Tanuki-Anime

Seria wpadła w oko podczas przeglądu sezonu. Entuzjazm trochę opadł jak zobaczyłem w opiniach, że to ciekawe tematycznie CGDCT w pierwszej kolejności chwalone jest za wątki yuri… To nie mój klimat, ale włączyłem.

Do ostatniej chwili liczyłem na CGDCT, a dostałem 110% CGDYuriThings. Przygotujcie się na nawałnicę: yuri podrywu, rumieńców i czerwonych uszu. Niby są tu też oryginalne alkohole, fajne sklepy, wypasione gorące źródła/SPA, atrakcje turystyczne/widokowe, ale to nie jest w serii najważniejsze.

 kliknij: ukryte 
Padają nawet odważne wyznania, poważne pytania o uczucia, ale całość tak nakręcona, że każda taka „poważniejsza rozmowa” zostaje celowo bez jasnej odpowiedzi. Mija ~tydzień albo coś koło tego i inna scena/wyprawa zazwyczaj z innymi uczestniczkami yuri trójkąta/czworokąta (6 dziewczyn finalnie pod jednym dachem). I tak na zmianę. Dla mnie zbyt dziwne.

Spory problem mam z problemem Ibuki. Nigdy w życiu nie miałem czkawki dłuższej niż minuta czy dwie, więc ciężko mi się odnieść. Sposób na czkawkę z Kaczora Donalda przeczytanego ~25 lat temu zawsze u mnie działa (łyk wody do góry nogami). Do tego rozumiem, że Ibuki nie chce pić na mieście czy z obcymi w otoczeniu bo się wstydzi. Ale, że w akademiku ze znanymi osobami ma opory? Mega dziwne.

Zmiana osobowości w turbo podrywaczkę po jednym łyku czegokolwiek u tytułowej bohaterki też naciągana – procenty przecież potrzebują czasu.

Do tego często dziewczyny walą na hejnał (piwo w terenie) albo kompletnie bez niczego i na czas (sake w akademiku, pod film) jak żule pod sklepem tylko, że markowe alkohole (moje tłumaczenie zawierało przybliżone ceny trunków spożywanych przez bohaterki).

No i jeszcze kwestia, że przez 20 lat Botan nie piła, a teraz chleje wszystko jak leci duszkiem. Też nie kupuje takiej zmiany. Znam osoby w pewnym stopniu uczulone na alkohol, świrów sportowych zawsze odmawiających, osoby nie pijące bo patologia była w domu – wiele jest powodów by nie pić. Ale nie pić przez 20 lat „bo to nielegalne” to tylko w bajkach ;) A tagu fantasy nie widzę przy tym tytule.

Seria trąci alkoholizmem pod koniec, który nawet lekko uwiera Botan. Ale czy picie gdy dwie osoby są ze sobą szczęśliwe to już jakiś destrukcyjny alkoholizm? Według mnie nie.

Bardzo mi się spodobała scena z videopołączeniem i piciem na odległość podczas przerwy świątecznej. Plusik do oceny właśnie za nią.


Troszkę się męczyłem tym urywaniem akcji za każdym razem w najważniejszym momencie. Za długo trwało wyjście  kliknij: ukryte  Ibuki do ludzi/otwarcie się na picie w towarzystwie. Ale zakończenie mi się bardzo podobało. Wątek  kliknij: ukryte  Gujou też fajnie się rozwiązał – nawet fajniejsza przemiana wyszła niż u „ważniejszej” pary.

Obejrzałem do końca (na zasadzie: to tylko 3 wieczory, a po pierwszym wieczorze nie było tak złe by porzucić), ale to nie było dla mnie. No bardzo ładne, różne style graficzne. Fajno też, że każda animacja ED jest inna i sporo wnosi od fabuły.

Ocena raczej niska, ale taka konstrukcja fabularna strasznie mnie męczyła. Odprężające, śliczne, ale jakby specjalnie przeciągane.

Świetne anime, szczególnie wizualnie, ale raczej nie dla każdego. To dosyć specyficzny tytuł, taki „romans bez romansowania”, bo nie padają tu żadne wielkie słowa jak „kocham cię” (znaczy w podobny sposób jak w innych anime, gdzie jest to wielkie wydarzenie), a wszystko opiera się na subtelnościach, niedopowiedzeniach, a „mięsko” jest jakby poza ekranem, poza zasięgiem widza. Prócz tego sporo autentycznych alkoholi i klasycznego dla takich tytułów promowania turystyki, hoteli i restauracji (tutaj, z tego co się orientuję, są to praktycznie zawsze prawdziwe miejsca). No ogólnie super rzecz i gorąco wszystkim polecam.

trzy odcinki obejrzane, cieszę się że dałem temu szansę – cudowna, pomysłowa animacja, mam nadzieję że fabuła dotrzyma kroku stronie technicznej

no, póki co każdy odcinek wygląda zupełnie inaczej, niemalże jak w antologii, a odcinek trzeci to już w ogóle jest „radykalny” wizualnie za sprawą gin­‑sana (choć akurat reżyserii i trików reżyserskich w stylu studia Shaft się nie spodziewałem).
Ogólnie fabularnie i tak dalej nie jestem jakoś szczególnie kupiony, ale tak poza tym całe to anime to prawdziwa gratka dla fanów animacji – oby tak dalej.

Kurczę, mam problem z oceną tego serialu. Z jednej strony zachwyca wytworną, niczym niektóre spożywane przez bohaterki alkohole, realizacją, a z drugiej pozytywnie przedstawia regularne picie napojów wyskokowych, co w obecnych czasach może być traktowane jako nieobyczajne.
Brakuje mi chociaż jakiegoś dopisku na początku serialu, że nadmierne spożywanie alkoholu może prowadzić do problemów zdrowotnych lub uzależnienia. Wiem, że nie rolą twórców anime jest edukowanie, ale wiecie, to jak atrakcyjnie wyglądają tutaj te różne nalewki, wódki, jak powabnie przelewają się przez naczynia… Człowiek ma naprawdę ochotę sięgnąć po coś mocniejszego podczas seansu ;)

Oglądając pierwszy odcinek odczułem wrażenie, że ten jeden odcinek miał większy budżet niż Otonari no Tenshi będzie miało w całym sezonie. Animacja i przede wszystkim to jest mistrzostwo. Pal licho, że jest to CGDCT, jak ktoś lubi oglądać ładne rzeczy, to jest to pozycja obowiązkowa. No chyba, że w 2026 kogoś odstraszają wątki yuri, to z góry mówię, że mają i raczej będą miały takowe miejsce.