z serii telewizyjnej. Sonoko tradycyjnie już stara się pokazać od jak najlepszej strony i umieszcza się w roli detektywa mającego rozwiązać zagadkę zabójstwa pana Takeo. Wiadome jest, że od momentu, gdy Conan zaczął usypiać koleżankę w celu wykorzystania jej do rozwiązywania śledztw, dziewczyna zaczęła uważać się za wspaniałego detektywa oraz mistrzynię dedukcji, co w pewnym stopniu wpłynęło na jej charakter i późniejsze zachowanie w trakcie cyklu. Zgłoszenie się jednocześnie do ról scenarzysty oraz reżysera pokazuje kolejną z cech charakteru nastolatki, jaką jest chęć bycia sławną i zauważoną. Ran w każdej chwili ze wszystkich sił stara się wspierać przyjaciółkę, Conan w myślach komentuje wszystko ze swojego punktu widzenia, Ai otwarcie i bez żadnego skrępowania mówi to, co naprawdę myśli. Jeśli chodzi o Ayumi, Mitsuhiko i Gentę, to poza podsunięciem kilku pomysłów nie przypadła im żadna znacząca rola, jedynie wypełniają czas trwania anime dialogami o różnej treści. W trakcie oglądania widzowie będą mogli ujrzeć również inspektora Megure oraz Wataru Takagiego w trakcie wykonywania standardowych czynności śledczych, detektywa Kogoro, który swoim zachowaniem oraz nawykami nie odbiega w żaden sposób od tego, w jaki sposób prezentuje się w całości cyklu, a nawet profesora Agasę i Shinichiego. Informacje na temat postaci stworzonych przez Sonoko są jedynie danymi niezbędnymi w dalszym rozwoju jej przedstawienia i w porównaniu do portretów podejrzanych stworzonych na potrzeby serii telewizyjnej czy filmów kinowych spod znaku młodego detektywa w okularach wypadają nieco słabiej. Koniec końców są to jednak trzy oddzielne typy produkcji, więc i to potencjalni widzowie powinni mieć na uwadze.

Styl graficzny anime nawiązuje do nowszych produkcji z cyklu Meitantei Conan. Tła oraz wnętrza budynków posiadają odpowiednią ilość szczegółów, które można dostrzec bez najmniejszego problemu. Tradycyjnie już do ich stworzenia wykorzystano pomoc grafiki komputerowej. Nie rzuca się ona w oczy, przez co nie razi i nie zniechęca do dalszego oglądania. Projekty postaci na ogół są dopracowane, lecz w niektórych momentach ich poziom spada dość drastycznie, przez co dochodzi do widocznych deformacji. Oczy postaci nie są równej wielkości, twarze nabierają nienaturalnych kształtów, jak również ogólny układ ciała może pozostawiać wiele do życzenia. Błędy tego typu pojawiają się kilkakrotnie i niestety mogą pozbawić motywacji do kontynuowania seansu.

Od strony muzycznej anime nie wypada źle. W trakcie oglądania można usłyszeć wybrane melodie pochodzące z serii telewizyjnej oraz dźwięki fletu, skrzypiec i organów kościelnych. Nie drażnią uszu i są dobrane odpowiednio do sytuacji. Jako piosenkę kończącą anime wykorzystano dwudziesty dziewiąty ending serii telewizyjnej zatytułowany Yukidoke no ano kawa no nagare no you ni. Piosenka utrzymana jest w lekkim, nieco nostalgicznym, popowym wykonaniu i jak większość endingów cyklu Meitantei Conan cechuje ją romantyczne brzmienie. Niemniej jednak dobrana jest odpowiednio, zwłaszcza zważywszy na kilka ostatnich scen anime.

Meitantei Conan: Joshikousein Tantei Suzuki Sonoko no Jikenbo jest anime, które praktycznie całkowicie odbiega od założeń produkcji z motywami kryminalnymi, jak również wykracza poza ramy ustanowione przez inne produkcje z cyklu Meitantei Conan. Bohaterowie nie zajmują się rozwiązywaniem kolejnego śledztwa, nie narażają życia dla idei głoszących triumf prawa i sprawiedliwości nad przestępczością, tylko zajmują się sprawami związanymi z normalnym, codziennym życiem. Dlatego osoby poszukujące produkcji detektywistycznej mniej lub bardziej trzymającej w napięciu i zaskakującej zwrotami akcji nie znajdą tutaj nic dla siebie. Anime mogę polecić jedynie najbardziej wytrwałym fanom cyklu, którym nie straszne są dziwne pomysły producentów czy potknięcia w animacji.