Tanuki-Anime

O, też właśnie pomyślałam o Odd Taxi i im więcej porównuję obie serie (znaczy sposób realizacji), tym bardziej oczywiste staje się dla mnie, że WEP nie zasługuje na wysoką notę.

Już lepiej by było bez tego zakończenia…

„Na razie wystawiam 5/10 – po czerwcowym odcinku może podniosę do 6/10 (mam nadzieję, że seria mnie nie zmusi do obniżenia oceny…)"

A jednak zmusiła… 4/10.

Yano jak Yano,  kliknij: ukryte  najbardziej niezmieniona była Rui. W pierwszej chwili nie zauważyłam też,  kliknij: ukryte  czy była pokazana Shiho, dopiero komentarze mi wskazały, gdzie ją widać.

Ja też daję 10/10. Absolutne mistrzostwo.

PS Shirakawa  kliknij: ukryte  w ludzkim wydaniu jest urocza.

Co do Dobu,  kliknij: ukryte  to tak, w porcie strzelał Młody Daimon, rozmowa randomowych policjantów o nim to potwierdziła.

Co do  kliknij: ukryte  gumki, to też z początku pomyślałam, że wymuszone, ale potem uświadomiłam sobie, jak ta  kliknij: ukryte  gumka ładnie pokazała, ile dla Odokawy znaczyła Shirakawa, skoro wciąż nosił przy sobie rzecz, którą mu podarowała.

W tym odcinku znów puszczono oczko do widza, jeśli chodzi o  kliknij: ukryte  teorię z ludźmi. (ciekawe, czy zauważyłeś, bo ja dopiero po poczytaniu komentarzy :D) Niedługo wszystko wyjdzie na jaw…

W ogóle zdziwiłam się, gdy się ostatnio dowiedziałam, że Tanaka jest oznaczony jako puma. Zawsze brałam go za domowego kota.

No, to Odokawa teraz naprawdę pokazał, że lepiej z nim nie zadzierać. Nie myślałam, że okaże się aż tak bezlitosny dla  kliknij: ukryte  Dobu i zostawi go na śmierć – choć pewnie małpka się jakoś wyratuje.

Yano  kliknij: ukryte  tracący rytm wygrał odcinek. :D Reakcja Sekiguchiego – właśnie dowiadują się, że  kliknij: ukryte  przewożą fałszywe pieniądze, a jego najbardziej przeraża to, że kliknij: ukryte  jego szef przestał rapować. :D Niesamowite, że serii udaje się przemycić trochę humoru nawet w tak napiętym odcinku jak ten.

W końcu więcej Tanaki – tak czułam,  kliknij: ukryte  że przy jego spotkaniu z Odokawą temu drugiemu wypadnie gumka. Zaskoczyła mnie natomiast – na plus – reakcja Tanaka, widać, że biedaczek ma już dość. Znów świetny występ S. Saitou, szkoda, że mógł się wykazać tylko w dwóch odcinkach (chyba że coś się jeszcze zadzieje w ostatnim, ale wątpię).


Został ostatni odcinek. Zapowiedź brzmi niepokojąco…

Patrząc po komentarzach do jedenastego odcinka, najprawdopodobniej szykuje się oryginalne zakończenie anime, czyli jest mniejsza szansa na drugi sezon. Mnie to ani ziębi, ani grzeje, bo anime ogląda mi się tak sobie. Postaci są w większości irytujące, na czele z Emilico. Jedyną parę, którą polubiłam, jest John­‑Shaun. Świat mnie nie zainteresował, kolejne tajemnice są wykładane kawa na ławę, brakuje dobrego pisania, klimat… jaki klimat? Już więcej go w piosenkach przewodnich.

Poza tym, w jedenastym odcinku podobno (jeszcze nie widziałam) dowiadujemy się, że  kliknij: ukryte  lalki to ludzie – eee, dla mnie to było oczywiste od początku… Zero zaskoczenia.

Ech, Mashiro no Oto… Ostatni odcinek nieco lepszy niż poprzednie, zwłaszcza że w końcu było więcej mojego ulubionego Kamikiego (serio, wkurza mnie, jak potraktowali tę postać), ale i tak ogólnie anime, po fantastycznym początku, okazało się okrutnym rozczarowaniem. Zrobiło się przede wszystkim nijakie, idąc w schemat klubu szkolnego i turnieju. Postaci były mi obojętne, może poza Setsu, który jest w porządku protagonistą, i wspomnianym Kamikim, no ale jak mówię, nie wykorzystali potencjału tego bohatera i jego ciekawie zapowiadającej się relacji z Setsu – gdyby na tym seria się skupiła zamiast na licealnych brzdękach byłoby o niego lepiej, nie mówiąc już, że oryginalniej.
Co do występów… nie wiem, czy to kwestia przyzwyczajenia, znudzenia czy wykonania, ale te początkowe podobały się bardziej niż te z turnieju. Szczególnie Setsu­‑Umeko i Setsu­‑Seiryuuu świetnie się słuchało. Poza tym twórcy chyba nie byli przekonani do shamisenu, bo później zaczęli zastępować jego dźwięk innymi instrumentami, ech…

Ostatecznie 5/10. Gdyby seria od początku była przeciętna i nie wykazywała większego potencjału, dałabym pewnie punkt­‑dwa więcej. Pierwsze odcinki jednak obiecywały naprawdę ponadprzeciętny, wysmakowany spektakl i można było liczyć, że tak zostanie do końca, niestety… Mimo to, jeśli pojawi się kontynuacja, z chęcią zerknę, może fabularnie pójdzie lepszym torem.

Matulu, jaki ten występ Shiro High był prześliczny, trzy razy go już zdążyłam obejrzeć i za każdym razem ręce same mi się składały do oklasków. Co jak co, ale twórcy przy akrobacjach, również tych pozostałych, spisali się wzorowo. To się po prostu ogląda z rozdziawioną gębą.
Poza tym odcinek bardzo emocjonujący, zakończony cliffhangerem, ale dobrze podanym (tak, Bakuten!! to nawet cliffy robi lepiej). Czekam z niecierpliwością na końcówkę, a przede wszystkim na informację o kontynuacji.

Cudowna mordka. :D

A, anime ma jedną konkretną wadę – za często skraca opening. ;(

Kolejny fantastyczny odcinek. Anime chyba nie potrafi schodzić poniżej jakiegoś poziomu. :D
Powoli wszystko się wyjaśnia, a jednocześnie wciąż pozostaje wiele niewiadomych, na czele z  kliknij: ukryte  zabójcą prawdziwej Mitsui i chorobą Odokawy. Jestem ogromnie ciekawa, jak się to skończy i kto będzie górą  kliknij: ukryte  podczas napadu na bank.

O wszystkich bohaterach mogłabym pisać same dobre słowa, ale moje serce skradł Yano. On nawet nie musi się odzywać, wystarczy, że pojawi się na ekranie i mi się gęba śmieje. Ale oczywiście jak  kliknij: ukryte  rapuje, wypada jeszcze lepiej. :P

Po pierwszych odcinkach stwierdziłam, że ot, przyjemna seria z fajnymi bohaterami, im więcej jednak odcinków za nami i im więcej o anime myślę, tym bardziej wydaje mi się wyjątkowym tytułem i niedocenioną perełką sezonu, a już z pewnością nie jest kolejną sportówką, o której szybko się zapomni. Z wierzchu pewnie wygląda sztampowo (nowy zachwyca się gimnastyką, obóz sportowy, starcie z dużo lepszą drużyną itp.), całe wykonanie jednak, czucie zarówno komedii, jak i dramatu przez reżysera (kapitalnie i zgrabnie podany humor, nieprzedłużane dramy), bawienie się schematami, cudowna strona zarówno sportowa, jak i obyczajowa, nie mówiąc o postaciach, z których każda coś wnosi (tak, mamy tu rzeczywiście zespół, a nie „protagonista plus kilku chłopaków, bo ktoś musi być”) – to wszystko i wiele więcej stawia Bakuten!! na znacznie wyższym poziomie. Oczywiście wciąż też bohaterowie wywołują ciągły uśmiech na twarzy i chęć przytulenia, nawet więc jeśli ktoś nie zauważa, ile rzeczy anime robi dobrze/inaczej niż większość sportówek, może po prostu cieszyć się miłym seansem.

A, i jeszcze jedno (a wiem, że nie tylko ja tak pomyślałam) – chętnie obejrzałabym od tych twórców jakiś horror.

Najwyraźniej ten ogryzek uwzględnia wszystkie trzy filmy, w tym te dwa, które jeszcze nie wyszły, a które zostały już zapowiedziane (info znajdziesz np. na wiki).

Obawiam się, że zamiast intrygującej historii dostaniemy „March i przyjaciele zwiedzają świat” :/

Zdecydowanie nie. :) O March też się nie bój, znaczy o to, że jej będzie za dużo… zresztą, w piątym odcinku zobaczysz :>

Po piątym odcinku naprawdę można zacząć się bać o niektórych bohaterów… Pytanie tylko, czy twórcy posuną się do ostateczności.

Tak czy siak, uwielbiam. Dla mnie bezapelacyjnie anime sezonu. Nie sądziłam, że pojawi się coś, co będzie w stanie bardziej mnie przyciągnąć niż Fumetsu no Anata e. Po prostu cudo.

<wzdycha>

Odnoszę wrażenie, że zbyt szybko piszesz swoje skargi i zażalenia, nawet nie starając się zastanowić, dlaczego, co i jak. Zresztą, po obejrzeniu czwartego odcinka sam się przyznajesz do błędu, choć wcale nie musiałeś czekać tak długo, by zrozumieć historię wioski – wystarczyło oglądać uważnie.

a pani dowódca jest dość łagodna, cierpliwa i sympatyczna, a przy tym zachowuje się jakby odwalała zwyczajną codzienna robotę, a nie pełniła ważną funkcję przy rytuałach.

Hayase sympatyczna? Z której strony? Łagodna? A może po prostu opanowana, wiedząca, że nie musi pokazywać swojej charyzmy i siły krzykiem albo nerwowymi gestami? Cierpliwa? Dlaczego to ma być coś złego? To raczej dobrze, że podchodzi do swojej pracy na spokojnie, jakiejś impulsywnej wojowniczki by nie wysłali. Jest też świadoma tego, że wioska już tak bardzo  kliknij: ukryte  przesiąkła tradycją i wiarą w jakieś bóstwo, że mocniejsze tupnięcie nogą wcale nie jest potrzebne.
Hayase na tym etapie jest świetna właśnie ze względu na swoją stoicką postawę. Najlepiej to chyba widać w scenie z czwartego odcinka,  kliknij: ukryte  gdy March chce wysłać list do rodziców. Wiedząc, że  kliknij: ukryte  wioska nie zna pisma, a dziewczynka nie potrafi określić dokładnego adresu, nie przejmuje się sytuacją, tylko pozwala  kliknij: ukryte  March na odrobinę fałszywej nadziei. No, sucz z krwi i kości.

Zatem albo robimy z nich religijnych kultystów czy coś, którzy odwalają fuchę w 100% serio z całą nabożnością, albo jakichś nie wiem sadystów­‑nadzorców którzy surowo każą za niesubordynację, sprzeciw czy próby ratunku i nie okazują krzty współczucia czy zrozumienia.

Serio ty mówisz twórcom, jacy mają być bohaterowie? Bo jak nie są tacy, jak ty chcesz, to znaczy, że są źli, w sensie źle wykreowani? SERIO?! Widzisz, autorka miała inne wyobrażenie postaci, jakie stworzyła, na szczęście dużo mniej sztampowe niż twoje. Oczywiście mogą ci się nie podobać, ale nie pisz, że jedyną właściwą opcją jest taka czy taka kreacja.

Jedyne, z czym masz rację, to z miśkiem i perspektywą. I tylko z tym.

ale w przypadku motywu z wioską budowanie nastroju jest w moich oczach tragiczne.

No patrz, a w moich oczach jest świetne. :)

Wciąż cudownie przyjemne. :)
Sceny między chłopakami z obu drużyn to czyste złoto. Postaci oryginalnością czy złożonością nie grzeszą, ważniejsze jednak, że są bardzo sympatyczne, na czele oczywiście z Shoutarou, który w kategorii najbardziej uroczych bohaterów sezonu nie ma sobie równych (i to nie tylko wśród chłopców). Głosowo świetnie, słychać, że do serii zebrali się nie byle jacy seiyuu.
Pod względem sportowym nie oczekuję wiele, byle było miło jak jest do tej pory.

Jakie to jest milusie! Twarz mi się sama uśmiecha, aż muszę się powstrzymywać, by mi kącików ust nie wysadziło do reszty. :D
Uwielbiam głos protagonisty, jest, jak to powiedzieć, sympatyczny? ciepły? Bardzo pasuje do takiej postaci, jaką jest Shoutarou. Zresztą, całą obsadę fajnie się słucha.
Animacyjnie anime też porządnie wygląda, wiadomo, CGI będzie się pojawiało na występach, ale da się patrzeć.

Niewątpliwie jedna z najprzyjemniej zapowiadających się serii sezonu.

PS Ciekawe, czy poznamy  kliknij: ukryte  żonę trenera ;)

Cudowne anime, pod każdym względem. Jestem bardzo zaintrygowana, jak akcja potoczy się dalej – czuję, że twórcy szykują wiele niespodzianek i mocnych zwrotów akcji.

PS Uwielbiam Homosapiens.

Teraz krótko, reszta w recenzji: to było cudownie szalone i przyjemne! Wincyj takich sportówek! Co ja piszę – więcej takich serii!

9/10

PS Biedny  kliknij: ukryte  Shadow

Ja piszę, mam już sporo napisane, w następnym tygodniu chciałabym skończyć – czy się uda, zobaczymy.

Ech, okrutne rozczarowanie. Pomysł wyjściowy świetny, dziewczyny sympatyczne i zróżnicowane, można to było fajnie pociągnąć, odnoszę jednak wrażenie, że twórcy nie wiedzieli, jak sensownie rozwinąć wątki i zamiast je kończyć, wymyślali następne (przy  kliknij: ukryte  światach równoległych, które wyszły w ostatnim – z dotychczasowych – odcinku, prawie kwikłam). Formuła 'potwora tygodnia” bardziej zaszkodziła niż pomogła – mogłoby ich być mniej, żeby się skupić na historii głównych bohaterek, wątku nauczyciela i Koito, nie mówiąc o historii Acci i Ura­‑Acci, która wyszła dopiero pod koniec, ni z gruchy, ni z pietruchy (acz jeśli mam oceniać ich odcinek jako oddzielną całość, to zdecydowanie wypadł najlepiej ze wszystkich, w końcu jakieś poważniejsze emocje się pojawiły). Ogólnie, za dużo chciano, za duże ambicje, za dużo zmarnowanego potencjału.

Z plusów oczywiście oprawa audiowizualna, gra aktorek też w porządku. Na razie wystawiam 5/10 – po czerwcowym odcinku może podniosę do 6/10 (mam nadzieję, że seria mnie nie zmusi do obniżenia oceny…).

Zabierałam się do tego na zasadzie „a, pewnie kolejny średniak z biszami, którego nie będę mogła oglądać dłużej niż dwa odcinki”, a tu pozytywne zaskoczenie. O fabule czy bohaterach trudno jeszcze coś konkretnego powiedzieć czy cokolwiek przewidywać, reżyseria jednak robi świetną robotę, do tego anime odznacza się intrygującym tajemniczym klimatem i ciekawym stylem artystycznym, tak że odcinek oglądałam z naprawdę sporym zainteresowaniem (a wcale jakoś dużo się w nim nie działo). Mam nadzieję, że seria rzeczywiście pójdzie tą drogą, znaczy w stronę tajemnicy/zagadek, a nie przerodzi się w sensacyjną głupią nawalankę z wampirami (nie żebym w ogóle jakiejś akcji nie chciała).

No i ten ending – cudowny.

Zgadzam się, niestety. Oglądam, ładne toto, dziewczyny miłe, no ale nic przy tym nie czuję. Pustka. Mogłyby nawet ratować kurczaki, emocji byłoby tyle samo.

Ogólnie jestem serią coraz bardziej, hm, nie chcę powiedzieć, że zawiedziona, do zachwytów mi jednak daleko. Pociągnę do końca, bo niewiele zostało.

No tak, ale seria to nie tylko Langa. Sk8 potrafi na innych polach wywołać kapitalne emocje, a i w samych wyścigach dużo się fajnego dzieje. Że wyniki starć na ogół łatwo przewidzieć? Mi to nie przeszkadza, bo, jak mówię, anime ma znacznie więcej do zaoferowania – jak jednak ktoś ogląda je tylko by zobaczyć, kto wygra, to cóż… Nie zgadzam się też ze stwierdzeniem, że brak tu głębokich relacji – duet Rekiego i Langi jest bardzo dobrze napisany i został rozwinięty w ciekawym kierunku. Nawet Joe z Cherry'm okazali się mieć więcej do zaoferowania, niż na początku się wydawało, gdy byli typowym wabikiem na fudziosie.