Tanuki-Anime

Masz ten sam problem co ja, jednak w pewnym sensie się już z tym pogodziłem. Dlaczego? Bo żem jest głupim fanboyem Bleacha xD
Ja sam uwielbiałem momenty, które serwowała stara adaptacja. Tam był czas na pokazanie wszystkiego dokładnie, zaserwowanie tak, by wywoływało to wrażenie wow. I owszem, animacja mogła czasem nie domagać, w końcu była to długa adaptacja, ale cały czas stawała na akceptowalnym dla mnie poziomie, a najważniejsze momenty dowoziły tak, jak powinny (choć uważam, że produkcyjnie ta ekipa Studia Pierrot czasami dawała radę lepiej, niż ekipa od Naruto).
W nowej adaptacji wiele momentów dalej wygląda super i czasem epicko, lecz są przyśpieszone i niektóre rzeczy nie dają chwili wytchnienia, przetrawienia tego, co się stało na ekranie.
Animacja. No tu mógłbym kłaść wywody i inne seryjne zachwyty, ale zgadzam się, ilość efektów komputerowych i zbyt odważna, często zbyt ciemna lub jaskrawa kompozycja potrafi sprawić, że trzeba się namęczyć sporo, by dostrzec niektóre ruchy w wielu naprawdę dobrych sekwencjach.
Tak więc, nowa wersja ma sporo plusów i zarówno minusów. Jednak ja, jako fanboy Bleacha(ale nie taki, który uważa, że Wybielacz najlepszy jest, a reszta to czteroliterowa, brązowa wydzielina), jestem usatysfakcjonowany tym, że znów widzę ulubionych bohaterów w ruchu, a w dodatku sam fakt, że autor mangi czuwa nad adaptacją, wierzę, że tym razem jego wizja w stu procentach będzie taka, jaką sobie wymarzył, lecz nie do końca mógł ją spełnić.

Podejrzewam, że w następnym odcinku  kliknij: ukryte  jakoś wszystko wróci do punktu wyjścia. W końcu nie na darmo pokazano Uryu jak pozbawia mocy Haschwalhta. Podejrzewam, że wraz z tym, The Almighty powróciło do Yhwacha i jakoś w ostatniej chwili zmieni przyszłość/teraźniejszość/przeszłość (do wyboru, do koloru). Ale racja, zabieg był bardzo mocny i rozegrany po mistrzowsku.

Odcinek 5 – jedno słowo: mistrzostwo.

Zaciekawiło mnie to, co napisałeś o scenach odrzucających widzów. Ciekaw jestem, jak anime sobie z tym poradzi, będąc emitowanym o godzinie 17­‑tej, a nie po 22­‑iej.

Seans był przyjemny, jednak dziwaczna grafika, choć bardzo dopracowana, trochę mi przeszkadzała w całym odbiorze. Tak, jakby Science Saru chciało przebić Triggera w celowo zdeformowanych sekwencjach w Cyberpunku. Ale jestem ciekaw całości i tego, jak anime adaptuje mangę – czy z dokładnością, czy zmieniają.

1. Tu akurat jest problem natury produkcyjnej, która kompletnie się załamała po odejściu pierwotnego reżyseria i wielu innych czynników. Nowy reżyser, żeby się wyrobić, musiał pójść na ustępstwa, które niestety widać gołym okiem.

2. One Punch Man, co nie? Jeden strzał i po sprawie…

3. Nie jestem pewny gdzie, ale czytałem, że brak Saitamy wynika z tego, że autorzy adaptują oryginalny webcomic, a nie wersję papierową. Podobno w wersji oryginalnej Saitama jest zaledwie tłem dla niektórych scen, ważnych lub mniej ważnych. Nie wiem na ile to prawda, bo ani jednego, ani drugiego nie czytam.

Czego to się nie robi żeby wyciągnąć czas antenowy. Albo wiem! Ta seria to po prostu jakiś jeden wielki rant autora który miał trudności w czasach studenckich, bo jakiś profesor/wykładowca się na niego uwziął i nie chciał mu dać zaliczenia xD

Kurde, no to chyba z 90% autorów nie skończyło tych studiów, haha.

A co do samej Wistorii, oglądało się znośnie, ale ostatni odcinek sprawił, że ręce mi opadły i jakoś straciłem zapał, by dalej ją śledzić. Zobaczę, co jeszcze wymyślą w tym tygodniu, ale jakoś nie wydaje mi się, żeby Tower Arc wybił się jakoś pozytywnie do góry.

Premiera miała w sobie coś fajnego, przez co minęła mi bardzo miło. Podoba mi się para głównych bohaterów i ich tok myślenia. Koichi uważa, że jest najlepszy w szkolę, dzięki czemu z łatwością zostanie projektantem, a dla Eren wszystkie rysunki/malowidła są do kitu, co zapewne spowodowane jest jakąś traumą (wydaje mi się, że wiem jaką, zostało to nakreślone w pewien sposób). Sposób wyrażania tej niechęci przy użyciu graffiti jest ciekawy (chyba nie było lub nie pamiętam anime, w którym street art będzie odgrywać jakąś większą rolę). Nie wydaje mi się, żeby poszło to w romans, a ich raczej ich relacja będzie opierać się na solidnej, „męskiej” przyjaźni, wzajemnym szacunku i wyciąganiu siebie z artystycznego dołka, kiedy zajdzie taka potrzeba. To może być porządny motor napędowy dla tej serii.

Animacja jest w porządku. Małą ciekawostką jest to, że nawet mangaka dorzucił się do produkcji anime i jeśli okaże się klapą, to może nawet zbankrutować. Muzycznie też jest fajnie. Podobał mi się opening (Ali wreszcie stworzył coś podobnego do openingu Beastars; od tamtej pory gdy go słyszałem, bolały mnie zęby), ending również był miły. Dam szansę tej serii, bo liczę, że może wyjść z tego fajna rozrywka.

Podejrzewam, że będzie to jakiś godzinny, może trochę dłuższy special telewizyjny.

Triggerowy Kill Bill?
Widać dużo pracy i pasji włożonej w ten odcinek, ale to już chyba nie dla mnie. Bo jeżeli całe Igrzyska mają tak wyglądać, to ja dziękuję za oglądanie co tygodniowe i spróbuję wyłapać jakieś odcinki w przyszłości, gdy trzeci sezon będzie mieć premierę na Polsat Games.

Wiesz, pacing to jedno, bo tutaj Mappa będzie przedłużała ile wlezie, byleby tylko pokazać, na co ich stać w kwestii pojedynków (Aż strach pomyśleć, jak długo będzie trwać  kliknij: ukryte  Gojo vs Sukuna. Idąc ich tempem, pewnie  kliknij: ukryte  pół kwartału lub i cały). Może masz rację i to wszystko wina wcześniej wypuszczonej kinówki, o której słyszałem i od trzeciego odcinka seria wróci do poziomu sezonu drugiego, choć mam dziwne wrażenie, że raczej tak nie będzie i może być coraz dziwniej i bardziej męcząco oczy.

Zaczynam żałować, że Park odszedł z Mappy…

Czy tylko ja czuję tu bardzo wielki przerost formy nad treścią? Bo to wszystko naprawdę wygląda imponująco, ale… czy czasami kogoś nie poniosła zbytnio fantazja? Zwłaszcza podczas reżyserii, która miejscami wygląda świetnie, a miejscami jest mocno przerywana.

Głównie dlatego, że seria była przekładana. Pierwszy odcinek miał premierę w Japonii 31 grudnia 2024, w corocznym programie poświęconym Fate'om, a seria miała zadebiutować w 2025 roku.

No cenią się, co poradzisz.
Ale na pewno znajdzie się ktoś, kto to kupi. Tak czy siak, podesłałem. Z dobroci serca :D

Dla zainteresowanych – kinówka dostępna jest na Polsat Box Go. Dostęp na 48 godzin kosztuje 53 złote.

Z jednej strony to prawda – J.C Staff bierze wszystko, jak leci (prócz OPM 3, mają dwie inne serie, z czego Atsushi Fujishirou prowadzi jeszcze jedną [Chichi wa Eiyuu…], która ma dla niego większy priorytet, co jest smutne). Ale z drugiej kilka razy pokazali, że jak chcą, to potrafią (tak, mam na myśli Railguna i producenta, który prowadził to anime, czyli Isao Suzukiego). J.C Staff dysponuje w swoich szeregach zespół animatorów, którzy specjalizują się w akcji, a jednak do boju wysyłają freelancerów z bardzo niskim doświadczeniem, a do tego outsourcują do Chin/Korei.

Co do reżysera Nagaia – szkoda chłopa. Ludzie idioci, którzy mają wrażenie, że znają się na powstawaniu anime lepiej od profesjonalistów w tej dziedzinie zasypywali go niesłusznymi hejtami i nie wytrzymał. No szkoda, ale mam nadzieję, że zamknie wszystkim paszczę i może zaskoczy.

Mała ciekawostka. Ten odcinek wyreżyserował pan, który odpowiadał za niesławny odcinek 14 drugiego sezonu Jujutsu Kaisen. Wiadomo, tamten potworek nie jest winą Hokuto Sadamotou, tylko Mappy i ich terminów, ale koleś przy tym odcinku mono pokazał na co go stać, kiedy ma się odpowiedni czas.

W zasadzie to nie strona, tylko kanał Adult Swim, dzielący ramówkę z amerykańskim Cartoon Network. Sam reżyser po zakończeniu produkcji (co jak na Mappę jest bardzo dziwne, by ukończyć serię całkiem sporo przed premierą) chciał wprowadzić trochę poprawek, lecz amerykanie z tego nie skorzystali. Wersja emitowana na TV Tokyo jest tą właściwą i rawy są dostępnę.

Swoją drogą, ciekawi mnie też, dlaczego Adult Swim nie postąpiło tak, jak w przypadku Ninja Kamui? O północy puszczali wersję z angielską ścieżką, a o trzeciej w nocy była oryginalna ścieżka plus angielskie napisy. Hm?

Sytuacja jest nawet taka, że i o rawy japońskie jest trudno, a podobno wersja japońska i to, co wypuszcza Max trochę się różnią. Nie wiem jednak, na ile to prawda, a na ile twitterowe dywagacje.

No i z tym japońskim to masz rację, bo na Maxie nadal go nie ma. Ale za to polski dubbing brzmi całkiem spoko.

Kurde, nie pamiętam dokładnie początku mangi, którą i tak przerwałem w okolicach tomu siódmego nie pamiętam czemu, ale wydaje mi się, że faktycznie zekranizowali cały pierwszy tom i pominęli kilka nic nie ważnych dla fabuły rzeczy i kilku bohaterów pobocznych. Jednak w ogólnym rozrachunku, odcinek pierwszy bardzo mi się podobał. Fajnie i wyraźnie zanimowany, dobrze udźwiękowiony, a opening jest jednym z lepszych, które słyszałem w ostatnich latach i długo nie może mnie opuścić.

Ciekaw jestem, jak faktycznie wyjdzie ta adaptacja, zwłaszcza, że całą mangę mają zmieścić w tych 13 odcinkach. No i przecież manga chyba nadal jest wydawana w Young Jumpie. W każdym razie zobaczymy.

Aktualizacja – nawet polski dubbing jest. Przepraszam za dwa posty obok siebie…

A nie możesz obejrzeć na Maxie? Co prawda w niedziele Lazarus dostępny będzie tylko z angielskim dubbingiem, bo pierwszą premierę ma w USA, na Adult Swim, ale w poniedziałki, po premierze na TV Tokyo, powinna zostać udostępniona ścieżka japońska.

Wybaczam :P

 kliknij: ukryte  Ciekawe jest też to ,że nad tym odcinkiem patrząc na listę animatorów nie pracowały jakieś głośne nazwiska

Yoshihirou Kannou nadzorował akcję, więc nawet bez faktycznych animatorów scen walki, sekwencję tego odcinka musiały być dobre.