Tanuki-Anime

Trochę taki czarny koń tego sezonu którego nikt się nie spodziewał a wyszło spoko. Pewnie jest nierówne i od połowy do ostatniego ep jest słabiej ale dalej stoi znacznie wyżej niż przeciętny gównoisekai…

Na początku myślałem, że jak jeszcze raz usłyszę Teorittę i jej ŁAGAKISZI to dropnę to w cholerę, ale anime obroniło się dobrą grafiką, ponurą dojrzałością, pewnym bohaterskim patosem i faktycznie poczuciem, że toczą beznadziejną walkę. Także jest moją topką sezonu i polecam każdemu, kto lubi mocniejsze klimaty dark fantasy.

To jest srogie, krwiste fantasy jakich powinno być więcej zamiast tysięcy żenujących isekajów. Klimat jest, sakuga jest, postacie są całkiem spoko, fabuła jest, tajemniczość jest i jakieś spiski, zdrady. Czego można więcej chcieć. To jest anime z testosteronem i włochatymi cohones, a nie jakieś wypacykowane, dziewczyńskie Frieren. Nic tylko czekać na kolejne sezony, i o ile Bozia da może pojawi się więcej takich serii. Tak mógł wyglądać animowany Ubel Blatt gdyby nie został zmarnowany przez beztalencia z jakiegoś patostudia…

Super seria z mrocznym, poważnym, momentami aż ciężkim, klimatem. To nie Berserk, ale wciąż kompetentny przedstawiciel gatunku. Nie udaje czegoś czym nie jest – to dark fantasy które tylko czasem ma lżejsze momenty, ale nigdy nie zchodzi z tonu i napięcia. Tu ma się czuć że ludzkość jest w odwrocie, że jest beznadzieja, tylko momentami przerywana heroicznymi czynami. Jest napięcie (zwłaszcza po ostatnim odcinku, dawać sezon 2!), jest akcja, jest intryga. Ten świat i postacie wciągają, a grafika ani na chwilę nie obniża lotów. No i Xylo to protagonista taki jakich lubię – nie edgy, tylko doświadczony, cyniczny realista, w którym jednak tli się ogień bohaterstwa – i nie odpuszcza. Ciekawe w jakim kierunku pójdą z Kivią  kliknij: ukryte  ale wygląda że mają wobec niej konkretne plany – co ciekawe to chyba jej oczami i na jej własnej skórze dostaniemy obraz tego czym są „bohaterowie”. Szkoda jedynie że pod koniec sugerują jakieś wątki isekai – to kompletnie niepotrzebne.

Jedenasty odcinek sezonu – cudo, cudo, cudo! Fajnie, że nie dali najlepszego mięska tylko na początek, żeby przyciągnąć widzów, ale też postarali się na końcówkę. Czułam prawdziwą ekscytację podczas oglądania i na myśl, że niedługo to się skończy (no, nie na zawsze, drugi sezon już zapowiedziany) robi mi się smutno.

Jak jednak napisałam niżej – bohaterowie są najmocniejszym punktem serii. Wszyscy, bez wyjątku. Każdy wyrazisty, fajnie wykreowany i zagrany, i daleko od sztampy. Jeśli jednak miałabym wybrać ulubieńca, to byłby nim Dotta albo Tsav.

Absolutna topka sezonu. I nie, nie dlatego, że grafika cacy (zresztą, tylko pierwszy odcinek był oszałamiający, pozostałe są już po prostu w porządku) – nie, na szczęście to nie jest typ serii, który ma do zaoferowania tylko ładne obrazki. Choć z pewnością głównie to sprawiło, że tytuł od razu wystrzelił z oceną grubo ponad 8. Trochę nie byłam przekonana do seansu – na hajpowane/przeceniane serie mam alergię – ale się skusiłam i bardzo się cieszę.
Reżysersko bardzo dobrze anime sobie radzi, widać, że ekipa z rozmysłem podchodzi do historii, przedstawiania kolejnych wydarzeń, czuć tu włożone serce i chęć dania widzom naprawdę ciekawego produktu. Ale najlepsi są bohaterowie. Co nowy, to lepszy, a razem tworzą świetną ekipę – dla nich przede wszystkim oglądam. Co ciekawe, wielu z nich balansuje na granicy akceptowalności i bycia irytującymi personami ( kliknij: ukryte  bogini, król, Tsav, ale o dziwo udaje się wykreować nie odpychające postaci, ba, nawet wzbudzające szczerą sympatię.

I nie rozumiem totalnie czepiania się dialogów, są normalne.

Z niecierpliwością czekam na więcej!

Po 5 odcinkach 8/10.

Tu chyba nie potrzeba mojej krótkiej oceny trzech pierwszych odcinków (entuzjazm na forum spory, fajnie :D ), ale jak już można, to skomentuję ;D

Powiem szczerze – mnie serial nie zachwyca. To znaczy pierwszy odcinek to graficzne cacko, natomiast mam większy problem z całą resztą. Bohaterowie i ich motywacje są niespecjalne oryginalne (taka krzyżówka Sword of the Stranger i Ars no Kyojuu), mroczny świat fantasy też mnie nie absorbuje, wśród postaci tylko  kliknij: ukryte  dwóch towarzyszy protagonisty mnie rozbawiło. Dialogi nie powalają, mam więcej niż przeczucie, który z bohaterów będzie w jakim kierunku się zmieniał. Gdyby utrzymali poziom kinówki to pewnie bym to potraktował jako radosne kino klasy B, ale tak…?

Z mojej strony drop. Ewentualnie może kiedyś zrobię sobie maraton, pomijając dłużyzny i oczywiste ekspozycje. Na recenzję chyba się nie skuszę, skoro tak wielu tak się podoba. Nie ma co psuć zabawy innym ;)

Zajebiste!

Bardzo dużo akcji, wybuchów, potworów. Cieszy, że serial faktycznie korzysta z tego, że jest animacją. Estetyka jest git, no ale największy plus to „dynamika” i „bogatość”.

Świat ciekawy, taki mroczno­‑apokaliptyczno­‑techno­‑magiczny.

Tylko trochę infodumpów, w miarę okej wprowadzonych.

Fabuły jako takiej jeszcze nie ma, pierwszy epizod to zamknięty prolog mówiący co i jak, wskazujący również motywacje głównego.

Póki co 2 minusy:
- Lekki, czysto subiektywny – stworki są nieco zbyt neonowe.
- Średni, postacie są trochę shounenoweo­‑stereotypowe, wiecie, jak rycerze to tylko o honorze, główny bohater to taki buntownik­‑dobry chłopak skrzywdzony przez los. I tak, jego teksty są tak sztampowe jak sobie to wyobrażacie.

Polecam sprawdzić fanom fantasy, akcji i dobrej rozrywki.

No i pierwszy epizod trwa godzinę.

Fajne demo technologiczne na cele marketingowe, stworzone zapewne na dłuuuugo przed wejściem w normalny schedule. Następny odcinek, właściwy, dopiero za 2 tygodnie i wtedy będzie można ocenić, co jest 5.

Świetny pierwszy odcinek, niesamowity pod względem wizualnym, lecz tego można było się spodziewać po ludziach którzy pracowali nad pierwszym sezonem Mushoku. Z tego co widać to studio adaptuje LN, a nie Mange i jest to bardzo dobra decyzja bo sama Manga była lekko mówiąc wykastrowana w porównaniu do LN.
Po pierwszym odcinku jestem na TAK!