Tanuki-Anime

Ktoś użył tutaj stwierdzenia, że Mushishi to anime dla „dojrzałych widzów”. Otóż nie do końca. Mushishi to anime dla ludzi posiadających wysoki poziom świadomości – dla ludzi o dość starych duszach, którzy kochają piękno, spokój i lubują się w kontemplacji rzeczy niepozornych i ulotnych.
Można być dorosłym, czy nawet starym, pozornie dojrzałym, a mieć słabo rozwiniętą świadomość, która w zaawansowanym stadium jest kombinacją szlachetności, wrażliwości, współczucia, pokojowego nastawienia i miłości bezwarunkowej.

Ludzie, którzy narzekają, że w Mushishi akcja nie ma tempa, albo że krew się nie leje – widocznie rezonują z anime przekazującymi silniejsze emocje, czyli prawdopodobnie są młodsi duchowo od ludzi, którym Mushishi się podoba.

Ciepła atmosfera tej opowieści, niepowtarzalna historia, pokazane najlepsze strony ludzkiej natury, przyjaźń i miłość, choćby cały świat przeciwko był (jak w tym odcinku o „rdzawej” wiosce, czy historia Fuki) – to wszystko sprawia, ze to anime jest jednym z moich ulubionych.
Jak dla mnie mocne 10\10

Nie będę wspominała o cudownych akwarelach i wszystkim, co już zostało powiedziane. To anime jest dla wyrobionych osób, które potrafią dać się porwać nastrojowi jaki tutaj swoim spokojem i logicznym ciągiem zdarzeń może wciągnąć bardzo głęboko. Wszystkie komentarze, w których wymagano postawienia tej serii 11/10 punktów wynikają w moim mniemaniu z tego, że to seria jedyna w swoim rodzaju, drugiej takiej nie ma. Więc moja ocena 9.5/10 (odjęłam pół punktu za uproszczone postaci dlatego, że teraz po zakończeniu serii rzadko którą pamiętam lepiej). Kontynuacja byłaby miło widziana choć nie natknęłam się na żadne wzmianki o takowej.

Według mnie Mushishi jest genialne. Bardzo szybko wciąga mimo, że nie ma tam tak wartkiej akcji jak w innych anime o podobnej tematyce. Barwy i dźwięki urzekają, a sama historia nie pozwala się nudzić. Jak wspomniał przedmówca szkoda, że nie dane było nam się dowiedzieć czegoś więcej. Kontynuacji chyba nie będzie?

Powiem tak, że zgadzam się z większością opinii na temat Mushishi, jednak to 11/10 mnie nie przekonuje do końca. Aż tak bardzo dech mi nie zaparł podczas oglądania, jednak potrafię zrozumieć czemu tak wysoko jest to anime oceniane i szanuję ludzi dla których jest to cudo.  kliknij: ukryte  Po prostu liczyłem, że przynajmniej na koniec dowiemy się czegoś więcej o Ginko, zobaczymy jakąś historię o nim, a tu trochę się rozczarowałem ^^" Dlatego też, że jest jeden z niewielu moich ulubionych męskich postaci. Miałem też nadzieję, że dowiemy się czegoś więcej o samych Mushi
Wiele osób pisało tutaj, że to baśń, baśń, baśń. No i wydaję mi się, że głównie na takie coś trzeba się przed tym przygotować.

Dla mnie to anime to totalny niewypał, a recenzje i przede wszystkim wysokie miejsce w różnych rankingach to już dopiero zaskoczenie. Wytrzymałem tylko do 11 EPA i Dropped na Amen. W porządku, jest fajny pomysł, piękny krajobraz, fantastyczny wręcz, ale… POSTACIE <wyglądają jakby ich przez sito przetasowali> oraz TEMPO akcji, przy której lunatykowałem na bank, jest nie zaakceptowania.

Podsumowując, nie zachęcam po sięgnięcie tego produktu. Odradzam zdecydowanie! Ocena 1/10 plus jeden za tło. Pa.

W moim odczuciu seria idealna. Nie wiem czy przyjdzie mi jeszcze oglądać coś tak wspaniałego.

Nie ma jednego słowa , którym dało by się określić to anime. Ono jest po prostu cudowne. Każdy szczegół, każda postać czy filozofia są perfekcyjne. Warte uwagi jak mało co . Polecam .!!

Pierwsze słowo jakie przychodzi mi na myśl po obejrzeniu tej serii to właśnie: wyjątkowe. Muzyka, grafika, tempo, stonowanie emocji i poruszanie wielu trudnych tematów w tle. No i Ginko – niesamowity i wyjątkowy jak dla mnie. Niewzykły człowiek i zaryzykuję stwierdzenie 'lekarz' z powołania ;) Prawdziwie zainteresowany Mushi i nieoceniający ani ludzi ani Mushi. bo… „to nie ich wina, ani wina ludzi”. Anime polecam :)

Po przeczytaniu recenzji i komentarzy pozostaje mi jedynie dołączenie do zgodnego chóru wielbicieli tego dzieła. Mushishi jest dla prawdziwą perełką animacji. Zasłużona 10­‑tka za: grafikę, niespieszną fabułę (chociaż rozumiem, że nie każdemu takie tempo może odpowiadać), kompozycję, mistycyzm, folklor i wątki egzystencjalne. Oddzielna pochwała za minimalistyczną oprawę muzyczną. Umiejętne operowanie kilkoma prostymi dźwiękami (czy szmerami) wystarczy by sielankowy nastrój błyskawicznie zamienił się w horror (o cudownym openingu już nie wspomnę). Bohaterowie – w kilku komentarzach pojawia się słuszna uwaga, że są narysowani prostą, ujednoliconą kreską. Wydaje mi się, że jest to zabieg celowy. Dzięki temu na pierwszym planie widzimy właśnie przyrodę, czasem niemalże w mikroskopijnym zbliżeniu. Kolejny punkt – Ginko. Trudno go nie lubić, chociażby za komiczną mimikę (mina typu ''ale o co chodzi?'', za każdym razem bawi mnie tak samo ). Fabuła – trudno wybrać jedyną najciekawszą czy najpiękniejszą opowieść, każda ma swój specyficzny urok. Jestem jednak pewna, że przepiękna historia  kliknij: ukryte  dwóch, rozdzielonych w dzieciństwie sióstr oraz opowieść o moście i nieszczęśliwej parze zakochanych jeszcze długo zostanie mi w pamięci. Mam też wielki sentyment do  kliknij: ukryte  wątku dziewczyny spisującej historie o mushi (być może dlatego, że pomiędzy nią a Ginko coś zaiskrzyło :D). Cóż tu dodać na koniec, polecam gorąco! :)

Jestem oczarowana. Wciągnęło mnie od pierwszego odcinka; podobało mi się wszystko, historie, nastrojowa muzyka, oprawa graficzna…tylko mało mi, chętnie obejrzałabym więcej.
Dla mnie 10/10

Zdecydowanie nie jest to pozycja dla każdego, ale bardziej wymagający i dojrzali widzowie powinni być usatysfakcjonowani

Heh też mnie zastanawia co charakteryzuje dojrzałego widza…czy dojrzałość mozna określać na podstawie gatunku filmu/anime/książki/czasopisma itp. który się preferuje?? Dlaczego Mushihi jest dla dojrzałych widzów?? ciach! Czy jest coś niedojrzałego w komedii/horrorze/akcji/dramacie?? ciach! Ktoś inny może napisać że nie widział nic piękniejszego.Kwestia indywidualnych upodobań,obecnego nastroju,pogody czy nawet tego czy pokój był wietrzony.
PS. Tak ,nie nudzi mi sie krytykowanie opinii sprzed 4 lat.Do samej autorki nie dymię bo:
1.Moja wypowiedź wyszła z nudy( a co można robić o 1 w nocy w czwartek,coś trzeba robić jak nie można spać)
2.Pisała to 4 lata temu(wierząc postowi niżej­‑a w zasadzie odpowiedzi­‑sam na to nie zwróciłem uwagi)Ludzie się zmieniają a każdy może popełniać błędy a tym bardziej w przekształcaniu mysli w zdania(niektóre rzeczy jest cięzko opisać).
ciach!
A co do samego anime(po „małym” offtopie):nie podpasował mi sposób poprowadzenia fabuły i sama fabuła więc anime było spalone dla mnie na starcie.Pozdro.
A tak nawiasem mówiąc(tzn. pisząć)Ja często przerzucam się na skrajnie odmienne wręcz tytuły jeżeli doświadcze tzw. przesytu.I od tego głownie zależy moja satysfakcja ,wiadomo co za dużo to niezdrowo.Więc co znaczy to w tym wypadku??Dla mnie „polecam widzom którzy mieli combo breaker z akcją.„Zresztą jak wszystko, także anime jest nastawione na zysk więc jeżeli byłoby zbyt wyszukane to znalazło by tak wąskie grono odbiorców że byłoby nie opłacalne a tym samym stworzenie czegoś tak ponadprzeciętnego straciło by sens.Badź pochłonęło by tak ogromne ilości pieniędzy że firma by zbankrutowała.Lub nigdy nigdy nie ujrzało światła dziennego w wiecznym dążeniu do ideału albo zestarzało się zanim by wyszło i nie oferowało by już nic ciekawego ALBO…. dobra starczy tych albo.

Zmoderowano. Wyjaśnienie w komentarzu niżej.

Morg

Do obejrzenia tego anime skłoniła mnie recenzja właśnie na tym portalu, po przeczytaniu której pierwsze co mi przyszło do głowy – „ Czyżby to naprawdę było prawdziwe arcydzieło ? Kwiat wśród anime ? „
I wtedy obejrzałem je….
Spodziewałem się prawdziwego majstersztyku, powieści epickiej o naprawdę wartościowej treści merytorycznej a dostałem tego…. namiastkę.
Więc zacznę od początku i skomentuję odpowiednie punkty, które są przyznawane według portalu tanuki:

1. Grafika (ocena portalu 10/10) – Zastanawiało mnie właśnie jak niesamowitym renderem musiało zostać zrobione to anime by zrobić wrażenie na autorce i tutaj zawód.
Było tak wiele pisane jakie to tła nie są wspaniałe.
Mój ojciec jest malarzem z 30 letnim stażem i w porównaniu do jego prac te widoczki w tle wyglądają jak podwórko narysowane przez mojego 9 letniego kuzyna.
Technicznie są stworzone bardzo prymitywnie a wrażenie mogą zrobić tylko na laiku, który o sztuce i malarstwie ma takie pojęcie jak ja o prowadzeniu salonu tatuażu.

2. Muzyka (ocena portalu 9/10) – Jeżeli chodzi o muzykę to muszę przyznać, że zrobiła na mnie dosyć pozytywne wrażenie jednak były momenty, gdzie dźwięku po prostu brakowały barwy, ale tutaj o ile można by się na siłę przyczepić to nie ma jednak to większego sensu.

3. Fabuła (ocena portalu 10/10) – Naczytałem się, że w Mushishi są wspaniałe historie, które opwiadają o ludzkich problemach, dylematach i jest to ciężki materiał, którego tylko dojrzały widz zrozumie (po proszę definicję dojrzałego widza bo to też musi być ciekawe).
Historię są pod względem zawartości niesamowicie ubogie w porównaniu do literatury czy choćby filmu.
Nie widzę za bardzo sensu do jakiegoś większego zachwytu, historię są bardzo pobieżne i mogę porównać je co najwyżej do wiejskich historyjek.
Samo stworzenie pseudo ekosystemu z niewidzialnymi robaczkami też wielkim wyczynem nie jest (odnoszę się do wypowiedzi autorki).

Podsumowując – zacznę od zacytowania autorki " Jeśli klimat i wykonanie przypadną do gustu, można śmiało sięgać po to niezwykłe dzieło. "

Klimat jako taki może i jest ale mimo, że jestem fanem środków przekazu takich jak książka, film czy anime (;)) to jest wiele innych powieści, które klimatem mi lepiej dopasowały, ale cóż, możliwe że to po prostu rzecz gustu.

Wykonanie poza muzyką jest nie najwyższej klasy, o czym pisałem w pkcie pierwszym.

I w końcu zapis o niezwykłym dziele, wypowiedź duuużo przesadzona.
Najlepiej niech każdy z was sam to oceni a nie kieruje się tylko autosugestią.

Pozdrawiam.

Dla mnie było to wspaniałe anime. Nadal czasem sobie wspominam te jesienne wieczory, kiedy zmęczona zatapiałam się w te cudowne historie. Ode mnie 10/10

Mushishi jest niewiarygodne. Jestem wręcz wstrząśnięta jego urokiem, głębią, pięknem i tymi niesamowitymi, baśniowymi opowieściami, które zadziwiają, wprawiają w osłupienie. Same Mushi są cudowne, abstrakcyjne w sposób, który lubię najbardziej i jak przystało na prawdziwie legendarne istoty – niekiedy niebezpieczne.
Podziwiam twórców (i autorkę mangi) za wyobraźnię i wrażliwość.
Bez wahania przyznaję tej serii tytuł najlepszej, jaką kiedykolwiek oglądałam. Mushishi idealnie odpowiada mojej wrażliwości – jak na razie jako jedyne anime ze wszystkich, które znam. Wszystko inne blednie przy nim. Wszystko inne wydaje się puste i toporne, wręcz wulgarne.
Ginko­‑san od razu zawładnął moim sercem, ale bardzo przypadli mi do gustu również bohaterowie epizodyczni. No i te tła – dopracowane w najmniejszym szczególe, prawdziwa rzadkość w seriach tv. Całość uzupełnia nastrojowa, pobudzająca do refleksji i zadumy muzyka.
Wątpię, żebym szybko się doczekała czegoś równie dobrego.

Ocena: 100/10 :)

To anime jest doskonałe. Zbiór opowiadań niczym bajka pod przykrywką Mushi. Nie czuło się nawet jak czas płynął. Opening doskonale się wkomponowuje. Cała seria ma taki przyjemny lekki klimat. Polecam.

Oto anime, które pomogło mi przetrwać męczące przeziębienie. Żadne leki nie są tak skuteczne, jak ono. ;D Połknęłam je w dwa dni tylko dlatego, ze mam świadomość, że będę do niego często wracać, w przeciwnym razie oglądałabym je wolniej, by rozkoszować się każdym kadrem.

Mushishi posiada w sobie magię, którą trudno ubrać w słowa. Jest w nim klimat tak eteryczny i nieszablonowy, jak same mushi. Poprzez spokojny rytm opowieści seria pokazuje prawdę o ludziach, ich słabościach i ich sile. Nie oferuje łatwych happyendów, ani pustych pouczeń. Jednak wiedza, że nieważne, jak się zakończy historia jednej osoby, podróż Ginko będzie trwać dalej, niesie kojące przeświadczenie, że wszystko będzie dobrze, bo taka jest natura świata. Tak jak niespiesznie, lecz nieodwołalnie zmieniają się pory roku, tak jak świat umiera i odradza się w niekończącym się cyklu.

Urzekł mnie sposób przedstawiania uczuć- choć nigdzie nie padają miłosne wyznania, miłość jest wszechobecna w ludzkim pragnieniu, by być blisko ukochanej osoby. A historia Fuki była chyba najpiękniejszą historią miłosną, jaką widziałam w anime.

Po obejrzeniu Mushishi wszystko wokół wydało mi się zbyt jaskrawe, zbyt głośne, zbyt szybkie. Natychmiast zatęskniłam do świata mushi, gdzie człowiek i natura współegzystują na równi, gdzie życie jest codziennie cudem i wszystko uzupełnia się nawzajem.

Nie są to może konkretne przemyślenia, ale też kogoś, kto oczekuje od anime dosadności, Mushishi odstraszy po pierwszym odcinku. Lecz jeśli ktoś ma ochotę przystanąć w biegu życia i podumać nad ludzką naturą, otoczony jednocześnie zachwycającymi obrazami i łagodną muzyką- niech wyruszy w podróż wraz z Ginko.

Wspaniałe anime. Piękne, spokojne, tajemnicze historie ludzi, wspaniała natura, zapierające dech krajobrazy i przepiękna muzyka. Poezja.

Witaj,

Twoja recenzja Mushishi jest poprostu doskonala, moze gdyby wiecej ludzi chcialo to oberzec moze latwiej by sie nam wszystkim zaczelo zyc.
Mushishi to nie bajka, czy legenda to poprostu zycie.Niektorzy nie chce nawet ,aby Ginko ich uleczyl, rodzaj ucieczki od zycia?
Czasami nawet proba uleczenia nic nie daje , bo sami nie zawsze chcemy byc uleczeni.

Ginko pomimo tego ze leczy poznaje roznych ludzi na swojej drodze tak jak i my, skad jego sarkazm.Hm ....a co mamy na codzien. Podobnie jak anime Ghibli zawsze jesli patrzy sie uwaznie i slucha mozna sie wiele nauczyc.