Tanuki-Anime

Bo ja wiem…  kliknij: ukryte  ten morderca, mimo swoich odchyleń był w stanie wykryć niewykrywalne byty pożerające ludzkość… To była jedyna nieuzależniona od sprzętu „przewaga” ludzkości nad pasożytami. Do tego nadana odgórnie możliwość działania skazanego w terenie sama w sobie usprawiedliwia nadzorcę i obciąża przełożonych! – Ja nie jestem zdziwiony decyzją – wszystko poleci na szefów, którzy zaryzykowali, a trupy i ucieczka swoją drogą…

Dlatego jestem pobłażliwy dla całej akcji policji i zaczyna mnie drażnić dopiero ciąg dalszy serii.

Wątek Kany oceniam bardzo wysoko za  kliknij: ukryte  zrównanie z ziemią fanatyzmu/naiwności Kany. Kana zapłaciła najwyższą cenę.

Można potraktować jako dodatkowa grę do Death Parade mimo że powstało to 2 lata przed serią TV. Ta sama grafika, muzyka, główni bohaterowie i w miarę domknięta całość. A jeśli trzymać się „masek” to wyrok  kliknij: ukryte  dla chłopaka jest w miarę zrozumiały. Wyrok dla dziadka już mniej – w migawkach z życia nic szokującego nie było – ale to co powiedział Decimowi zaskoczyło barmana – czyżby chciał iść do pustki i nie chciał reinkarnacji ? I jeszcze ten złowrogi uśmiech przed zamknięciem windy. Za kogoś chyba nie można iść do pustki ? A może można ? No i czy dziewczyna nie widzi masek ? Nie rozumie ich ? Dziadzio wjechał lewą z czerwoną maską (widać to), może chłopak wjechał prawą z białą ? Może dlatego opuszczenie baru w tych samych windach jej nic nie mówi ? Lubię takie zakończenia. Warto i wg mnie lepsze niż większość osądów z serii TV.

Świetny pomysł, cudna grafika, rewelacyjna muzyka, przyzwoici bohaterowie, niezłe gry, ale już ludzie do osądzenia nie bardzo…

Minusy:
- ED.
- Cały wątek Mayu, Harady i Gintiego. No nie podszedł. Ani postacie, ani gra, ani finał.
- Momentami zbyt ckliwe i naiwne. Najgorsza była finałowa scena  kliknij: ukryte  Cymbergaja. Młoda dziewczyna chce uczyć sędziego (byt inny od ludzi, który dodatkowo poznaje wspomnienia wielu żywotów) jak być sędzią… Oczywiście to pasowało idealnie do „uczłowieczania sędziów” co jest motywem przewodnim serii, ale i tak drażniło.
- Przewidywalne zakończenie.

Plusy:
+ OP.
+ Cudowny mocno jazzowy OST.
+ Tematyka – mocno buddyjskie podejście, ale mi to nie przeszkadza.
+ Cymbergaj. Najlepsza gra/rozprawa.
+ Oczy sędziów. Hipnotyzujące.

Gry/przypadki ludzi od najciekawszego do najsłabszego: kliknij: ukryte  cymbergaj > arcade = kręgle = karty > rzutki > twist

Szkoda, że takie krótkie. Z ciekawszymi odwiedzającymi seria byłaby arcydziełem.

Rewelacyjna rzecz do 21 epka, potem totalny zjazd – czułem się jakbym czytał ulotkę greenpeace'u. Zejście z oceną z 9 do 8 za ostatnią godzinę byłoby zbyt surowe. Dlatego naciągana 9 :P

Minusy:

- Ep 22, 23 i 24 baaardzo nie pasują do reszty. Całość ma sens, niezłe zakończenie, ale za dużo tego  kliknij: ukryte  eko bełkotu. Nie spodobał mi się też wątek babuni, pełnej mądrości, która momentalnie postawiła głównego bohatera na nogi.
- OP. Fear, and Loathing in Las Vegas rozczarowali… Aż nie mogłem uwierzyć, że to oni grają… po tym jak pozamiatali w OP2 Kaiji'ego aż mi smutno :(
- ED. Meh, wytrzymałem 3 razy. Dwa razy ED ver raz full.
- Ostatnia Walka.
- Satomi Murano. Trochę za dużo jej zamartwiania na ekranie, które wnosi bardzo mało.

Plusy:

+ Muzyka. Od pianinka, przez minimalistyczną elektronikę po dubstep. Cudowny dubstep. Ni to typowo amerykański ni europejski – dla mnie najważniejsze, że bez wiejskich sampli wokalnych. Ken Arai pozamiatał. 12/10 za muzykę. KILL THE PUPPETS, I AM czy COMPLEX dłuuuuugo mi się nie znudzą.
+ Masa ciekawych i oryginalnych (dla mnie, może to już gdzieś było) pomysłów. Na wielki plus: same w sobie pasożyty, ich rozumowanie, to jak się uczą (polityka, analizowanie działania służb) i zmieniają (matka, emocje, różne podejście do walki). Do tego przemiana nosiciela, spory na linii pasożyt­‑żywiciel. A najważniejsze, że wszystko jest logiczne.
+ Bardzo sensowne podejście ludzi do walki.
+ Trójkąt miłosny.  kliknij: ukryte  Mocne zakończenie tego trójkąta i scena seksu – ugrzeczniona, ale wow. W co nowszych seriach temat absolutnie ignorowany.

Dlaczego sięgnąłem po drugi sezon ? Bo soundtrack autorstwa Yoichiro Yoshikawa mnie kupił. Nietypowy OST składający się z ~40 krótki motywów (średnio po 90 sekund każdy) przesłuchałem kilkadziesiąt razy. Rewelacja.

Drugi sezon mnie zaskoczył. Jest dużo lepiej. Pierwszy można traktować jako surowy wstępniak. Wstępniak z obszerną plejadą ledwo zarysowanych bohaterów i nieciekawym głównym bohaterem. W drugim sezonie widać sportowe (i nie tylko) postępy Eiichiro, a mecze z przeciwnikami z pierwszego sezonu są wyborne.

Minusy:

- Meczyk z  kliknij: ukryte  kulawym dzieciakiem w tle. Chwilami na wymioty się zbierało…
- Trochę za mało emocji i jak na mój gust.

Plusy:

+ Ten sam świetny OP.
+ Rozwijający się  kliknij: ukryte  romans.
+ Dłuższe mecze. Więcej taktyki i analizy.
+ Słownictwo tenisowe na bieżąco łopatologicznie tłumaczone, ale jednocześnie złożone i ciekawe.
+ Żaden ze mnie sportowiec, ale nawet tłumaczenie siłki brzmiało profesjonalnie :P

Czekam na trzeci sezon!

Oglądało się lepiej niż pierwszy sezon. Nie ma aż takich absurdów. Ale ciągle nie jest jakoś wybitnie.

Niestety jedyny obiecujący wątek z pierwszego sezonu ( kliknij: ukryte  łożysko Shizuka) został pogrzebany w mniej niż 40 minut… Z czegoś tajemniczego, dziwnego i obiecującego zrobiono  kliknij: ukryte  maszynę do
zabijania o umyśle głupiutkiej, naiwnej do bólu nastolatki, która komunikuje się z za pomocą macki w kształcie duszka i ma słabość do głównego bohatera…

Sezon w skrócie ? Ciekawa intryga, potem masa sympatycznego haremu (czyli małe ilość cycków/majek, a sporo rumieńców) i dopiero w końcówce naprawdę fajne walki.

W sumie to czekam na kolejny sezon.

ooooo to dobrze wiedzieć, że będzie ciąg dalszy. a czemu pierwszy sezon kręcić od nowa ? oglądało się bez większych problemów – nie ma tu dziur logicznych – jedni żyją, inni umierają. co ważnego wycieli ?

Sympatyczny slasher/film gore klasy C zmiksowany z programem przyrodniczym.

Minusy:

- Wygląd karaluchów. Minus głównie dlatego, że lubię The Tick, a przeciwnicy z anime bardzo go przypominają.
- Kilka fest przedramatyzowanych scenek.
-  kliknij: ukryte  Brak ciągu dalszego i cliffhanger na końcu.

Plusy:

+ Trupy. W sensie, że postacie którym poświęciło się parę ładnych minut antenowych tez umierają.
+ Oryginalne umiejętności. Wielki plus za to.
+ Wstawki rodem z animal planet. Wiedzieliście, że  kliknij: ukryte  krewetka widzi 16 barw ? Ja też nie.
+ Przeszłość Adolfa. Po absurdalnie przedramatyzowanej scenie  kliknij: ukryte  śmierci dziewczyny ze spinkami do włosów takiej zmiany nastroju się nie spodziewałem.

Czemu ocena tak nisko ? Bo tylko slasher i to niestety  kliknij: ukryte  urwany w ciekawym momencie. Ale przy tego typu filmach/seriach parę zimnych i ocena leci dużo wyżej. Czysta rozrywka. Absolutnie nie czuję że zmarnowałem dwa wieczory.

Niezły wstępniak serii. Czysta akcja + główny zarys fabularny. W sumie to było lepsze niż główna seria bo pozbawiane przedramatyzowanych scenek.

Mam problem z wymienieniem wad i zazwyczaj co zazwyczaj robię. To anime jest po prostu średnie. Czyli nie jest złe. Czekam na drugi sezon i liczę na więcej tego samego – szczególnie, że pierwszy sezon skończył się w ciekawy sposób.

A seria to sportówka gdzie jest tylko sport (głównie mecze + tylko trochę treningów) i główny bohater. Niestety reszta postaci (przyjaciele, rywale) to tylko dodatki – głównie do komentowania meczyków, albo tłumaczenia niuansów tenisa. Zapamiętałem tylko imię głównego bohatera i koleżanki z kortu. Ani jednego więcej, więc pod kątem fabuły/postaci jest słabo.

Nie jestem żadnym specjalistą w seriach sportowych, ale tutaj przede wszystkim zabrakło emocji, napięcia i kibicowania bohaterowi i za które uwielbiam Ippo czy bardzo cenię w miarę świeże Haikyuu. Jest mi obojętne czy „kogucik” przegra czy wygra.

Realizmu chwalonego w recenzji też nie kupuję. Zdolności analityczno/obserwatorskie Eiichiro są momentami przegięte.

Średnio mnie obchodzi jak w rzeczywistości zareagował by 14 latek na taką sytuacje. Nie trawie takich bohaterów i już. No i chodzi też o to, że w skrajnych sytuacjach albo się poddajesz, albo coś robisz. Załamujesz się, albo przezwyciężasz strach. Można było to pokazać. A on przez 3/4 serii płacze, a gdy zdarzy mu się przestać to rzuca ostrymi rzeczami by zabić – potem znowu szlochanie. Nie kupuję tego.

Słabiutki film. Przewidywalny i przepełniony średnio potrzebny seksem (szczególnie końcówka). Oglądając to czułem się jakbym oglądał jeden ze słabszych odcinków serii TV tylko trzykrotnie rozwleczony. Tak, niektóre 20 minutowe historie o Golgo13 biją ten film na głowę. Bolał szczególnie niepotrzebny wątek:  kliknij: ukryte  szalonego komandosa.

Jak zestarzał się 32 letni film ? Zaskakująco dobrze!

Minusy:

- Niektóre sceny akcji pominięte. Widzimy początek walki, potem cięcie i w końcu z innej perspektywy stosik truposzy i panoramę zniszczeń.
- Wykonanie pościgów. Bardzo dziwnie samochody wyglądają. Co ciekawe w co bardziej „spokojnych” ujęciach autka wyglądają bez zarzutu.
- Trochę słabo zarysowane postacie. W serii telewizyjne (gdzie wszystkie postacie zmieniają się co ep) jakoś lepiej to wyszło.

Plusy:

+ Jakość grafiki. Masa dopracowanych detali + cudnie zrealizowane promienie słońca i dynamiczne oświetlenie. Film absolutnie nie wygląda na swoje lata.
+ Scenariusz. Naprawdę warto obejrzeć do końca. Jeden z lepszych filmów klasy B jaki widziałem.
+ Muzyka. Dużo cudnego jazzu z saxem. Do tego świetny kawałek kończący. Soundtrack jest kwintesencją filmów sensacyjnych z lat '80 – genialna rzecz.
+ Jedno z pierwszych użyć CGI w anime. Wygląda to bardzo słabo, ale warto zobaczyć jak pierwsze efekty komputerowe prezentowały się ponad 30 lat temu.

Majtasowo­‑basenowy special o niczym. Akcja dzieje się PRZED drugim sezonem.

Minusy:

- Kiepski hentai i kiepska sensacja.
- Żart fabularny.  kliknij: ukryte  Dziewczyna mogła ich skasować w każdej chwili, a tu wykorzystywanie i mordowanie latami…

Plusy:

+ Rozpierdziel „w kibelku”.
+ Jazz w tle.

Stracony czas.

Mocno budżetowe kino sensacyjne klasy B. Sporo powielonych schematów/scenariuszy typowych z tego gatunku, ale są też oryginalne zlecenia. Absolutnie nie polecam jako rzecz na 2­‑3 posiedzenia – przedawkowanie tematu i chęć porzucenia gwarantowane – nawet na dopingu.

Minusy:

- Nie ma początku, ani końca. Dosłownie – można te 50 epków oglądać w dowolnej kolejności.
- Na szybko przypomniałem sobie wszystkie epki po obejrzeniu całości. Wynik: 38 na 50 to średniaki/słabizna. A w tych 38 może z 5 bezdennie głupich.
- Graficznie cieniutko. Rozmyte tła niskiej jakości i zero animacji dla drugich planów.
- Może Golgo sam w sobie ? Brak rozwoju postaci (emocjonalnego czy umiejętności). Ale to kwestia gustu – w wielu oldschoolowych serialach z lat 70­‑80 bohaterowie są zawsze ci sami, a co odcinek nowa przygoda.
- Przewidywalność. Wiem, że takie są założenia tej serii, ale czasem jest wyjaśnione „jak mu się to udało”, a czasem jest rozczarowujące „po prostu był lepszy”.
- Niestety epy z dużą ilością trupów/strzelania/wybuchów prezentują się tragicznie przez niski budżet.

Plusy:

+ OP1 („Take the Wave” by Naifu)
+ Niska ocena, ale ciągle jest to niezłe kino sesacyjne z agencjami rządowymi, gangsterami, zwykłymi zawistnymi ludźmi, psycholami, oryginalnymi zleceniami/rozwiązaniami itd. Jest wszystko co trzeba. Co ciekawe jest nawet seks/cycki mimo bardzo ograniczonej przemocy.
+ Bardzo lekkie. Można zawsze włączyć na szybko 1­‑2 epy bez zaśmiecania sobie pamięci podczas oglądania czegoś cięższego.
+ Paradoksalnie im mniej akcji w epie tym ep jest lepszy.
+ Naprawdę nieźle nakreślone postacie drugoplanowe (a raczej pierwszoplanowe) w niektórych epkach. Wcześniej wspomniane podsumowanie po obejrzeniu całości dało wynik :12 dobry/bardzo dobrych na 50.

Nie uznaje czasu za stracony, bawiłem się na tyle dobrze, że dam szanse filmom. W dłuższej formie może być naprawdę coś niezłego.

Niestety bardzo słaby finał świetnej przygody :(

Minusy:

- Zgrabna opowieść trwająca ponad 20 epków jest nagle kończona w mniej niż 30 minut… i to bardzo kiepskie 30 minut.
- Cliffhanger na końcu.  kliknij: ukryte  Ile wspomnień straciła ???!!!???

Plusy:

+ Do końcówki  kliknij: ukryte  absurdalnego turnieju jest bardzo dobrze.
+ Cliffhanger na końcu.  kliknij: ukryte  Bo daję bardzo dużą szansę na ciąg dalszy!

Bardzo sympatyczna i lekka przygoda.

Minusy:

- Humor oparty na relacjach brata z siostrą. W sumie siostra tylko po to tu jest.
- Skoki/spadki jakościowe grafiki.
- Zbyt oklepana postać Gilletta (dowódca drużynyny „dobrych”).

Plusy:

+ OP
+ Chaika. Urocza.
+ Toru. Świetne przeciwieństwo dla bardzo naiwnej i chwilami przesłodzonej Czaiki.
+ Stonowane ecchi.
+ Cudne motywy muzyczne.
+ Walki.

Słabiutki i przewidywalny film akcji. Duże wrażenie zrobiło na mnie udźwiękowienie ciosów zadawanych wręcz – czegoś tak dziwnego nigdy nie słyszałem :D Na plus tylko retro muzyczka. Ocena niska, ale i tak polecam jako „zapychacz” – np. na nudnej nocnej zmianie.

Obiecująca pierwsza połowa ( kliknij: ukryte  nowa ważna postać, jakaś polityka, trochę zwrotów akcji, zdrady), a potem tsunami absurdu i szybki finał. Mimo niskiej noty nie bolało a znieczulenie było symboliczne w trakcie seansu.

Minusy:

- Klisze:  kliknij: ukryte  najgorsze: postać siostrzyczki; rozterki miłosno/moralne Slaine'a czy motyw amnezji.
- Głupoty.  kliknij: ukryte  Bo jak inaczej nazwać przejęcie ciała przez implant podłączony do mózgu?

Plusy:

+ Walki. Znowu ciekawe pomysły na pokonanie co twardszych przeciwników i śliczne wykonanie CGI. Ale walk niestety mniej i niektóre bardzo krótkie.
+ Muzyka.
+ Mniej „highschoolowego” feelingu. Oczywiście to ciągle uczniowie bez sensownego szkolenia, ale przynajmniej udają wojsko lepiej niż w pierwszym sezonie. No i urocza scena  kliknij: ukryte  z mundurkami noszonymi na dresie.
+ Nigdy nie byłem mocny z fizyki, a teraz  kliknij: ukryte  wiem dlaczego niebo jest niebieskie – oczywiście sam doczytałem szczegóły.
+ Zakończenie, które wszystko wyjaśnia.

Trzy oczka w dół z 7 na 4 – straszny zjazd jakościowy. Strach się bać co będzie dalej…

Minusy:

- Touka czyli  kliknij: ukryte  zawód miłosny + te „przypadkowo usłyszane” szokujące ją newsy o kochasiu…
- Kaneki (główny bohater pierwszego sezonu) podejmuje dziwne decyzje, z których nikomu się nie tłumaczy i nagle staję się drugoplanowym bohaterem. Ja nie lubię takich rozwiązań.
- Absurdy typu: jedzące ludzi potwory przejęły część miasta, mimo to zaraz obok normalnie toczy się szkolne życie! Do tego  kliknij: ukryte  więzienie dla super niebezpiecznych ghouli w środku miasta.
- Finał absolutnie nic nie wyjaśnia. Do tego pozostawia więcej pytań niż odpowiedzi.  kliknij: ukryte  W co się przemienia Kaneki ? Postacie używają jakiegoś zwrotu, ale widz nie ma pojęcia co to znaczy. Dlaczego dołączył do Aogiri ? Po cholerę był nalot na więzienie ? No i oczywisty cliffhanger na końcu.
- Cały wątek najlepszego przyjaciela i jego  kliknij: ukryte  „zawsze przypadkowe” prywatne śledztwo.

Plusy:

+ Muzyka. Dla samej muzyki warto się przemęczyć.
+ Amon i Akira. No może poza  kliknij: ukryte  „evolucją broni z miłości pod koniec”. W sumie Kureo z pierwszego seoznu był dużo lepszy niż Akira, ale na tle innych nawet ona daje radę.
+ Stężenie trupów – trochę postaci zeszło (chociaż z tym nigdy nic nie wiadomo…), ale niektórymi zgonami byłem zaskoczony.

Potencjał był i jest, ale twórcy z uporem maniaka idą w stronę dziur logicznych z dodatkiem ogranych klisz.

Sporo wad, słaby początek, na szczęście Takamura znowu wynagradza wszystkie słabe momenty.

Minusy:

- Nowy komentator i nowy głos trenera. Nie mam ucha do aktorów, ale te zmiany (na dużo gorsze) wychwyciłem momentalnie.
- OP i ED. Oba okropne i miałkie.
- Pay money To my Pain i utwór „weight of my pride”. Umieszczenia tego czegoś w środku walki… brrrrr, herezja.
- Sawamura.  kliknij: ukryte  Kolejny psychopata, który zostanie pokonany. Wiadomo to od początku – przez to i walka i wszystko dookoła niej nie budzą takich emocji. Do tego jeszcze dochodzi absurdalna reakcja widowni, Ippo czy Sendou na przegraną psychopaty, którego nagle wszyscy kochają…
- Walka Miyaty. Zapychacz straszny.

Plusy:

+ „The Philospher's Hammers”, „I See What Is on Your Mind”. Ciary po plecach.
+  kliknij: ukryte  Pierwsza walka Aokiego.
+  kliknij: ukryte  Druga walka Takamury. Genialna. Żadnych górnolotnych frazesów, ckliwych przemów czy  kliknij: ukryte  krzywych tekstów o mięsie. Wyborna!
+ Historia Kamogawy i Nekoty.

Czekam cierpliwie na kolejny sezon!

Tytuł kojarzę tylko ze słyszenia, skrótu nie skumałem. Moja „lista wstydu” jest długa – gdzieś tam na niej jest i FMP, ale ma bardzo odległej pozycji bo nie lubię komedii.

FMP ?

a jak komuś gimnazjalne gangusy z domieszką „mystery” – czyli pierwszy sezon – nie podszedł to jest tu czego szukać ???