Tanuki-Anime

Bleach to taka „guma do żucia” dla oczu.

Najczystsza możliwa forma rozrywki, oczywiście nie dla każdego, ale wciąga ^^; Oglądałem nawet te nieszczęsne fillery od 64 do 109. Cóż, Studio Pierrot, nic dziwnego, to dla nich standardowa praktyka… Ukryty w fillerowym łuku bonus, to  kliknij: ukryte  kilka świetnych pojedynków z shinigami po tym jak akcja w 91 odcinku przenosi się do Soul Society, i czysta satysfakcja z oglądania jak Bounto co odcinek zdychają marnie jeden po drugim.

Oczywiście jakiś purysta zaraz by zabrał się do wytykania pojedynków trwających cały odcinek (ale nigdy kilka odcinków, uff), czy wyśmiewania scen gdy ktoś dźgnięty mieczem stoi sobie i krwawi, mając całoodcinkowe reminiscencje z przeszłości zamiast zemdleć i zwalić się jak kłoda. Jednak przyjęta formuła sprawia, że to jest całkiem na miejscu, bo stanowi element konwencji! Seria ma własny, oryginalny nastrój i charakter, a galeria bohaterów jest tak różnorodna i barwna że każdy znajdzie coś dla siebie.

Co do mangi, warto ją czytać – a jeśli chodzi o spojlery, zawsze można przestać czytać gdy dotrze się do momentów przypominających te które się właśnie widziało w anime :)

Brawa dla moshi_moshi za udaną próbę napisania sensownie o stuodcinkowcu, bez przesadnego zaspojlerowania.

Na koniec z moderatorskiego obowiązku przypominam, że na forum mamy sporej długości wątek poświęcony tej serii.

Jestem relatywnie odporny na szmirę, zdarza mi się obejrzeć serię wyłącznie po to by potem rozprawić się bez litości z jej miernotą w recenzji.

Niestety TA seria okazała się absolutnie nie do wytrzymania. Żenująca kreska, zamiast muzyki piski przypominające brzdąkanie covoxa (starsi pamiętają taki wynalazek podpinany pod port równoległy, a udający kartę dźwiękową). Do tego banalna fabuła o poziomie komplikacji takim jak konstrukcja cepa… Gdyby możliwe były oceny ujemne, niewątpliwie taką bym wystawił. Głęboko podziwiam samozaparcie każdego kto zdoła to w całości obejrzeć, o znalezieniu czegoś wartego wystawienia not wyższych od jedynki nie wspominając.

Moim zdaniem to „coś” zupełnie nie nadaje się do oglądania – dla ludzi. Pamiętajmy jednak że w Warszawskim ZOO telewizję puszczają w ramach eksperymentu szympansom. Im by się może spodobało, kolorowe i rusza się… >.>

Zgadzam się z tymi ocenami i recenzją.

Od strony fabuły xxxHolic nie da się wiele zarzucić, może poza pewną monotonią motywu z '-holikami' (cała parada kobiet z problemami).

Mnie najbardziej rozczarowała grafika. Film postawił poprzeczkę niezwykle wysoko i relatywne uproszczenie kreski w serii TV zabolało, nawet jeśli ze względów budżetowych było oczywiste (choć Kanon 2006 czy Mushishi to dowód że raczej NIE oczywiste…).

Dość oczywisty ripoff z Kanona, na dodatek wypuszczony rok po średnio udanej, zwłaszcza od strony graficznej, pierwszej animowanej wersji tegoż.

I nawet jeśli – jak przystoi OAVce – grafika stoi na o niebo wyższym poziomie, to jednak tej produkcji wyraźnie brak tego nieuchwytnego „czegoś” co ma tak pierwsza, jak i druga adaptacja Kanon, czy Air.

A i czas – niedługi przecież – nie obszedł się z tą pozycją łagodnie; druga, 26­‑odcinkowa adaptacja Kanon ma grafikę lepszą niż ta OAVka.

Można obejrzeć, ale zachwytu nie wzbudzi, zwłaszcza że format sprawia że wyraźnie daje się wyczuć presję tempa, nieadekwatnego do rozbudowanych historii z gry.

 kliknij: ukryte  Biorąc pod uwagę układ aerodynamiczny płatowca, Velaciela to bardziej motoszybowiec niż samolot. Nawet dziś większość szybowców ma jednokołowe, chowane podwozie. Nie przeszkadza to, bo prędkość podejścia jest raczej niewielka. Były też (stare) konstrukcje gdzie ze względu na wagę koła z ew. golenią i jej mocowaniem oraz mechanizmem opuszczania za całe podwozie robiła płoza wpasowana w dno kadłuba.

 kliknij: ukryte  Nie wiem też, jak władce miasta Babilon można było uczynić „królem bohaterów” ... Może to wina napisów z którymi oglądałem anime, jednakże Babilon nie miał w posiadaniu całego świata -_- Najwyżej obecny Irak i okolice…

„Wrota Babilonu” to tylko nazwa używanego przez niego noble phantasm.
Twórcy – jak widać po Tobie, błędnie – zakładali, że „Gilgamesz” z miejsca będzie przywoływał z pamięci widza wiedzę dotyczącą Eposu o Gilgameszu.
Preczytaj go, to zrozumiesz o co z tym wszystkim chodzi. My tu mamy do czynienia z ożywioną legendą, a nie z podróżami w czasie :>

Na drugi odcinek przyszło czekać dość długo… aż do 28 sierpnia, co w stosunku do deklaracji po releasie pierwszej części 10 lutego oznacza spory poślizg… nie 2­‑3 miesiące, ale PÓŁ ROKU!

Jednak było na co czekać… kolejny niemal godzinny odcinek zawiera historię ataku braci Valentine na siedzibę Hellsinga… a organizacja Millenium  kliknij: ukryte  - czyli naziści - zostaje zidentyfikowana jako główny protagonista. Nie brak też i odrobiny humoru… Spełnia się więc obietnica że HU będzie bliskim odpowiednikiem mangi.

Generalnie, grafika trzyma poziom, bardzo dobra jest też oprawa muzyczna. Odcinek ten zawiera jedne z najbardziej spektakularnych i widowiskowych scen walki ostatnich lat, a Alucard NAPRAWDĘ może się przyśnić.

Podsumowując, świetna rzecz, dużo lepsza od starej serii Gonzo – oglądać!

Czy to tylko ja, czy najciekawszymi bohaterami byli Ren, Hone i Wanyuudo?

Nie, nie tylko Ty :>
A teraz was jeszcze dobiję… jesienią rusza drugi sezon Jigoku Shoujo…

Faktycznie, pojedynki powietrzne, mechy i wszystko co się tyczy warstwy konfliktu w tej serii jest absolutnie fantastyczne.

Ale nie tylko.

Jest też i romans, i bardzo interesująca warstwa mistyczna trącąca Däenikenem.

A krajobrazy tropikalnej wyspy pokrytej dźunglą są szalenie malownicze i bardzo starannie, szczegółowo narysowane.

Tą serię zwyczajnie TRZEBA obejrzeć.

Cóż tu wiele pisać, film jest fantastyczny, ale doceni go tylko miłośnik retro­‑sf – zwłaszcza wszelkich powieści Juliusza Verne'a (zwłaszcza tych bardziej naładowanych retro­‑techniką jak „Z Ziemi na Księżyc” gdzie do wyprawy w kosmos służy ogromna armata xD).

Widzowie dyskutujący o fizyce kwantowej i krytykujący „wydające dźwięk w locie przez kosmos” statki w Star Wars nie mają czego tu szukać :>

Długość również wcale mi nie przeszkadza – przeciwnie, bez mocnego akcentu „akcji” u końca, zachwiana byłaby równowaga w całym dziele.

Film spodoba się tym, którzy z upodobaniem oglądali „Wild Wild West” z Willem Smithem – tyle że tu jest sporo mniej komedii. Zapewne z przyjemnością obejrzą go też ci, którzy widzieli i polubili „Laputę: Zamek w Chmurach” Miyazakiego, tyle że zamiast mistyki, „słodkich” postaci i ślepej, nachalnej antywojennej agitki mamy technikę i postaci dobrze pasujące do „alternatywnej wersji przełomu XIX i XX wieku”, oraz dużo bardziej przemyślane przesłanie antywojenne, doprawione odrobiną sceptycyzmu.

Przede wszystkim, powiedzmy wprost – to NIE jest li tylko mroczne, to jest HORROR i to wyjątkowo okrutny. I krwawy. Poza tym, wszystko co przychodzi mi do głowy na temat tej serii świetnie uchwyciła Avellana…

Tyle, że mnie aż tak nie przeszkadzał styl animacji. Bo osobiście sądzę, że był to zamierzony efekt – w końcu we wszystkich pokemonach/digimonach postacie też są z deka przerysowane… już bardziej bolała „leniwa animacja”.

Ale ten przedwczesny, nienaturalnie „ucięty” koniec bez rozwiązania zagadek smoków (nie wspominając o braku wyjaśnienia tego co dzieje się z  kliknij: ukryte  Akirą, zwłaszcza między nią a jej ojcem) woła o pomstę do niebios.

Niestety, tak samo jest z mangą, która zaraz po części pokazanej w anime zbacza w stronę  kliknij: ukryte  mistycznego „bełkotu” mocno wzorowanego na Evangelionie – niemal dokładna kalka filmu End of Evangelion – uzupełnionego absolutnie zboczonym gwałtem i morderstwem z wypruwaniem flaków żywcem, ciążami dwunastolatek, głównym pairingiem ...yuri, smoczomagiczną zmianą płci oraz „nowymi Adamem i Ewą” na końcu. Bleh… ==" Nic dziwnego że nie dokończyli…

Prawdziwa perła „krótkiej formy”.

Ma własny, wysmakowany styl graficzny, trudny do pomylenia z czymś innym.

Ale przede wszystkim, dowodzi jak ważna jest przemyślana fabuła – bo to ona właśnie decyduje tu o sukcesie. W dziesięciu minutach udało się przedstawić miejsce akcji, wprowadzić bohaterów, satysfakcjonująco rozwiązać historię, i to zostawiając co nieco miejsca dla fantazji widza…

Czapki z głów.

Próba zaklejenia gangreny plastrem.

Wygląda na to, że twórcy Saikano zdali sobie sprawę z tego, jak absurdalna jest ich produkcja, ale dodatkowe dwa odcinki wiele pomóc nie mogą.

Paradoksalnie, pomijając bagaż dziedzictwa głównej serii, te odcinki – choć robią wrażenie nieco „wymuszonych” – coś jednak wnoszą i w moim przypadku nieco podniosły ocenę całości. Ale to wciąż za mało.

No ale zawsze coś…. Warto obejrzeć choćby tylko dla „pełni spojrzenia”.

ale miejmy nadzieję, że powstanie więcej odcinków specjlanych.

Nie powstanie ani jeden.

Za to już jesienią w telewizji (japońskiej oczywiście) będzie wersja alternatywna, Kanon 2006.

Wyjątkowo urokliwe anime, z masą sympatycznych i niezwykłych postaci o niewykorzystanym niestety potencjale.

Bardzo moé! *__*

Lekkie, wesołe, bajkowe, sprawiające niewątpliwą przyjemność po tych wszystkich gocących się nastoletnich pilotach mechów co piątek zbawiających świat ^^;

Jeśli musiabym szukać czegoś dającego podobny nastrój, poleciłbym Ichigo Mashimaro.

Warto też zwrócić uwagę na FANTASTYCZNIE dopasowane piosenki – w tym ending: wersję ludowej kołysanki: Kaerimichi (droga do domu). Tak tą piosenkę jak i podobny w nastroju, żartobliwy opening, śpiewa wyśmienita Isako Saneyoshi.

Jedynym aspektem, który niewątpliwie zwraca uwagę gaijina jest jakże charakterystyczna prostolinijność i bezpruderyjność w traktowaniu sfery ludzkiej seksualności – temat „tabu” i coś traktowanego z podejrzliwością nawet w „postępowym” EUrosojuzie, i coś nie do przyjęcia w purytańskiej Ameryce.

było ich wiecej i były po napisach końcowych , dość spora pomyłka -_-''

Nie do końca.
Myli ci się ze względu na korzystanie z innego „źródła”...
Na DVD było parami, te z odcinków 3+4, 5+6, 7+8, 9+10, 11+12, 13 i parodia gundama (7) którą my mamy osobno. Tylko jeśli je liczyć po kawałku tak jak leciały „pociachane” w telewizji, to wyjdzie wszystkiego 12.

Nie zgadzam się z autorem, że to kolejne sprośne ecchi,(...)

Meh… wiedziałem że moja polszczyzna bywa wysublimowana, ale nie sądziłem że jestem aż TAK trudny do zrozumienia >_<

Nie wiem gdzie to przeczytałeś, bo napewno nie w mojej recenzji… Może przeczytaj ją raz jeszcze? o.o

Jestem tylko ciekaw co Yuuichi powiedział na wzgórzu że dziewczyna się zarumieniła.

Przeczytaj moją odpowiedź z 21 marca dla Kamehamehaaa komentarzach poniżej.

No nie bądź tego taki pewien. Sądzisz, że tylko ty potrafisz ustawić co trzeba w kompie, żeby wiedzieć Kanji? MYLISZ SIĘ KOLEGO!!!

Nie, nie sądzę… tyle że większość czepiających się takich szczegółów zazwyczaj tego nie umie. Cóż, miła niespodzianka.

A zapodałbyć tytuły tych novel na podstawie których powstała ta seria??

Oczywiście, z przyjemnością. 灼眼のシャナ. (LOL, nietrudno się domyślić, prawda? ;D)

Tutaj masz link do pierwszego tomu:
[link]
Aktualny ostatni to 12. Jest jeszcze zbiór opowiadań – tom „0”. Istniejąca seria obejmuje tylko sam początek, z czego można wnioskować, że seria – jeśli wyniki filmu będą dobre – będzie miała conajmniej jeszcze jeden sezon, a prawdopodobnie będzie się ciągnąć jeszcze NAPRAWDĘ długo.

A wracając do Flame Haze bardziej prawdopodobne jest, że autorowi chodziło o drugie, mniej popularne znaczenie słowa Haze – czasownikowe (haze, -d, hazing), gdzie oznacza on prześladowanie młodszych znane u nas jako „fala”. Spoilerując lekko…  kliknij: ukryte  W książkach „kontrakt” między Władcą Guze a człowiekiem jest później objaśniony bardziej szczegółowo, jako zastąpienie płomienia istienia przyszłego Flame Haze przez wybranego Władcę Guze. Dlatego jest to krok nieodwołalny, i oznaczający totalne poświęcenie się misji. Ta 'podmiana płomienia' objaśniałaby pierwszy człon, zaś ciągle podkreślana natura FH jako niestrudzonych tropicieli i prześladowców Tomogara, wyrażona byłaby przez człon drugi. Takie przekręcenie struktury językowej byłoby typowe dla japończyka… Warto też zauważyć, że książki, dając takie objaśnienie, lepiej pokazują jak bardzo ze swej natury podobni do siebie są Shana i Yuji… jego płomień egzystencji zastąpiło Reiji Maigo, a jej – Władca Guze znany jako Tenjou no Gouka, lub krócej Alastor :)

Jeszcze małe ale, (może pytanie)Tacy ludzie znani są jako Flame Haze, „narzędzia łowów”. Czy „narzędzia łowów” to znaczy wg recenzenta Flame Haze? Nie dajcie się zwieść Flame Haze znaczy dosłownie „płomienna mgiełaka” lub jak kto woli „ognista mgła”.

Nie.

Ja poprostu zadałem sobie trud sięgnięcia do japońskich nowel na podstawie których powstała ta seria.

W książkach występują フレイムヘイズ czyli Fureimuheizu i interpretacja że termin ten pochodzi od „Flame Haze” jest tylko domysłem; w powieści jest to termin „obiegowy”.
Natomiast powtarzają się tam dwa inne określenia – używane wyłącznie przez Tomogara 同胞殺し douhougurushi czyli „bratobójcy”, w odniesieniu ogólnie do pary guze no ou/flame haze, oraz sporo częstsze 討滅の道具 Toumetsu no Dougu czyli właśnie „narzędzie łowów”, albo „narzędzie zagłady”.

No, ale ty pewnie i tak widzisz kwadraciki a nie kanji w tym poście, więc po co ja się wysilam… =="

Nie no, gdyby to była tasiemcowa seria, to byłoby nieznośne.
Ale ta 11­‑minutowa oavka­‑parodia­‑żart to perełka xD
Zdrowo się uśmiałem.
A trzeba zauważyć, że kreska jest miła, animacja staranna, a ten „wsiowy” akcent Kimi­‑chan (sprzedawczyni) xD

Bardzo miła, ale ewidentnie przedwcześnie przerwana seria.

Masa ciekawych zdarzeń sugeruących, że miało być coś jeszcze, coś więcej… zostaje wrażenie niedosytu. Szkoda, ale i tak ogląda się przyjemnie.

powiem tak, jezeli czlowiek ma zyc SWOIM zyciem, to podaj jeden powod dla ktorego lata tam shinigami i ww. zycie dla ww. „czlowiekow” naprawia.

Bo bez niej nie byłoby serii?

@_@

To co tu mamy – pokazanie co jest niewłaściwe, a co właściwe poprzez przedstawienie bohaterów i interweniującej Momo – nazywa się „stylem przypowieściowym”. Całkiem popularny, na przykład w Biblii…

Fakt, że w czasach gdy dominuje forma reportażu / dziennika / relacji / blogu (jak zwał, tak zwał) coś takiego może wydawać się nieco archaiczne, ale przecież jest rozpoznawalne…

No autentycznie, bez Momo, co miałoby być: „gadająca głowa” z komentarzem „Wiadomość z ostatniej chwili na żywo: drogie dzieci, to co właśnie widziałyście w wykonaniu bohaterów jest nie­‑ten­‑tego”?

Nie rozumiem założenia, że każda seria ma przekazać coś nowego, ważnego czy odkrywczego…

Tu przesłanie jest stare jak świat: „Carpe Diem!” Żyj SWOIM życiem, i uczyń je tak pełnym, jak tylko zdołasz. Wybrano do tego 6 różnych historyjek. I fakt że kontekst jest dość miałki, a pewne fragmenty nieco naciągane – cóż, w końcu brazylijskie tasiemce też ktoś ogląda. A to jest przede wszystkim czarująca i urocza BAJKA, nie film dla dorosłych.

W odróżnieniu od innego serialu z shinigami – Bleach – ta seryjka jest mocno epizodyczna, każdy odcinek jest w zasadzie zamkniętą całością. Cały styl określić da się jako kawaii – a już Daniel jest absolutnie uroczy. Domagam się by genetycy natychmiast zabrali się do chodowania kotów z nietoperzymi skrzydłami!!!

Większych błędów technicznych nie widać, a kreska jest miękka, miła i pasuje do charakteru opowieści.

Patrząc na to, jakie gnioty ostatnio mnożą się niczym gremliny, ta seryjka pozytywnie się wyróżnia.

Nie przesadzajmy przypisując tej serii kulturową odmienność i niekompatybilność z naszym sposobem myślania.

Proszę pokaż mi konkretnie GDZIE niby to robię? Aspekty kulturowe jedynie wymieniałem jako jedną z opcji, wszystkie moje argumenty zaliczają się do kontekstu rynkowego.