Tanuki-Anime

Czy oznacza to, że miała całe życie czekać na „tego jednego” pana, który pomógł jej przez miesiąc w podstawówce? Owszem, pomógł bardzo, ale dokładnie odwrotnie, gdyby czekała, byłby to duży minus dla anime. To, że Kayo jest w związku gdy bohater się budzi świadczy o tym, że osiągnął on sukces – sprawił, że Kayo ma poukładane i dobre życie.

Oczekiwałem, że jak już podzielili się na zespoły i mają ze sobą walczyć, to dostanę jakieś info, a nie 5 minut montażu, w którym każda postać dostaje jakieś 10 sekund.

Dostaliśmy całkiem dużo informacji o postaciach, tylko nie podane wprost. Nie wiem też na co dokładnie Ci imiona (chociaż może to być fakt, że i tka nie pamiętam imion postaci zazwyczaj przez pół sezonu, więc nie przywiązuję do nich dużej wagi nigdy), znacznie ważniejsze są charaktery, o których co do niektórych postaci wiemy już całkiem dużo (a o innych zapewne nie musimy wiedzieć od razu).

Egzamin na chuninów zaczął się… od 20 odcinka. Trwał do 67. To daje nam 47 odcinków, oczekujesz że Boku upchnie tyle danych w 10 odcinków?

Znaczy się, w 9 odcinku Naruto akurat nie wiedzieliśmy jeszcze nic o postaciach pobocznych, bo poza widokiem w klasie ich nawet nie pokazano… (to była walka z Zabuzą jeśli dobrze pamiętam jak się nazywał), tutaj wiemy już całkiem sporo… Jak dla mnie tempo jest bardzo przyjemne.

Chciałbym też zwrócić uwagę, że twierdzenia

Tylko jeszcze nie teraz… później… w następnych arcach…

nie mają sensu jako złośliwość z prostego powodu – tak, wiele dzieł rozkręca się powoli. Wyśmienitym przykładem jest jeden z najlepszych shounenów jakim jest Negima, która wymaga przebrnięcia przez kilkadziesiąt rozdziałów haremówki zanim przejdziemy do shounena (ze względu na wspaniałe zagranie Kena Akamatsu, któremu kazano robić kolejną haremówkę, gdy chciał zrobić shounen…)

Tak, odpowiednie budowanie hype i oczekiwań, oraz prezentacja gry w odpowiednim momencie tworzy dobrą strategię marketingową, nawet jeśli (być może) została przeprowadzona nieświadomie. Ponownie odsyłam do Acclaim – wyjątkowe pomysły nie muszą być dobre, stare sprawdzone metody często działają skutecznie.
Chciałbym też zwrócić uwagę, że na Nidhogga akurat Ty się uparłeś, nie Zegarmistrz. W czasie kiedy on mówi ogólnie, Ty za wszelką cenę uczepiłeś się jednego przykładu.

Mówiąc, że bez marketingu nawet najlepszy produkt się nie przebije, sugerujesz, że marketing jest nadrzędny. To jest jedyny sens tego zdania jaki mogę wyciągnąć, który nie jest woda jest mokra.

Zdumiewające, właśnie w końcu zauważyłeś co piszemy… tak, bez marketingu, skutecznego marketingu (wielu jego rodzajów) żaden produkt się nie przebije. I tak, często marketing jest ważniejszy niż produkt. Proponuję spojrzeć na Aliens: Colonial Marines. Nie powiesz mi chyba, że o tej naprawdę wysokiej startowej sprzedaży zadecydowała wysoka jakość gry.

Słońce jest jasne.

Zaprzestaniesz prób stosowania nieudolniej erystyki w dyskusji?

Kiedy to są przykłądy naprawdę genialnego maretingu. Powiedziałbym, że ci goście są lepszymi sprzedawcami, niż developerami.

Wiem co potrafią social media, ponieważ siedze w tym i wybrałem Nidhogga ponieważ budował on swoją marke w okół wystaw, a najwięcej zdobył poprzez event EVO gdzie gromadzilo sie najwiecej potencjalnych z tej niszy klientow. To nie byl social marketing, to bylo najzwyklejszy w swiecie marketing ktory robi kazdy inny indie i nie bylo w tym NIC specjalnego.

Znaczy się, właśnie odpowiedziałeś za Zega na czym polegała jego bardzo dobra strategia marketingowa…

No dawaj, powiedz mi co innego zrobil ten dev, zeby sie przebic? Jestem strasznie ciekaw.

i na swoje własne pytanie – dotarł do wszystkich potencjalnych ważnych i znanych osób w swojej niszy, którzy rozpropagowali produkt dalej. W social mediach zapewne.

To nie byl social marketing, to bylo najzwyklejszy w swiecie marketing ktory robi kazdy inny indie i nie bylo w tym NIC specjalnego.

Skuteczne =/= mega specjalne i wyjątkowe. Sprawdzone strategie istnieją dlatego, że się sprawdziły. Dobry marketingowiec =/= niezwykle odkrywczy marketingowiec. Poczytaj o pomysłach Acclaim. Były stanowczo odkrywcze, ale dobrymi bym ich nie nazwał.
Rozumiem, że prawdziwy problem z Zegiem masz dlatego, że użył słowa „genialny” zamiast „bardzo dobry”, „skuteczny” czy „świetny”? Nie przesadzajmy aż tak z czepianiem się hyperboli.

To mówiąc marketing miałeś w głowie najbardziej podstawową definicje? Czyli powiedziałeś, że… Nieważne jak dobry jest produkt, jeżeli nikomu nigdy go nie pokażesz to nikt nie będzie o nim wiedział?

Nie. Social media marketing jest potężnym zjawiskiem i ma obecnie bardzo duże znaczenie. Próby udawania, że jest inaczej przypominają upieranie się, że „białe jest czarne”.
Social media marketing potrafi być kwestią życia lub śmierci nie tylko dla małych, ale i wielkich przedsięwzięć.

Chetnie uslysze jaka to genialna strategie marketingowa obral Nidhogg, zeby osiagnac sukces.

Z Wikipedii:

Gamasutra's Mike Rose wrote that the game became „the equivalent of a video game fable” for its appearance at video game shows but lack of public release.[9] It won several awards within a year of its first showing and appeared at „hyper­‑local indie group” meetups such as the Hand Eye Society of Toronto and Juegos Rancheros.

Brzmi jak bardzo skuteczne budowanie hype wśród potencjalnych użytkowników (potencjalny użytkownik indie to nie ten sam gracz jaki preferuję A­‑list tytuły), tu trzeba innego podejścia.

Ze starych wyników. Obecnie faktycznie seria się podciągnęła, ale nadal siedzi w średniej sprzedaży.

Sprzedaż wskazuje, że nie dzieli ludzi – zgodnie wszyscy uznają serię za niewiele wartą…

Ej, na koniec ostatniego odcinka było  kliknij: ukryte  wielkie coś unoszące się nad wioską, co mi osobiście wyglądało jak animowany łeb pingwina. To co brali musiało być naprawdę mocne ;-)

Ja bym raczej podkreślił, że zakończenie Soul Eatera wyszło anime na dobre, bo manga zaczęła zjadać własny ogon… i te własne zakończenia były dobre.
To nie A­‑1 i jego końcówka Ao no Exorcist…

Zacznijmy od eliminacji każdego filmu, w którym wybucha/zapala się samochód… czy cokolwiek nam zostanie :D?

Ponieważ japoński system wartości jest inny niż nasz. W chwili obecnej główny bohater ma opcję popełnienia samobójstwa dla dobra kraju, albo nadszarpnięcia honoru Japonii przez cudzoziemcem, niezależnie od tego czy owego nadszarpnięcia dokonałby jako pan Iksiński czy Kowalski. A nadszarpnięcie honoru kraju na tym etapie to zbrodnia większa niż cokolwiek i wieczny wstyd, po którym nie będzie już nawet godny popełnić samobójstwa, tylko zapewne go powieszą.
Chyba, że znajdzie trzecią opcję. Zobaczymy.

Proponuję poczytać znacznie więcej o kulturze Japonii, zanim zaczniesz kogoś oskarżać o „wciskanie kitu”. Jest duża różnica między „zadeklarowaniem za kogoś samobójstwa”, a postawieniem go w sytuacji, gdy odmowa rozcięcia sobie brzucha oznacza utratę twarzy dla niego samego i armii japońskiej. Dokładnie to zaś nastąpiło.

O którym już sam wspomniałem i już przypominałem, że o nim wspomniałem… jest na mojej liście obejrzanych…

Anime sentai praktycznie nie ma, to domena live action.

Co do tych superbohaterow to czy nie z zasady, tacy bez supermocy sa wyjatkami? I czy nie pojawili sie w momencie kiedy ten gatunek byl przesycony i potrzebowal czegos nowego albo w przypadku dekonstrukcji? Z ciekawosci pytam.

Niespecjalnie. Wielu najstarszych superbohaterów nie miało nigdy mocy (dla przykładu Batman, Spirit i Phantom powstali w samych początkach gatunku – przed/w 1940).

Bardzo specyficzny podgatunek.

Anime na bazie Tales (jeszcze) nie oglądałem, bo planuję nadgonić zaległości w serii zanim zacznę anime. Piszę tylko o seriach, z którymi się zapoznałem.

Jeśli patrzymy w spektrum ogólnych konwencji i pomysłów, to Boku no Hero Academia oryginalne nie jest, jeśli patrzymy przez pryzmat produkcji tylko i wyłącznie japońskich to wręcz przeciwnie.

Ja tu cały czas dyskutuję z punktu widzenia anime ;-)

T&B jest na mojej liście…
Samurai Flamenco to nie tyle superbohaterowie, co sentai, nieco inne założenia i wymagania gatunkowe (plus staram się zapomnieć o jego istnieniu).

Visual Novels są oficjalnie uznawane za gry. Są interaktywne, wymagają podejmowania decyzji, oraz wiele z nich ma elementy symulacji, RPG i/lub gry taktycznej.
Kinetic Novels to inna bajka, ale to podrodzaj VNek.

Nadal jednak nawet jeśli je wykreślisz zostaje Persona 4, Sengoku Basara, Ixion Saga DT i Shingeki no Bahamut, który może być wyjątkiem, ale wpisuje się w rosnącą liczbę wyjątków ;)

Ale powiem szczerze, że dla mnie brak oryginalności nigdy nie stanowił większego problemu. Widziałem wystarczająco dużo dobrych pomysłów spartolonych po całości i typowych serii zrobionych w bardzo przyjemny sposób, by po prostu nie przywiązywać do tego dużej wagi. Są ważniejsze rzeczy.

To akurat zupełnie inna sprawa, ale się całkiem zgadzam ;-)
Większość osób (w tym ja ;D ) mówiąc o „braku oryginalności” zwykle ma na myśli „znowu źle zrealizowany sztampowy pomysł”, bo dobre nieoryginalne serie wszyscy z przyjemnością oglądamy ;-)

PS: Specjalnie nie chciałem podawać superbohaterów zachodnich bez mocy, inaczej zrobiłbym tu dłuuuugą listę. Zarówno z DC, jak i Marvela. I może jeszcze kilku innych wydawców.

Ale „superbohater” to nie gatunek tylko rodzaj postaci, która może być wykorzystana w różnych gatunkowo produkcjach.

[link] <- faktycznie, nie jest to gatunek. Musiało mi się przyśnić.

No a jak spytam Cię o wymienienie superbohaterów, którzy nie mają supermocy, to ilu ich będzie?

W samym OPM znajdzie się kilku, w tym Numen Raider jest bardzo lubianą przez fanów postacią.

Ale wciąż wydaję mi się, że „seria o superbohaterach” zawiera się w szerszym spektrum „serii z supermocami” i zbyt mało jest różnic między jednym a drugim by je rozróżniać.

Jest bardzo duża ilość różnic, jako że „superhero fiction” ma zdefiniowane elementy, jakie ją wyróżniają.

Udane anime na bazie gier:
- Clannad
- Fate/Stay Night
- Higurashi no Naku Koru Ni
- Ixion Saga DT
- Persona 4 The Animation
- Sengoku Basara
- Shingeki no Bahamut: Genesis

Daje radę zrobić dobre anime na bazie gier. Bez problemów.