Tanuki-Anime

Nie wiem, na ile to prawdziwe informacje, ale na rozmaitych kanałach fb związanych z mangą i anime krążą grafiki sugerujące zakończenie mangi (a co za tym idzie – przyszłych sezonów anime). Przestrzegam przed obserwacją tych stron w najbliższych dniach, chyba, że ktoś chce sobie zepsuć ostatni rozdział historii. Oczywiście, może tak być, że to pobożne życzenia fanów, ale ponoć ostatnio ogłoszono, że seria zmierza do końca.

No właśnie ja tego zanimowania nie widzę, a im dalej w las, tym gorzej… I w pewnym momencie liczba deformacji i SD­‑czków robi się tak duża, że coraz trudniej na to patrzeć. Odcinek bodajże 11 był miał już tak ostro widoczne oszczędności, że z trudem dotarłem do końca…

Co nie zmienia faktu, że w innych aspektach anime jest szalenie przyjemnym iyashikeiem :)

Z jednej strony przewidywalny iyashikei, dogadzający młodzieży płci brzydkiej, z grafiką wołającą o pomstę do nieba (co w ostro kontrastuje z zestawem znanych, zapewne bardzo drogich seiyuu i całkiem dobrą muzyką), z drugiej… W sumie to urocza, relaksująca historia, szczęśliwie pozbawiona jakichkolwiek akcentów haremówkowych i nawet fanserwisowych (a przynajmniej ja ich nie dostrzegam). Do tego fajnie pokazano rodziny bohaterów i podoba mi się, że główny bohater coś robi, by w końcu społeczeństwo zwróciło na niego uwagę.

Tak więc jak na tak banalny pomysł wyszło coś przynajmniej ponadprzeciętnego, co będę miło wspominał. Szkoda tylko, iż tak strasznie zaniedbano grafikę… Dziwi to tym mocniej, że to studio wcześniej zrobiło „Do it yourself”...

Ale jeśli usłyszę, że przy potencjalnym drugim sezonie (który pewnie nie nastąpi) z grafiką coś się poprawi, to nawet siądę do kontynuacji.;)

Pod wieloma względami (zawłaszcza technicznymi) seria błyszczy. Środowisko brudnego przemysłu japońskiego show biznesu zostało ciekawie pokazane, a dzięki temu, że główny bohater jest wplątany w ten świat na kilku płaszczyznach, seria robi się rozkosznie dwuznaczna. Postacie to może nie typy z którymi chcielibyśmy spędzić życie, ale zostali ciekawie napisani.

Mam kilka drobnych problemów z serią, zarówno związanych z rozłożeniem akcentów ( kliknij: ukryte  mam wątpliwości, czy potrzebowaliśmy aż tylu wątków drugoplanowych… chyba, że jakoś do nas wrócą, jednak sezon jako całość powinien się bronić samodzielnie), jak i samą tematyką ( kliknij: ukryte  bardzo ładne zebranie wszelakich patologii idolkowego przemysłu oraz internetowych problemów współczesnego świata. Pytanie brzmi, czy jest tu coś, czego już ktoś inny wcześniej nie pokazał?.

Tym nie mniej, zdecydowanie polecam. Na razie 8/10, ale jest szansa, że podniosę ocenę po czasie. Jeszcze pogrzebię trochę w poszukiwaniu wyjaśnień. Na pewno trafia do mojego top trójki tego sezonu (a był to sezon szalenie mocny), choć na ostatnie miejsce ;)

Właściwie w tym serialu nawet nie mam problemu  kliknij: ukryte  z tym dramatem na końcu, tylko, że zrobili nam podbudowę do rangi wielkiego konfliktu, a to powinna być jednoodcinkowa historyjka, tak jak było z tym wypadem do kina i zawarciem przyjaźni między wycofaną okularnicą, a popularną dziewczyną. Do odpowiedniego konfliktu należy stosować odpowiednie środki :)


Co do Otonari no Tenshi­‑sama to powtórzę się za swoją recenzją – nie uważam, żeby dramat, który tam jest był źle napisany, przeciwnie, tylko reżyser podjął tam tak absurdalne decyzje, że przy pierwszym seansie nawet nie zrozumiałem co autor miał na myśli (a miał coś ciekawego do powiedzenia :D ).

Jasne, życzę udanych wakacji/urlopu/czegokolwiek, co Pan planuje.

„Odd Taxi” też o tyle wyłamuje się ze schematów anime, że głównym bohaterem jest postać po 40­‑tce (zresztą nie tylko ona) i ten duch „wieku średniego” dość mocno tu czuć. W każdym razie, to miła odmiana, że w czasach „kultu młodości” w anime ktoś zwraca uwagę na tych starszych.

Swoją drogą, po tym sezonie będę oceniać anime z innym dużym japońskim problemem zdrowotnym, który wydaję mi się, że też jest bagatelizowany.

Hmm „oczekiwania vs realia” można rozwinąć?

Myślałem o tym, jak bardzo Japończycy (i wielu widzów oglądających anime) łączy fizyczność i styl z cechami charakteru. Gdy Iwanaga wkracza po raz pierwszy, można zwieść się wrażeniem idealnej panny z dobrego domu, która zawsze wie jak się zachować i jest delikatna jak porcelanowa lalka. Tymczasem to twarda dziewczyna bez oka i nogi o ciętym poczuciu humoru. I miłosnych pragnieniach, które raczej nie przystają do dobrze urodzonej pannicy. Jest to moim zdaniem bardzo ciekawe łamanie zasad oczekiwanie vs rzeczywistość :)

A tu wspomniany link: [link] Jeśli nie będzie się chciało Panu czytać całości, to Nilsson jest wymieniona jako trzecia.

PS – zrecenzuję tez po tym sezonie anime z seiyuu, która grała Iwanagę, ale nie będzie to raczej rzecz godna polecenia :D

No ja właśnie ciekaw jestem tego ostatniego odcinka, bo ile serię bardzo cenię, o tyle mam z nią kilka problemów, a te dziwne przeskoki w narracji mocno mi zgrzytają. Tak czy siak, jeśli poziom nie spadnie, to chyba seria zamknie top 3 tego sezonu ;)

Nilsson była nie tylko jedną z największych powojennych primadonn wagnerowskich, ale i bardzo interesującą kobietą, sławną ze swojego poczucia humoru (mogę kiedyś coś podrzucić, ale nie chcę się narzucać).

Z rzeczy, które recenzowałem, dość dobry krajobraz japońskiego społeczeństwa oddaje „Odd Taxi”.  kliknij: ukryte  Być może na końcu twórcy trochę się przestraszyli, że robią trochę za brutalną rzecz, natomiast mentalność japońska ukazano bardzo dobrze. W każdym razie polecam.

Czyżby jakiś symbolik? Chyba bawią mnie dziwne skojarzenia.

Patrząc na „oczekiwania vs realia” to nie takie głupie skojarzenie ;D

Daleko mu do ideału – jakby dłużej się zastanowić, to pewne elementy są poprowadzone głupio  kliknij: ukryte  (bierzemy uwodzicielską panią ninję o reputacji femme fatale i dajemy jej nadzorcę w postaci stereotypowego piwniczaka, rumieniącego się na widok płci przeciwnej. Co złego może się stać?) i niektórych bohaterów zdecydowanie za mocno chroni plot armor, jednak jest tu mnóstwo kreatywności i czystej radochy z epickiej bitki. Ładnie to wyreżyserowano i oprawa audiowizualna też prezentuje się nieźle. Ktoś kto szuka solidnego kina sensacyjnego powinien być zadowolony :) Zostały jeszcze dwa odcinki, zobaczymy co jeszcze mają w zanadrzu. Póki co, mogę ostrożnie polecić.

... ale w sumie zabawna. Żarty się powtarzają, postacie są pisane grubą kreską i podejrzewam, że gdybym oglądał to ciągiem, to szybko bym się znudził, jednak dawkowane co tydzień bawi. Do tego, nawet jeśli to prosta historia z prostymi bohaterami, przyznać trzeba, że to całkiem sympatyczny, lekki projekt. Myślę, że niewiele będę z tego pamiętać za kilka tygodni, jednak jakby powstał drugi sezon, to chyba bym nie odmówił.

Jakoś tak ciężko mi jednoznacznie ocenić to anime – z jednej strony cieszy radosna atmosfera, polubiłem główną bohaterkę (choć przyznaję, rozumiem powody dlaczego wiele osób za nią nie przepada) i w sumie fajnie, że wszyscy koniec końców starają się sobie uchylić nieba. Z drugiej strony, im dłużej się nad tym zastanawiam, tym bardziej do mnie dociera, że to trochę problemy pierwszego świata (nawet jeśli wyolbrzymione przez nastoletnią perspektywę, więc dla bohaterów mogą być ważne) i miejscami mocno to naiwne.

 kliknij: ukryte  Przyznaję też, że wybór „Dźwięków muzyki” w lekkiej japońskiej animacji trochę mi zgrzyta, zważywszy na to, że filmowa wersja tego musicalu ładnie rozstawiła po kątach na co dzień sprawną austriacko­‑niemiecką postwojenną propagandę, a dobrze wiemy, kto w czasie II WŚ był ich sojusznikiem. Nie wiem, może tylko ja dostrzegam w tym coś dziwnego.

Dam chyba 7/10, bo mam też świadomość, że surowa ocena może wynikać ze zwyczajnie zbyt mocnej konkurencji w tym sezonie. Być może traktowałbym to anime pobłażliwiej, gdyby trafiło do emisji w sezonie ogórkowym. I chyba nawet dałbym się skusić na drugi sezon.

Akurat nie dalej jak wczoraj czytałem artykuł o japońskiej katastrofie demograficznej i poza standardowymi odpowiedziami, pojawiło się sporo o patologiach w japońskim społeczeństwie o których raczej się nie mówi (problemy emerytów, ogromna ilość samotnych ludzi, niedożywienie). Jasne, część z tego to pewnie urban legend, ale coś mi się zdaję, że maska perfekcyjnego społeczeństwa coraz mocniej pęka.

Cytaty z Pratchetta zawsze na plus :)

To ja kończąc wątek, skoro już było tyle o rolnictwie, to może zaproponuję cytat z Birgit Nilsson (sławnej śpiewaczki operowej, wychowanej na gospodarstwie rolnym gdzieś w Szwecji): „staraj się żyć tak, by być jak najbliżej ziemi, bo jeśli upadniesz, to będzie mniej bolało” :) Pozdrawiam!

Aż tak nie wsiąkam w anime. Generalnie staram się ograniczać trochę czas spędzany przed mediami i na kompie.

Bardzo słusznie – w sumie ja też staram się oglądać anime w mniejszej ilości, natomiast ten sezon jest tak dobry, że ciężko z czegoś zrezygnować :D Mam nadzieję, że przynajmniej recenzje będą ciekawe, bo mam multum pomysłów :)

Fakt, w każdej historii coś znajdziemy, z tym, że odbiór trochę utrudnia fakt, iż bohaterowie są w większości jak z kryminału­‑łamigłówki. Aczkolwiek, zgadzam się (jak zresztą wspomniałem) – postacie, choć trzymają się konwencji, wnoszą się ponad przeciętność, być może dzięki temu całkiem niezłemu portretowaniu problemów współczesnej Japonii. Nic, mam nadzieję, że trzeci sezon będzie już szybciej.

Pozdrawiam i życzę powodzenia w ogrodzie :)

Bardzo dziękuję! Co do oczekiwań i pragnień naszej protagonistki, materiału do dyskusji jest tu zdecydowanie więcej (ale recenzja ma swoje ograniczenia i nie chciałem przesadnie się rozwodzić nad jednym tematem). Mogą to być faktycznie jeszcze zachowania sprzed epoki amerykanizacji Japonii, może to częściowo wynikać z próby wprowadzenia takiego rysu charakterologicznego by seria uniknęła grandilokwencji (nie chciałem używać tego słowa w recenzji, brzmi szalenie pretensjonalnie, przepraszam :) ), jest to też humor trochę w nawiązaniu do słów Johna Cleese'a, że dowcip jest karą za przesadnie pompatyczną zgrywę. Choć wydaję mi się, że przede wszystkim usiłowano zrobić Iwanagi postać wiarygodną, a co za tym idzie – posiadającą jakieś nawyki i przywary, które niekoniecznie muszą się ładnie wpasowywać w normy społeczne.

Swoją drogą w tym sezonie w jednym anime aktorka grająca tutejszą protagonistkę wcieli się w większą, kobiecą rolę i będę tę serię recenzował. Ale co to będzie niech na razie pozostanie tajemnicą :)

W tym sezonie jest w ogóle kilka bardzo dobrych romansów, nie wiem, czy coś Pana zainteresowało. Ja polecam szczególnie Kimi wa Houkago Insomnia i Boku no Kokoro no Yabai Yatsu. Chętnie bym zrecenzował oba tytuły, ale czas jak wiadomo nie jest z gumy…
Pozdrawiam!

Cóż, napisałem, że oprawa audiowizualna nie zmieniła się pomimo zmiany studia, teraz już wiem dlaczego :) Dziękuję, poprosiłem redakcję o stosowne poprawki.

Pozdrawiam!

Bardzo proszę :) Choć dla mnie to jest czołówka tego roku, ale fakt, przynajmniej będzie widnieć w katalogu, co pomoże jej z rozpoznawalnością ;)

Pozdrawiam!

Słuszna uwaga ;) – i mówię to jak gracz/MG z dużym stażem oraz osoba, która nieco siedziała nad scenariuszami do teksów teatralnych i innych takich rzeczy :)

Póki co pierwsza połowa, to bardziej g kliknij: ukryte  rupowa terapia, gdzie główna bohaterka rozwiązuje problemy koleżanek i kolegów nie zdając sobie sprawy, że staje się spoiwem drużyny. Pomysł prosty, ciekawie wykonany i podoba mi się, że protagonistka jest takim wesołym, szkolnym dziwakiem, który chyba o tym nie wie :D

Natomiast trochę się zgadzam co do drugiej połowy  kliknij: ukryte  - co prawda jeszcze nic przesadnie złego nie wyszło, ale gdzieś tam czai się banalna szkolna drama i albo pojawi się na bardzo krótko (co nawet dobrze korespondowałoby z rytmem pierwszej połowy), albo skręci w tony, które bardzo jej nie pasują. Nic, mimo wszystko mam nadzieję, że jakoś to się ładnie ułoży.

Świetna seria obyczajowa, jak napisano w poprzednim komentarzu – to jest realizm posunięty do maksimum, więc jeśli ktoś szuka czegokolwiek bardziej emocjonującego, to tu raczej będzie się nudzić. Natomiast, nie ukrywam, podoba mi się i to bardzo. Do tego ładnie to wygląda, a i soundtrack wpada w ucho.

Eh… będzie problem z podium za ten sezon…

Bardzo dobra recenzja – nie tylko dlatego, że rzeczowo i przekonująco ukazuje punkt widzenia Autora, ale i pozwala popatrzeć na całość trochę szerzej. Ja co prawda bardziej doceniam to, że te luźne epizody jakoś sensownie łączą się w całość (co wbrew pozorom wcale nie jest łatwym zadaniem), natomiast wyjaśnienie Autora recenzji pomogło mi w ogarnięciu jednego elementu. Mianowicie – ostatniego odcinka.

 kliknij: ukryte  Dla mnie ostatni odcinek wygląda bardziej jak parodia pozostałych 11. i totalnie nie ogarniałem jak można było zrobić taką fuszerkę na ostatniej prostej. Ale patrząc na to jak na parodię papierowego RPG, to w sumie jest w tym epizodzie coś z epilogów „po epickim zadaniu”, gdzie bohaterowie odstawiają poważne budowanie postaci i pozwalają sobie na wygłupy. ;)

Dzięki, bez tej recenzji bym na to nie zwrócił uwagi :)

Czarny koń tego sezonu.

Szczerze mówiąc, to chyba nie jest 'czarny koń' tego sezonu (podobnie jak „Oshi no ko”), bo oczekiwania wobec tych serii były całkiem spore :)

Owszem – dla mnie również chociaż zależy jak się zakończy i czy utrzyma poziom.

No i właśnie ja się na razie wstrzymuję z zachwytami, bo ile oprawa audiowizualna to bezproblemowe 9­‑10/10 (oprawa wizualna złoto, soundtrack musiałbym na spokojnie przesłuchać, ale już teraz prezentuje się świetnie) i na razie podoba mi się bardzo, to jednak boję się, że fabuła się rozsypie.  kliknij: ukryte  Tym bardziej, że są już lekkie sugestie, iż dostaniemy banał w stylu „to wszystko były eksperymenty szalonych naukowców i człowiek to najstraszliwszy potwór na ziemi”. Mam nadzieję, że się mylę, bo w tym mocnym sezonie, to i tak jedna z najbardziej zachwycających pozycji. Zwłaszcza technicznie :)

I tak, szkoda Romany i Melana, najbardziej tego drugiego, bo Romana jeszcze coś tam robiła i miała jakieś znaczenie dla fabuły, a Melan to nie wiem, po co był, bardzo zbędna/niewykorzystana postać.

W sumie tak, tym bardziej, że  kliknij: ukryte  Melan jest z nami jeden odcinek dłużej i tu był duży potencjał na zmiany charakterologiczne (zderzenie jego naiwności i idealizmu z dużą opowieścią, wymieszaną z political fiction byłoby samograjem). Ciekawiło mnie też w którym kierunku pójdą relacje  kliknij: ukryte  Jiiro i Romany, ale chyba już się tego nie dowiemy. Jakoś mam przeczucie, że sezon drugi nie powstanie, mimo otwartego zakończenia.

Nic, szczęśliwie poprzedni sezon miał kilka innych, solidnych pozycji fantasy :)

Proszę nie używać określeń „Inwentaryzacja”, gdy biorę udział w wątku, ostatnio w robocie zaliczam z powodu takowej zbyt dużo nadgodzin :D

 kliknij: ukryte  A tak na serio: cóż, gdybania są ciekawe i logiczne, natomiast nie wiem, czy nie stawiamy tej light novel za dużych wymagań. Z drugiej strony, sprawdziłem, że manga jest chyba 6 tomów do przodu w stosunku do drugiego sezonu, a seria trafiła na szczęście na Crunchyroll, więc jest duża szansa, że będzie mniejsza przerwa między sezonami :)

Polecam się :)  kliknij: ukryte  Następna recenzja powinna dotyczyć lżejszej serii.

Równie dobrze mogłaby być  kliknij: ukryte  matką­‑boginią­‑mądrości­‑kobietą pracującą (nie takie rzeczy wymyślają w Japonii), wszak ma setki ponadnaturalnych, prawie­‑wszystko widzących istot jako potencjalne nianie :D Ale fakt, na pewno ten związek poszedłby w ciekawym kierunku… Chciałbym wtedy zobaczyć scenę „wiele lat później”, gdy dziecko pyta naszych bohaterów jak się poznali :D