Tanuki-Anime

Wyśmienita recenzja. Pozwoliła mi poustawiać swoje odczucia wobec mangi i anime.

Wsadzenie komedii pomyłek­‑przebieranek w stylu pięcioraczków? W sos mocnej szczerości egzystencjalnej i społecznej? Albo zrobienie z gościa klona postaci męskiej z . . . Chobits, tylko jeszcze bardziej pruderyjnej? Troszku lipa. Szkoda trochę tego sosu. Bo to miało niezły potencjał. I nie myślę tu od razu o jakichś 9 i 1/2 cóś tam.

I tylko nie mogę sobie odpowiedzieć czy ta „gimbaza” emocjonalna to skutek braku wzorców czegoś dojrzalszego w tym środowisku, czy też ostrożność bo z pewnych względów zrobiło się niezręcznie?
Jeśli to drugie to . . . zdaje się to się troszku nie udało.
[link]

Jak tak się teraz zastanowiłem . .. już skądś znam ten klimat
[link]

No cóż po zamianie metryk u partnerów tego problemu oczywiście nie ma.

Mam wrażenie uroczego mezaliansu, gdzie motywem przewodnim jest chillout przy dymku papierosa.

O! Mój ulubiony geriatryczny rom­‑com dostał ekranizacje (Sasaki­‑kun to stary chop) – czyli dorośli ludzie zachowujący się jak dzieciaki z liceum. O dziwo w wersji animowanej jest to jakieś takie bardziej zjadliwe.

Przyjemny chillout z papierosem oraz nutką pseudo romansu.