Tanuki-Anime

Dobrze, ja wiem, że stosunek do tej marki jest bardzo różny i moja opinia będzie nieco nietypowa, natomiast… ojej, bawię się znakomicie.

To znaczy, ta seria to na luzie moje top5 guilty pleasure świata anime – intrygi są komicznie rozdmuchane, plany i spiski funkcjonują na zasadzie „ja wiedziałem, że ty będziesz wiedzieć, więc zrobiłem tak, bo przecież ty będziesz wiedzieć, że ja odgadnę, że ty…” i to jest sprzedawane z cudownie niezmąconą pewnością siebie od strony reżysera, który zdaje się wierzyć tym „hipergenialnym” nastolatkom (choć sami seiyuu chyba już są znudzeni całością). Do tego są wszystkie (moim zdaniem rzecz jasna) głupotki za które uwielbiam ten serial – niby elitarną szkołę, gdzie co druga osoba za bardzo nie ma na siebie planu (by nie powiedzieć, że zachowuje się idiotycznie), samorząd szkolny dysponujący gigantyczną władzą, budzącego niepokój protaga, którego mało kto podejrzewa (przypominam – szkoła dla geniuszy), a niejeden kolega prosi pomoc. Koleżanki oczywiście się do niego kleją.

A jak już o nich mowa – niesamowite, że w tej elitarnej szacownej uczelni, co druga postać kobieca to albo cwana lisica, która wdziękiem osobistym (i skrajnie bezlitosnym usposobieniem) buduje sobie pozycję, albo szlachetna bezbarwna dama w opresji, odpowiednio zaprojektowana by łasić się do stosownej publiki. ;p

Jedno z gorszych anime jakie ogarniam w tym sezonie, ale pod kątem radochy to mój ścisły top :D

Jeden z tych tytułów, których nie planowałem i… dobrze się stało, że jednak uległem. Przede wszystkim, nawet jeśli reżyseria nie zawsze dostarcza dobrych rozwiązań (zgadzam się, że w pierwszym odcinku kilka rzeczy źle zaprezentowano), to scenariusz bardzo mądrze odmierza poszczególne tajemnice, niby to wyjaśniając niektóre elementy, ale wprowadza jednocześnie nowe.

Bohaterowie – cóż, typowi przedstawiciele gatunku, jednak ekipa, która  kliknij: ukryte  zgarnia głównego bohatera zaskarbiła sobie moją sympatię. Do tego każdy odcinek kończy się akurat tak, bym był zainteresowany co będzie dalej, a to już coś!

Jedyna duża rzecz do której muszę się przyczepić, to postać  kliknij: ukryte  Gabu­‑chan, która wybija cywili i w zasadzie nie ponosi za to jakiejkolwiek odpowiedzialności. Trochę się boję, że zrobią z niej comic reliefa i asystentkę Asy, a sensownej kary uniknie. Tzn. w ciężkim fantasy to jeszcze bym taki brak sprawiedliwości przyjął, ale trochę mi się nie pokrywa z resztą bardziej shounenowej fabuły. Nie licząc tego, ma szansę na top5 sezonu :)

Ujmę to tak – jakby ktoś mi powiedział, że z poniedziałkowej ramówki będę bardziej wyczekiwał tego tytułu niż Atelier Szpiczastych Kapeluszy, to bym się zdziwił. Natomiast jak głośne fantasy rozczarowało, tak prościutka komedia o gyaru i uczniu­‑służbiście bawi.

Jasne, absolutnie żadna lektura obowiązkowa, natomiast bohaterowie są uroczy, serial nieźle balansuje między komedią a romansem (choć to pierwsze rzeczywiście dominuje), do tego nawet potrafi miło zaskoczyć fabularnie. Ogólnie urocze, choć na pewno niewybitne anime na odprężenie ;)

Początek to gigantyczny popis słodyczy i trochę się bałem, jak to będzie dalej (bo na dłuższą metę bym się wymęczył). Na szczęście serialowi bardzo pomaga  kliknij: ukryte  zmiana scenerii – wizyta w domu rodziców Amane, spotkanie dawnego prześladowcy i oddanie choć częściowe narracji dorosłym bardzo pomogło. No i seria ma nieco lepszą ekipę – w końcu nie ma tak koszmarnych postsynchronów! :D

Ogólnie podoba się :)

W sumie, chyba nie opowiem więcej od pozostałych. A przynajmniej w konkluzjach, bo można by jeszcze sporo się naprodukować nad głupotami fabularnymi i kreacją postaci. Miało być anime roku, póki co, mamy rozczarowanie roku. Co z tego, że to śliczne, jak mamy fatalne postacie, głupoty w historii i przewidywalne rozwiązania. Do tego świat przedstawiony jest bez sensu – w sumie jak  kliknij: ukryte  człowiek się do właściwego drzewa i założy „bimbrownię atramentu” to każdy może tu robić za magicznego heretyka. Ale dobra, jak zacznę omawiać wszystkie głupoty, to zrobi się recenzja. ;)

Ogólnie sezon wiosenny ma kilka mocnych pozycji, ale to na razie nie ta ;D

Mam bardzo mieszane uczucia. Pierwszą nieprzyjemną konkluzją było niedotrzymanie obietnicy – niby historia kręci się wokół konserwatorium, a liczba wątków operowych i około operowych jest taka sama jak w „Girls und Panzer” (tak, tego anime o czołgach. Ba, tam może nawet było tego więcej). Druga rzecz – nie spodziewałem się serialu aż tak bez fabuły. To znaczy, zakładałem, że będzie lirycznie i o emocjach, ale nie spodziewałem się aż takiej skali.

No i trzecia rzecz – problemy strukturalne. Pierwszy odcinek to nawet przyzwoity koncept: dwie części, jedna „współczesna”, druga to retrospekcja, ale taka, która składa obietnicę bycia istotną dla wydarzeń. Po czym w drugim odcinku zaczyna się festiwal retrospekcji nad którym niełatwo zapanować. Szczerze mówiąc, byłem bliski porzucenia serii, mimo tak mi drogiej tematyki.

Na szczęście trzeci odcinek sprawia wrażenie najbardziej spójnego i odnoszę wrażenie, że wreszcie ekipa wie o czym chce opowiedzieć. No i jest to od strony produkcyjnej wspaniałe.

Zatem będę kontynuować, choć daleko mi do szaleńczego entuzjazmu.

Szczerze cieszę się, że jednak są osoby, które znalazły coś więcej poza fanserwisem ;) Natomiast dla mnie to za mało, zwłaszcza, że zwykle są tu rzeczy mi znane albo takie, które wymagają specjalistycznego sprzętu używanego w pralni ;)

Serdecznie pozdrawiam :)

... to co będę polemizować :) Bardzo ciekawa seria, oryginalna, mająca na siebie pomysł i serwująca specyficzny (bardzo sardoniczny) humor. Póki co, nie określiłbym go na razie moim „anime sezonu”, ale na pewno ścisła czołówka.

Hej :)

No faktycznie, jest to zagadnienie dość problematyczne. Jak wspomniałem w recenzji (pozwolę sam siebie zacytować):

Tak więc, może po prostu ja zrobiłem się za stary i ten anime­‑pociąg mi już odjechał? Dla innych to będzie jedynie urocza seria obyczajowa, tylko lekko pieprzna.

Z drugiej strony, ostatni człon podanej definicji:

erotyka jest elementem humoru/fabuły/narracji.

Doskonale wpisuje się do tej serii. Jeżeli to anime nie jest zbudowane wokół prezentowania wdzięków głównej bohaterki, to tak naprawdę… o czym jest?

Żeby nie było – nie twierdzę, że moje teorie są w 100% słuszne, może faktycznie „Kirei ni Moraemasu ka” nie miałoby w tamtych czasach jakichkolwiek tagów odnośnie seksualizacji (przyznam też, że żaden ze mnie ekspert w tym gatunku). Tylko jak inaczej określić serię, która buduje się wyłącznie na fanserwisie?

A to tu razi, bo raz, współczesne anime trochę się uspokoiło pod tym względem, a dwa, jest tu tego multum.

Ja dodałbym jeszcze „trzy” – w przeciwieństwie do np. „Ruri no Houseki” nie mamy fabuły i postaci, które by to w jakikolwiek sposób balansowały. :)

Był faktycznie dobry, choć miejscami średnio- dziwnie skomponowany z resztą  kliknij: ukryte  np. opowieść o przeszłości przybranej matki bohaterów została bardzo fajnie zrobiona, ale trochę mi się kłóci z tym co dowiedzieliśmy się o niej w pierwszym odcinku pierwszego sezonu.. Ogolnie jeśli anime będzie takie jak manga to czwarty sezon uratuje tylko twórczość własna scenarzysty. Na co po cichu mam nadzieję.

Ok, dzięki za informacje, choć raczej nie sprawia to, że do serii wrócę. Jak wspomniałeś, sprawia raczej wrażenie anime niezłego, ale i nic więcej , a takich nie ma powodu nadrabiać. ;)

W sumie na początku chciałem wspomnieć, że przecież to nie ta estetyka, ale przecież westerny też dzieją się w Montanie lub Waszyngtonie. ;)

A poza tym, te dwa ostatnie odcinki bardzo dobre ;D

To ja powiem szczerze jestem gdzieś pośrodku – do czwartego odcinka seans był wspaniały. Później jednak po scenie w parku pojawiło się tyle głupot fabularnych na raz, że aż zastanawiałem się nad porzuceniem serii.

Natomiast z odcinka na odcinek pojawiają się zmiany w stosunku do mangi, które o ile wiem, o tyle próbują przebudować na lepsze wątek główny. Czy to oznacza, że znów jest tak dobrze jak było? Nie. Scenarzysta jest na pewno lepszy od mangaki na tym etapie opowieści, ale nie trzyma poziomu autora z jego artystycznego szczytu. Pojawia się dużo niepotrzebnych retrospekcji i ekspozycji, których wcześniej nie było, nie podoba mi się jak zbudowano  kliknij: ukryte  w odcinku 9 morderstwo tej gwiazdy filmowej – w ogóle nie czułem podbudowy, że ma nam być w jakikolwiek sposób jej żal, bo wcale nie poznaliśmy. Natomiast podoba mi się, że Aqua jest o wiele mniejszym bucem niż w mandze i trochę jednak ma współczucia i zrozumienia dla pozostałych. Technicznie jest dalej super (też jestem fanem, że tytuł odcinka pojawia się zawsze na końcu), muzyka prezentuje się wyśmienicie i seiyuu są fantastyczni.

Zgadzam się z Klemensem i żywię szczerą nadzieję, że Aqua bardziej niż  kliknij: ukryte  jednowymiarowym zapatrzonym w zemstę bucem pozostanie kimś lepszym, bo okoliczności dają mu taką szansę. Poza tym, kłóciłoby mi się to dość mocno z estetyką całej reszty serialu, utrzymaną w tonie kryminału noir. Tu jest źle i ludzie nie są tacy fajni jak na plakatach, jednak nie brakuje miejsca dla człowieczeństwa i dobroci (albo przynajmniej zachowaniu resztek przyzwoitości).

Ale dobra, pewnie więcej będzie w recenzji. Póki co, serialowi udała się bez dwóch zdań jedna rzecz – faktycznie, czekam niecierpliwie na każdy następny odcinek. :D

PS – i fajnie, że jest jakaś dyskusja pod serialem, akurat dzielą się rzeczy na tyle kontrowersyjne, że dobrze to przegadać.

Like'ów tu się daje, więc załączam "+1” :)

czyli tytuł odnosi się nie tylko do głównej pary, ale i do reszty bohaterów… Ciekawe.

Ha, dokładnie to samo pomyślałem. A póki co, seria jest moim faworytem sezonu, co zważywszy na konkurencję jest dość szokujące. Czasem milo się tak dobrze zaskoczyć :)

Pomyślałem sobie, że wrzucę krótki komentarz odnośnie serii, gdzie mam już za sobą pierwsze trzy odcinki. Może komuś taka zajawka pomoże.

Zważywszy na opis, nie bardzo byłem zainteresowany, ale jakże wielkie zaskoczenie spotkało mnie, gdy ogarnąłem wreszcie pierwszy odcinek. Mamy znakomitą parę głównych bohaterów, wbrew opisowi daleką do typowej fantazji którekolwiek z płci. Suzuki to żadna piękność do której ustawiają się panowie, a pełna energii zwyczajna nastolatka – taka co zwykle jest komediową psiapsiółą protagostki. Zaś Taki to nie tyle wycofany przystojniak z shoujo lub w drugą stronę „prosty, zwyczajny nastolatek”, zaś bardzo wycofany, ale i bardzo inteligentny chłopak, który powoli, ale skutecznie wyraża swoje uczucia. Tym dwóm skrajnym typom towarzyszy wyśmienita obsada drugoplanowa, oprawa techniczna się broni, reżyseria i kadrowanie jest więcej niż dobre, seiyuu w głównych rolach wyśmienici, zaś w drugoplanowych – w interesujący sposób zwyczajni.

Na trzy typy not (drop/kontynuuję, ale z dawką ostrożności/kontynuuję z entuzjazmem) – kontynuuję i czekam z niecierpliwością na następny odcinek. Z nowości mój zdecydowany numer 1.

Pomyślałem sobie, że wrzucę krótki komentarz odnośnie serii, gdzie mam już za sobą pierwsze trzy odcinki. Może komuś taka zajawka pomoże.

Drugi sezon zaczyna się… dziwnie. Powiem więcej, pierwsze dwa odcinki (zwłaszcza drugi) nieco rozczarowują. Zdarza się kilka dziwnych zbiegów okoliczności, niektóre postacie sprawiają wrażenie nieco niewykorzystanych, zaś najgorsze jest to  kliknij: ukryte  że w zasadzie wyśmienity zwrot akcji z finału pierwszego sezonu wylądował w koszu. Na szczęście trzeci odcinek dużo wynagradza.

Na trzy typy not (drop/kontynuuję, ale z dawką ostrożności/kontynuuję z entuzjazmem) – ostrożnie kontynuuję. W ogólnym rozrachunku jestem nieco rozczarowany, choć seria na szczęście utrzymuje przyzwoity poziom.

Pomyślałem sobie, że wrzucę krótki komentarz odnośnie serii, gdzie mam już za sobą pierwsze trzy odcinki. Może komuś taka zajawka pomoże.

Od samego początku dostajemy „pół roku później” i podoba mi się, że ten upływ czasu ewidentnie działa. Są lekkie przemiany wśród bohaterów, ta branża nie lubi na zmiany i układ relacji poszczególnych postaci nieco przetasowano. W poprzednim sezonie narzekałem na  kliknij: ukryte  niewielką rolę Ruby, bardzo mnie cieszy, że to się zmieniło. Oprawa jest bardzo dobra, na czele z wyśmienitą czołówką, zaś fabularnie… Dalej jest mrocznie i obyczajowo, ja jestem zdecydowanie na tak.

Na trzy typy not (drop/kontynuuję, ale z dawką ostrożności/kontynuuję z entuzjazmem) – kontynuuję z entuzjazmem. Z tym, że jeśli kogoś nie przekonały dwa poprzednie sezony, to ten też raczej Was nie przekona.

Serial w zasadzie znany i kto chciał, to pewnie już sobie wyrobił komentarz, ale dlaczego nie miałbym wtrącić trzech groszy ;)

W dużym skrócie – z mojej strony poziom został utrzymany. Grafika i muzyka to top level (ciekawa rzecz, znów najmniejsze wrażenie robi na mnie piosenka na otwarcie). W pierwszych odcinkach zdecydowanie więcej opowieści obyczajowej niż bitew, choć drugi odcinek powinien usatysfakcjonować miłośników mocnego kina. Lekko zaskoczył mnie  kliknij: ukryte  nieco fillerowy odcinek trzeci, ale w zasadzie był na tyle pocieszny, że nie będę narzekać :) .

Póki co mocny kandydat na anime sezonu i anime roku ;)

To znaczy na ile pamiętam, to pochodzenie Ainu nie jest znane plus ignorowane przez stulecia zyskuje na popularności. Mamy jeszcze wielką popularność Japonii per se i pewną tajemniczość Hokkaido (gdzie poza samym południem trzeba trochę się natrudzić, by wyspę odwiedzić ;) ), co pewnie też będzie mieć znaczenie na jej popularność przez jakiś czas.

A to prawda, odnoszę wrażenie, że w tym sezonie, co jest mocne komercyjnie to akurat wrzucili. Aż dziw, że na „Zielarkę” trzeba czekać do końca roku :D

O, miałem kilka pomysłów o co kaman z lalką, to brzmi sensownie ;D Dobrze, to czekam na kolejne arki, ciekaw jestem co tam jeszcze wymyślą ;) Cieszy mnie też zapowiedź coraz lepszych materiałów do obróbki :)

Serdecznie pozdrawiam. ;D

Znaczy tak – historykiem nie jestem, na Hokkaido nie byłem zbyt długo. Z tego co natrafiłem od ludzi bardziej ogarniętych w temacie, sam Piłsudski jest chyba znany w środowisku Ainów. Był nawet na naszym YT film: [link]

Pytanie na ile też kwestia Ainów absorbuje Japończyków z Tokio i innych wielkich metropolii.

OK, dzięki za wyczerpującą informację :) I polecenie tytułu kiedy pojawił się news w zajawkach ;)

To na większy arc jeszcze czekamy?  kliknij: ukryte  myślałem, że coś się pojawi dużego już w następnym epizodzie, skoro zapowiedzieli „pierwsze zadanie” ;). Co do samej klasy, na razie z mojej perspektywy jeszcze mi mało, bym stwierdził cokolwiek większego, ciekawi mnie, czy ich osobowości również zostały mniej lub bardziej przeorane przez świat mass mediów.

Rozgrywka między klasą A i B? Pewne rzeczy w shounenach jednak się nie zmieniają :P

Na razie manga liczy 13 tomów, co raczej sugeruje, że będzie z tych dłuższych? Czy są już jakieś sugestie zbliżających się konkluzji?

Pozdrawiam ;)

To w ogóle ciekawy koncept – o ile wiem, to Japończycy raczej starannie milczą w sprawie Ainu, a nawet jak byłem na Hokkaido to raczej afiszowania się dawnymi ludami nie uświadczyłem. Muzeum Ainów w Hakone to jeden z najbrzydszych budynków w dzielnicy – czyżby celowy zabieg ze strony władz miasta? Natomiast sam zbiór eksponatów dawał do myślenia i podkreślał deprecjonowanie tych ludów przez Japończyków.


Powiem więcej – byłem co prawda na Hokkaido tylko trzy dni, ale nigdzie nie reklamowali „Golden Kamui” – w zasadzie, gdzie się nie trafi do Japonii tam korzystają nawet z nieznanych animców i mang jako materiału promocyjnego. Jak na mój gust to już coś znaczy. Tym bardziej cieszy mnie międzynarodowy sukces tego anime ;)

Niestety, czwarty odcinek zdecydowanie, zdecydowanie słabszy. Szkoda.