Tanuki-Anime

nieważne jak głupie i jak nienormalne jest to anime, to jest klasyka , nie grzeszy niczym ,jest w rzeczy samej .... idiotyczna, ale na tym nie koniec.Pomijając resztę przywar ,trzeba jednak oddać hołd tej bajce, bo przez wszystkie swoje minusy ma wielki plus, przynajmniej dla mnie, rozśmieszania – absurdalność rozśmiesza,czasami do łez. Dodać należy ,że to nie jest anime dla ambitnych ,tylko bajeczka dla dzieciaczków ,które potrzebują prostej puenty w prostej formie.

Tym sposobem Yattaman – najgłupsza z kreskówek nadawanych przez stację Polonia1 – dorobił się największej ilości komentarzy. Yattaman stał się takim wzorcem z Sevres dla anime: z założenia nie można już stworzyć nic gorszego, chociaż w praktyce zdarzały się takie przypadki ;)

Nawet fajna komedia, bardzo powtarzalna, ale śmieszna.Chociaż i tak dla mnie nic nie pobije Bii i tego co ona z Nomą robiły Ciosie.
Najlepsze było ZAKOŃCZENIE, kiedy wszystko wyszło na jaw.
Okazało się, że Kamień Dokuro był ukryty  kliknij: ukryte  pod podłogą w domu Dokuro­‑bei ' a .Dokuro­‑bei był w rzeczywistości  kliknij: ukryte  Kamieniem Dokuro i szukał tych kawałków żeby  kliknij: ukryte  poskładać się w całość.
Na koniec Dokuro­‑bei  kliknij: ukryte  odleciał sobie w kosmos skąd przybył,
Banda Dronio kliknij: ukryte  została z niczym i rozpadła się ,
a Yattamani  kliknij: ukryte  mają nadzieję że na długo pozostaną w naszej pamięci.
PS.Serika trochę przegięłaś z tą recenzją, przecież nie było aż tak
źle.Końcowe  kliknij: ukryte  życzenie twórców się spełniło bo wszyscy mimo upływu czasu wszyscy pamiętamy ten serial.

Pierwsza erotyczna bajka dla dzieci :)

Oglądałem to dawno, dawno temu, zupełnie o tym zapomniałem ale teraz gdy natknąłem się na recenzję i zobaczyłem na kadrach Bojakkiego i Tonzlera szeroki uśmiech wymalował mi się na twarzy…

Jaki jest Yattaman każdy pewnie widział, oglądać można go wyłącznie mając niezłą fazę, zaś gdyby chciało się go rzetelnie ocenić, tak jak każde anime, to owa ocena zapewne oscylowałaby wokoło 1. Jednak, jest to anime poza skalą, którego nie można oceniać tak jak każdego innego. To trochę tak jakby się Monty Pythona oceniało za zdjęcia montaż, ścieżkę dźwiękowa i spójność fabuły. Oczywiście, Monthy Python to inna liga, ale ta sama kategoria. Bo mowa tu o kategorii tworów tak absurdalnych że nie można oderwać oczu od telewizora, będąc porażonych głupotą – no właśnie czego? Tej serii, czy może schematów, które wyśmiewa? Pozostanie to zapewne tajemnicą twórców.
10/10 nie dam, bo mimo wszystko arcydzieło to to nie jest, ale pewnie zdecyduje się na ocenę z górnej części skali

Dzisiaj mam dzień na komentowanie takich staroci :) Chyba najbardziej zlewkowe anime jakie leciało na Polonii, gorszy był tylko Gigi. Ale powiedzmy sobie szczerze, wszyscy maniacy anime wychowali się na takich seriach (ci młodsi zaczęli od Dragon Balla ;D). Fabuła prosta i przewidywalna, choć przyznam, że zawsze po cichu kibicowałam bandzie Drombo, żeby choć raz im się udało :)
Ale najlepsze i tak były włoskie przyśpiewki na początku „sentinella della terra Yattamaaaaaaan” hahahahaha…

To nadal jest „dobre” yyyym znaczy się nadal jest głupie i nadal śmieszy, nie wiem nawet czy nie bardziej, tamte czasy były jednak trochę inne i dziś np śmieszy samo odtwarzanie filmów z taśmy na szpulach :]

Trzeba powiedzieć, że to są anime, które były są i będą w naszych sercach. Jednak nikt ich już nie obejrzy bo czas leci nieubłaganie. Kiedyś próbowałem obejrzeć Tsubase ( Kapitan jastrzą – jak to ładnie P1 nazywało) bo pojawił się na portalach on­‑line, jednak niestety nie dałem rady kreska teksty nie mogły mnie przekonać. Ale mimo wszystko do końca życia będę pamiętał o tym anime. P1 nas wychowała proszę Państwa yataman dzidzi DAJMOS TSUMASA sali czarodziejka itd itd. myślę, że te anime spowodowało takie zainteresowanie tymi tematami w większości z nas.
Pozdrawiam

no, ja miałam chyba ze 4 lata, gdy to leciało na Polonii 1. i przyznam się- oglądałam ;p no bo to anime to rzeczywiście jest taka… „papka” dla przedszkolaków (przepraszam, jeśli kogoś uraziłam). wtedy to mi się podobało, ale gdy teraz wszystkimi siłami próbuję sobie przypomnieć o czym to właściwie było, to jakoś nie mogę. pamiętam tylko te najogólniejsze zarysy: że był jakiś wielki robot (w kształcie psa chyba), fajna parka młodych ludzi i Ci Źli vel Zabawni, którym się zawsze dostawało. czyli wniosek? – to było o wszystkim i o niczym ;D

właściwie, to w ogóle wychowałam się na anime z Polonii 1: Sally Czarodziejka, Zorro, Czarodziejskie Zwierciadełko, Bia – Czarodziejskie wyzwanie itp. chyba można uznać to za klasyki, bo w końcu to pierwsze anime emitowane w Polsce. co prawda bardzo mało kojarzę z tego, bo byłam trochę za mała, ale i tak fajnie jest czasem wracać myślami (nawet, jeśli są niekompletne) do lat beztroski i zabawy ^.^

Tak się składa, że parę razy twórcy odeszli od schematu ;) Jeden, jedyny raz, Drombo wygrali i zniszczyli Yatta­‑Psa (którego w następnym odcinku Gamshan przebudował na Yatta­‑Króla). Poza tym całkiem często się zdarzało, że Drombo zdobywali poszukiwany przedmiot i razem z nim udawali się na rowerku w siną dal, ale wtedy odzywał się ich szef, informował o stanie rzeczy i ich karał ;P
A propo głupot z tego serialu – mnie zawsze zastanawiało, jakim cudem bohaterowie, nie przemieszczając się w czasie, natrafiali na Kolumba, Aleksandra Wielkiego czy innego Napoleona (nie wspominając o bohaterach książek, jak Robinson Kruzoe)? ;) Chyba tylko w jednym odcinku przenieśli się w czasie :>
A tak poza tym – i tak wolałam „W Królestwie Kalendarza”: była podobna fabuła i bohaterowie, ale na szczęście stało to na trochę wyższym poziomie niż Yattaman ;)

W sumie dźiwię się że tak dobrze to wspominacie, z cząsów Poloni 1 duzo lepiej kojarze inne anime, Yattaman nigdy mi się nie podobał :) Zauważyłem że bardzo często ludzie mylą Yattamana z Yattodetamanem, które z nazwy bardzo podobne, jednak Yattodetaman (polski tytuł: W królestwie kalendarza) był sporo lepszy imo :)

Za każdym razem w trakcie oglądania ubaw był po pachy. Kiedy to już było? Jakieś 16 lat temu. Tak wtedy obejżałem pierwsze odcinki Yattamana :D Nie ma co gadać tylko chwalić buhahaha!! Nawet teraz nie mogę powstrzymać się od śmiechu kiedy tylko przypomni mi się nędzne TRIO haha! Na samą myśl powracają wspaniałe chwile spędzone przed telewizorem :D Ogólnie bardzo mi się anime podobało choć dzisiaj pewnie po pierwszym odcinku dałbym sobie spokój. Polecam najmłodszym fanom anime, a także tym starszym, choć tym drugim może się nie spodobać na wzgląd słabej, a raczej znikomej fabuły :)

jak mozna tak wjezdzac no to super­‑cudne­‑boskie anime ;p
jak mailem 4 lata ogladalem kazdy odcinek xD
tak serio, to gratzy dla autorki, pisac rezencje takiego 'anime' [hm….chcialem napisac dobranocki, ale dzieci bym pokrzywdzil :)]

to moje pierwsze anime, chociaz przez pol zycia bylam przekonana ze jest włoskie, a nie japonskie xD yattaman był moja pierwsza miloscią i snil mi sie po nocach :D to anime jest tak poschizowane i głupie a przez to WYśMIENITE! wiec zanim ktoś zacznie zjeżdzać niech wrzuci na luz i ise zdystansuje:]

Gdyby nie ta strona to z głowy by mi to wyleciało że takie coś powstało pamiętam to przez mgłe ale wyciągnąłem z tej mgły że uśmiałem się i że były tam jakieś takie niby transformersy no i ta laska co cały czas jej te ciuchy spadały i ci kolesie co przegrywali kurde oglądnołby to jeszcze raz bo ciekawe jak na to teraz po tylu latach by się patrzyło.

Piosenka jest w pytę, a śmiech to zdrowie. Przezabawna i charakterna seryjka. Dla mnie co najmniej 7.
Już widzę tych malkontentów, jak – dostawszy kija i trochę ziemi – rysują lepsze, śmieszniejsze i ładniejsze anime (o tym, że już mają wymyślone co trzeba, nawet nie śmiem wątpić) – a wszystko (paradoksalnie) z właściwą osobnikom dorosłym, śmiertelną powagą.
Osobiście nie odczuwam potrzeby dystansowania się do tej serii (obecny dystans mam za wystarczający), ani tłumaczenia z tego, że ją oglądałem.
Oprócz Yattamana, oraz wspomnianych już filmów Monty Pythona i Barei, przyczepić możnaby się równie dobrze do komiksu „Wilq” za to, że „dowcipy są w nim głupie, a rysunki brzydkie”.

Widzę, że recenzentka ze śmiertelną powagą potraktowała temat. W ten sposób można by zarzucić filmowi „Miś” Stanisława Barei, że rozmija się z prawdą historyczną, ponieważ w barach PRL­‑u nie było przykręcanych do stołu misek i łyżek na łańcuchach. I że w ogóle to bez sensu przecież, tak przykręcać…
Jak dla mnie bojowy robot – bernardyn, to mistrzostwo świata. Ode mnie dyszka.

Pamiętam, tak pamiętam – właśnie wtey gdy nadawali Yattamana chodziłem do przedskola/1 klasy podstwówki i też dałem się omamić. Ale nie żałuję. To było tak idiotyczne i beznadziejne, że wspominenia jakie mi po tym pozostały są bezcenne. I potem ludzie się dziwią dlaczego to pokolenie ma tak zrytą psychikę ;P

Moje pierwsze anime… taaak… Pamiętam jak krzyczałam na mamę i się spóźniałam do przedszkola, zeby to obejrzeć… i to był główny argument żeby mnie obudzić „Wstawaj, NEK, bo Yattamana nie zobaczysz!”

Tak, to było piękne. Po raz pierwszy (ale nie ostatni) czułam bliższą więź z „tymi złymi” a nie „tymi dobrymi” (bo tak to się oglądało przecież Zółwie Ninja, Czarodziejki z Ksieżyca i kilka innych głupot, których już nie pamiętam…

Ojeju­‑jeju… Do dzisiaj z Yattamana pamietałam tylko losowanie jednego z trzech robotów, no i tego, ze wszystko kończył zawsze kiś wybuch XD

NIe zapominajcie że zawsze było tak ze najpierw Banda Drombo wygrywała i w ostatnim momencie szala zwycięstwa przechylała się na druga strone. Też to oglądałem tak samo jak tsubase. Ale jak czytam recenzję to tez mam myśli „Boże jak ja to mogłem oglądać??” :P