Tanuki-Anime

Serial pierwszy raz oglądałem wyrywkowo w TV, ale zapamiętałem na tyle – zwłaszcza muzykę i sekwencje wyścigów – że wróciłem do niego po ok. roku. Wtedy uzupełniłem sobie brakujące odcinki, wątki, fakciki i jakoś nieszczególnie byłem tym wszystkim zachwycony, a brak nosów, o ile w TV raził bardzo, to potem już mniej, ale zawsze. Moim zdaniem to był odważny pomysł ze strony projektantów postaci.

Jeśli chodzi o scenariusz, to jest bardzo zróżnicowany, wątki prowadzą w różnych kierunkach, a w końcu nie splatają się w zupełności – tylko częściowo. Wydaje mi się, że dobrze to zapowiada kontrast między czołówką a zamknięciem. Opening skupiony jest na wyścigu, a ending – na życiu emocjonalnym i rodzinnym Molly/Evy. Takie dwutorowe prowadzenie akcji na ogół jest dla widza trudniejsze (choć może być bardziej fascynujące) – stąd chyba przekonanie niektórych przedmówców, że chwilami serial jest nudny czy nużący. W końcu życie nie tylko wyścigowców bywa nużące, a z drugiej strony czasem akcji aż za wiele.
Nie mogę też nie wrzucić kamyczka do ogródka recenzentki: nie zgadzam się, że wątek uświadamiania ojcu Molly jej prawdziwej tożsamości jest kompletną porażką. Podobne sytuacje (choć nie aż tak skrajne) widywałem i w pracy i w życiu, które toczy się wokół mnie. To, że w scenariusz serialu dla młodzieży (nie dzieci), wpleciono elementy psychopatologii, to zapewne obu szefów wszystkiego – Francuzów (a wiadomo, że „u nich” podejście do tych zagadnień jest trochę bardziej światłe niż „u nas”).  kliknij: ukryte  Chodzi mi oczywiście o to, co działo się z Donem po śmierci Mai i jakie z tego wynikły konsekwencje. Zresztą można tę postać lubić albo nie, ale dla mnie jest przynajmniej żywa – aż do bólu; choć oczywiście wedle stawu grobla – szczegółowa analiza skomplikowanej sytuacji rodzinnej Molly i Dona nie mogła się zmieścić w koncepcji. Niemniej jednak moim zdaniem problem zasygnalizowano adekwatnie (o czym, zdaje się, pisała też część przedmówców).

Trzeci raz sięgnąłem po serial „nie wiem dlaczego”. Myślałem, że po wynudzeniu się solidnie przez pierwsze 4­‑5 odcinków rzucę, ale okazało się, że wciąż potrafi wciągnąć – nie tylko piękną muzyką (dla mnie opening i ending wcale nie szybują powyżej poziomu reszty) i naprawdę widowiskowymi (choć oczywiście częściowo przewidywalnymi) sekwencjami wyścigów. Wreszcie odkrywam, że scenariusz nie jest tak papierowy, jakim mi się jawił, kiedy oglądałem serial po raz pierwszy i drugi. Myślę, że warto było obejrzeć go raz jeszcze.

Pamiętam jak oglądałam to na jetixie. Przyjemnie im się spędzało czas na oglądaniu tego. Bardzo podobały mi się te wyścigi, akcja, Eva która dążyła uparcie do celu kliknij: ukryte  szkoda, że okazało się, iż nagrodą nie było spełnienie 1 z życzeń. No i wątek Evy obrażonej na ojca za to, iż jej nie odwiedzał, jak ta była w szkole i jej nie poznał(nie dziwię się)

Oban pamiętam jeszcze z telewizji. Oczywiście wersja spolszczona to nei to samo, jednak nie mam zamiaru wracać do tego anime i oglądać go po japońsku^
Ogólnie pamiętam, ze było całkiem ciekawe, a raz chyba(?) nawet zakręciła mi się łezka w oku:). Polecam

Właśnie skończyłam ponownie oglądać to anime. Muszę przyznać, że dla mnie Oban Star Racers to dobra produkcja. Ciekawy pomysł i zadowalające wykonanie. Bardzo podobają mi się opening i ending, to pierwsze zwłaszcza. Piosenka jest bardzo melodyjna i to właśnie ona mnie w nim zaciekawiła. Kreska także bardzo mi się podobała.
Jeżeli chodzi o zakończenie, to niestety trochę się rozczarowałam. Muszę przyznać, że  kliknij: ukryte  strasznie szkoła mi Jordana! Biedny, nic nie zrobił, tylko się zakochał… I tu nagle 10 tys lat bycia Avatarem! Współczuję mu, bardzo go lubiłam, taki wesoły, pozytywnie nastawiony do życia. Chyba lepiej byłoby, gdyby to Aikka został Avatarem. Sprawiedliwy, cieszyłby się szacunkiem i dobrze rządził. Myślę, że nie tylko lepiej nadaje się do tej roli niż Jordan, ale też mniej mi go szkoda. Tak właśnie uważam, ale cóż, skończyło się jak się skończyło. A szkoda, kurde! Ale tak czy siak cieszę się z tego, że  kliknij: ukryte  Molly w końcu jest szczęśliwa z ojcem. W sumie nie obwiniam jej o nic. To wszystko wina Don Wei'a.
Podsumowując, seria podobała mi się, a czas na nią poświęcony uważam za dobrze spożytkowany.

No cóż. Choć minęło dużo czasu ja nadal jestem fanką Obana. Spodobał mi się już od pierwszego odcinka, grafika jest po prostu świetna, podobnie jak muzyka. Na polski dubbing nie nażekam, ale mógłby być lepszy. Postacie przedstawiono na prawdę ciekawie. (Szczególnie spodobał mi się Jordan. Typowy, wesoły chłopak, mieszanka wybuchowa, że tak powiem… Szkoda, że  kliknij: ukryte  swoją miłość przypłacił jako Avatar, ale może nie będzie tak źle. :)) Zastanawiałam się, czy może wcześniej stworzono mangę Oban, ale to raczej mało prawdopodobne. I chciałabym zobaczyć drógą serię…

Ukryto spoiler. IKa

Ja też oglądałam to anime stosunkowo dawno, ale z tego co pamiętam to także mi się podobało. Nie tak fabuła co postać Jordana. Ciekawy pomysł w ogóle z ym wyścigiem. Jak puścili Obana na Jetixie to było super (oprócz polskiego dubbingu…:/), jak skończyły się odcinki to na fanowskich blogach zapanowało istne pandemonium (wiem bo często po nich surfowałam)> Jak się okazało drugiej części nie wyprodukowano (a szkoda) noi fani zaczęli pisać funficki (niektóre były całkiem dobre). Nadal mam małą nadzieję, że druga (a raczej trzecia) seria wyjdzie bo normalnie nie mogę się pogodzić z tym, że  kliknij: ukryte  to właśnie Jordan zapłacił za głupotę tej głupiej Molly/Evy!
A, jeszcze jedno: Aikka to debil (jakoś od początku mi się nie podobał, choć i ten oszołom ma swoje fanki w necie, a wiem bo niestety na takie się natykałam :/)

Oglądałam to anime dość dawno, ale bardzo mi się podobało. Brak nosów trochę mi przeszkadzał (właściwie było tak od momentu, kiedy w ogóle zauważyłam, jakie to może mieć znaczenie, gdy moja siostra wpatrując się w ekran powiedziała: „Boże, oni nie mają nosów! Jak taki chce kichnąć to jak ma to zrobić? A jak oni oddychają?”), jednakże szybko do tego przywykłam. Wątek romansowy był, a jakże, i też mi się podobał. Co do openingu faktycznie jest świetny. Ogólnie anime oceniłabym dość wysoko. Pozdrawiam.

Właściwie przez długi czas chciałam sobie wmówić, że oglądam to anime tylko ze względu na pewną postać, ale okazuje się, że serial po prostu mnie wciągnął. No serio, ciągłe kombinowanie z wrum­‑wrum i bach­‑bach maszyn trochę drażni, jednak potem biorą mnie marzenia o tym, by sobie polatać ścigaczem matki Evy^^
Do kreski nic nie mam, naprawdę jest ciekawa mimo braku uszu i małżowinXD, ale ciągle istnieje pytanie: jakby to wyglądało w słodziutkiej, typowo mangowej grafice?

Mnie się tam Oban Star Racers podoba, może nie jest jakąś rewelacją ale musze przyznac że fabuła nawet mnie wciągnęła.

Według mnie Oban jest bardzo dobtym (pół)anime. Owszem, czasami wyścigi bywają nudne, ale to nie jest dyskwalifikująca wada. Ja Obnana kocham za wszystko poza (niektórymi)wyścigami. Poza tym nie można zapomnieć, że seria ta niesie za sobą przesłania, np. to, że ucieczka od problemów w niczym nie pomaga, albo że rozpamiętywanie ich przeszkadza w rozwoju emocjonalnym (słowa Ricka w 12 odc.). Nie jest to więc jakaś głupia bajka dla dzieci, pomijając już fakt, że z racji wieku najmłodszych bohaterów (Molly ma 15 lat, Aikka ok. 16 a Jordan 17) głównie do młodzieży.

Może nie żadna rewelacja, ale wg mnie można obejrzeć. Anime proste, ale ciekawe z bardzo dobrą oprawą techniczną (mnie najardziej spodobały się modele statków).

nie wiem czego chcecie od tego anime jak dla mnie jest całkiem niezłe, muzyka super zwłaszcza opening, kreska jaką narysowane są postacie jest świetna może trochę inna jak zazwyczaj ale lepsza od co niektórych anime.
Jeśli chodzi o fabyłę to oglądałam wszystkie ep. po kolei i faktychnie znajdzie się parę nudnych fragmentów czy tam wątków nikt z was napwno nie wymyśliłby czegoś lep(no może zmieniłabym nieco ten fragment kiedy Wei dowiaduje się że Mooly to Eva ale co tam tak też może być :))

W sumie to anime (czy to na 100% jest anime?) nie przypadło mi do gustu, jedyne co mi się w nim podobało to ending. Może to tez przez to, ze nigdy nie wiedziałam odcinków po kolei, tylko najpierw pierwszy, a potem dziesiąty, czy któryś, bo oczywiście Jetix inaczej puszczać nie mógł -.-