Tanuki-Anime

Urocza rozwałka, natomiast nie wiem, czy tylko mnie to rozbawiło –  kliknij: ukryte  potężny, siejący zniszczenie władca demonów o straszliwym imieniu… Baran :D Jasne, wiem, żart z nazwiska to nie jest szczyt artystycznego wyrafinowana, po prostu w tym monumentalnym klimacie jakoś szczególnie mocno rozbawiło :) /ukryj].

Dokładnie tak i nie miałbym nic przeciwko, gdyby legalni dystrybutorzy byli w stanie to zrekompensować. Crunchyroll nie ma nawet polskich napisów, a pewne ograniczenia trzeba obchodzić VPN­‑em.

No właśnie – która platforma streamingowa oferuje na przykład klasykę kina? Wiem, że średnio popularną, ale fajnie byłoby gdzieś ją znaleźć… I faktycznie, Crunchyroll bywa dziwny pod kątem dostępności – raz doszło do absurdalnej sytuacji, że musiałem zrezygnować z ich platformy na dwa tygodnie, kiedy byłem na wakacjach… w Japonii.

Natomiast co do wyższości „Dungeon Meshi” nad „Frieren” się nie wypowiem, bo akurat ich popularność wśród moich znajomych co nie obcują z anime jest podobna. Choć z drugiej strony trafiłem ostatnio na dane, według których to Netflix więcej zarabia na dystrybucji anime, mimo, że nie specjalizuje się w japońskich animacjach.

O, dzięki! Faktycznie, ciekawe – gdzieś w innym wątku dwoje użytkowników prowadziło rozmowę, że właśnie czasopisma shounenowe wpadają w pułapki wręcz „telenowelowych serii”, które jak dobiegną końca, to nie ma czyimi dziełami wypełnić po nich pustki… Fajnie, że ktoś w wydawnictwie był na tyle zapobiegliwy i wprowadził mangakę :)

Bardzo dziękuję! :) Co do dwóch poruszonych tutaj zagadnień, to napisałem na PW, wydawało mi się to bardziej odpowiednie. :) Pozdrawiam!

W Japonii 50­‑tys. to już mała miejscowość. Gdyby odwiedzałem nawet turystyczne mieściny, mające połowę tego, to już były miasteczka­‑widma. Do tego pamiętajmy, że na prowincji to już z połowę populacji stanowią emeryci (a będzie jeszcze gorzej), więc pod tym kątem pamiętam, że „Sakura quest” dość dobrze oddaje nastrój prowincji.

A prawda, pierwsze elementy były wcześniej.

Co do:

I chyba dodatkowo właśnie po to aby walnąć z zaskoczenia.

Faktycznie, to też jest opcja. Z tej perspektywy, to kluczowe będą dla mnie następne odcinki. Ciekawi mnie, czy serial po prostu powoli, acz stanowczo przestawia się z czystej komedii w stronę serii, która chce bawić się naszymi oczekiwaniami (po świetnej jakości odcinka siódmego ma ku temu pełne predyspozycje), czy była to jednorazowa przygoda.

A ja powiem szczerze nie jestem do końca przekonany – to znaczy, to jest bardzo dobrze zrealizowane i gdyby to była osobna historia (miniatura) lub opowieść z bardziej melodramatycznej serii, to wziąłbym ten epizod bez zastrzeżeń. Tylko, czy to pasuje do tak absurdalnej komedii? Trochę mi się nie spina z klimatem pozostałych sześciu odcinków… Znaczy, jasne, Azjaci lubią mieszanki gatunkowe, tylko czy jednak nieco nie przesadzili?

Ja przyznam się, że wkręciłem się dopiero po 4. odcinku. Ale dopiero kiedy zrozumiałem, że warto wyłączyć myślenie w czasie seansu. :D Jako parodia i komedia działa wybornie ;)

Jako, że zostałem wywołany do tablicy, to parę drobnych wyjaśnień z mojej perspektywy. A jak wspomniałem w innej recenzji, im więcej piszę, tym najchętniej w ogóle bym nie wystawiał liczbowych ocen :)

Przede wszystkim, gdy wróciłem do pisania jakieś półtora roku temu, od wielu, wielu lat prowadzę bloga o operze. Tam też robię recenzje i jest to trochę inna para kaloszy. Oceniając nagrania muzyki klasycznej, komentuje się różne interpretacje tego samego utworu. A to uczy, że mając nieraz setki wersji jednego dzieła niełatwo znaleźć coś idealnego, jak i bardzo, bardzo złego (no dobra, współczesne nagrania to w większości horror, ale to inna sprawa :) ). To się przekłada na inne gałęzie sztuki – taka analiza porównawcza sprawiła, że niechętnie wystawiam oceny 1­‑3, jak i 8­‑10.

Poza tym, na tanuki mamy jeszcze opcję „seria ulubiona/film ulubiony” (i przyznam, że troszkę szkoda, iż przy recenzji to się nie pokazuje), co skłania mnie do tego, by własną przyjemność traktować jako mniej istotny element w stosunku do wad i zalet (przynajmniej w kwestii liczbowej). Jasne, jeśli seria mi się spodoba, to pojawi się chyba zrozumiała pokusa, że ocenę troszeczkę się podwyższy, bo przecież jesteśmy ludźmi, ale sympatia własna chyba nie powinna mieć decydującego wpływu. W każdym razie, choć staram się pisać raczej subiektywnie, to trzymam się tych czynników łatwo mierzalnych (reżyseria, dialogi, oprawa audiowizualna). Mam nadzieję, że jakoś mi to wychodzi. :) Spróbuję pod koniec roku napisać recenzję serialu, który prywatnie straszliwie mi się nie podobał, ale obiektywnie ma sporo dobrego do zaoferowania i oceny zdecydowane wyższe od tego, co sam bym wystawił, gdybym kierował się wyłącznie sympatią do tytułu. Może tam bardziej rozwinę ten temat.

U mnie 6/10 oznacza rzecz udaną (wszystko co powyżej 5/10 już ma taką łatkę), ale posiadającą jednak wciąż wyraźne wady. Ewentualnie dotyczy bardzo nierównych serii.

A jak kogoś ciekawi analiza kikudziesięciu pozornie tych samych rzeczy, to zostawiam przykład ;D [link]

Jeśli ktoś chciałby jeszcze o coś jeszcze podpytać, to zapraszam na PW. Staram się odpisywać w miarę szybko ;)

Bardzo dziękuję! Niedawno poszła kolejna recenzja do redakcji, mam nadzieję, że też będzie się podobać ;)

Aczkolwiek, jak wspomniałem, rozumiem dlaczego ta seria może się podobać ;)

Dziękuję bardzo ;)

Ja doszło do kakao i zaczeła się detektywistyczna jazda, całe anime i fabuła została zniszczona tym zagraniem, kto w miarę normalny poświęci tyle czasu na rozkminę ?

Zgadzam się w pełni. Po napisaniu recenzji kolega zgrabnie to podsumował (również po seansie drugiego odcinka) „W zasadzie bardzo ładne, tylko przez te 20 minut zastanawiałem się co ja robię ze swoim życiem?”

Ja z kolei nie wiem na ile mój brak radości z seansu nie wynika właśnie ze spojlerów do zakończenia… Jednak fakt, jaka to nie byłaby przyczyna, mam nadzieję, że następny sezon już będzie ostatnim, bo wolałbym zachować dobre wspomnienia ze starszych sezonów.

Dziękuję :)

Co do ewentualnej celowości/jej braku, to niebawem powinna pojawić się recenzja drugiego sezonu, tam jeszcze o tym wspomniałem. W dużym skrócie – trzymam się tego, że ten komentarz wyszedł przypadkiem, choć chyba studiu się spodobał ;)

Bardzo dziękuję :)

Co do:

Wydaje mi się, że był to celowy zabieg mangaki, aby o 180° odwrócić stereotypowe charaktery Japończyków, zarówno głównych bohaterów, jak i tych na głównym, drugim planie.

Przy recenzji drugiego sezonu jeszcze o tym wspomnę, bo w 2022 roku próbowano (chyba) rozliczyć to zagadnienie. Czy skutecznie? To już mam nadzieję w następnym tekście :)

Dzięki za info. Faktycznie, jeszcze nie koniec… Oj, to wolałbym jednak, by to była zwarta historia.

Jaki będzie morał tej historii, jeszcze trudno przewidzieć. Według wikipedii LN liczy siedem tomów, więc  kliknij: ukryte  jeśli zamkną całość w dwóch sezonach, to jest szansa, że pojawią się głębsze przemyślenia bez popadania w sztampę.

Nie zdziwiłbym się też, gdyby  kliknij: ukryte  pojawiło się moim zdaniem zakończenie złe, czyli dwoje głównych bohaterów zostaje parą, ale mimo wszystko mam nadzieję, że unikniemy takiego banału, tym bardziej, że protag powinien sobie wybrać kogoś mniej toksycznego (czyli w sumie dowolną inną bohaterkę, która się tu przewija. Oby tylko nie zrobiła się z tego najbardziej oklepana haremówka, gdzie wszystkie nagle sobie uświadomią, że przecież „miłość cały czas była obok”.

Chętnie ogarnę ten filmik/artykuł, proszę o link :)

Nooo… to trochę taka karuzela friendzonu. Mam mimo wszystko jakąś nadzieję, że bohaterowie są na tyle młodzi, że otrząsną się z tego i zaczną kreować lepsze związki,  kliknij: ukryte  natomiast trochę mnie martwi tempo. Grubo ponad połowa za mną, a mam wrażenie, że jeszcze do końca daleko. No i parę panien pozostało w tle, co może bardziej rozwodnić historię.

Muszę przyznać, że seria jest ciekawa, aczkolwiek trochę mnie martwi, czy uda jej się utrzymać poziom.

Film jest z zeszłego roku, więc miałem cichą nadzieję, że jednak już gdzieś był emitowany. Cierpliwie czekam, czy może pojawi się na Crunchyrollu :) Dzięki za info :)

Ciągle nie mogę wyjść z podziwu jak bardzo dziwny i niespójny w tonie jest ten serial i jak wspaniałą ma grafikę :D

Jakieś wrażenia? Przyznam, że ciekawi mnie ten film :)

Ma kilka drobnych problemów, ale jest chyba nawet lepsze od sezonu pierwszego :) Smucą mnie problemy z materiałem papierowym, ale wciąż liczę na to, że studio jakoś ładnie to ogarnie.

Jedna rzecz mnie zaciekawiła w ostatnim odcinku i trochę mi nie pasuję do tego co wiem, co japońskiej branży scenicznej –  kliknij: ukryte  brawa po tak udanym spektaklu są raczej skromne….

A ja wciąż polecam :D

Internet głosi, że inspiracją dla Anny Yamady była przedwcześnie zmarła idolka, Rina Matsuno: [link]
Ale ile w tym prawdy? Na pewno była wysoka jak na Japonkę.

Dobra, przyznaję, że  kliknij: ukryte  mnie rozbawiło, jak po epickiej walce, chybcikiem druga drużyna zgarnęła koronę ;D Nawet jestem umiarkowanie zaciekawiony co będzie dalej :) .

Do top 3 sezonu pewnie się nie załapie (nawet jak na tak niski poziom serii lato 2024), ale rozrywka do obiadu całkiem­‑całkiem.