Tanuki-Anime

Piękny list miłosny do kina (a dokładniej do produkcji filmowej), do tego bez zbędnej dramaturgii. Animacja pełna ekspresji i kreatywności, aż kipie pasją i energią. Warto obejrzeć, zwłaszcza dla kinomaniaków :)

 kliknij: ukryte 

-co to za śmieszny wybór „pozwól trwać światu albo zafunduj mu potop biblijny”? Tylko jakiś psychopata albo osoba z ciężką depresją wybrałaby zniszczenie świata, więc to żaden wybór dla normalnej osoby. Jeszcze może jakby było więcej migawek okrucieństwa i zepsucia ludzi, a kapłanka musiała sobie przypomnieć o pięknie świata i dobroci ludzi by podjąć właściwą decyzje to było by w tym więcej sensu.

Dokładnie!  kliknij: ukryte  Gdyby jeszcze świat przedstawiony był faktycznie post­‑apo, albo po prostu byłoby więcej skupienia na niesprawiedliwości/okrucieństwa tego świata, to byłoby to jeszcze zrozumiałe. Ale przez całą podróż mieliśmy piękne krajobrazy, otwarte morze, ładne i gościnne miasteczka z równie miłymi i gościnnymi mieszkańcami…Z jakiej paki ten świat zasługuje na „reset”?
Z resztą punktów też się w 100% zgadzam, kompletnie zmarnowany, a nawet olany potencjał zaczętych wcześniej wątków.

Łojejuniu, co się stało? Początek był solidny, ale ostatecznie wyszło strasznie średnio :P I chyba nie do końca rozumiem, jaką decyzję  kliknij: ukryte  podjęła Fena – miała „zresetować” świat kosztem swoich wspomnień? I faktycznie został „zresetowany”? W jakim celu? Coś jakoś nie ogarniam, co w ogóle się stało w tym Edenie xD Miałam też nadzieję, że dużo bardziej położą nacisk na motyw z piratami, bo ogólnie nie czuć było tego pirackiego klimatu, którego sugeruje tytuł anime… Na pochwałę z kolei zasługuje oprawa audio­‑wizualna, cała seria wyglądała dobrze od początku do końca, nie czuć było większych zgrzytów.

Nareszcie, tak długo czekałam na to anime :D Początek piękny, oby tak dalej!

Czasami ciężko nadążyć kto kim jest, do której rodziny należy, jakie są relacje między nimi (kto jest żoną, zięciem, bratem itd.), ale ogólnie ogląda się dobrze i z zaciekawieniem :) No i ta oprawa audio­‑wizualna… Oby poziom się utrzymał do końca.

No niezły shit­‑show się z tej serii zrobił, zwłaszcza po obiecującym Gou ( kliknij: ukryte  Jakby kto pytał – obejrzałam przed Gou oryginał, bo jednak już wypadało, żeby poznać ten klasyk, a motywacja była spora po 2 odcinku Gou)... W zasadzie powtórzę to, co wszyscy w internetach mówią – zdecydowanie za dużo stracono czasu na  kliknij: ukryte  powtarzanie wydarzeń z Gou, tylko z perspektywy Satoko, gdzie kompletnie nie było to potrzebne, bo każdy mógł się spokojnie domyślić, jak to się mniej więcej potoczyło. Wystarczyłoby kilka scen uzupełniających, a potem skupić się na  kliknij: ukryte  głównym konflikcie z Satoko i Riką, który był po prostu klasycznym „dojrzewaniem” ich związku, w którym każda z nich miała inne plany i ambicje na przyszłość. Każdy przynajmniej raz to w życiu przeżył, w mniejszym lub większym stopniu, ze swoimi kolegami/koleżankami z dzieciństwa. Finał słaby, jak zresztą cały Sotsu, ale ubaw miałam przedni – tylko raczej w tym „it's so bad it's good” sensie.

Mamy tutaj pełno cynicznego humoru, więc zdecydowanie nie jest to seria dla każdego. Miała swoje lepsze i gorsze momenty, ale ogólnie mnie się podobało. Uramichi mój faworyt, bez dwóch zdań – nie da się ukryć, że mimo swojej depresji chłopak lubi te dzieciaki i naprawdę czerpie przyjemność z tej pracy. Co nie zmienia faktu, że – jak w życiu – ma w niej lepsze i gorsze dni. Jeśli lubicie cyniczny, czarny humor (coś w stylu „śmiech przez łzy”), to warto dać szansę.

Po takim zakończeniu rzuciłam się na mangę jak lwica :P Sama historia może nie jest jakoś super odkrywcza i doskonała, ale dobrze się bawiłam i polubiłam tą grupę łobuzów…Tak, nawet Takemitchy'ego, chociaż momentami wymagał ode mnie sporej dozy cierpliwości.

Wyglądało to tak, jakby scenarzysta na bieżąco rozwijał fabułę, nie mając pojęcia jak ma się ta historia potoczyć.

MIAŁAM RACJĘ: [link]

Rozbawił mnie film do łez. Co za doświadczenie, niesamowite kino! I ta animacja *chef's kiss*, naprawdę robi wrażenie, szczególnie jeśli się zna historię powstawania tej produkcji. Polecam, szczerze!

Nie zamierzałam tego oglądać, ale motyw amnezji mocno mnie zachęcił do sięgnięcia po 1 odcinek. I szczerze? Nawet nieźle się zapowiada :D Niby kolejna seria sportowa, ale dzięki tej amnezji jest zdecydowanie ciekawiej i oryginalniej (a w tym gatunku o oryginalność dość trudno). I nawet śmiesznie momentami! Zobaczymy, jak się rozwinie, ale na tą chwilę jestem pozytywnie zaskoczona.
P.S. Uwielbiam design ojca głównego bohatera, wreszcie jakiś dorosły facet w anime, który nie jest typowym szczupłym i gładkim na twarzy pracownikiem biurowym xD

Mmm… no niestety ten finał mało go przypominał – bardziej wyglądał na zapowiedź kontynuacji, która wątpię, że powstanie. Jedna z kandydatek na serię roku, która pozostawiła po sobie okropny niedosyt i rozczarowanie. Wyglądało to tak, jakby scenarzysta na bieżąco rozwijał fabułę, nie mając pojęcia jak ma się ta historia potoczyć. Tragedia to może nie jest, są gorsze serie, ale koniec końców nie ma zachwytów, jakich się czuło na początku.

10/10. W zasadzie nie da się więcej powiedzieć. To trzeba po prostu zobaczyć.

Nie bez powodu ta seria nosi tytuł Nomad, a następnie Megalo Box 2 – w zasadzie można ją obejrzeć bez znajomości części pierwszej IMO, ponieważ opowiada klasyczną historię  kliknij: ukryte  byłego mistrza, który po stoczeniu na dno musi na nowo odzyskać szacunek swojej rodziny i świata megalo boksu. Jak jej poprzednik, tak i Nomad jest niemal doskonałe w każdym calu. Polecam każdemu.

Bardzo fajna seria sportowa :) Występy trzymały w napięciu, do tego były naprawdę dobrze zanimowane – przejścia między 2d a 3d bardzo płynne, w obu wersjach postacie wyglądały ładnie i nie gryzły się wizualnie. Chłopaki sympatyczni, ogólna rywalizacja między nimi nie była przedramatyzowana, tylko faktycznie się wspierali i próbowali nawzajem siebie motywować w sposób zdrowy i realistyczny. Oby zapowiedziany już film kinowy był na takim samym poziomie, jak nie lepszym :)

Największe zaskoczenie sezonu, przynajmniej dla mnie. Nie spodziewałam się, że będę się przy tym anime tak dobrze bawić, a jednak tak się stało. Solidna dawka akcji i ciekawych pomysłów na sci­‑fi i podróże w czasie. Warto dać szansę, nawet jeśli nie wygląda zachęcająco na pierwszy rzut oka.

Jak dla mnie bardzo przyzwoita seria, ale to urwane zakończenie trochę frustruje – chętnie zobaczyłabym ciąg dalszy :) Miło się słuchało wszystkich występów, cieszę się, że chociaż część z nich była faktycznie zanimowana (i to nie najgorzej, szczególnie na początku), a nie za każdym razem w formie slajdów. Miejscami nieco dramatycznie, ale dało się przeżyć. Solidne 8/10 ode mnie.

Jak dla mnie podołali – nie czułam zgrzytu ani też nie było niezręcznie. Ale nie oglądałam trzustki ( kliknij: ukryte  muszę mieć nastrój na dobrowolne zalanie się łzami :P), więc też nie mogę powiedzieć czy poziom był od tamtego lepszy, czy taki sam.

Bardzo przyjemne love story, do tego śliczne wizualnie. Polecam na odprężenie, przy filiżance herbaty lub do pysznego obiadu :D

Najwyższy czas!

Amen!

Plusy:
-opening i ending
- Happy Birthday w wykonaniu Kenjirou Tsudy, który autentycznie mnie rozbawił
- kilka scen, które wywołały u mnie uśmiech na twarzy

I w zasadzie tyle. Ten styl anime nie jest nowy, szczególnie w przypadku komedii (dość świeżym przykładem jest Skull­‑face Bookseller Honda­‑san), ale jakoś tutaj mi on średnio pasuje. Myślę, że dużo bardziej by gagi zyskały, jakby miały w sobie więcej animacji. No nic, trochę szkoda, lecę dalej czytać mangę.

To anime jest jak z innej planety. Doskonały pierwszy odcinek.

Czyli idealna seria na zlecenie rządu japońskiego :P

Dlatego „puściłam oczko” na końcu zdania, bo to było tak pół żartem, pół serio xD A końcówka mnie rozbawiła, przypominała wręcz parodię cliffhanger'ów..

Duuużo lepsza seria niż oryginał, bardziej wciągająca i angażująca emocjonalnie. I zabawniejsza! W dodatku skutecznie motywuje, żeby dbać o siebie na co dzień ;) Osobiście polecam tą wersję Hataraku Saibou niż pierwotną, szczególnie po jej mega słabym 2 sezonie.