Tanuki-Anime

Nad językiem polskim proponowałbym samemu popracować, zanim zacznie się krytykować innych.

Edgy nastolatek to jakiś nowy archetyp postaci?

W zasadzie Naofumi to edgy „young adult” i widać to zarówno po designie wyglądu, jak i zachowaniach i prowadzeniu postaci.

Wiesz, ja wiele rozumiem, ale musisz wziąć pod uwagę, że ten film ma Cu Chulainna bez koszuli, więc obiektywnie nie może być zły ;-)

Nie no, Grand Order jest całkiem dobry, szczególnie późniejsze historie. Film natomiast daje się oglądać.

Jak napisał Cthulhoo, to niezależna historia. Natomiast wyszedł wcześniej jeden odcinek specjalny, zanim zaczęła się seria TV, polecam go też obejrzeć.

Napiszę tylko, że popieram, nawet oceniam oczko wyżej :D

Już nawet nie biorąc pod uwagę dokładnego wyjaśnienia, nieporozumienia słowne czy zapomnienie o czymś z powodu wielkiego wzburzenia są normalną ludzką rzeczą.

Nigdy nie rozumiałem podejścia do mediów, że postacie w nich nie mogą się mylić, zapominać, a może wręcz (o zgrozo!) kłamać, jeśli nie jest to wprost powiedziane/napisane wielkimi wołami w fabule.

Nie, nie mogłoby, te wątki są ważne.

To jak mówić, że Potop mógłby się tak samo potoczyć bez Oleńki i jej wątek to niepotrzebny zapychacz… no może, trzeba by tylko całą historię przebudować.

Ciężko się zgodzić z tym aby YOI było abominacją łyżwiarstwa, kiedy seria jest uwielbiana przez słynnych zawodowych łyżwiarzy…

Proponuję, bez żartów, obejrzeć serię. Całość społeczeństwa i jego funkcjonowanie jest nastawione na przetrwanie nielicznej pozostałej ludności, przede wszystkim poprzez zapobieżenie problemowi narodzin/wychowania osoby, która jest w stanie zabijać innych ludzi.

Jak widać w historii z przeszłości, której mamy urywki  kliknij: ukryte  (oraz w finale opowieści) jedna osoba obdarzona mocami telekinetycznymi i brakiem wstrzymujących ją bodźców jest w stanie zmasakrować w momencie całe skupiska ludzkości. Dlatego też cały system jest nastawiony na to, aby taka osoba nie zaistniała – kontrola narodzin, kontrola społeczeństwa, eliminacja niepasujących jednostek (znikające w pierwszych odcinkach dzieci były dla mnie np. bardzo problematyczne, bo z moim problemem zapamiętywania od razu postaci myślałem, że cos mi się miesza… dopiero sprawdzając jeszcze raz uświadomiłem sobie, że tak, niepasujące lub niezbyt utalentowane dzieci „znikały” z historii…), nakładane warunkowanie powstrzymujące agresję itd.

Tutaj wchodzi kwestia nastolatków. W tym wieku miłość i hormony grają, człowiek nie myśli o konsekwencjach, zakazana miłość itd. Ryzyko było zbyt duże, nieplanowane ciąże stanowią dużą szansę na narodziny osoby mogącej działać poza ograniczeniami. Równocześnie, zakazy po pierwsze nie zadziałają (jak wiemy z olbrzymiej ilości istniejącej literatury i historii), a po drugie prowadzą do frustracji i irytacji, które zwiększają szanse powstania „fienda”.

Tym samym sztuczne wywołanie później wyłączanych ciągot homoseksualnych stanowi idealne w wizji tego dystopijnego społeczeństwa wyjście – nastolatki się wyżyją, przeżyją miłość i seks dla higieny psychicznej, a dzieci z tego nie będzie. A potem można po okresie dojrzewania znowu ludzi przestroić na męsko­‑damskie ciągoty w celu zrobienia nowych dzieci.

Tym samym całe to założenie jest częścią pokazania, jak obce i dystopijne dla każdego współczesnego człowieka, zarówno osoby homoseksualnej, jak i hetero, jest społeczeństwo z Shin Sekai Yori. Te wątki są bardzo ważne i odmawianie im sensu świadczy po prostu o niezrozumieniu założeń świata przedstawionego serii.

Zauważam, że nawet osoba, która pierwszy komentarz napisała (Kamen), uznała, że należy redaktorkę przeprosić.

Bycie świętszym od papieża jest bardzo proste, ale proponuję też pomyśleć chwilę krytycznie.

Poza tym, że stanowią podstawę funkcjonowania tego społeczeństwa i tym samym stanowią jedną z osi fabuły faktycznie nie są tam potrzebne. Zupełnie.

Zarzut braku kultury był nie wobec autora/autorki recenzji, tylko właśnie jednej z redaktorek.

Wybacz, zakładałem że nikt nie może być na tyle niegrzeczny, aby przychodzić na darmowy portal i zarzucać brak kultury komuś, kto dla jego przyjemności za darmo wykonuje hobbystycznie ciężką, normalnie płatną pracę i wymaga za to jedynie braku niegrzecznych komentarzy.

Wybacz, że za wysoko oceniłem Twoją kulturę.

Pod Wotaku niczego nie sprostowałeś, pierwszy odcinek miał złą charakteryzację głównej postaci, która potem została poprawiona. Seria poprawiła się sama, co zresztą widać po tym jak ją oceniłem.

Jeśli chodzi o „Antarktydę”, to obejrzałem o czym wspominałeś. Już odcinek później panie siedzą sobie tyłkami na śniegu, z odsłoniętymi twarzami i zajadają „shaved ice”. Czyli mój argument o tym, że seria banalizuje zagrożenia, jakie tak ekstremalne warunki tworzą jest całkowicie podtrzymany, nawet jeśli twórcy zrobili jeden wątek gryzący się nastawieniem z resztą serii.

Z MAL doskonale rozumiem o co chodzi, a chodzi o powyższe. Twoje próby tłumaczenia, że chodzi o co innego nie zmieniają tego jak używasz tego argumentu.

Przy okazji strasznie mi się podoba, że chcąc udowodnić jak to nie mam racji z powyższym postem zrobiłeś dokładnie to, o czym w nim napisałem ;-)

Przecież Kamen przeprosił korektorkę, nie wiem czego jeszcze od niego wymagasz w ramach okazywania kultury – odszczekiwania pod stołem czy klęczenia w dogezie? Nie przesadzajmy.

Kamen jest ekspertem od wyciągania pojedynczych postów i jednej oceny spośród ponad trzystu obejrzanych przez kogoś anime, aby udowodnić, że ta osoba stanowczo nie ma gustu i nie należy jej słuchać w żadnej sprawie (gdyż raz nie zgodziła się z Kamenem, co oczywiście całkowicie ją skreśla).

Jest też bardzo dobry do naprzemiennego podpierania swojego zdania ocenami/recenzjami MAL lub twierdzeniem, że na MAL nie ma co zaglądać i używać go do czegokolwiek, zależnie czy w danym wypadku opinia ogółu zgadza się z jego własną, czy też nie.

W sumie większość osób tutaj już się do tego przyzwyczaiła i raczej jest rozbawiona jego wysiłkami.

Bańce jak bańce. Podstawowym zadaniem recenzji jest poinformowanie czytelnika, czy dzieło o którym mowa może go zainteresować, czy też nie. Tym samym zbieg gustów czytelnika i recenzenta jest zaletą, a nie wadą, oraz nie ma nic wspólnego z zamykaniem się w jakiejkolwiek bańce.

Niefortunne użycie słowa „opinii” zamiast „recenzji” w celu uniknięcia powtórzenia nie jest dobrym powodem do zaawansowanego czepialstwa i próby dyskredytacji osoby piszącej.

O tym się wypowiem jak nadgonię, ale Kira Kira była wyśmienite ;D

Z serii jakie widziałem (Go! Princess, Mahou, Hugto, KiraKira, tyle ile na razie wyszło z Star Twinkle) Kira Kira stanowczo jest najlepsza.

I jak widać się udało, mamy wyjątkowo udany romans Kirito i Eugeo!