Tanuki-Anime

I jeszcze „Houkago Saikoro Club” :)

Tak, „Yuru Camp” :)

Druga seria z pewnością trzyma poziom pierwszej, czy to będzie komedia sezonu trudno jeszcze wyrokować, ale ma spore szanse. Technicznie bez zarzutu. Fabuła, podobnie jak w pierwszej części, nie ma tu większego znaczenia i jest raczej tłem dla luźno powiązanych humorystycznych historyjek. Każda z nich, podobnie jak w „Karakai Jouzu no Takagi­‑san”, ma działanie mocno relaksujące i potrafi wyciągnąć człowieka z doła jak Rów Mariański :)

Klasyczny isekai z ciekawym pomysłem na głównego bohatera, który koniecznie trzeba zobaczyć do końca. Ostatnie dwa odcinki mogą kompletnie zmienić postrzeganie całej serii, więc oceniając wcześniej można trafić jak kulą w płot. Seiya i Ristarte zapewniają całkiem sporą dawkę humoru, chociaż amatorów isekai mogą początkowo irytować swoimi ograniczeniami. Postacie drugoplanowe też są interesujące, szczególnie w świecie bogów :) Świetnie dobrani seiyū doskonale podkreślają komizm postaci. Ten serial dojrzewa stopniowo jak ser szwajcarski :) Polecam, nawet fani Kazumy nie powinni być rozczarowani.  kliknij: ukryte  Czekam na, jak mi się wydaje, zapowiedzianą w ostatnim odcinku kontynuację :)

Byłoby dobre ecchi, gdyby nie akcenty ginekologiczno­‑magiczne i wiek niektórych bohaterek. Byłaby dobra parodia, gdyby nie niepotrzebny dramatyzm niektórych wątków. Byłoby może 9, a tak też tylko 7, też za fun z bohatera :) Za wierszyk 8, dam 10 jak będzie haiku :D

Mam dokładnie tak samo. Jako wielbiciel wszelakich komedii byłem rozczarowany poziomem i powtarzalnością gagów. Byłem wręcz zirytowany tym, jak twórcy z odcinka na odcinek marnowali potencjał świetnego pomysłu. To anime mogło wymiatać, a było ostatecznie nijakie. Rozumiem, że ktoś szukający głównie romansu mógł je odebrać zupełnie inaczej, chociaż, moim zdaniem, ten wątek był jakiś irracjonalny i również mało satysfakcjonujący. Szkoda, bo pomysł na główną bohaterkę i sam zarys fabuły zapowiadały coś znacznie lepszego.

Problem chyba w tym, że na Tanuki nie podaje się kategorii wiekowych według MPAA, zresztą w Polsce rzadko się o tym informuje, ale np. na MyAnimeList jest to jedna z podstawowych informacji i „Mirai Nikki” ma tam Rating: R+ – Mild Nudity, czyli: „poniżej 17 lat wymaga towarzyszącego rodzica lub dorosłego opiekuna”. Pytanie tylko ilu rodziców wie cokolwiek o mandze lub anime…

Oryginalny pomysł, sympatyczni bohaterowie, sporo lekkiego, relaksującego humoru. Oczywiście, znajdziemy tu popularne stereotypy o naukowcach, ale podane w sposób nieirytujący. Graficznie i muzycznie też jest bardzo dobrze. Trudno się do czegoś przyczepić, chociaż mogę się zgodzić z MrParumiV18, że lekki dramatyzm pod koniec serii był zbędny, przynajmniej dla wielbicieli komedii. Z drugiej strony, dla wielbicieli romansu będzie on raczej pożądaną przyprawą. I jeszcze jedna ogromna zaleta, wreszcie jakieś anime bez licealistów :)

Zawsze chętnie sprawdzam wszystko z tagiem „komedia”, ale w tym przypadku z trudem dotrwałem do trzeciego odcinka. Dla mnie to nie była seria o sporcie tylko fighting shounen dla dziewcząt :) Doznałem szybkiego KO przez cios pupą doprawiony „tyłkowym uderzeniem letargu” i nawet piękne ratowniczki w strojach pływackich nie zdołały mnie z tego letargu ocucić :) Doceniam fantazję Daichi Sorayomi, ale podobnie jak w przypadku Hunter X Hunter, czy Boku no Hero Academia nie mogę wystawić żadnej oceny, bo jak czegoś nie rozumiem to nie oceniam :)

Ha, ha, o czym Wy tu piszecie, chyba oglądałem inne anime :) Jakby analizować każdą mangę i anime pod kątem potencjalnych przestępstw seksualnych, to połowa twórców powinna już siedzieć za kratami :) Na obronę służącej dodam tylko, że cały czas czuwała podsłuchując za drzwiami i pewnie do środka też zaglądała nie raz, więc to raczej była nieudana prowokacja, a nie nakłanianie do przestępstwa :) A na obronę głównych bohaterów to, że to tylko dzieciaki z liceum :) Ale najlepsza była scena, jak Miyuki wylatuje z łóżka w kompletnym mundurku szkolnym, zapiętym po szyję i w butach, ha ha, w butach, takiej abstrakcji jeszcze w żadnym anime nie widziałem :D Czy tylko ja to zauważyłem? Wejście w butach do domu, to już w Japonii największa zbrodnia, a do łóżka? :D

Oglądałem z przyjemnością, chociaż jest w tej beczce miodu łyżka dziegciu. Już od pierwszych odcinków lekko rozczarowała mnie postać Ryuuji. Miał być „Smok”, postrach liceum o wyglądzie członka yakuzy, a tak naprawdę zaserwowano nam dobrodusznego nastolatka, mistrza kuchni i prawie dosłownie „pieska” Taigi :) Rozumiem, że to miało być tylko śmieszne nieporozumienie, ale jednak szkoda, bo postać Ryuuji mogła sporo zyskać, gdyby rozwinięto ten wątek, przynajmniej na poziomie niezgodności wyglądu z charakterem.
Drugie niewielkie rozczarowanie to końcowe odcinki, ale rozumiem, że większość Japończyków popełniłaby seppuku, gdyby poprowadzono fabułę inaczej,  kliknij: ukryte  a bohaterowie nie powrócili na łono społeczeństwa pogodzeni z losem :) Niestety, finał jest przewidywalny i trochę żal, że nie pokuszono się tu chociaż o jakiś nagły zwrot akcji. I największe rozczarowanie – za mało było Yasuko Takasu :)
Pomimo narzekania polecam, bo warto :)

:) W Internecie są chyba ze trzy różne pisownie, ja tę ściągnąłem z komentarza Rinsey, bo pomyślałem, że jak tak lubi główną bohaterkę, to wie najlepiej :)
Może zamiast skrajnie wyidealizowana powinienem był napisać skrajnie urocza :)

Widzę, że najwięcej kontrowersji wzbudza tu Toohru, co nie powinno szczególnie dziwić, bo to postać skrajnie wyidealizowana. Zależnie od naszych życiowych doświadczeń będzie się ją lubiło lub wręcz przeciwnie. Ja lubię, bo w realu nigdy kogoś takiego nie spotkałem, a chciałbym :) Chciałbym też wiedzieć, co zażywała autorka tworząc postać Kagury, która pasuje mi do całości jak pięść do nosa :) Fabuła bardzo nierówna, niektóre odcinki oglądałem z zaciekawieniem, inne były tak irytujące, że musiałem przewinąć. Ostatecznie nie mam pojęcia jak to anime ocenić, bo musiałbym chyba każdy odcinek oceniać z osobna i wyciągać średnią, a na to jestem za leniwy, ale myślę, że średnia ocena końcowa byłaby bliska oceny autorki tej recenzji :)

Faktycznie, po licznych niezniszczalnych i mocarnych bohaterach isekai tu trzeba się trochę mentalnie przestawić. Trochę brakuje mi „explooosiooon!!!” :)  kliknij: ukryte  Chociaż w ostatnim odcinku było blisko :)

Jako wielbiciel isekai podchodziłem do tej serii jak do jeża, głównie za sprawą nietypowej fabuły i zarzutów dotyczących wątku religijnego. W końcu się udało i cała seria okazała się być wyjątkowo sympatyczna i wciągająca. Recenzja bardzo dobra, chociaż wątek religijny został, moim zdaniem, wyolbrzymiony. Wątek ten, w odniesieniu do całej serii, nie ma aż tak ważnego znaczenia, a reakcja głównej bohaterki jest typowa dla przeciętnej Japonki, dla której religia znaczy nie więcej niż tradycja. Mogę się jednak zgodzić, że był zbędny i fabułę można było poprowadzić w ciekawszy sposób, np. rozwijając wątek magii. Generalnie, w pierwszej serii niewiele dowiadujemy się o zasadach rządzących tym światem, dotyczy to szczególnie religii i magii. Wydaje się, że magia ma tu kluczowe znaczenie, jednak informacje o niej są mocno limitowane, może druga seria wyjaśni nam więcej. Trudno mi się też zgodzić z autorką recenzji, co do spójności i logiki wykreowanego świata. Jak na standardowe, rpg­‑owe średniowiecze, wydaje się być często zbyt prymitywny, na tym tle bohaterka, która przeczytała setki książek z prawie każdej dziedziny wiedzy nieco rozczarowuje, bo powinna wywołać znacznie większą rewolucję, i na to skrycie liczyłem, może doczekam się w drugiej serii. Mimo wszystko gorąco polecam, ocena liczbowa recenzentki, jak dla mnie, bardzo trafna.