Tanuki-Anime

Nie, no bez przesady. To zwykłe animeporno z jakimś szantażystą zwyrodnialcem/gwałcicielem w roli głównej. Takie rzeczy mnie nie bawią, wręcz przeciwnie – wzbudza wstręt. Chodziło mi o typ np. egoisty, do którego dobrowolnie ustawia się wianuszek dziewcząt tylko po to, by zostać bezwzględnie wykorzystanym. Kluczowe jest tu słowo „dobrowolnie”

Główny bohater nie był jakoś szczególnie wyjątkowy i większość z nas miała okazję poznać osobę o podobnej mentalności tzn.  kliknij: ukryte  psychopatycznego i niereformowalnego typa od zaliczania i wianuszka dziewcząt kręcących się wokół niego. Wyróżniało go jednak to, że był wyjątkowo perfidny i wyrachowany, a wrodzona głupota połączona z narcyzmem sprawiła, że nieszczególnie starał się ukryć swoje „hobby”. Dla mnie, to anime jest szczególne, bo w roli protagonisty zobaczyliśmy  kliknij: ukryte  kawał gnoja – ścierwa, od którego postępowania aż mnie mdliło, dzięki czemu ląduje na zdecydowanym 1 miejscu najgorszych protagonistów w historii anime. Będę wdzięczny, jeśli ktoś potrafi wskazać inne tytuły z protagiem, który tę  kliknij: ukryte  kanalię przebija :D
Dość przeciętnie i mało oryginalnie wypadły również dziewczęta, które niewiele ustępowały  kliknij: ukryte  głupocie obiektu swoich westchnień i gotowe były na wszystko, byleby to właśnie na nie zwrócił on swoją uwagę. Takie dziewczyny również większość z nas miała okazję poznać i nie robiły one nic, czego nie widziałbym w prawdziwym życiu. No może poza  kliknij: ukryte  zabijaniem, obcinaniem głów czy wypatroszeniem.

Podsumowując, było to ciekawe doświadczenie i dość oryginalne podejście do tworzenia historii. Historii, do której nigdy nie wrócę, aczkolwiek zaznaczam, iż nie żałuję, że ją obejrzałem.

Pierwsza miłość jest trudna. Każdy, kto ją przeżył wie, że naprawdę ciężko się od niej uwolnić. Znam autentyczny przypadek kolegi, który rozwiódł się po 2 tygodniach małżeństwa przez pójście na kawę przez przypadkowe spotkanie na ulicy swojej licealnej miłości. Po 3 miesiącach wzięli ślub, a obecnie mają dwoje dzieci i tworzą udany związek. Możesz przez lata o niej/nim nie myśleć, ale gdy ją/jego spotkasz wszystkie dawne uczucia będące w uśpieniu odżywają na nowo. Mózg zalewa cię taką ilością związków chemicznych i hormonów, że nie ma miejsca na racjonalne myślenie. Dobrze było to widać po  kliknij: ukryte  Asuce, która nie potrafiła pogodzić się z odejściem Haruto i zdecydowała się czekać na swoją szansę gdyby jego związek z Yuzuki nie przetrwał próby czasu. To tragiczne, ale istnieje wiele par gdzie dochodzi do zdrady, a osoba której to dotknęło udaje, że tego nie widzi, bo ryzyko utraty partnera jest bardziej przerażającą opcją.
Dla  kliknij: ukryte  Asuki była to pierwsza miłość i przez brak doświadczenia zapłaciła wysoką cenę. Ich związek rozwijał się koszmarnie wolno, zabrakło więc silniejszego spoiwa (jak np. seks), które powinno zgasić w zarodku jakiekolwiek niejednoznaczne sytuacje lub takie, które mogą do tego doprowadzić. Asuka nie rozumiała, że zaufanie zaufaniem, ale nie pchasz swojego ukochanego na grupową randkę. Szkoda dziewczyny, bo była „najczystsza” z całego towarzystwa, które poznaliśmy.

Troche po niewczasie, ale może komuś przyda się moja interpretacja.
 kliknij: ukryte 
1. Skąd się wziął Setsuno i wehikuł czasu?
Narzuca się wieczna pętla, ale ta gdyby była wieczna, to podróż w czasie zawsze kończyłaby się tak samo, a wiemy, że tak nie było.
Moim zdaniem mieliśmy do czynienia z wielokrotnym cyklem podróży przy czym za każdym razem technologia była dopracowywana z pomocą artefaktów pozostawianych po każdej podróży, która nie przynosiła pożądanych efektów. Artefakty pochodzące z epoki kamienia łupanego były najpewniej wynikiem nieudanych podróży i przestrzelenia „lądowania”. Natomiast artefakty rozwiniętej cywilizacji (czyli zawartość jaskini zostały przesłane w przeszłość – wystarczyło tylko raz skonstruować potrzebną do tego technologię, a później już z niej korzystano).
Nie pamiętam tytułu (być może to „Eon”, ale nie dam sobie za to ręki uciąć), ale czytałem powieść w której zastosowano taki motyw.
Jeśli chodzi o Setsuno, to zdaje się, że padły słowa, że razem z Rinne pochodzą z przyszłości. Tu podobnie jak ze sprzętem, może być sytuacja w której Setsuno urodził się tylko raz, a później z powodu efektu motyla jego narodziny zostały wymazane z historii, a on sam został wiecznym podróżnikiem.
2. Warto wziąć też pod uwagę, że to kapłanka mogła być pierwszym konstruktorem wehikułu czasu, a wskazywałyby na to jej zainteresowania i flashbacki z pierwszych odcinków (nawroty pamięci z poprzednich podróży), w których Setsuno miał kogoś zabić, a kogoś innego uratować. Ale były to tylko cele podróży z nieistniejących już linii czasu. Niezależnie od tego, kto jest konstruktorem, wehikuł został przejęty przez rodzinę Rinne.
3. Wygląda na to, że choroba śnieć miała swoje korzenie w przyszłości, kiedy to ludzkość żyjąca pod ziemią stała się wrażliwa na światło słoneczne. Możliwe, że podczas pierwszych podróży osoby w przeszłość wysyłano inne osoby, które przywlekły tę chorobę w przeszłość. Podobieństwo wielu postaci z przyszłości i teraźniejszości może popierać tę koncepcję.

Wątek romansu poprowadzony nieśpiesznie i w sposób naturalny. Obie główne postaci poznaliśmy dość dobrze, dzięki czemu widzowi łatwiej jest zrozumieć ich motywację. To na duży plus. Na minus to, że o reszcie postaci możemy powiedzieć, że są, ale coś więcej, to już byłby kłopot. To dość dziwne, bo naprawdę dużo czasu cała grupa przebywa razem, a ich charakterystykę można zmieścić w 2­‑3 krótkich zdaniach.

W sumie anime dotyka ciekawej tematyki, ale chyba próbowano złapać zbyt wiele srok za ogon (jak na 24 odcinki) i zbyt wiele wyjaśnień/interpretacji podać widzom na tacy, zamiast pozwolić, by ten myślał samodzielnie. A już zupełnie nie rozumiem, dlaczego wśród ludzkiej części głównych postaci nie postawiono na osoby dorosłe i odpowiednio wykształcone, tylko na licealistów prezentujących poziom gimbazy. Strasznie się to gryzło ze sobą, gdy niedojrzali nastolatkowie nie mający  kliknij: ukryte  żadnych podstaw teoretycznych, podejmują się ustalania kierunku rozwoju całej ludzkości zarządzają walczącymi ze sobą SI.

Historia tej grupki była naprawdę ciekawa, ale źle to wszystko ukazali. Nie zadbano o jakieś smaczki, które dodałyby tempa i dramatyzmu, a postacie były dość płaskie i nieciekawe (a biorąc pod uwagę ich zainteresowania i charaktery, powinno być dokładnie odwrotnie). Samo emocjonalne zakończenie to zbyt mało.

Uważam podobnie.
Z tego, co nam zaprezentowano, materiału było na co najwyżej na 4­‑5 odcinków. Mam też wrażenie, że twórcy nie bardzo potrafili się zdecydować czy iść w kierunku komedii, taniego romansidła czy może uwypuklić niespełnioną miłość.

Jedynym plusem jaki dostrzegam, były dość dokładnie przedstawione postacie i ich charaktery, po łebkach natomiast potraktowano to, co ich ukształtowało. Jednak niestety były stosunkowo nieskomplikowane i proste, więc dość szybko dotarliśmy do momentu, w którym powtarzano nam w kółko jedno i to samo. Mimo wszystko jednak uważam, że postacie były mało realistyczne np.  kliknij: ukryte  nie podano żadnych argumentów za tak dużym zainteresowaniem, jakim cieszył się Uozumi wśród kobiet. Wręcz przeciwnie, facet był beznadziejny pod każdym względem. Również nie było żadnych konkretniejszych powodów zauroczenia różnych bohaterów, a te które pokazano były na poziomie szkoły podstawowej albo gimnazjum, a nie preludium do wieloletniego uczucia.

Po długiej przerwie od anime pozwoliłem sobie sprawdzić czy w przeciągu ostatnich 2­‑3 lat coś wybiło się z tej bylejakości, która zalewa rynek? No i nie żałuję. Anime może nie jest porywającym widowiskiem z wartką akcją, nie karmi nas też przesadzonym dramatem, ale za to spokojnie, krok po kroku cierpliwie rozwija kolejne wątki, odsłania swoje tajemnice i odpowiada na pytania. Cieszę się przede wszystkim z tego, że seria jest spójna, ma wstęp, rozwinięcie i  kliknij: ukryte  słodko gorzkie zakończenie. Kolejnym powodem do radości jest fakt, że odstąpiono od schematu jednego protagonisty, który rządzi i dzieli, znajduje remedium na każdy problem i w ogóle jest niezastąpionym superbohaterem, dla którego cała reszta stanowi tylko tło lub mięso armatnie. Fajnie było obejrzeć spiny pomiędzy postaciami, a od tego, na którego wszyscy liczyli usłyszeć magiczną odpowiedź „nie wiem” :D
Jedyne o co mógłbym się przyczepić, to  kliknij: ukryte  pozycje pilotów podczas prowadzenia mechów oraz wiek bohaterów. Twórcy mogli spokojnie dodać im kilka lat, a i tak nie miałoby to negatywnego wpływu na ich naiwny odbiór świata i niedojrzałość emocjonalną. Co więcej, sądzę, że właśnie z racji młodego wieku, całe te dojrzewanie i poznawanie świata poszło im zbyt szybko i gładko.

Skarbie, drogie dziecko, skoro przerosło cię przeczytanie całości i potrafiłeś wyłapać tylko 4 zdania, to nie wypada się wypowiadać, a tym bardziej nie ma się czym chwalić. Bo widzisz złotko, aby dyskusja była możliwa, to przede wszystkim trzeba wysłuchać co druga strona ma do powiedzenia.

>>Czepianie się logiki świata w którym góra mięsa (Tytan) powstaje z niczego „na zawołanie” (może to jeszcze jakoś wyjaśnią) chyba samo w sobie jest nielogiczne.<<
Czepianie się o takie rzeczy jest nie tylko nielogiczne, jest wręcz absurdalne i świadczy jedynie o bezdennej ignorancji i głupocie „krytyka”. To jest fantasy, gatunek który może kreować całe światy, własne prawa fizyki, magię i co tam jeszcze zechce. Istotne tylko jest, aby twórca konsekwentnie trzymał się ustalonych praw.

Anime, które powstało, tylko nikt nie wie po co i dla kogo :D

Jest pełnometrażowy film z 2017 na Netflixie

I to czyni go filozofem?

Co więcej,  kliknij: ukryte  po ich stronie nie widać żadnych zniszczeń, nie dochodzą też żadne strzały, można więc przypuszczać, że wojna się dawno skończyła, a oni wszyscy tylko udają że nadal trwa.

To nie była  kliknij: ukryte  wiara, tylko jedyny cel jej istnienia. Tak została zaprogramowana. Ona nie miała wydawać się „zdehumanizowana”, bo to była zwyczajna maszyna, a jedynie człowiek starał się zobaczyć w niej coś więcej.

Co do definicji się mylisz, ale masz absolutną rację co do tego, że Dimension nie należy do cyberpunku. Są w nim elementy typowe dla cyberpunku, ale to tylko oderwane od siebie elementy, nie występują masowo i nie wiodą roli przewodniej (to tak jak w naszym świecie są np. ludzie scyborgizowani, są maniacy komputerowi i hakerzy żyjący w brudnych obskurnych pomieszczeniach, są ludzie zdemoralizowani, ale i tak nie klasyfikujemy świata jako cyberpunkowy). Ktoś kto klasyfikuje Dimension jako cyberpunk tylko powyciągał co mu pasowało do gatunku i zaszufladkował. Polecam skorzystać ze zgrabnej definicji cyberpunku publikowanej na wikipedii.

Mam dokładnie takie same odczucia.

Te anime od pierwszego do ostatniego odcinka to kogel mogel wymieszany z większości tego, co anime (jako gatunek) ma do zaoferowania. I w mojej opinii wyszło im to doskonale. Wyraźne kontrasty były nieuniknione, ale jednocześnie naturalne. Niestety otwarto zbyt wiele wątków i zbyt wielu nie udało się domknąć. Czasami nie wiedziałem czy akcja jest kontynuacją poprzedniej czy już nowym tematem, zdarzało się też wrażenie pominięcia któregoś odcinka, bo ni z gruchy ni z pietruchy przeskakiwaliśmy z centrum jednych wydarzeń do innych. Jestem ciekawy czy to specjalny zabieg, czy może po prostu seria z założenia miała być dłuższa i dokonano cięć? Podejrzewam, że to drugie. Wskazuje na to  kliknij: ukryte  otwarcie dwóch wątków politycznych: w świecie średniowiecznym i świecie teraźniejszym. Szybko jednak skupiono się na średniowieczu, a teraźniejszość stała się epizodyczna. Ja myślę, że reszta świata nie zrezygnowałaby tak po prostu z szansy na eksplorację oraz możliwości czerpania zysków ze świata równoległego czy też innej planety (tak naprawdę nie wiadomo gdzie to było). Wydaje mi się, że mniej więcej 50% materiału trafiło do kosza. Szkoda, bo mimo tego, iż nie była to zbyt ambitna seria, to jako lekkie kino rozrywkowe mogła odnieść duży sukces.

To podbiega pod jakiś masochizm. Chyba logicznym jest, że jak Ci się coś nie podoba, to po prostu nie oglądasz i kropka.

Każdy film, każda książka, każde anime, komiks czy zwykła opowieść przy kominku składa się z „zagrywek” mających pchnąć fabułę do przodu. Co do jej wyceny, to nie zgadzam się. Dla mnie osobiście  kliknij: ukryte  druga szansa w tym wydaniu była zaskoczeniem. A nie uważam się za ułomka w kwestii  kliknij: ukryte  podróży w czasie, bo będąc szczery, to przeczytałem każdą liczącą się książkę oraz obejrzałem 80% wszystkich filmów i seriali w historii kina w których pojawia się motyw podróży w czasie (od jakiś 20 lat ta tematyka jest jednym z moich największych hobby). Nie twierdzę, że w przypadku tego anime nastąpiło coś oryginalnego, bo mieliśmy coś takiego choćby w „Dniu świstaka”, ale akurat wcześniejsze cofki nie sugerowały możliwości wykonania dubla. Spodziewałem się raczej poświęcenia tej małej i prób udaremnienia wydarzeń teraźniejszych lub w finale cofnięcia jeszcze głębiej by tam dokonać krytycznej zmiany.

Zrzędzisz jak stara baba.
Podaj konkrety, o jakie niedociągnięcia chodzi? Jak na razie średnia ocen to 9 na 10, więc to może z twoim systemem wartościowania jest coś nie tak? Achhh, zapomniałem, ta gawiedź…
Prezentujesz tu najgorszy typ krytyki – narzekasz, ale nie podajesz ani jednego argumentu. Mój syn pisze książki i o takich jak ty mówi, że jesteście ludźmi z przerośniętym ego, którzy sami nigdy niczego twórczego w życiu nie zrobili, a mimo to uważacie, że skoro wam coś się nie podoba, to inni powinni myśleć tak samo.

Jeśli chodzi o  kliknij: ukryte  moc Satoru, to nie wiemy czym jest, na jakiej zasadzie działa i jak jest aktywowana. Skąd u licha pewność, że przejął nad nią kontrolę? To, że akurat w momencie, kiedy bardzo chciał się przenieść w przeszłość moc się aktywowała wcale nie oznacza kontroli. Równie dobrze mógł to być zbieg okoliczności lub boska interwencja. Może być też dokładnie odwrotnie, moc działa na życzenie, a Satoru dopiero to odkrywa. Jak na razie nie ma żadnych dowodów za żadną koncepcją czyż nie? A koniec końców niezależnie od tego czy działa tak czy siak, to nic nie zmienia w odbiorze akcji anime. Jest to po prostu łamigłówka, zagadka kryminalna do rozwiązania której trzeba pozbierać wskazówki zagubione gdzieś w przeszłości jak i teraźniejszości. Ta zagadka jest tu kluczem do dobrej fabuły, a sposób działania mocy nie ma większego znaczenia(to nie jest sci­‑fi).

A Ty co, specjalista od adaptacji mang?

Tak się luźno zastanawiam, dlaczego nikt nie odważył się napisać do tego anime jakiejś normalnej recenzji? Wydaje mi się, że speców od filozofii w redakcji nie brakuje, a że potrafią oni nawet z „Gatchaman CROWDS insight” uczynić arcydzieło, to tym bardziej w niszowym cyberpunku znaleźliby dobre strony. Wyważona recenzja z pewnością zwielokrotniłaby liczbę fanów tej zacnej serii.

To anime dla dzieci. Tylko one przejdą w sposób naturalny obok  kliknij: ukryte  tańczących słupów elektrycznych, pieska ze skrzydełkami i pluszowych misiów.