Tanuki-Anime

Graficznie bardzo nierówne – są ujęcia wyglądające więcej niż dobrze, ale są też takie gdzie mamy kilkanaście okropnie wyglądających, rozmazanych plamek (szczególnie tła). Audio pupy nie urywa – mówię o mało zauważalnej muzyce w klimacie lat '80 i cieniutkim VA. Za to fabularnie mamy OGROMNEGO gniota. Zróbmy z niestabilnego emocjonalnie sex androida, kuloodporną i mogące zabić jedną ręką maszynę + dajmy jej wolną wole. Ta… Podobnych kwiatków jest więcej. Na dobitkę słabe postacie drugoplanowe (policjantka z ep2). Czy anime jest kiepskie ? Zależy od wymagań widza. Jeśli komuś nie przeszkadza scenariusz to dostanie przyzwoite kino sensacyjne. Trochę akcji, przemocy i „chorej golizny” w cyberpunkowym sosie.

Przerost formy nad treścią. 50 minut przepięknego i doskonale udźwiękowionego surrealistycznego bullshitu. Zdecydowanie nie moja bajka. Ocena wysoka bo warto zobaczyć, nawet jeśli będzie to zmarnowany czas (tak było w moim przypadku).

Dużo lepsze od jedynki i dużo gorsze od trójki. Nie ma co się pastwić nad scenariuszem – największą wadą tej części. Jak ktoś chce się zapoznać z Violence Jackiem to oglądać tylko drugi film. Pierwszy i trzeci można sobie darować, naprawdę nic nie stracicie.

Film obejrzany chwilę po: Violence Jack: Harlem Bomber

Pierwsze co daje po gałach to skok graficzny: więcej się dzieje na ekranie (nie ma non stop „ultra zoomu”), dużo więcej detali, płynniejsza i lepsza animacja. Fabularnie też progres. Dialogów ciągle mało (liczy się akcja) i są banalne, ale przynajmniej są dłuższe niż góra te 2­‑3 zdaniowe „jedynki”. Story już nie skacze chaotycznie z miejsca na miejsce i przedstawia spójną całość. Sensu oczywiście za wiele nie ma, ale ogląda się przyjemnie ;) Seksu i gore jeszcze więcej, zdecydowanie dla widzów +18; występują gwałty, cenzurowane porno, „flaczki”. Dwie najważniejsze zalety:
1. oldschoolowa muzyczka – brzdąkanie z lat 80' się nie starzeje – niestety jest go równie mało co w pierwszej części.
2. postać Blue – w dzisiejszych czasach nie ma szans na takie kreacje. Zaraz byłaby afera, że się z transseksualistów/transwestytów (nie jestem do końca pewien) celowo robi się potwory…

Naprawdę niezłe post­‑apo kino z duża porcją rozwałki.

Brzydkie (szczególnie „walki” okropnie wyglądają), głupie, przewidywalne, schematyczne, nudne. Jedyny plus to muzyczka która pojawia się w kilku momentach.

Broń was Thorze na trzeźwo to oglądać. Aż się boję drugiego filmu…

Zbieram szczenę z podłogi… Animacja, obłędna ilość detali, dym, wygląd nielicznych wybuchów. Uczta dla oczu! Do tego w końcu ciekawy i wiarygodny świat bez udziwnień. Bohaterowie sympatyczni i co najważniejsze naturalni. Oryginalna na dzisiejsze czasy kreacja głównego bohatera, który jest z początku normalnym, leniwym facetem, a nie chłopaczkiem z ADHD, holywoodzkim twardzielem, czy dziewczynką, którą swoimi łzami zbawia świat co odcinek. Muzyczka oldschoolowa typowa dla '80. W sumie jakby odświeżyć ścieżkę dźwiękową to spokojnie można w kinach pokazywać – animacja wygląda tak dobrze – radze poszukać screenów w wysokiej jakości, bo tu na tanuki są bardzo słabe. Mimo braku akcji (łączenie jest jej może kilkadziesiąt sekund) dwie godziny mijają błyskawicznie. A -1 za migawki na końcu i przemowę. Na mój gust zbyt nadęte. Już bym wolał:  kliknij: ukryte  czarną plansze i lektora czytającego kilka zdań odnośnie przyszłości (bardzo niepewnej).

Sympatyczny archaiczny cyberpunk :D Ręczne maszyny do pisania, nagrywanie rozmów na magnetofon, człowiek przed monitorem analizujący zdjęcia i szukający osoby w bazie danych. W sumie to jest to zwykły sensacyjny film, wątki cyberpunkowe na dalszym planie. Wielki plus za oldschoolowe klawisze i saksofon, które często grają w tle. Jak ten film wypada na tle innych Appleseedów nie mam pojęcia, bo to pierwszy jaki oglądam z „serii”.

Odschoolowa space opera. Występują: miecze świetlne, bóg (bogowie?), androidy, mechy, polityka, romans rodem z brazylijskiej telenoweli i… kilkanaście dekapitacji (inne części ciała też wesoło fruwają).
Graficznie jak najbardziej idzie obejrzeć (prawie 25 lat ma ten film) – jedyne do czego można się przyczepić to nieliczne nogi/twarze + animacja biegu u siostrzyczek.
Ogólnie źle nie było i godzinka szybko zleciała. Ciężko napisać coś więcej o fabule, świecie czy bohaterach – wszystko jest po łebkach. Ciąg dalszy akcji jak i wyjaśnienia zapewne w mandze, która wychodzi do dziś :)

Czy warto zobaczyć ? Czasy się zmieniły, takich rzeczy już się nie kręci. Warto.

Ciekawy i nie do końca wyjaśniony system magii (jak działają nadużycia/terroryzm, wkłady do zbroi itp), przeciętni bohaterowie, spora porcja brutalności, szalone i oryginalne demony, intrygująca relacja Reiot­‑Kapeltetha, nudna i rzucająca banałami pani inspektor, znośna grafika, dobre audio. W dłuższej serii coś mogłoby z tego być. Podobało mi się!

Wybraniec i nieudacznik w jednym (wiadomo o kim mowa) zostaje nianią czegoś tajemniczego i tylko pozornie nieszkodliwego. Słodyczy do porzygu przez bite kilkadziesiąt minut. Potem oczywisty „zwrot akcji”, którego widz (w przeciwieństwie do bohaterów) jest świadom od bardzo dawna. Mały finał to klepanie banałów w slow­‑motion podczas rozpierduchy. Wielki finał to tani wyciskacz łez. Nic nowego, nic odkrywczego, schematy znane od dawna. 90minut wypranych z akcji i humoru charakterystycznych dla serii TV. Do tego marginalne role bohaterów pobocznych – a tych dobrze wspominam z anime. Aż 5, bo film ratują cycki Shury ;)

Dwa dodatkowe odcinki:
Pierwszy dzieje się przed zakończeniem głównej serii. Jest to nudna historia pokazująca przeszłość chyba najmniej interesującej drugoplanowej postaci z floty:  kliknij: ukryte  Ridget. Strata czasu.
Drugi pokazuje historię osoby bardzo ważnej dla fabuły głównej serii:  kliknij: ukryte  Kugel, ale robi to w sposób mało ciekawy. Ot 4 roznegliżowane cycoliny i nagła zmiana w zachowaniu w sekundę. Odcinek można streścić w góra 3­‑4 zdaniach, nic przy tym nie pomijając – 20 minut to wydłużanie na siłę.

Brakuje tego co najlepsze w serii telewizyjnej: uczenia się życia na „obcej” planecie, poznawania zwyczajów, zmian w myśleniu, nie ma też nic o technologii i życiu w zalanym wodą świecie… ot 2 nudne, bardzo mało wnoszące opowiastki. Graficznie i muzycznie ten sam poziom co główna seria.

Wow. Przepiękne, momentami zabawne, dynamiczne, lekkie. Dawno tak dobrze nie spędziłem 25 minut (jeśli chodzi o anime). -1 za to że tylko 25 minut.

Śliczne graficznie, muzyczka taka sobie, VA przyzwoity, ale takiego stężenia absurdu w tak krótkiej serii jeszcze nie widziałem. Fabuła nie ma żadnego sensu, a zachowania bohaterów i rzeczy które się im przytrafiają są jeszcze durniejsze (porwanie do szkoły, skok do pętli czasu w ciemno). Cała seria w skrócie ? Naiwna i specjalna 12­‑latka w cudowny sposób pomaga każdemu kogo spotka (zazwyczaj wypłakując jakiś banał), a przy okazji chce uratować świat. Jedyną zaletą tej serii są pierwsze 3 odcinki, czyli ciekawy pomysł na postapokaliptyczny świat. Potem już równia pochyła, wjeżdża lawina absurdu, a wątek funkcjonowania świata po porzuceniu go przez boga jest ignorowany. A no i jeszcze są są szpadle. Ładne są.

oceny*

Dzięki za cynk, jest trochę jaśniej, ale wyjaśnienie tej kwestii, temu potworkowi w moich oczach nie poprawi ;)

Epizod to moje błędne rozwinięcie skrótu od „ep” którego używam, mogłem napisać „epki” i miałbym spokój ;) A z 2/3 przesadziłeś. Mewtwo to nie nowość, reklama to tylko przemiana i kilka ciosów – góra kilka minut.

W 4 epizody streszczona cała pierwsza gra + malutka zapowiedź najnowszych pokemonów X/Y. Dobrze było sobie przypomnieć jeszcze raz czasy pierwszego gameboya. No i nie ma głupiego i irytującego Asha, są fajnie wplecione elementy z konsolki (oryginalne dźwięki i ui), a jedyny minus to słaba animacja ludzi i brzydkie tła; pokemony i walki wyglądają bardzo ładnie.

ps: Kogoś kto nie grał w pierwsze poki seria nie zainteresuje.

spoilery czytać tylko po obejrzeniu całości

na minus:

- średnio jasne struktury dowodzenia na flocie
- zwrot akcji numer dwa  kliknij: ukryte  (spotkanie dowódcy i jego wyznawców)
- pomysł na piratów
- ED

na plus:

- stonowany fanserwis (tylko odcinek „plażowy” przegina)
- stonowany humor
- przepiękna grafika
- mechy
- ciekawy i sensowny świat
- główny bohater i zmiany w jego zachowaniu/myśleniu
- AI jako jeden z bohaterów!
- pierwszy zwrot akcji  kliknij: ukryte  (pochodzenie kosmitów)
- trzeci zwrot akcji  kliknij: ukryte  (stan „zdrowia” dowódcy)
- OP
- muzyka (mimo, że podczas anime mało zauważalna, słuchanie soundtracka to czysta przyjemność. jest kilka przepięknych motywów)

Na minus:

- Zero wyjaśnionej mechaniki świata. Tego kim są królowie, dlaczego są, dlaczego społeczeństwo toleruje np: czerwonych.
- 7 (czy tam 8) odcinków gdzie nie wiemy o co chodzi w tym wszystkim. Żeby nie było: wszystkie odcinki mają sens i łączą się w spójną całość, ale zawierają masę niewiadomych gdzie widz się zastanawia: „dlaczego właśnie tak?”. Odpowiedzi na te wszystkie „dlaczego?” dostajemy w okolicach 8 epa. A zaraz potem szybkie zakończenie.
- Cycolino­‑kot, który nikogo nie dziwi. Nie trawie takich motywów.
- Ecchi na siłę
- Bohaterowie poboczni. Szczególnie „dwóch od czerwonego i zdrajca”, ograny pomysł.

Na plus:

- Sposób prowadzenia fabuły (winny/niewinny główny bohater)
- Grafika, kolorystyka
- Krótkie i z sensownym zakończeniem. Nie trzeba dużo pić by obejrzeć całość w dobrym humorze ;)

Gdyby główny bohater nie był totalnym przygłupem i naiwniakiem w jednym, to ocena poszłaby w gore do jakiś 8/10. Najważniejsze: Jak ktoś nie widział to nie oglądać, na końcu 12 odcinka cliffhanger i zapowiedz drugiego sezonu. A czy będzie lepiej pod katem scenariusza, czas pokaże… Na plus grafika, fizyka cycka, ogólna mechanika, kilka postaci pobocznych (mam nadzieje, że zostaną rozwinięte w drugim sezonie) i kilka przemyślanych walk. Na minus: główny bohater, scenariusz (chwilami postaci zachowują się niedorzecznie), zero psychologii ludzkiej w ekstremalnych warunkach. Muzyka poza okropnym OPem i dwoma EDami niezauważalna.

ps: główna bohaterka ma 15 lat, główny bohater 22 lata. źródło: booklet z OSTa

Oryginalne i wybitne! W roli głównej mięśniaki których nie da się nie lubić (JoJo i jego „A teraz powiesz”), masa nadętych dialogów (5 sekund upadku z wysokości to około 2 minuty rozmowy), żywe kolory, szalone i zaskakujące walki, naziści, wampiry, cyborgi, idealnie, genialna muzyka (klasyczna, rockowa, lekka elektronika, a nawet dubstep), kapitalny VA – i wszystko do siebie idealnie pasuje. Minus 1 do oceny za troszkę słabszą pierwszą część.

Ludzkie zezwierzęcenie/zachowanie człowieczeństwa pokazane w bardzo naiwny i oklepany sposób. Na plus zdecydowanie grafika, która nie jest animowana – przepiękne widoczki. Zaskakujące zakończenie (ostatnie sekundy filmu), a tak to w sumie nic oryginalnego.

Morze męskich łez sezon drugi. Ta sama charakterystyczna kreska (11/10), ten sam patetyczny (i świetny jednocześnie) narrator, te same przejścia ze świata rzeczywistego w różne alegorie i równie dobra obsada i gra aktorska (a emocji jest MASA!). Czego chcieć więcej ?

Pierwsza gra – rewelacja, mistrzostwo. Druga trochę gorzej – przygotowania, przebieg – wszystko tak jak trzeba. Ale już zwroty akcji (szczęście i oszustwa) mnie nie przekonały, wypadły chyba nawet gorzej niż finał z chairmanem z pierwszego sezonu.

Tak jak pierwszej części zabrałem 1 punkt oceny za wspomniany finał tak tutaj odejmuje 1 za zbyt oczywiste oszustwa i zwycięstwo „na siłę”. Pozycja obowiązkowa dla tych, którym podobał się pierwszy sezon.

Liczę na to, że Kaiji wróci za parę lat :)

Pierwsze odcinki oceniam nawet wyżej niż 8/10, niestety ostatnie/dodatkowe 4 słabe… Za postacie, a raczej ich relacje między sobą w różnych sytuacjach i poruszana tematykę, też daję zasłużone 10/10 z recenzji – dobrze popatrzeć na w miarę naturalne zachowania w morzu absurdu jaki towarzyszy szkolnym haremówkom czy komediom. Zdaję sobie sprawę, że przedstawione problemy bohaterów są wyolbrzymione (ale nie do końca jak się zastanowić), jest też trochę nielogicznych zachować (ale bez przesady). Udźwiękowienie poza pierwszym OPem nie zrobiło wrażenia. Motywy podczas odcinków strasznie minimalistycznie, nie moja bajka. OSTy też pupy nie urwały. Mimo wszystko jako całość zrobiło na mnie baaardzo pozytywne wrażenie. Ogólnie to ja nie znam się na „szkolnych dramatach” i wolę raczej akcje – ale ten mi się cholernie podobał. Zapamiętam na długo.

i do przeczytania przed oglądaniem polecam komentarz Sezonowy'ego, z którym się w pełni zgadzam i powiem, że podobnych rzeczy jest więcej w tym anime.

przegadane w wielu miejscach, zakończenie słabe, ale mimo to i tak pełen wypas. must watch dla każdego.