Tanuki-Anime

Chciałbym powiedzieć coś pozytywnego o tym „dziele”, ale chyba nie mogę. No chyba tyle, że rysunek oryginalny i nietuzinkowy. Cała reszta to niestety typowy wytwór kogoś kto się ma za bardziej inteligentnego niż nim jest.

Fabła: no mamy spodek UFO wiszący nad Tokio i czuć że nic dobrego z tego nie wyniknie. Pod tym spodkiem żyją dwie dziewuszki próbujące się odnaleźć w świecie który ich nie dostrzega.
Fabuła która mogła jakoś pociągnąć serię została zabita przez durnowate podróże w czasie do jakichś alternatywnych rzeczywistości. Z tego powodu nic kupy się nie trzyma. Było trzymać się jednej linii i może coś by sensownego wyszło.

Postacie: no cóż, główna dwójka jest nawet niczego sobie, jest między nimi jakaś chemia, z czasem dowiadujemy się więcej o nich. Cała reszta postaci jak na tak „ambitną inaczej” serię jest strasznie płaska. Mamy tu całą masę złodupców. Jest zły rząd Japonii, zły rząd ufoludków, złe USA, zła korporacja, źli ekstremiści (karykatura do potęgi entej)... Poza tym nikt się nie wyróżnia, nie ma komu kibicować czy z kim sympatyzować. Kilka drętwych koleżanek, gruby brat który dzięki efektowi motyla staje się chudy, korpo lalunia którą AI uważa za swoją matkę, dziennikarz który wie więcej niż powinien, ale nie wiadomo czemu, jakaś reporterka nie wiadomo po co w ogóle wsadzona w to anime, pojawiający się ni z gruszki ni z pietruszki femboj trujący o tolerancji który nie wiadomo czemu przykleja się do głównych koleżanek. Ogólnie postaci są miałkie strasznie.

Tematyka: Oj, dużo tu tego wciśnięto, w dodatku z kiepskim efektem. Krytyka bodajże każdej możliwej instytucji, krytyka ekstremizmu, chociaż w kontekście serii wydał mi się on uzasadniony. Jest tu jakiś wątek o dojrzewaniu, apatia, trauma, banalność nadchodzącego końca. Wszystko to celowo niezbyt oczywiste, lawirujące i niezdolne do skupienia się na jednym z nich przez dłużej niż 5 minut. Widać, że chciano złapać zbyt wiele srok za ogon.

Konkluzja: Wybitnie nieudany eksperyment którego nie ratuje nawet słitaśny moeblob w postaci głównej bohaterki. W 18 odcinkach umieszczono materiału na co najmniej dwie odrębne historie które do siebie nie pasują i nie współgrają. Na siłe mógłbym wymyślić kilka plusów, ale po prostu mi się nie chce, szkoda czasu.

To jest srogie, krwiste fantasy jakich powinno być więcej zamiast tysięcy żenujących isekajów. Klimat jest, sakuga jest, postacie są całkiem spoko, fabuła jest, tajemniczość jest i jakieś spiski, zdrady. Czego można więcej chcieć. To jest anime z testosteronem i włochatymi cohones, a nie jakieś wypacykowane, dziewczyńskie Frieren. Nic tylko czekać na kolejne sezony, i o ile Bozia da może pojawi się więcej takich serii. Tak mógł wyglądać animowany Ubel Blatt gdyby nie został zmarnowany przez beztalencia z jakiegoś patostudia…

Tak jak podejrzewałem na podstawie końcówki S1, wyszła kupa. Cały sezon 12 odcinków jakaś walka kutarate i słabiutka intryga z różowym oraz odwalonym ex­‑policjantem. Ani mnie ta walka nie jarała, ani intryga. Całość powinna być zamknięta w max 4 odcinkach a potem powinien być powrót do pierwotnej formuły. Zmarnowany ogromny potencjał pierwszego sezonu. Raczej nie sięgnę po następną część, a szkoda.

Świetne anime, może nie żadne arcydzieło, natomiast dawało dużo frajdy. Suspens jak u Hitchcocka. Fajne łamigłówki były prezentowane w kilku odcinkach, a w kolejnych odcinkach były wyjaśnione. Logicznie jako tako trzyma się to kupy. Bohaterowie dosyć fajni. Opanowany Lu Guang, emocjonalny Cheng Xiaoshi, niezła para, podejrzewam że pomyślani jako krypto­‑BL.
To co mi się nie spodobało, i to dość mocno, to postać głównego złodupca. Jego supermoc wydaje się być zbyt mocna. Na podstawie odcinka 11 nie widzę tu jakichś ograniczeń, typ opanowuje inne osoby na odległość, nawet Qiao Ling której chyba nie widział, oraz Emmę w sekwencji dziejącej się w przeszłości (odcinek 11 – końcówka). Jak on opanował Emmę w sytuacji która z jego perspektywy się już wydarzyła? Nie ma to sensu.
No i niestety szkoda że nie zakończono sezonu pozytywnym (chociaż częściowo) rozwiązaniem. Wydaje mi się że widz na to zasłużył.
Ciekawe co drugi sezon zrobi z tym bałaganem?
Mimo mojej krytyki co do końcówki – anime mocne 8/10.

Szok i niedowierzanie jak można pozorną klapę wyprowadzić na prostą. Właściwie wszystko co trzeba było zrobić – zrobiono i w rezultacie mamy znakomitą serię. Są milusie zwierzodziewczynki, jest coraz to bardziej intrygujący setting, jest jakaś prosta, ale robiąca robotę fabuła, wisi nad tym jakaś mroczność i tajemnica. Widać że zespół twórców mimo porażki gierki przyłożył się do anime i mimo że mogli to odwalić byle jak to zamiast tego się postarali, czuć że włożono w to serce.
A jeszcze te smaczki w postaci rozwalonych bombowców, super :)
Czyżby obok „Sora no Woto” i „Girls Last Tour” najlepsze postapo?

Niby miernota, ale miałem frajdę z oglądania. Podejrzewam, że anime jest z gatunku tych, co są tak kiepskie że aż dobre. W każdym bądź razie nie mam zamiaru nikogo przepraszać za to, że mi się podobało. 6/10

Dwie poprzednie seria jakoś bardziej do mnie przemówiły, dało się je szybko i sprawnie obejrzeć, były w nich odpowiednie proporcje wszystkiego. Trójka mimo mocnych momentów strasznie mnie wymęczyła. Oglądałem ją chyba przez rok, bo nie szło szybciej :( Trochę są tu zachwiane proporcje znane z poprzednich części, za dużo tu jakiejś dziwnej, wepchanej chyba na siłę traumy i podniosłości. Za dużo filozofowania. Valgaav taki zamęczony, sterany życiem osobnik, powinien wylądować w Choroszczy a nie uprzykrzać życie wszystkim dookoła, łącznie z widzem. Powinno być kolorowo i śmiesznie, a koniec końców jestem tak wyczerpany tym sezonem, że nawet nie wiem jaką ocenę dać aby było sprawiedliwie.

Seria srednio­‑dobra, kontynuowana w formie filmu który sporo wyjaśnia. Ogólnie całość można polecić. CGI znośne a nawet fajne.

Słabizna. W każdym odcinku ta sama konwencja. Było by lepiej gdyby wykazali się jakąś kreatywnością a tu jakbym oglądał jeden odcinek w kółko. Były fajne komedie z tego okresu ale syrenka im nie dorasta…

Trzy odcinki obejrzane i coś tu nie gra. Jakieś to drętwe takie. Niby komedia a spędziłem 60 minut z pogrzebową miną. Zastanawiające biorąc pod uwagę, że lubię poprzednie sezony i nawet spinoff z Megumin. Nie ma może jakiejś totalnej katastrofy ale oczekiwałem czegoś więcej. Ogólnie niesamowicie słaby sezon mamy.

Całkiem solidny Gundam. Gdyby nie te babskie romanse, niezdecydowanie i karty, to mogła by być solidna ósemka. Frajda z seansu całkiem spora, ale krytycznie patrząc to sporo wad no i te skopane pod koniec wątki. Chyba seria zyskała by na kilku dodatkowych odcinkach.

LOL, jasne że mam. Jednak każdą historię idzie opowiedzieć na różne sposoby. Tą niestety opowiedziano na możliwie mdły.
Nawet z pozoru mega nudny życiorys np: zamiatacza ulic można opowiedzieć ciekawie.

Świetne anime, które na długo zapamiętam. Fajni bohaterowie, ładna sceneria bazująca na prawdziwym mieście w Hiszpanii, bardzo dobre przesłanie. Szkoda że tak niewiele wyjaśnili z realiów świata, historii. Trochę głupi pomysł na nazwy państw które ewidentnie leżą na terenie Japonii (cała eurazja to „Nomansland”).

Anime ewidentnie zainspirowane powieścią „Pustynia Tatarów”. Inny wątek przewodni, ale bardzo zbliżony klimat.

Anime z gatunku „po co ci fabuła i charakter jak masz ładną grafikę”. Główny bohater nudny, bez głębi, nie wykazujący emocji i ich nie wzbudzający (u mnie). Za mało głębi w kwestji budowania samolotów, dramat pod koniec wciśnięty na siłe.

Potencjał był mega duży, można było zrobić dobry dramat a stworzono dosyć mdłe okruchy życia. 6/10 za cudną grafikę i niezły ost. (I tak na siłę zawyżam)