Tanuki-Anime

Przyznam, że aż tak silnych emocji wobec tej serii jak inni komentujący nie mam :D Osobiście uważam, że to było łatwa, niezobowiązująca seria w ładnej oprawie audio­‑wizualnej. Brakowało mi trochę większej dyscypliny ze strony Qifrey'a w stosunku do dziewczyn ( kliknij: ukryte  mowa o Agott i Richeh oczywiście – w przypadku drugiej jakiś zalążek był zgłaszając ją do egzaminu, ale stosunek Agott do Coco na początku był nie do zaakceptowania – dziewczynka była mocno straumatyzowana utratą matki, a ta ją traktuje jak śmiecia; nawet jakiś skromny komentarz od Qifrey'a, żeby się wstrzymała z komentarzami byłby ok, ale tak się nie stało, co mnie zniesmaczyło), ale tak to cała historia była w porządku. Tylko to urwane zakończone jest koszmarne; zakładam, że drugi sezon się pokaże, ale tak bez oficjalnego potwierdzenia, to pozostaje ogromny niedosyt.

Podtrzymuję swoją opinię – seria ma parę niedociągnięć, ale ostatecznie seans był bardzo udany :) Oglądanie Nakamury i jego zmagań z przezwyciężeniem swoich lęków społecznych i próbą otwierania się na ludzi (oczywiście głównie z Hirose) było urzekające, a momentami bardzo emocjonalne. Graficznie seria jest urocza i na wysokim poziomie, co się bardzo ceni w produkcjach, które nie są skupione na akcji. Polecam, bo na tle innych okruchów życia i komedii ma coś w sobie wyjątkowego :)

Chciałbym kolejną historię osadzoną w tym uniwersum.

Autorka rysowała/rysuje (wraca do niej raz na jakiś czas) jeszcze mangę „Beast Complex”, która w zasadzie jest osadzona w tym świecie. Są to pojedyncze, niepowiązane ze sobą historie antropomorficznych zwierząt; typowe okruchy życia, w nietypowej wersji. Kto wie, może kiedyś się doczekamy adaptacji tego tytułu?

Ech, tak płakać na głupiutkiej komedii romantycznej… nie podchodzę do tego osobiście, bo nie jestem osobą z LGBT, więc mogę sobie tylko wyobrazić, jak zareagowały osoby, które utożsamiają się z Nakamurą (znaczy, czytałam komentarze).

Dokładnie opisałaś moje odczucia. Było mi ogromnie przykro Nakamury, bo mimo tego, że nie mogę doświadczyć tego co on, absolutnie rozumiem ból, przez który przechodzi. I płacz zagrany przez Chiyaki'ego (VA Nakamury) po prostu chwyta za serce, dosłownie chcesz wejść do telewizora i go przytulić.

Tak, seria jest nierówna (pod kątem fabuły/humoru), ale ma wiele fajnych elementów (jak w 11 odcinku, czy też 6), więc moim zdaniem warto oglądać. No i technicznie jest bajeczna, grafika jest na konsekwentnie wysokim poziomie, a pomysł z innymi ED w każdym odcinku (i to city pop lat 80.!) jest genialny.

Powtórzę poprzedników – drugi sezon równie dobry, jak nie lepszy od pierwszego. Głównie oceniam pod kątem technicznym, bo historię znam bardzo dobrze :D Animacja znacznie się poprawiła, a muzyka jest na równie wysokim poziomie. Jedyny minus? Ilość odcinków i TYLKO jeden ending (drugi minus pół żartem, pół serio).

Mocno przedramatyzowane, ale z jakiegoś powodu mnie nie odrzuca. Myślę, że świat przedstawiony jest na tyle ciekawy, że chcę wiedzieć o nim więcej. I historia postaci jest interesująca; odkrywamy ją zdawkowo w trakcie serii, łącząc ciąg wydarzeń w spójną całość, co angażuje widza. Do tego sama seria jest bardzo ładna wizualnie. ALE jak mówiłam – jest dość melodramatycznie, więc nie każdemu przypadnie do gustu (ale przyznam, że w 7 odcinku scena  kliknij: ukryte  zrzucenia bomby na małą dziewczynkę/agentkę Jesieni mnie dość rozbawił – mocne przegięcie pały, nawet jak na tą serię xD). Tak więc uczulam :)

Czy to najlepiej wyglądająca adaptacją mangi Takako Shimury? Mam na myśli, że najlepiej oddaje jej kreskę, kolory i styl kadrowania. Po 3 odcinku jestem kupiona w 100%, wspaniała seria z wyjątkowym klimatem.

Liczę, że skoro wrócili z 2 sezonem, to już zaadaptują całość, bo to jedna z moich ulubionych historii, a adaptacja jest świetnie wykonana. W takim tempie mogliby zaadaptować całą mangę w 4­‑5 sezonach (czyli nie dużo), więc trzeba trzymać kciuki!

Ja nie przepadam za anime, które są jedynie piękne, a poza tym miałkie. Lubię anime dopracowane wizualnie i jednocześnie charakterne, z pazurem w kresce/animacji, a NS właśnie takie jest. Dlatego zawsze będę bardziej cenić taką serię czy na przykład Great Pretender niż twory np. Makoto Shinkaia.

Amen :D

Drugi odcinek już bardziej komediowy/luźniejszy, co mnie cieszy, bo trochę się obawiałam, czy seria nie będzie zbyt przedramatyzowana. I ta animacja…Normalnie człowiek ma rogala na twarzy przez cały seans :D

Dobrze, że unikałam szczegółowych opisów fabuły, bo 1 odcinek mnie mocno zaskoczył :D Solidny początek, bardzo mnie ciekawi, co się dalej wydarzy!

Dla dokładności- ulubiony 1 odcinek TEGO sezonu ;p

Na razie mój ulubiony 1 odcinek, fantastyczne kino. Czuć trochę klimat Tarantino, tylko bardziej dramatyczny. Oprawa wizualna pierwszorzędna.

Zaczynamy z grubej rury, co jest dobre, bo gra jest dziwna i podejmuje dość mroczne tematy, czyli trafnie oddaje jej klimat ;) Wygląda na to, że anime dzieje się niejako po wydarzeniach z gry, pytanie tylko  kliknij: ukryte  które zakończenie jest tutaj kanoniczne. Na razie mi się podoba, zobaczymy co dalej :)

O tak, wszystko tutaj nie gra, zwłaszcza mając w pamięci serię z '98… Vash to kompletna popierdółka xd Postacie tylko mówią o fabule, zero chemii między nimi. Milly też zmarnowana! Miała jeden dobry moment w 1 odcinku i tyle :( Chcialam dać szansę studiu Orange, więc obejrzałam całość, ale ostatecznie im nie wyszło. Niech w końcu się zabiorą za Krainę Klejnotów…

No i lipa, drugi sezon jest mocno przedramatyzowany i zrushowany (ten finał to jakieś nieporozumienie – Wolfwood ledwie cokolwiek powiedział/zrobił,  kliknij: ukryte  Vash chciał wybrać samobójstwo? Serio?), nawet animacja średnio pomogła, bo IMO wyglądała gorzej niż w pierwszym sezonie. Osobiście nie polecam, lepiej poczytać mangę lub obejrzeć serię z '98 roku, która również nie jest pełną adaptacją, ale jest zdecydowanie lepsza pod każdym względem w porównaniu z tą nową.

W zasadzie jedyny zarzut, jaki mam do tej serii, to że czuję ogromny niedosyt! Wiem, że anime zaadaptowało jakieś 80% mangi, więc nawet do czytania nie zostało za dużo… Chciałabym, żeby rozwinięto wątki  kliknij: ukryte  tego chłopaka z drużyny baseballowej, bo w zasadzie nie wiem, czemu on tam był, skoro był dosłownie tłem; Emiri i jej związek z Shoko (np. jakiś coming out, reakcja Asy itd.); ogólnie wszystkich znajomych Asy... Za bardzo ich wszystkich polubiłam i czuję, że zmarnowano duży potencjał na ciekawe historie :( Ale ogólnie świetne okruchy życia, podróż Asy przez żałobę jest naprawdę poruszająca, więc ostatecznie polecam.

Pewnie, ale niech chociaż połowa będzie gotowa, żeby co tydzień­‑dwa wychodziły odcinki. A tak to mamy „ciąg dalszy nastąpi…nie wiadomo kiedy” :D I znowu cały hype opadł..

Po pierwsze – polecam oglądać z angielskim dubbingiem, jest lepsza imersja (chociaż trochę brakowało mi silniejszego akcentu Lili, w końcu to jej drugi język, a mówiła praktycznie płynnym brytyjskim) :D Po drugie – seria ciekawa, ale nie bez wad. Anime na pewno zachwyca oprawą wizualną, tła i cała sceneria łapie za pierś. Fabuła jest jednak mocno ograna – przypominało mi to stare filmy z lat 40. i 50., co może nawet pasować ze względu na czasy, w którym historia ma miejsce. Wątek  kliknij: ukryte  wojny mnie zaskoczył, ale doceniam, że w ogóle był uwzględniony. No i rozmowa  kliknij: ukryte  Lili i Dorothy o związkach był super powiewem świeżości, zaskoczyli mnie, jak bardzo dojrzale podeszli do tematu.

Ogólnie całość przypominała klasyczną historię z mangi shojo, co ma sens, zważywszy kto jest autorem historii :) Trzeba się liczyć z tym, że fabularnie w ogóle nie zaskoczy, ale jako niezobowiązująca historia miłosna z malowaniem w tle spełnia swoje zadanie.

Mamy potwierdzenie – ma to być pełna adaptacja w 24 odcinkach: [link] :D

O rety, znowu pędzimy przez fabułę jak z torpedy… Oby historia trochę zwolniła później, bo nie chcę powtórki z poprzedniego sezonu :(

Wiemy czy zaadaptują całą mangę? Oby, bo cała historia jest naprawdę rozczulająca :) Graficznie wygląda super, tak samo jak opening i ending, świetnie oddają klimat mangi!

Bardzo dobre przedstawienie żałoby, te przeskoki czasowe między scenami oraz metafora pustyni zdecydowanie na plus. Na pewno będę oglądać, pytanie czy mnie emocjonalnie zniszczy, czy pokrzepi ;)

Solidny początek, a opening wyśmienity :) Założenia fabularne są bardzo ciekawe i zastanawiam się, jak to udźwigną. Się okaże!

Jeśli ktoś się zastanawia, czy musi znać Kamen Ridera, żeby rozumieć dowcipy, to nie ma się czego obawiać :) Komedia bardziej bazuje na samej obsesji, aniżeli na konkretnych odniesieniach co do serii. Rozrywka przednia, ale biusty bohaterek są mówiąc delikatnie mocno przegięte xd Ale to też raczej częścią dowcipu jest, więc trzeba się tak nastawiać ;p