Tanuki-Anime

Agumon, Gaomon i Raramon przenoszą się do Digital World i będąc już na miejscu ruszają w podróż po cyfrowej krainie. W trakcie trwania wyprawy przyłącza się do nich cichy i przyjazny digimon, Culumon. Jak to bywa w trakcie podróży, drobna sprzeczka i chwila nieuwagi mogą sprawić, że miła i spokojna wycieczka stanie się poważną przeprawą, a jakby tego było mało, spokój Digital World niebawem zostanie zachwiany.

Fabuła anime jest bardzo prosta i wręcz nudna. Stworki podróżują po Digital World, co chwilę trafiając na innych przedstawicieli digimonów, z którymi czasami zamienią jakieś zdanie i tyle. Oczywiście, nie mogło zabraknąć finałowej walki ze złym potworem. Jednak nie należy po niej spodziewać się fajerwerków, bo choć przeciwnik pod względem siły i rozwoju stoi w digimonowej hierarchii praktycznie na najwyższym możliwym szczeblu, to bohaterowie rozprawiają się z nim bez najmniejszego problemu. Digital World ukazany w anime nie jest dziką i niezbadaną krainą znaną z serii telewizyjnej, lecz w dużej mierze został przedstawiony jako ogromny plac zabaw. Nie ma w tym nic dziwnego, ponieważ anime początkowo wyświetlane było w jednym z japońskich parków rozrywki i od samego początku kierowane było do najmłodszych widzów. Dopiero w 2009 roku produkcja trafiła na ekrany tradycyjnych kin i wraz z trzema innymi anime wyprodukowanymi przez Toei Animation była wyświetlana na specjalnych pokazach dla dzieci.

Głównymi bohaterami filmu są Agumon, Gaomon, Raramon i Culumon. Trójka pochodząca z serii telewizyjnej zachowuje się zgodnie z tym, co twórcy przedstawili w Digimon Savers. Agumon jest nierozważny, Gaomon upomina go przy każdej możliwej okazji, Raramon tylko od czasu do czasu przerywa milczenie, Culumon zaś pełni rolę maskotki towarzyszącej bohaterom. Oprócz tego, widzowie mogą ujrzeć około dwudziestu sześciu innych stworków. Liczba spora jak na taki krótki film, aczkolwiek w dużej mierze są to digimony z kategorii „małe, słodkie i do uściskania”, idealne dla dziecięcych oczu. Większe stworki też się pojawiają, lecz pomijając zaledwie dwa czy trzy z nich, również nie należą do kategorii złych lub zbytnio przerażających. W końcu co może być strasznego w chodzącym kaktusie, gigantycznej pandzie czy białej foce z pomarańczowymi włosami na głowie?

Całość strony graficznej anime została wykonana przy pomocy komputerowej grafiki 3D. Projekty stworków nie ucierpiały na tym w żaden sposób i bardzo wiernie odzwierciedlają swoje klasyczne odpowiedniki. Część z nich stała się nawet bardziej delikatna i wyraźna. W większej części filmu dominują jasne, pastelowe kolory, które później zmieniają się w zależności od miejsca, w którym znajdują się bohaterowie. Tła i krajobrazy nie są szczególnie zróżnicowane i nie posiadają zbyt dużej ilości szczegółów. Pomimo tego, grafika użyta w filmie jest delikatna i przyjemna dla oka. Widać też, że ona również była przygotowywana pod najmłodszych i na pierwszy rzut oka przypomina animację z disneyowskiej produkcji Klub przyjaciół Myszki Miki.

W filmie można usłyszeć część melodii pochodzących z serii telewizyjnej oraz kilka zupełnie nowych ścieżek muzycznych. Dobrano je odpowiednio do wyświetlanych scen, nie drażnią ucha, a same w sobie nie są zbytnio głośne. W trakcie ewolucji stworków wykorzystano piosenkę Believer w wykonaniu IKUO, która również pochodzi z serialu.

Digimon Savers 3D: Digital World Kiki Ippatsu! jest produkcją, którą mogę polecić tylko i wyłącznie najmłodszym widzom. Oni z pewnością nie będą rozmyślać nad płytkością fabuły i skupią się na śledzeniu przygody głównych bohaterów oraz podziwianiu całej masy słodkich i przyjaznych digimonów. Starsze osoby z czystym sumieniem mogą darować sobie seans, nie stracą bowiem niczego, czego mogliby później żałować. Lepiej poświęcić te kilka minut na wykonanie jakiejś prostej pracy lub znalezienie tytułu bardziej odpowiedniego do oglądania.