Tanuki-Anime

A jednak Studio Ghibli potrafi stworzyć baśń dla młodszego widza, która nie traktuje ani postaci, ani odbiorcy jak idiotów.

Zawsze oceniam twory przede wszystkim przez pryzmat spójności fabularnej, logicznego ciągu wydarzeń oraz wiarygodności zachowań postaci. W tych kryteriach Laputa wypada dla mnie lepiej niż Chihiro oraz zdecydowanie lepiej niż Hauru.

Przede wszystkim ten film jest prosty i czytelny, a wydarzenia wynikają z siebie w logiczny sposób. Dla kontrastu w Chihiro i Hauru pojawiają się elementy chaosu w strukturze fabularnej oraz w decyzjach postaci, które często są trudne do jednoznacznego uzasadnienia. Oczywiście jestem świadom, że wynika to z ich baśniowej konwencji i silnej symboliki, niemniej takie zabiegi obniżały dla mnie wiarygodność historii i powodowały, że seans bywał momentami niezwykle irytujący.

Oczywiście Laputa odstaje od wspomnianych dzieł pod względem wizualnym, ale trudno się temu dziwić, skoro dzieli je około 20 lat rozwoju animacji i zastosowanej technologii. Z kolei warstwa muzyczna jest znakomita i bardzo dobrze wkomponowana w opowiadaną historię. Nie jest to jednak film pozbawiony istotnych wad, pojawiają się uproszczenia i drobne nielogiczności aby fabuła mogła iść swoim torem, ale nie jest to ten poziom absurdu jak w wyżej wymienionych produkcjach, a w ogólnym rozrachunku całość pozostaje spójna i angażująca.

Ostatecznie dla mnie to świetny i wciągający film, który ani przez chwilę nie nuży i zgodnie z moimi prywatnymi kryteriami oceny jest jednym z najlepszych tytułów spod szyldu Ghibli. Poziom mniej­‑więcej Mononoke Hime.

Moje doświadczenia na zimno po kinowym seansie. Coś pięknego. Film utwierdza tylko swoją pozycję w topce Ghibli. Kino fantastycznej przygody. Jeszcze bardziej doceniam ścieżkę dźwiękową (granie ciszą w tym filmie to majstersztyk). Soundtrack wraca z przytupem do mojej aktualnej playlisty anime. Pięknych dożyliśmy czasów, aby móc obejrzeć klasyki Studia Ghibli w kinach. Brawo.

Jestem świeżo po seansie w Multikinie. Po prostu cudo! Przygodę Sheety i Pazu na dużym ekranie ogląda się wyśmienicie, a muzyka z kinowego nagłośnienia robi ogromne wrażenie.

Pewnie zostanę rozszarpany na strzępy, ale ten film jest bardzo słaby, wręcz żałuję tych dwóch godzin! Niemal wszystkie postacie tam ssały, prócz baby­‑krewnej Yubaby która potrafiła zrobić użytek z mózgu. O ile grafika jeszcze ujdzie, to sama akcja już nie bo timing i fizyka leżały i kwiczały. Spodziewałem się też że robot którego nazwałem „pieszczochem” (ten od jaj) będzie miał swój udział w finałowej scenie, a tu wielkie NIC. Film dostaje ode mnie ocenę 2,5/10 mimo seiyuu Kuririna i tej drugiej.

Świetne kino dla każdego. Akcja, przygoda, nawet miejscami jakiś suspens – ekstra! Ghibli i Miyazaki to jednak potrafią, nie ma co.

Do tego dochodzą przecudowny projekt świata i obłędne projekty wszelkiej maści maszynerii. Cudo!

Polecam wszystkim!

Nie zawiodłam się, w porównaniu do reszty filmów studia Ghibli uważam go za jeden z lepszych, na górze listy. Był naprawdę w porządku, nie nudziłam się.

Tak, jak to tylko Ghibli potrafi zrobić.

Piękna historia o tym, co temu studiu wychodzi najlepiej – baśń o ludzkim egoizmie i żądzy władzy, kontrolowania przyrody, z wyraźnie pacyfistycznym przesłaniem. A to, że bohaterami są dzieci, nadaje całemu projektowi specyficzny, bajkowy klimat niewinności i przygody. Odwieczny konflikt człowiek­‑natura jest wdzięcznym tematem nie tylko w chyba najbardziej w tej tematyce osławionej „Księżniczce Mononoke”.

Latający zamek naprawdę robi wrażenie, monumentalna, tajemnicza budowla. Co prawda w dzisiejszych czasach graficznie to zabytek, ale nie można nie docenić kunsztu rysowników.

7/10.

Jak dla mnie najlepszy film studia Gilbi z lat 80­‑tych.
Widzę tu sporo elementów(głownie klimat) które Mizayaki pożyczył do Ruchomego zamku hauru.

Oglądałam kilka filmów tego reżysera, wszystkie były co najmniej dobre, ale ten był koszmarny! Nie wiem jak udało mi się go obejrzeć, bo był taki nudny… Na pewno był to czas zmarnowany!

To typowy film studia Ghibili. Wszystko jest tu niemal perfekcyjne, od fabuły począwszy, na grafice i dialogach kończąc. Grzechem jest nie obejrzeć.

Powiem to co wszyscy mówią. Chwała TVP Kultura.
Film jest zupełnie innych niz te banalne europejskie. Mama Piratka i jej (?) synkowie po prostu są prześmieszni i uroczy. 10/10
Słyszałam o muzeum studia Ghibli i z tego co widziałam jest tam wiele motywów z tego filmu (robot, ten taki „marmurowy stoliczek”, którym Muska;chyba tak się pisze to imie ;); „kierował” Laputą…). No az chce się wskoczyć w samolot i lecieć do Japonii xD
Zdziwilo mnie na początku imię Sheety, myślałam, że Myiazaki dał jej imię Sarna, ale później zorientowałam się, że popełniłam fatalny błąd! ;P (Sarna to Shika, a nie Sheeta xD)

Zaiste, chwała TVP Kultura, wreszcie miałam okazję obejrzeć ten film. A okazał się genialny! Historia trafiła prosto w moje gusta – uwielbiam takie, szczególnie, jeśli towarzyszy im takie świetne wykonanie :) postaci też były świetne, szczególnie mama­‑piratka :D 10/10 i wędruje do ulubionych. Naprawdę uwielbiam takie historie. ;)

Racja, chwała TVP Kultura! W końcu widać, że abonament idzie także na rzeczy pożyteczne! :)
Samo anime bardzo dobrze się broni jak na swoje lata, niejedno młodsze mogłoby pozazdrościć kreski i ponadczasowości! Może nie jest ideałem, ale na porządną siódemkę zasługuje i nie mogę doczekać się kolejnej produkcji z cyklu TVP:K. Gorzej ma się kwestia lektora, być może nie jestem przyzwyczajona, ale parę wyrażeń pominięto ;]

Jestem właśnie po seansie tego filmu dzięki TVP Kultura ;) bardzo mi się podobał, fajna aczkolwiek prosta fabuła, dobru humor i przyjemne postacie.
Także uważam, że film jak najbardziej nadaje się na wieczorny relaks i mimo że anime raczej dla młodszego widza daję 10/10 x)

Mi się bardzo podoba. Nie dość, że mam to na płycie, to tu oglądam.

Jak dla mnie piekne (jak wszystko co pochodzi z SG). Chyba nie potrafię oceniac tego typu produkcji… Polecam wszystkim :)

Bajka raczej dla dzieci. Powala banalnością, choć momentami w przyjemny sposób. Motyw Atlantydy (zakopanej, zalanej czy też w powietrzu) ciekawy, ale mnie już nie wzrusza. Wykorzystuje wiele sprawdzonych chwytów na młodego widza, który spać nie będzie mógł po nocy wyobrażając sobie, że jest ostatnią księżniczką, czy też super sprytnym chłopakiem (w przyszłości) owej księżniczki. Jednocześnie zbyt mało tego uroku ponadczasowych prawd, przekazanych w cudownie prosty sposób (tu dobijam do ,,Spirited away”- naturalnie to zupełnie inna klasa filmu, lecz sens podobny). Pisze to wszystko, bo po prostu nie zgadzam się z opiniami, że to film ,,dla każdego”. W mojej opinii to film dla dzieci. Tylko dla dzieci.

:)

no i oczywiscie moja ocena. bez wachania 10/10. dla swietnego przedstawienia laputy i sheety.

polecam wszytskim. film wspanialy, ale tez ( jak na moje oko) smutny. zakonczenie wydaje mi sie lekko dramatyczne a zwlaszcza zal mi tej calej cywilizacji laputy. kiedy nasi bohaterowie zwiedzaja martwa wyspe, to jakby samo nasuwa sie wyobrazenie dni kiedy laputa byla w pelni swojej doskonalosci. oczywiscie piekna prosta kreska studia ghibi. mimo ze momentami jak dla mnie za pstrokata to i tak powala. cudowne dwie glowne postacie i intrygujacy czarny charakter. milego ogladania

W skali od 1 do 10, 11:) i niech ktoś zaprzeczy!

wzruszajace anime, o powaznych i niepowaznych watkach. uwielbiam dwoch malych glownych bohaterow, tworza swietna pare.chyba jedno z najpiekniejszych anime Miyazakiego (piekno wyspy Laputa, widoczki z lotu ptaka,, moment gry na trabce…)nie lubie co prawda scen batalistycznych (zbyt dziecinne)ale tajemniczosc Sheety , ogolna fabula, niesamowicie poruszajaca muzyka, to wszystko zasluguje na miano „the best”.polecam!