Tanuki-Anime

Typowy shounen. Jest dla mnie atrakcyjny z racji na akcje i fabułę. Jedno jest ciekawe,że historie w tym powstającym od niedawna tasiemcu są krótkie i trwają krócej niż w shounenach­‑tasiemcach, do których się już przyzwyczailiśmy przez te lata.
Już dochodziło do moich uszu fakt taki,że tenże tytuł jest wzorowany na kilku innych tytułach. Cóż, czasami trzeba znaleźć coś nowego pośród tego co znamy. :)
W wersji animowanej na początku bardzo zwracało moją uwagę „słodkość” przedstawiania tego wszystkiego. A w szczególności Happy xD. Jak wiadomo to sprawka cenzury, która zmienia to co znane nam z mang i lubiane na bardziej możliwe do przyjęcia przez (też) młodszych widzów.
Polecano mi mange z racji na to, że lepsza od anime. Przyznam, że jest inaczej jak czyta się mangę tej serii. Jednak oglądając anime, to manga czyta mi się powoli.
Wszytko co zostało stworzone przez Hiro Mashime jest świetnie przedstawione. Cały świat , łącznie z gildiami magów. Oby ten świat był dalej tak ciekawy jak było poprzednio z każdą przygodą Natsu.
Oceniam na 8/10.

Jednak w drugiej serii jego postać został nacechowana za bardzo tym co było przedstawione w pierwszej :).

Ten shounen już powszechnie znany nie tylko swoim klimatem ,ale przygodami głównego bohatera Allena Walkera…

Piszę ten komentarz może z racji na to,że wcześniej z zachwytu napisałem go,krótko w samych superlatywach. xD

Wracając…Przedstawiony mamy XIX wiek,ale z innej perspektywy. Od strony tej bardziej mrocznej,gdzie są potwory Akumy i zwalczające je egzorcyści.
Akcja rozgrywa się dobrze. Akcja czasami zwalnia pokazując coraz to nowe fakty a po tym przyspiesza często bardzo mocno jak to bywa w dobrych shounenach.
Na pewno manga jest dobrym odnośnikiem od anime ,w którym dowiadujemy się też innych szczegół jaki mogły być nie brane pod uwagę. A co najważniejsze jest dalej kontynuowana od anime.I właśnie dla chętnych fanów spragnionych dalszych przygód Allena,którzy już są po 103­‑odcinkowej serii polecam mangę.

Jak przypomina mi się to dla widza, czyli mnie męczącym trochę okresem wyczekiwania dalszych momentów wejścia bohatera w wir walki był ten czas kiedy  kliknij: ukryte  Allen stracił swoją rękę w Chinach. Trochę przecież trwało nim ją odzyskał…
Humor jest świetny.Muzyka też dobrana odpowiednio do klimatu całego tytułu.
Co do bohaterów nie mam żadnych zarzutów. Spełniali swoje role jakie zostały dane od autora. I są świetnie odtwarzane :).
Mnie ciekawi co dalej będzie z Allenem,ale już w mandze i oczywiście jakie ruchy zrobi Noah z Earlem na czele.
Polecam 10/10 :)

Spoilery się ukrywa…
moshi_moshi

Akcja w Kuroshitsuji skończyła się zjawiskowo i ciekawie za co wszyscy byli na pewno zachwyceni. :) Kontynuacja oznaczona rzymską dwójką ma łagodnie ujmując „interesujące” nowe postacie,ale tylko to i nic innego.
Od początku serii do połowy miałem wrażenie retrospekcji która przeżywa bohater i brakowało mi tekstów typu „czy tego już nie było”. I uważałem,że to pewien rodzaju przedstawiania w inaczej przygód Ciela od początku.
Jednak była to pomyłka. Przecież był Aloizy z swym Clodem. Te dwie postacie mi się nie podobały. Aloizy był obrzydliwy i okropny. Może ktoś jest kogo zachwyca ta postać ,ale u mnie budziła odrazę swym zachowaniem pełnym wulgarności i przemocy.
Kolejna sprawa to postać Sebastiana w drugiej odsłonie. Jego postać już została przeidealizowana. W jednej scenie pokazane zostało jak bardzo kocha on koty, co u mnie uaktywnił się odruch opadania szczęki. Było dla mnie nie do pomyślenia takie zachowania tego bohatera jakiego pamiętam z pierwszej serii.

Oprawa nie podobała mi się. Nie było tego klimatu jaki był w kiedyś. Zakończenie koślawe, ale zrobione jakoś.
Kontynuacja, która dla jednych jest źródłem do robienia costplayów yaoi, a reszty to średniego poziomu seria, która nie dorównuje do pięt swojemu poprzednikowi.
W rezultacie 7/10,bo jednak ogólnie biorąc to źle do końca nie było.

Anime o bardzo spokojnym klimacie. Wykreowane postacie niczym nie wychodzą poza zakres tego co muszą. Niczym większym nie zadziwiają widza. Ulubię akcje,ale też romantyczne scenki i tak nastawiony byłem,ale akcja byłą prowadzona flegmatycznym tempem, co czasami prowadziło do tego,że nie miałem co z sobą robić i większości czasu jaki trwał odcinek przeszukiwałem internet.
Spodobało mi się piękna opowieść o trzymającej się razem od dzieciństwa parze bohaterów,ale dalej prowadzone było niezbyt ciekawie.
Muzyka może ładna ale nie zniewalała mnie. Autor recenzji porównywał tą serie do Air z czym się nie zgodzę bo tam choć postacie były przedstawione w ciekawszy sposób a akcje prowadzona była lepiej choć klimat był spokojny.
Stawiam 6/10 :P. Dla lubiących romantyczne doznania ;].

Zdecydowanie.Dla mnie po każdym konwencie jest co raz bardziej widoczne.
Powyższy przykład tylko upewnia jak niska jest świadomość dzisiejszej młodzieży. Pomaga w tym spora dostępność internetu gdzie takich treści jest dużo. U starszych nastoletnich dziewczyn to jeszcze zrozumiałem,ale już w podstawówce to raczej doszukiwałbym się szukania czegoś mocniejszego niż dostępne w TV serie anime. Wtedy wchodzą w świat pełen przemocy i sexu, czyli koniec końców dochodzi do deprawowania. :P
Mógłbym nazwać yaoi narkotykiem dla młodszych dziewczyn.

Czemu w wszystkich scenach gdzie postacie tej samej płci są obok siebie (nie mówię tu o tuleniu)jest kojarzone nastoletnim fankom tylko z jednym xD!

Nie, nie tylko Tobie. W sumie, to był powód, dla którego obejrzałam anime. Miałam nadzieję na dużo takich „yaoiowych” scen, ale raczej ich tam nie znalazłam. Mimo to Tegami Bachi i tak jest moim ulubionym anime.

Chyba zostały pomylone gatunki. To jest shounen ;/.Gdzie nie ma miziania się ślicznych chłopców tylko raczej chodzi o bardziej wzniosłe ideały jak walka o wspominania drugiej osoby, w tym wypadku przesyłane przez list.
Czasami mnie zdumiewa jak bardzo „bogata” jest wyobraźnia młodych yaoistek. Eh…

Aby tylko ta kontynuacja miał sensowne wytłumaczenie do tego co działo się też w pierwszej części. Po końcu Black Rock Shootera widź ma wiele pytań i niejasności związanych z tą serią OVA .

Sam się zastanawiam raz nad sensownością tego tytułu. Raczej nie dojdzie się do sensownej odpowiedzi na to ;/. Przyznam racje na takie tendencje Japończyków do nadawania ciekawych nazw.

Gęsta mgła spowija góry a z nich wylania się przedziwny zamek,który swym wyglądem go nie przypomina…Może tak odpowiednio zacznę ten komentarz, nie wiedząc jak to określić na początek :D.
Kolejne dzieło studia Ghibli które zdobyło popularność. Pełno magii, przygody dziewczynki, która zostaje przez zbieg przyczynowo -skutkowy wmieszana w to wszytko oraz oprawa całego filmu czyli to czym charakteryzuje się te studio, dawało mi największą przyjemność.
Staranność w szczegółach, dobrze zrobiona fabuła mająca swój koniec i początek i po za tym bohaterowie wyróżniającym się swym charakterem. Nie zapominając zawsze o grafice która jest świetna.Choć w scenach poruszania się zamku ,który wyglądał jak by nie zlewał się z tłem, co wydawało mi się „sztuczne”.
Muzyka piękna :) I co tu jeszcze mówić… Wstawiam 10 na 10 :).

Po 20 odcinkach fillerów ,które dużym łukiem ominąłem nie marnując czasu na to :P. Zaczęło się już 2 tygodnie temu „normalne” odcinki według mangi. Teraz zacznie się pełne akcji sceny na które się czekało ^^. Choć troche jestem oburzony walką Naruto z Painem. Eh…Pokazanie wyginającej się twarzy atakującego Paina nie była estetyczna ani ładna. Pomijając w najbliższych odcinkach czeka nas masa dobrej rozrywki :). I oby tak było na bardzo długo ^O^.

.. zwyczajna rodzina,ale tak bardzo różniąca się od naszej polskiej :). Widząc życie codzienne japońskiej rodziny byłem w zachwycie. Może nie ze względu na grafikę , o której wspomnę później ,ale o humorystyczne przekazanie tego co nas spotyka w domu , w szkole oraz tam gdzie przebywam razem z bliskimi.
Jak zawsze grafika studia Ghibli była dla mnie sposobem na dobre nastrojenie się do oglądania filmu. Z prostej kreski rysunki przeobrażały się w twory o rozbudowanej postaci i tle na jakim były, co jest plusem ;].
Jak kolega u dołu też zawdzięczam „TVP kultura” obejrzeniu tego filmu :). Bez porównania lepiej się ogląda na ekranie TV niż komputera.
Bardzo pozytywne 8/10 ;).

Jak zawsze proste jest piękne tak w przypadku tej produkcji studia Ghibli można uznać czas spędzony przed ekranem za udany.
Czemu „proste” ? Uważam ,że pomysł o czarownicy i czarnym kocie już był dobrze znany. I dodać ,że fabuła nie jest skomplikowana w dodatku. Dodając piękną grafikę mamy ładny i dobry w odbiorze dla każdego film. :)
W każdym filmie Miyazakiego moje oczy delektują scenami pełnymi pięknych krajobrazów. Tak w tym oprócz obserwowania przygód bohaterki też zważałem na oryginalną animacje. A co do bohaterki. Jest typowym wzorcem starań brnięcia ku celowi będąc szlachetnym i bohaterskim, co występuje w prawie każdym filmie Ghibli.
Mogę zarzucić tylko jednoto w tej produkcji to przewidywalność zakończenia filmu. Nie przeszkadza w oglądaniu. A zarzut jest tylko moim małym wzmiankowaniem przez moje „wygórowane” oczekiwania.
Nawet moim rodzicom się spodobał film, tak jak kiedyś Spirited Away.
Muzyka jest świetna i bardzo dobrze komponuje się z tło akcji jaka się rozgrywa.
Ocena 10/10 :).

Kreska na początku jest taka na początku,że może prowadzić do niesmaku jak miało się na początku kontakt z mangą lecz z czasem poprawia się. Ostatnie odcinki zachwycają jakością animacji, co było dla mnie dosłownie szokiem jak ujrzałem „Binks' Sake”.Kreska jest już bardziej miękka i kolory bardziej się uzupełniają nie robiąc kontrastów. Po za tym w jednej kwestii się nie zgodzę. Bohaterowie są dla mnie jednym z wielu plusów, które magnetyzują czytelnika/widza do obejrzenia/przeczytania następnego rozdziału/odcinka :). Główny Bohater Luffy jako postać po części komiczna, jest dla mnie jednym z tych właśnie powodów, których z przyjemnością sięgam po One Piece.

Pierwsza seria była naprawdę ciekawa i zachęcała do dalszego oglądania. Sam Sebastian był też tego powodem. Kontynuacja była dla mnie czymś nowym. Alojzy budził (jak powinien) we mnie wstręt, a Claude był kiepską imitacją Sebastiana. Początek strasznie przypominał mi pierwszą serie. Wytłumaczyłem sobie, że akcja umieszczona jest w czasie pierwszej serii i wszystko jest przedstawione inaczej niż wcześniej. To później było ładnie wytłumaczone dla czego tak jest a nie inaczej. Jednak nie pasuje mi pomysł o kradzieży duszy Ciela. A to przez to, że mogło być bardziej „dopasowany” do pierwszej serii dodając postać Clouda w ostatnich odcinkach jako 3 rzędną postać prawie nie rzucająca się w oczy. I to było by dla mnie argumentem, że tak było. To co autorzy chcieli przekazać raczej bywało to pogubieniem się w tym co robili. Samo zakończenie było mało wiarygodne jak to Ciel zbiegiem okoliczności stał się demonem, a Sebastian jego wiecznym sługą. Też nie jasne było dla dążenie Alojzego do zdobycia ciała Ciela. Perwersyjny blondas wraz z zboczoną pokojówką czekającą na zrobieni jej krzywdy, nie robiło na mnie dobrego wrażenia. Co mnie rzuciło z krzesło to scena w trzecim odcinku jak Sebastian zauroczył się gromadką kotów na ulicy xD. Ogółem mogło być dobrze, ale wyszło tak jak jest. Średnich lotów produkcja. Słyszem wiele słów krytyki od fanów na temat nowego bohatera Kuroshisuji. Jakim jest złym odzwierciedleniem Ciela. Trochę przykładam się do tego,ale nie do końca. Openinig nie zachwyca , ani też nie jest zły. Ocena redakcji Tanuki jest może mocna ,ale w recenzji można znaleźć wiele racji co do tego. Oceniam sam na 7 choć powinna być 6. Tylko dla ciekawych i tylko po obejrzeniu pierwszej części.

..można wyczuć oglądając „Kurau”. Jak pisałem w wcześniejszym komentarzu, orzekł mnie uśmiech bohaterki i jej troska o innych. W tym anime jest zawarte jak ważne są więzi międzyludzkie. Patrząc na Kurau i Chrismas, które sa do siebie przywiązane bardzo. i to jest takie ukryte przesłanie autora do widza. Po za tym nie zniewalało mnie te anime niczym szczególnym,ale jest to dobre anime z dobą fabułą. Z czym zgodzę się z recenzentem. Od strony technicznej też nie żadnych zastrzeżeń. Muzyka jest ładna i wpada w ucho. oceniam są serie na 9/10. Polecam na spokojne zimowe dni.

Jestem za zdaniem Shizu­‑nee co do poziomu jaki teraz reprezentuje NS w ostatnich odcinkach ,ale nie w całości.Może zraziło zbyt duża powaga sytuacji w jakich jest bohater niż to jest w pierwszej serii gdzie jest jeszcze niedojrzałym małolatem. Pierwsza seria miał ten swój czar choć były fillery ,ale chciało się oglądać.
Nawet powiem o „zmęczeniu materiału” też tyczy się mangi, która chyli się ku końcowi.Coś cię wyczuwa,że w tych ostatnich chapterach brakuje,ale ogólnie jest dobrze i czeka się na kolejną akcje blondaska.

Jestem właśnie świeżo po obejrzeniu 7 odcinka tej serii.Przyznam,że po przeczytaniu 10 tomów magi docenia się jak świetnie jest zrobiona. Jest tak jak być powinno, czyli mamy bardzo złego Alucarda i inne postaci które pokazują ile mogą z siebie ^^, a nie jak to jest w pierwszej serii większość to sam „coool” Alucard i nic więcej. Podoba mi się w wersji animowanej humor jakim charakteryzuje się autor „Hellsinga” Kouta Hirano. Po za tym sceny walk  – świetne i brak słów z zachwytu :D. Muzyka jest ok ^ ^ Do fabuły nie mam zarzutów bo jest dobrze pokierowana jak chodzi o te „wierne serie” . Świetna jest kreska z czym sama reprezentuje wysoki poziom. Walki są w sam raz i chyba lepsze niż mangowe ( bo w ruchu ?) ,ale bardzo duży pozytyw. Polecam i daje 9/10 z racji,ze jednak brakuje ,ale pokazuje klasę. Dla osób o mocnych nerwach i +18 ^^.

Kolejny film jaki przypadł mi w oglądaniu. Oglądanie filmów studia Ghibi to sama przyjemność,ale do rzeczy.
Przenosimy się do czasów pierwszej wojny światowej. Jak widać po tytule mamy doczytania z niezwykłym bohaterem. Raz wspomniano,że to jakaś klątwa(!?). Odwaga, rycerskość, humor,lot samolotem nad Adriatykiem i świetna oprawa graficzna sprawia,że chce się tam być.
Zakończanie do końca pokazujące losy większości postaci,ale zasłaniający kurtyną tajemnicy samego głównego co się z nim stało dalej. Jak zawsze Ghibi przenosi w swoich opowieściach do krain snów i niezwykłych sytuacji. Wlepiam 9/10 ^ ^.

I właśnie jestem po obejrzeniu drugiej serii :D.I teraz na to patrząc inaczej mogę powiedzieć,że nie ważne czy one powinny grać często jak to by wszyscy by chcieli,ale i tak anime dobrze wyszło na te 7 ^ ^. Anime o piątce nastolatek,które są beztroskie w działaniu swego zespołu.Cóż, bardziej skupiono się na przyjaźni i przywiązaniu do siebie. Muzyka jak już wiadomo odgrywa tu role drugoplanową jako tło do serii ,które zespoliło pięć bohaterek. Można było by krytykować za przesłodzenie i też za moe którego jest dużo xD,ale mi to nie przeszkadza w oglądaniu. Czasami strasznie pragnąłem,zęby jednak zdobyły się na więcej wysiłku z graniem,ale większości kończyło się pogaduszkami przy herbatce i ciasteczku ^ ^.I to też ma swój klimacik :P .
Czytając poniższe komentarze to raczej wszystkim nie przypadł K­‑on!! z racji na ten klimat jaki tworzą bohaterki swoją beztroską.Dla Spoon przyznam ,że wniesiono do tej serii mało a jak stwierdziłaś :„absolutne zero”. Jest coś w tym, ale nie nie szleją z tym twórcy. Opis postaci jest zbyt ostry, np. przy Ritsu bym trochę dysputował,że mało gra :P.
Też nie których zanudziło przy seansie.Cóż K­‑on nie ma potencjału jak te „wielkie tasiemce”,że mogą zadowolić dużą publikę każdym odcinkiem. I też ważne dla każdego jest oryginalność. Niby K­‑on jest oryginalny w swojej postaci, ale dla większości jak wyczytuje to przelewa się na niekorzyść serii.
Muzyka tej serii nie ma świetnych kawałków,że można się nimi zadowalać, ale w miarę dobre ,które można wysłuchać.
niby nic ,ale zawsze coś do zobaczenia.To choć jakaś pochwała dla tej serii, która i tak zbiera i tak cięgi za swe braki.
W komentarzach polecano miłośnikom moe. Policę też innej grupie fanów, którzy pragną od czasu do czasu „posłodzić sobie” ^ ^. U mnie 7.