Tanuki-Anime

Jednakże, zauważam jedno niedociągnięcie w tym anime. Shisei. Myślę, iż jednak był on w stanie zabić Ogre, tylko tego nie chciał zrobić. Bał się death feedbacka. Co jest jednakże dosyć dziwne, bowiem z góry wiedział, iż tej walki nie przeżyje. Lepiej więc było się zabić razem z Ogre niźli grać na czas, a następnie dać się zabić. Aczkolwiek, możliwe iż coś przeoczyłem w tym aspekcie.

Długoletnie, podświadome i świadome blokady psychiczne – zbyt dużo, aby w chwili wielkiego stresu poradzić sobie z nimi w ciągu parudziesięciu sekund i podjąć racjonalną decyzję o poświeceniu własnego życia dla wyższego dobra w ten sposób. Scena pokazuje też, że potężny Cantus nie oznacza też wcale dużej siły i odporności psychicznej, ani silnej woli – ktoś o słabszej mocy, ale większej sile woli być może by się zdążył przełamać.

Najlepszym przykładem jest cały wątek biednych sierot zmuszanych do pracy w złej gildii, przeniesiony żywcem z Dickensa, nie pasujący do postMMO świata i możliwy tylko dlatego, że:
1) oryginalny Elder Tale wymagał do opuszczenia gildii zgody Guild Mastera (nie znam żadnego MMO z takim ograniczeniem, a grałem w 20+ tytułów, z tego większość azjatyckich), co zostało zamienione w podpis pod dokumentem w wersji „rzeczywistej”. Nie jest to podane w anime, dowiedziałem się tego od innego użytkownika sprawdzającego oryginalną nowelę. Punkt ten służy na siłę przeciwdziałaniu braku logiki punktu poniżej:
2) nikt nie pomyślał o wykorzystaniu respawnów/anty PvP strażników w mieście/sprintu do katedry/innej ochronnej mechaniki MMO, póki Shiroe nie zajął się znacznie bardziej skomplikowanym planem pozwalając wcześniej dzieciom cierpieć

Jednakże nawet przy punkcie 1 realizacja punktu 2 była jak najbardziej możliwa. No i:

3) Z jakiego powodu pokazywano dzieci szyjące w bólu i kaleczące sobie palce igłami, skoro na tym etapie nikt nie wiedział że wykonywanie przedmiotów ręcznie, a nie oknem craftu w menu daje lepsze efekty? Była to mówiąc wprost czysta tania drama, próbująca podrabiać Olivera Twista i pasująca do zwykłego fantasy, ale bez sensu w świecie na bazie MMO.

„System” Elder Tale ma ograniczenia jakich się w MMO w zasadzie nie spotyka, po to aby po przerobieniu ich na realny świat można było wycisnąć więcej dramy. Plus mamy wątki, które przy zasadach MMO nie działają, za to nadają się idealnie do standardowego fantasy.

Akurat części związane z MMO są koszmarnie zrealizowane, seria znacznie lepiej sprawdza się jako zwykłe fantasy.

Jest gorzej.

Koszmarne założenia fabularne, całkowicie nielogiczny świat przedstawiony, idiotyczne sceny sądowe i beznadziejne rozwiązania zagadek dyskwalifikują serię jako kryminał, dramat sądowy, serię rozrywkową o prawnikach oraz we wszystkich podobnych gatunkach.
Fatalna animacja, kiepskie CG i nieefektowne sceny akcji dyskwalifikują serię jako dobre kino kopane.
Nawet Norio Wakamoto jako zboczona żaba­‑familiar szybko zaczyna męczyć.

Po prostu należy zapomnieć o istnieniu tej serii – jak najszybciej.

Wybacz, ale czego w zasadzie oczekiwałeś? To nie jest seria o gwałtownej, wybuchającej żarem miłości, tylko zaczynająca się zaaranżowanym narzeczeństwem. W tej sytuacji powolne przechodzenie od kredytu zaufania do przyjaźni i od niej do uczuć głębszych jest całkowicie normalne (należy też zwrócić uwagę, że do miłości wcale nie musiało tutaj dojść – wtedy dopiero pewnie byłby to wolny rozwój…).
Plus akurat tempo rozwiązywania problemów w tej serii jest naturalne i szybkie, niektóre komedie romantyczne spędziłyby sezon, a minimum 3­‑4 odcinki na problemie, który tutaj spokojnie rozwiązuje się w jeden, często niecały, odcinek.
Interakcje między bohaterami są widoczne cały czas, tak samo zmiany w ich wzajemnym podejściu. Są one jednakże nieco bardziej subtelne niż klasyczne tsunderyzmy.

nie budzi takich emocji, nie zaskakuje, a widz często robi facepalma, obserwując dziecinne, naiwne zachowania bohaterów.

Osobiście właśnie z tego powodu nigdy nie skończyłem żadnej wersji Death Note, który niestety jako kryminał był słaby, a w przeciwieństwie do Code Geass nie był tak „over the top”, aby był zabawny.

Nie zmienia to faktu, że dużo rzeczy mandze brakuje. Zmiana medium potrafi dużo zmienić w przekazie.

Manga koszmarnie spłyca charaktery i interakcje wszystkich postaci.

Ponieważ są znacznie lepszymi postaciami, więc zna je więcej osób.

Czas na rewatch bez uprzedzeń.

Humor z tej parodii jakoś do mnie nie docierał… być może świeżo po obejrzeniu Shingetsutan Tsukihime i Fate wrażenia byłyby trochę lepsze, jednak w 90% są to raczej słabe żarty :\

Niestety, nie jesteś targetem serii. To nie kwestia obejrzenia Shingetsugan Tsukihime (jak można zresztą obejrzeć anime, które nie istnieje?) czy Fate. Carnival Phantasm jest stworzone dla wiernych i zaawansowanych fanów Nasuverse – w dodatku do zwykłej komedii zawiera olbrzymie wręcz ilości żartów wewnątrz fandomowych, które osobom niezorientowanym całkowicie umykają.

Według „ścisłej” definicji tsundere to postać wykazująca bipolarną osobowość i niespecjalnie wykazująca inne cechy charakteru (postacie z eroge i źle napisane ogólnie, chociażby Aria ze Scarlet Ammo).
W szerszym rozumieniu tsundere to postać u której bipolarność stanowi ważną, być może najważniejszą, ale nadal jedną z cech charakteru. Taiga jest właśnie taką postacią, ma ukrytą głębię charakteru, character development i backstory uzasadniające skąd wzięły się jej problemy.

Bawię się zaś w stopniowanie, gdyż lubię tsundere mające więcej charakteru niż tylko „tsundere” (patrz: Misaka Mikoto, Taiga, Rin Tohsaka…), a nie trawię czystych. Jak zresztą większości płaskich i nudnych typów postaci.

„Czysta” tsundere to postać nie wykazująca innych cech charakteru. Taiga ma tych „innych cech” bardzo dużo, co daje jej głębię czyniącą tsundere jedynie jednym z elementów jej charakteru, nie całością.

Nope. Taiga w przeciwieństwie do czystej tsundere ma ukrytą głębię charakteru, character development i backstory uzasadniające skąd wzięły się jej problemy.

Ja osobiście nie lubię tsundere „czystego”, natomiast jako część charakteru tsundere występuje u wielu postaci, jakie lubię, dla przykładu: Taiga z Toradory, Rin z Fate/Stay Night czy też znakomita większość postaci kobiecych Rumiko Takahashi.

W przeciwieństwie do większości tsundere Taiga akurat ma dobre powody, aby zachowywać się tak, jak się zachowuje. Zarówno jej przeszłość, jak i rozwój postaci są naprawdę dobrze dopracowane, co widać w kolejnych odcinkach.

W tej serii ludzie widzą wyjątkowo dobre relacje między postaciami, „ciepło” we wzajemnych relacjach oraz bardzo daleko posunięty rozwój charakterów wszystkich postaci w miarę postępu serii. Jak również dbałość o szczegóły i realizm postępowania.
Owszem, są to rzeczy niemożliwe do wychwycenia po pierwszym odcinku, który celowo sugeruje całkowicie sztampowe założenia fabularne, które następnie są rozbudowywane i ukazywane jako wcale nie tak standardowe.

Akurat całość filmu jest znacznie mniej rozsądna i gorzej poprowadzona niż seria TV – skróty nie wyszły na dobre, w przeciwieństwie do pierwszej serii TV i pierwszego filmu.

Nie ukrywając, największym problemem serii są postacie – spośród trzech głównych bohaterek można wyciąć dwie i nie zmieniać w zasadzie nic w fabule całej serii – nikt by się nie zorientował, że miało ich być więcej.

OVA ~Hoshi no Umi~ dzieje się między 8 a 9 odcinkiem serii TV.

Obiektywnie w oderwaniu od oryginału seria jest jeszcze gorsza, gdyż nie ma już żadnego powodu, aby interesować się głównymi postaciami serii, ani tym bardziej je polubić.

Zapoznaj się z lepszą wersją niż anime…

 kliknij: ukryte  Dobra, w żadnej minucie seansu nie liczyłam na to, że uda im się zrobić oryginalne zakończenie, w którym Mirai po prostu ginie – w końcu to KyoAni, a słodkie bohaterki nie mogą sobie ot tak znikać. Ale nie znaczy to, że mogli sobie pominąć wszelką logikę – jakiekolwiek wytłumaczenie skąd ona się tam znalazła, byłoby jednak wskazane

Nadal będę twierdzić, że to tak naprawdę  kliknij: ukryte  magiczny wytwór podświadomości głównego bohatera, powstały w wyniku jego wielkiej tęsknoty za Mirai przez całkowicie nieświadome użycie mocy drzemiącego w nim youmu. A że nie o to chodzi praktycznie na pewno? Co z tego, uważam że to nadal lepsze wyjaśnienie niż deus ex last minute machina ;-)