Tanuki-Anime

Mój pierwszy film kinowy z Conanem. Wcześniej zapoznałam się z mangą oraz anime. Oczywiście nie dorównuje im obu, jednak bardzo miło się je ogląda.

Przed minutą nadrobiłam seans wiosenny 2012. Mimo że zaczęty już na samym początku.
Zamiast mówić, co mi się w tym anime spodobało – a było tego sporu, skoro doczekałam się końca, powiem co mi się nie spodobało.
1. Dziwnym faktem jest dla mnie, że Pokolenie Cudów tak łatwo dało się pokonać dopiero kiełkującemu liceum, jakim jest de fakto Seirin. No przepraszam bardzo, ale czy oni nie byli przypadkiem kreowani jako tych „niepokonanych”. No i chociaż jest nie przy pierwszym meczu… Mogli nie pokonywać Kise…
2. Nie podobało mi się, że musieliśmy wiedzieć, że ten zawodnik jest bardzo dobry. Co prawda chodzi mi tu jedynie o początek, gdyż koniec już poprawiał kwestię „tych niepokonanych”.
3. Brak mi było momentów ciężkich treningów. Dopiero teraz doceniam „od zera do bohatera”. Przynajmniej miałam jak kibicować. No niestety dla KnB, ale miałam przyjemność obejrzeć już takie perełki jak „Eyeshield 21” i „Prince of Tennis”. Tam wszystko było pięknie pokazane, że oni ćwiczą – ciężko harują!
4. Było mi smutno, ponieważ nie było praktycznie wcale wątku romantycznego. Chociażby otoczki. Takiej malutkiej. Drobniutkiej… No nie poradzę, że jestem romantyczką, ale przecież tam byli tacy przystojniacy! <3

Oprócz tych wymienionych wyżej punktów wszystko inne sprawiało, że chciałam oglądać dalej. Mangę przerwałam w połowie, by nacieszyć się ekranizacją meczy (jakoś tak lepiej mi się ogląda niż czyta o sporcie), więc nie wiem czy to tak bardzo różni się od oryginału. Musieli jakoś wszakże skończyć, a mi się właściwie zakończenie spodobało. Zakończenie jednego turnieju i wieść o kolejnym to dobry koniec i początek.
Ocena: 7/10

Tak z lenistwa wzięłam się wieczorkiem za obejrzenie pierwszego filmu (nie licząc Hana Yori Dango, gdyż wcześniej obejrzałam obie serie) japońskiego. Nie powiem, dla mnie on był z deka dziwny… Ale to jest spowodowane tym, że to w końcu japoński film. Wydarzenia wzięte prosto z mangi (szczególnie komediowe) wyglądają dziwnie – np. super mocy Haruny, która ma taką parę w łapie, że rozwala piłeczką kij baseballowy… No ale odjąć całkowity brak (no niestety)fabuły, kiepskie, a wręcz lekko beznadziejne, umiejętności aktorskie niektórych aktorów, oraz niekiedy nieśmieszne sceny, które miały śmieszyć, czy wzruszające, które miały wzruszać… Taaa… ;/ Zostanie więc Junpei Mizobata!!! <3 No niestety (albo stety) jestem nastolatką zauroczoną jego wyglądem oraz głosem <ippppp>!! To właśnie dla niego zmarnowałam 1,5 godziny życia! Warto było! <cmok>

Zgadzam się z przed mówcą! To perełka sezonu :)

Anime lekkie i przyjemne. Nie jest dramatyczne i nie wymaga poważniejszego zastanawiania się nad sensem życia, czy też w tym przypadku nieżycia. Idealne na odprężenie.

Uwielbiałam tę bajkę w dzieciństwie! Zawsze ją oglądałam! :) Uwielbiam <3

A że to anime – to już się nie dziwię, czemu tak to kochałam! :)

Fajnie by było, gdybyś niebawem zrenzjonował serię telewizyjną, przez co może zachęcił ludzi do poznania tego anime! :)

Super, że nareszcie stopniowo pojawiają się nowe recenzje Conana. ;) Bardzo dobrze się je czyta. DZiękuję.

Świetna recenzja :)
Może by ktoś w końcu zrecenzjonował również serial, co?

Miałam nadzieję, że to będzie świeże i bardzooo dobre anime detektywistyczne. Zamiast tego otrzymałam coś czego nawet przełknąć nie mogłam. Nie ma porównań – Detektyw Conan jest nadal #1.

Anime byłoby o niebo lepsze – gdyż po prostu miałoby swój początek. Mangę czytam i jestem na bieżąco. Miło było zatem obejrzeć chociaż OVA.

Kocham, kocham! :)
Takie powinny być wszystkie szkolne komedie romantyczne ;)

Muszę już na starcie powiedzieć, że nie miałam ochoty oglądać tego anime. Nigdy nie byłam fanką sportów (a szczególnie footballu amerykańskiego). I muszę dodać, że w każdym anime/mandze niezależnie od gatunku doszukuję się domieszki romansu – obojętnie jaką formę przyjmie. Jednak okazało się, że Eyeshield ma coś – to coś – co potrafi przyciągać widza. Bez kontrowersyjny był Hiruma!!! (ten gość jest xxx :*, ;P, XD) By nie przedłużać – obejrzeć trzeba przynajmniej 10 odcinków – uwierzcie mi na słowo – później już nie będzie trzeba nikogo zmuszać!! :)

Dawno już nie oglądałam takiego anime! :) Na początku, po pierwszych kilku minutach chciałam przestać oglądać. Akcja na początku była beznadziejna. Jednak wytrzymałam do końca i dzięki temu niczego nie żałuję! :) To anime ma w sobie tyle ciekawych wątków, że wyczekuję każdego odcinka z niecierpliwością. Poza tym, to anime ma to, co najbardziej lubię: Komedię i Romans. ;P Polecam.

To anime jest przepiękne! :) Obejrzałam dopiero 3 odcinki, ale już czuję, że przy ostatnim odcinku będę uśmiechała się przez łzy. Jak ja uwielbiam coś tak prawdziwego i szczerego! :) Bohaterowie są wspaniali.

To anime jest po prostu świetne! Dawno już nie widziałam takiego komedio­‑romansu! Mogę polecić wszystkim kto ma chwilkę czasu!

Bardzo mi się spodobało to anime od pierwszego odcinka. Do tego bohaterzy są naprawdę ciekawi! Polecam.

Ta recenzja uśmiała mnie do łez!!! :) Naprawdę recenzentka świetnie się spisała. Dobrze spojrzeć na różne strony tejże serii.

Jak byłam małą, słodką dziewczynką cały czas oglądałam RTL7 --- Dragon Ball, Slayers itd. Oczywiście MKR również nie pożałowałam. Mimo, że każde anime bardzo uwielbiałam do MKR z jakiegoś powodu (tak jak zresztą każde inne anime) miałam taki cholerny sentyment.

Właśnie dlatego postanowiłam znowu obejrzeć MKR. Wiedziałam, że to nie będzie to samo – bo tak rzeczywiście było. Ale mimo to do tego anime mam dalej ten cholerny sentyment więc nigdy nim nie pogardzę i zawsze będę miło je wspominała.

Każde arcydzieło CLAMPA wprost kocham. Mogę polecić je każdemu komu spodobała się chociaż jedno z anime lub mangi ich autorstwa. :)

Yumeiro Patissiere może i wielką filozofią nie grzeszy, ani nie jest jakąś wielką perełką wśród innych anime, ale mimo to mogę je gorąco polecić. Może anime samą treścią nie przekonuje do obejrzenia, bynajmniej w pierwszych odcinkach, ale potem historia się rozwija. Głównie mówi nam "By spełnić swoje marzenia trzeba nad nimi pracować" Polecam.

Głównym celem Mahoraby była lekka komedia z dodatkiem romansiku. I z tym sobie świetnie poradziła. Nie oczekujcie od niej jakiejś filozofii, porady na życie itp. Dałam wysoką ocenę. :)

Proszę mi tu nie mówić, że anime jest beznadziejne! (No dobra może i jest) Ale mimo to świetna z niej komedia­‑romantyczna! Polecam.

Anime mnie bardzo urzekło. Fabuła mnie bardzo zadziwiła: bo tak o to, tatuś miliarder chce by jego ukochana, najpiękniejsza córka miliarderka wyszła za mąż… Hmm… Pierwsze myśli: Trochę naciągane. Spodziewałam się, że cała akcja będzie płynąć wolniutko, nudno… Byłam przekonana, że Kajika będzie zakochiwała się w każdym z panów (a oni w niej) lecz potem wszystko jakoś przyćmi ten jedyny i to z nim się chajtnie…. A tu proszę, proszę SZOK!!! W każdym odcinku coś się dzieje! Aż rzadkość w shoujo. Do tego wszystkiego nie wygląda na miliarderkę: Ubrania, włosy itp. Ale potem mi ulżyło – manga jest z 1990 roku!!! Więc takie stroje nawet jej pasują. Cieszę się, że anime jest całkowicie wzorowane na mandze – dzięki czemu mamy zakończenie! Więc jak wyczytaliście (o ile wam się chciało) SAME PLUSY! No dobra jest jeden mały, który bardzo mnie wnerwiał! Ciągle tylko: Kajika – jaka ona śliczna, dobra niczym anioł! No dajcie spokój – ja tam tego nie zauważyłam!!! :P