Tanuki-Anime

Z wierz­chu pro­sta, wręcz banal­na w za­łożeniach ko­media ro­man­tycz­na. Po lep­szym za­po­zna­niu – jeden z naj­lep­szych przed­stawicie­li sz­kol­nych anime i bar­dzo mądra opo­wieść o tym, że mi­łość to nie tyl­ko wy­rzuty do­pa­mi­ny, ale też zwykła codzien­ność we dwoje.

Dzie­ci świet­nie się bawią, świet­nie bawi się i widz.

Mia­ło być lek­kie anime obyczajowe, a jest bu­dząca za­żenowanie se­ria lek­kich obyczajów.

Wiel­ka przy­go­da na otwar­tym mo­rzu z dość oczywisty­mi kon­klu­zja­mi na de­ser. So­lid­ne ki­no fami­lij­ne – w za­leżn­o­ści od upo­dobań „tyl­ko ty­le” lub „aż ty­le”.

Dom dla zmyślonych przy­ja­ciół stu­dia Po­noc.

Po­łącze­nie fan­tasy oraz Boc­chi the Rock!, czyli całk­iem smacz­ny kąsek.

Star­cie aspo­łecz­nego ro­dzeńs­twa w świe­cie gry oto­me po­cząt­kiem nowej przy­go­dy. Mia­ło być ki­no klasy B bez ładu i składu, a wy­szła nie­głupia sa­ty­ra na gry rand­ko­we i niez­dro­we po­dej­ście do związ­ków wśród otaku płci oboj­ga. I ki­no klasy B.

Drugi se­zon Za­pisków zie­lar­ki. Czyli ko­lej­na por­cja po­dróży po świe­cie kon­we­nan­sów, in­tryg i zwykłego ro­dzin­nego niesz­czę­ścia.

Drugi se­zon przy­gód Mu­ko­udy i jego pacz­ki. Se­ans bar­dzo przy­jem­ny po­mi­mo wrażenia pow­tór­ki z ro­z­ryw­ki.

Gun­dam po­między za­zębia­jącymi się świa­tami sz­kol­nych tur­nie­jów i mor­der­czych kor­po­racji. Śmia­ła próba, jed­nak obar­czona błędami.