Tanuki-Anime

Seria brzydko się zestarzała. Głównie graficznie (tła, animacje postaci, rozmowy, twarze) i reżyseria też słabo. Chociaż reżyseria im dalej tym lepsza. Ale na początKu jest masa scen urwanych dosłownie ułamek sekundy po zakończeniu dialogu i przeskakujemy gdzieś dalej. Pomiędzy epkami też są spore słabo wyjaśnione skoki czasowe – nie jakieś ogromne zwykle jest to kwestia minut/godzin i ciagle wiemy co się teraz dzieje i dlaczego – ale ciut więcej wprowadzenia na początku czy dłuższe przejścia między scenami to współczesny standard.

Według mnie prequele warto zobaczyć przed główną serią. Już po głównej serii średnio by mi się chciało nadrabiać przeszłość Chirico. A znając jego przeszłość, jego działania i zakończenie serii ma więcej sensu. Dzięki temu mamy przed oczami pełniejszą przemianę postaci. Mam na myśli: Red Shoulder Document i Pailsen Files. Szczególnie, że w głównej serii Chirico o swojej przeszłości prawie nic konkretnego nie mówi.

Do tego obowiązkowo podczas oglądania gorąco polecam dołożyć dwa bardzo ważne dodatki fabularne: The Last Red Shoulder i Big Battle. Rozpiskę odnośnie chronologii znajdziecie bez problemu w internetach, albo kilka komentarzy niżej mojego autorstwa.

Co jeszcze z wad?
Najpierw zwiastun kolejnego epka, a potem dopiero cudowny ED. No do furii mnie to doprowadzało.
Trzy średnio opisane i wkomponowane w całość recapy. Nie warte nawet przewinięcia. Od razu włączyć kolejny epek.

Plusy:

+ OP i ED. Utwory Honoo no Sadame i Itsumo Anata Ga autorstwa Tetsuro Oda. Cudeńka.
+ Walki mechów i innego sprzętu wojskowego. Jest tutaj maaaasa ślicznych animacji wybuchów, rozpadających się mechow, smug dymu.
+ Sympatyczna ekipa: Coconna, Vanilla, Gotho towarzysząca przez całą serie Chirico i to nie jako przyklejona stałe paczka side kicków, tylko pełniąca inne role w różnych częściach anime.
+ Główna fabuła. To się nie zestarzało nic, a nic. Kilka frakcji, fajnie podzielana, dobre tempo całości. Nie nudziłem się ani razu.
+ Prequel Pailsen Files – fajnie pokazano  kliknij: ukryte  wojnę, tak naturalnie w sumie. Że niektóre wojskowe decyzje to tylko dywersja i straty są wliczone w misję (desant z początku), albo sytuacje, że nawet jak misja idzie to dobrze, to nagle wszystko może trafić szlag i sojusznicy umierają setkami/tysiącami, a ty nic nie możesz zrobić oprócz powrotu do bazy. Albo sytuacja ze snajperami. Towarzysze z tej samej armi chcieli zemsty na członku odzdziału. No i skończyło się egzekucją.
+ OP i ED z Pailsen Files – już nieżyjący George Yanagi pozamiatał. Już te parę lat temu jak widziałem sam prequel wpadły mi w ucho i katowałem bardzo długo szczególnie OP. Kapitalny głos.
+ Wątek romansowy prowadzący  kliknij: ukryte  do większej intrygi w skali wszechświata.
+ Solidne zakończenie dla tych ~70epków (wliczając wszystko oprócz Mellowlinka). Naprawdę mi się podobało.

Wystawiam jedną ocenę za wszystko od prequeli aż do końca serii TV. 8+/10. Niedociągnięcia są, ale to mimo ponad 40 lat od emisji bardzo dobrze się ogląda (ale trzeba zaznaczyć, że początek jest mocno surowy i wymaga cierpliwości). No i to jest low­‑mecha. Nie uświadczycie tutaj gundamów rozwalających cały kosmos jednym laserem i podobnych rzeczy.

Ciąg dalszy przygód Chirico (i później wydane spin­‑offy) włączę za jakiś czas. No i ciekawe co w tym roku ugotują za nowość.

PS: wersja filmowa Pailsen Files, ma nową świetną scenę na początku. Oprócz tego to zdecydowanie lepiej jest wybrać dłuższą wersje odcinkową.

Jako, że w tym roku nowe anime to idealny czas by porządnie nadrobić. Dokopałem się do listy chronologicznej to zostawiam info i idę oglądać. Oczywiście oglądanie w kolejności wydawania, tak jak to robił cały świat przez ponad 40 lat nie jest złe. Ale ja tam wole wg chronologii świata:

01. 1988 Armored Trooper VOTOMS: Red Shoulder Document – Roots of Treachery / Armored Trooper VOTOMS: Roots of Ambition. Różne są tłumaczenia tytułu.

02. 2007 Armored Trooper VOTOMS: Pailsen Files. Co ciekawe jest też wersja filmowa z 2009 z dodatkowymi scenami fabularnymi.

03. 1988 Armor Hunter Mellowlink

04. 1983 Armored Trooper VOTOMS, seria TV. Pomiędzy 13 a 14 epkiem dzieje się OVA z 1985 Armored Trooper Votoms: The Last Red Shoulder. A równolegle do finałowego ep52 dzieje się OVA: 1986 Armored Trooper VOTOMS: Big Battle

05. 1994 Armored Trooper VOTOMS: Brilliantly Shining Heresy

06. 2011 Armored Trooper VOTOMS: Alone Again

07. 2010 Armored Trooper VOTOMS: Phantom Arc

08. na koniec 2 ostanie OVA: 2010 Armored Trooper VOTOMS Case;Irvine i 2010 Votoms Finder Armored Trooperoid

Serię obejrzałem w błyskawicznym tempie. Wg mnie to ukryty skarb wśród anime, który niestety nie zdobył zbytniej popularności. No bo ile osób oglądało nie tak dawno emitowane Pailsen Files? A ile oglądało Gundama 00 albo Macross Frontiera? Tymczasem Votoms zasługuje na taki sam, jeśli nie większy rozgłos jak serie o Gundamach czy Macrossie. Prawdę mówiąc nie pamiętam bym oglądał równie dobre anime o mechach, nie pamiętam również kiedy ostatnio zdarzyło mi się pochłonąć jakąś serię równie szybko (tytuł, który przychodzi mi na myśl to Desert Punk, ale jego oglądałem ponad rok temu).
Czemu ta seria tak mi się spodobała? Przede wszystkim protagonista jest jedną z najciekawszych postaci jakie miałem okazję oglądać w anime. Postaci pierwszoplanowych również nie uważam za schematyczne czy mało atrakcyjne dla widza. Wręcz przeciwnie, bardzo łatwo polubiłem zarówno Gotho, Vanillę, Coconnę jak i Fyanę. Podobnie było z czarnymi charakterami, z tym, że tutaj słowo „polubić” niekoniecznie dobrze oddaje to co mam na myśli. Grunt, że byli interesujący i co ważne niegłupi.
Nie zgodzę się z recenzentem, że w serii roi się od niedociągnięć, wręcz przeciwnie. Poza incydentalnymi przypadkami, zgrzytów (czyt. buraków) tu nie ma, a jeśli już się pojawiają są tak nieistotne, że nie warto o nich wspominać (nawet będąc recenzentem, no bo to, że w LXXIII wieku wciąż korzysta się z dyskietek, nie ma touch­‑screenów czy sterowania głosem, ale dżojstikami, a nowoczesne pojazdy brzmią tak samo jak silniki spalinowe, które codziennie słyszymy na naszych drogach są wg mnie detalami, podobnie jak to, że w Star Treku były również dyskietki, do sterowania windą służył drążek oraz pokazane były układy półprzewodnikowe zamiast czegoś bardziej wyrafinowanego). Twórcy właśnie dbali o szczegóły, apteczki czy bandaże nie brały się znikąd (ale np. były zabierane z AT), a amunicja nie była nieskończona (jak to jest przeważnie w innych anime). Przytoczę może jeden konkretniejszy przykład.  kliknij: ukryte  W jednym z odcinków został ranny Shako, bandaży pod ręką nie było, ale chwilę później widzę, że na jego nodze pojawiła się opaska uciskowa w dokładnie takim samym kolorze jak ubranie Fyany. Od razu zastanowiło mnie czy będzie miała całe ubranie. Okazało się, że brakowało jej rękawów. A to tylko przykład z brzegu!
Co więcej, rozwiązanie akcji jest bardzo często przeprowadzone z pomysłem jak  kliknij: ukryte  wrzucenie racy do furgonetki żeby wypłoszyć stamtąd Chirico albo wyrzucenie pieniędzy, by wywołać zamieszanie . W odróżnieniu od współczesnych serii, gdzie dla łatania dziur fabularnych albo ratowania bohaterów z sytuacji bez wyjścia stosowany jest taki plot device jak deus ex machina (vide przereklamowany Code Geass), w Votoms raczej tego nie ma ( kliknij: ukryte  choć zdobycie 3 mld można by za to uznać ), a w każdym razie nie w takim stopniu jak w wielu nadmiernie popularnych anime. Tutaj bohaterowie muszę się często nagłowić, a nieraz zdarzy im się ucieczka z pola bitwy (co współczesnym protagonistom przez myśl nie przejdzie).
Najbardziej jednak urzekł mnie w tej serii jej klimat, osiągnięty w dużej mierze dzięki świetnej muzyce i udźwiękowieniu. Wciągająca historia sprawiła, że momentalnie zapominałem o pewnych niedoróbkach i ciągle miałem ochotę na jeszcze jeden odcinek. Co ciekawe, czasem wydawało mi się, że mam dość (głównie przez wspomniane przez recenzenta bitwy mechów), ale jak zapuściłem sobie nowy odcinek zostawałem ponownie wessany w świat Votomsa i wcześniejsza niechęć znikała jak ręką odjął. Jedno z najlepszych anime sci­‑fi i zdecydowanie najlepsze mecha­‑anime jakie miałem okazję oglądać. Polecam.

P.S.
Komentarz ten zamieściłem pierwotnie na Azunime, 25.12.2009 r. o godz. 19:26. Lipa, że admini Tanuki dysponując kopią tego serwisu nie udostępnili tej strony.

Zaraz na szczycie listy moich ulubionych anime, razem z Tengen Toppa Gurren Lagann.

Dobre, mocne ciężkie, wojenne science fiction, raczej dla fanów Henleina niż P.K. Dicka. Może ciut za długie, ale poza tym niezłe.