Tanuki-Anime

Nie jestem fanką isekaiów. Kilka obejrzałam, ale raczej starszych rzeczy, bo wśród obecnie wychodzących większość jest po prostu syfem. Temu też początkowo nie interesował mnie w ogóle Slime, bo choć koncepcja odrodzenia w świecie fantasy jako śluz wydaje się ciekawa, to i tak miałam wrażenie, że skończy się jak zawsze. A tu, o dziwo, to jest całkiem przyjemne. Bohater jest przypakowany, owszem, ale podoba mi się jego ciekawość świata oraz fakt, że z jednej strony potrafi się popisywać umiejętnościami (co jest jak najbardziej naturalne w jego położeniu), ale z drugiej – nie ma w sobie aury typowej postaci „jestem zarąbisty i mogę wszystko” (głównie dlatego, że faktycznie myśli nad tym, co robi).. Podoba mi się też humor – nie jest to nic skomplikowanego, ale że gagi nie oparte są raczej na fanserwisie (przynajmniej nie w większości), jest to strawne i potrafi rozbawić. Przedstawiony tu świat wydaje się dość bogaty i ciekawie skonstruowany, więc jego odkrywanie zwyczajnie wciąga. A 24 odcinki dają szansę na dobrze rozwiniętą fabułę.
Jasne, kilka rzeczy dałoby się poprawić, np. jeszcze bardziej zredukować fanseriws, ale jak na razie bardzo mi się ten tytuł podoba. Założenia wydają się spójne, nawet jeśli umiejętność Rimuru jest cokolwiek zbyt potężna i daje mu nieograniczone wręcz możliwości. Plus też za to, że nie ma tu jednoznacznego podziału na zło i dobro, co widać było chociażby w mieście krasnoludów. Ale co najważniejsze – seria nie polega na zbieraniu przez bohatera swojego haremu, co już ją plasuje ponad większość obecnie wychodzących isekaiowych dziadostw. Ja czekam z niecierpliwością na kolejne odcinki.^^

Jestem niezmiernie uradowany, że ekranizują tę mangę.Była dla mnie bardzo obiecująca gdy jakiś czas temu zaczęła wychodzić. Problem polega niemniej na tym, że anime ma typowe jak dla kinematografii zapychacze – każdy odcinek wprawdzie odwzorowuje mangę, jednak nie robi to w 100% wiernie. Scenarzyści dodali w wielu miejscach niepotrzebne sceny, niektóre z wydarzeń z mangi są inaczej opisane – prowadzą rzecz jasna do tej samej konkluzji, jednak wykonanie jest inne.

Prezentacja głównego bohatera – Rimuru – nie jest do końca wierna oryginałowi. W mandze, Rimuru jest bardziej zdecydowany, konkretny i profesjonalny. Wiele rzeczy wykonuje improwizując na bazie swojej wiedzy ogólnej i doświadczenia zawodowego. W anime zaś sprawia wrażenie lekko ciamajdowatego.

Zawsze jest miło zobaczyć serię którą przyjemnie się ogląda nie bo pomysł jest oryginalny, lecz z powodu tego jak jest realizowany. Seria robi dokładnie to samo co inne w gatunku. Różnica jest, że pozwala postaciom oddychać, nie pędzi, ciekawsze koncepty są omawiane, jest ładnie. Wszystko po prostu jest na właściwym miejscu by się to przyjemnie oglądało.

Czego chcieć więcej od serii rozrywkowej? Nic, seria jest naprawdę dobra w tym co robi i takie rzeczy się szanuje. Jakby seria utrzymywała takie tempo i rozwój postaci, widziałbym siebie oglądającego spokojnie ponad 50 odcinków tej serii. Nie żeby to wywoływało u mnie jakąś wielką pasję, lecz nie widzę też jakbym miał się nudzić w trakcie seansu. Naprawdę, czego można wymagać więcej?

Całkiem przyjemna seria. To będzie chyba jeden z moich ulubionych Isekajów.

Poczytałem i wychodzi na to, że to SZOŁNEN JEST! ISEKAJ SZOŁNEN! Mili państwo, skoro już mamy klasyczny isekai HAREM, to teraz mamy SZOŁNEN, była też komedyja Konosubą zwaną, mecha też było w Knight's & Magic, czyyyyyli zostały nam tylko: horror, slice of life i seria sportowa i mamy komplet! :)

A z drugiej strony mi ulżyło, bo jak usłyszałem wywód o  kliknij: ukryte  37­‑letnim prawiczku to już się nastawiałem jednak na klasyczną dawkę oppai i pantyshotów, a tu jednak miłe rozczarowanie. Jakby nie patrzeć, nasz bohater będzie ewoluował mimo swojej potęgi, a to już coś nowego :)

No jak to tak zero kiczowatego cgi? :< Nawet przy wilkach nie chciało im się tego umieszczać. Przecież to nie do dopuszczenia w tych czasach!

Inne serie potrafią sypać cgi do tworzenia tłumu (overlord) jeszcze inne pojedynczego zwierzaka (golden kamuy), a tutaj nic :(

Po trzech odcinkach stwierdzam, że to chyba dla mnie anime sezonu. Niby Isekai, ale bardziej w stylu starych dobrych 'kingdom building' (jakby ktoś nie wiedział to mój ulubiony podgatunek fantasy w anime). Zresztą tego typu serie często „porywają” ludzi z naszego świata, vel Juuni Kokuki.

Tak, wiem że bohater jest OP. Że za łatwo mu wszystko przychodzi (Predator), ale umówmy się że oglądanie leszczy nigdy nie jest emocjonujące. Tutaj przynajmniej dobrze to wymyślili, bo bohater w dawnym życiu był kierownikiem wysokiego szczebla (niektóre swoje pomysły nawet uzasadnia doświadczeniem w tej czy tamtej branży). Mamy więc managera z umiejętnością zarządzania ludźmi, a przede wszystkim dorosłego i w miarę ogarniętego gościa. Dorobili mu jedynie personę nastolatka z krzykliwym głosem, bo to w końcu anime dla młodzieży (tak myślę, trochę krwawe jednak jest). Kreska dosyć dopracowana a animacja fajna, widać to było zwłaszcza po scenach z atakiem wilków.

Wdg źródeł seria ma mieć 24 odcinki. Zapowiada się takie typowe „bad­‑ass” i przyjaciele kontra reszta świata, ale z humorem i pozytywną energią. Jest dobrze, nie spieprzcie tego…

No nie powiem, że bardzo mnie kupił pierwszy odcinek. Nie spodziewałem się, że aż tak miło spędzę czas przy jego seansie, a odpaliłem bez zobowiązań, bez wiedzy na temat tej serii, bez znajomości pierwowzoru i bez jakichkolwiek oczekiwań. Czekam osobiście na następne odcinki i liczę, że dalej będzie trzymać ten sam przyjemny poziom.

Przez cały pierwszy odcinek miałem w głowie jedno – spieprzyli ekranizacje dobrej mangi.

Zaskakujący pierwszy odcinek, głównie tym że nie był ani odpychający ani zachęcający do dalszego oglądania. Może nie tyle to było niespodziewane co nawet zgrabna oprawa wizualna całości i rozsądne tempo. Jeżeli to ma serio mieć 24 odcinki to rozumiem czemu sobie pozwolili na taki mało wybuchowy wstęp. Klimacik był ogólnie.

Jednocześnie jednak seria serio nie ma specjalnie jakiegoś mega pomysłu. Takie typowe Isekai z tego będzie i czy jest to koniecznie złe? W sumie nie, nie wszystko musi być ambitne czy mieć jakiś mega pomysł na siebie. Średniaki też są potrzebne, szczególnie jeżeli ten będzie ładny i nie będzie pędził na złamanie karku. Może wyjść z tego przyjemny seans. Także raczej pozytywnie jestem nastawiony do kolejnych odcinków.

W ogóle ciekawe, co główny bohater miał na swoim komputerze, że w momencie śmierci zależało mu głównie ma tym, by go zniszczyć…
(a w ogóle to, gdzie była pierwsza pomoc? Koleś się wykrwawia, a wszyscy wokół stoją i patrzą…)

Na razie specjalnie nie powala, choć też nie odrzuca. Wyłącznie z czystej ciekawości obejrzę kolejne odcinki, jak się pojawią.

Ślimak to gówno! Tylko pająk!
Pewnie tak bym powiedział, gdyby nie fakt, że nie w pająku nie idą w design z mangi, a w gówniane 3d. Ślimak zapowiada się na gówno nawet z ładna grafiką.

Jestem zaskoczony. Wygląda to na adaptację z niezłym budżetem. Na mangę tylko zerknąłem kiedyś tam i wyglądała ciekawie, a anime najwyraźniej jest dosyć „poważną” adaptacją: krew jest, grafa jest (fajne animacje i kreska). Całość robi naprawdę dobre wrażenie jak na Isekai. Na plus, że bohater to 37 latek (choć prawiczek, bo gagi z płcią przeciwną muszą być oczywiście no i głos dzieciaka mu dali) i jest to wszystko z jajem.

Może być najmocniejsza pozycja sezonu, byle tylko utrzymali poziom, a nie zamknęli głupio po 12 odcinkach…

PS: Jedyny zgrzyt to, że bohater ogarnął koncepcje mikstury życia tak szybko. Ja wiem, że w naszych czasach jesteśmy przesiąknięci grami, ale to wdrażanie bohatera do „innego świata” (rodem z RPG) powinno być mniej oczywiste… niech bohater od razu stwierdza „o jestem „grze”, po co stwarzać pozory.

Bardzo fajny, niepospieszny pierwszy odcinek. W zasadzie to tylko wstęp i okoliczności przeniesienia, więc nie można jeszcze zbyt wiele powiedzieć ale mam ochotę na więcej.