Tanuki-Anime

Sympatyczna sportówka o piłce nożnej! Zaczyna się generycznie: brak trenera, widmo rozwiązania drużyny, brak zawodników, ale potem na ekranie czeka nas naprawdę sporo oryginalnych pomysłów!

Minusy:
- OP. Nie taki zły, przez całą serie taki sam (kwestia gustu czy to dobrze), ale niestety BARDZO MOCNO spoilerujący środek/finał anime. Nie lubię takich rozwiązań. W 2012 roku chyba jeszcze nikt nie wpadł na „cenzurowanie” modeli postaci w OPie (sylwetki na czarno), albo ich dodawanie wraz z postępem historii :(
- Mecze jednak za krótkie, lub nawet pominięte w całości.
- Troszkę mało momentów pełnych emocji sportowych dla których się ogląda anime sportowe. Ale są! I to porządne dobre!
- Ostatni mecz. Nie no, tyle to nie można xD

Plusy:
+ Realna i przyziemna. Są lepsi i gorsi zawodnicy oczywiście, ale w moich granicach tolerancji – szczególnie, że ci przegięci na tle reszty sami meczu nie wygrają. Osobiste problemy poszczególnych zawodników: niby nic przełomowego, ale dobrze przedstawione i domknięte.
+ Główny bohater Shou. Tryhard, który nie wyróżnia się umiejętnościami z kosmosu, ale  kliknij: ukryte  darciem japy i przeglądem pola. Z czasem zostaje solidnym członkiem drużyny pod kątem techniki, ale nie żadnym turbo gwiazdorem.
+ Ilość zawodników. To jest pełnowymiarowa piłka 11 na 11, więc od razu przedstawić 11 postaci to by była przesada. Dlatego mamy  kliknij: ukryte  trojaczki, czy 3 kumpli z bloków i pamięć widza się nie przemęcza.
+ Taktyka. W skali drużyny. To niby piłka na poziomie podstawówki, ale na tle innych serii wypada to imponująco.  kliknij: ukryte  W locie zmiany w co gramy i dlaczego. Takie trochę naiwne dochodzenie do wniosków po swojemu, zamiast grać schematami prosto od trenera.
+ Niezły plot twist z  kliknij: ukryte  przejściem z piłki 11 na 11 na mniejszą ośmioosobową. Nie chce mi się nawet sprawdzać czy taka piłka istnieje, ale wyszło sensownie fabularnie. Ktoś odszedł z drużyny, ktoś już znany doszedł.
+ Przyzwoite mecze. Jest dość tanio graficznie, ale za to mamy imponującą ilość krótkich dynamicznych animacji typu: że ktoś podaje, przyjmuje, strzela.
+  kliknij: ukryte  Blind futbol i piłka kobieca przybliżone widzom. Naprawdę fajnie to wyszło i wpleciono w to sensowną dramę trenera.
+ Satysfakcjonujący epilog już po ostatnim  kliknij: ukryte  „meczu”.
+  kliknij: ukryte  Matka trojaczków!

Nie wiedziałem czego się spodziewać, ale zostałem miło zaskoczony. Przepyszna sportowa przystawka przed drugim sezonem Ao ashi, tylko niestety pożarłem ją błyskawicznie a do końca emisji Ao ashi jeszcze bardzo daleko :(

Jest dobrze, a nawet bardzo dobrze, jednak brakowało mi kilku rzeczy. Pierwsza, to mecze za krótkie, o wiele za krótkie, drugie, to mała dynamika, mogli zrobić coś na miano Tsubasy, chodzi o tą serie z lat 80, jakby chociaż w połowie upodobnili dynamikę i nadludzkie triki, to seria była by doskonała, ale tak jest najwyżej bardzo dobra w anime bardziej pasuje coś wybijającego się ponad pojęcia ludzkich możliwości :)

Nie jest złe, ale mimo to średnio mi się podobało, zbyt realna, a realna piłka, to nudna piłka. Już raczej wszystkie serie z piłką w roli głównej oglądałem, a nadal żadne anime nie było na poziomie capitana tsubasy, tam było to mega mocno pokolorowane i było świetnie się oglądało, a tutaj wygląda to jak typowa piłka, co jest po prostu nudne jak miecze tv czy na żywo.

Uważam, iż jest to bardzo dobre anime, opowiadające, głównie o przyjaźni, miłości do piłki nożnej. Jest niezwykle wciągające, po obejrzeniu kilku odcinków ma się ochotę jak najszybciej zobaczyć kolejne.
Grafika może nie jest zbyt górolotna, na niezwykle wysokim poziomie, ale nie przeszkadza to w odbiorze całości. Bohaterowie są bardzo różni, często intrygujący. Bardzo podoba mi się fakt, iż w anime nie ma typowego, jak w wielu innych sportowych i nie tylko, przejścia z tak zwanego zera do bohatera(czyli z czlowieka, który był najsłabszy do całkowicie najlepszego). Jest wielu dużo lepszych od głównego bohatera, co często jest podkreślane.
Jedynym minusem, jak dla mnie jest zbyt szybka akcja, natłoczenie wielu wydarzeń w jeden odcinek, oraz wiek bohaterów. Byłbym raczej skłonny umiejscowić ich w gimnazjum, tak w przedziale wiekowym 14­‑16.

Polecam wszystkim, nie tylko tym lubiącym piłkę nożną

Kwintesencja piłki nożnej w wydaniu dla dzieci… i nie tylko. „Od zera do bohatera” w sportowej wersji widziałam niezliczoną ilość, ale ta historia ma w sobie mnóstwo ciepła, której zabrakło w nie jednej produkcji z tego gatunku. Ginga e Kickoff jest przeznaczoną dla młodszych widzów historią o przyjaźni, pasji do piłki nożnej i pokonywaniu przeszkód dzięki pracy zespołowej. A jednak dorosły widz również może cieszyć się oglądaniem tej serii. Jest w niej bowiem wszystko to, co w Tsubasie jedynie bez przeciągnięć, pobocznych wątków i niemożliwych akrobacji na miarę filmu sf.
W 39 odcinkach wciąż coś się dzieje, nie ma miejsca na nudę, tempo jest bardzo szybkie, a grafika i animacja cieszą oczy.
Polecam ;)