Tanuki-Anime

Życie byłoby piękne gdyby każdy odgrzewany kotlet był taki jak ta seria. Nic odkrywczego tu nie ma. Wybija się momentami grafika i bardzo często muzyka. Cała reszta już gdzieś była. Ale mimo to ogląda się dobrze, nie męczy, a czas płynie bardzo szybko. Miało być 6/10, ale grubo ponadprzeciętna muzyka przeważyła.

Minusy:

- Schematy. Są dosłownie wszędzie. Mocno spoilerująca lista schematów sklecona na szybkości:
 kliknij: ukryte 
1. Super kumple + zatarg z przeszłości + happy end przyjaźni ? Jest.
2. Naga dziewczyna z misją, która jest kompletnie nie przystosowana do życia wśród ludzi ? Jest.
3. Anonimowe super zło aż do ostatnich minut ? Jest.
4. Główny bohater czyli łajdak o dobrym sercu ? Jest.
5. Zapowiedź oczywistego wybrańca ? Jest.
6. „Głos Rozsądku” a.k.a. jedyna osoba z przydatną wiedzą i chłodną głową w drużynie najlepiej w słodkiej formie ? Jest.

- Wielki finał i większość głównego wątku fabularnego. Widz nie wie nic, akcja skacze z miejsca na miejsce, bohaterowie bezmyślnie prą do przodu, a wszystko staje się jasne i w miarę logiczne dopiero na chwilę przed samym końcem.
- Mieszanie luzu i dowcipu z co mroczniejszymi/cięższymi momentami.
- Skala finału. Ale głównie przez to, że seria jest taka krótka i elementy mitologiczne są potraktowane po macoszemu.
- Paskudne efekty komputerowe (2 modele szczególnie kiepskie).

Plusy:

+ Ciekawy miks mitologii.
+ Muzyka (nie wliczam beznadziejnego OPa i nijakiego EDa). Marzy mi się, że jak już będzie soundtrack to będą wersje instrumentalne i z chórami osobno.
+ Walki. Bo naprawdę dynamiczne i bez wtórności.
+ Mocno zachodni feeling. Nie to, że jakiś wybitny tylko że w końcu coś nieco innego.
+ Grafika. Nie wiem czy to tylko wrażenie, ale pierwsza połowa serii jest dużo ładniej/dokładniej zrobiona, potem jakość spada. Ale i tak jest na czym oko zawiesić.
+ Epilog. Wynagrodził słaby finał i wywołał uśmiech na twarzy.

Świetny pierwszy odcinek (powiało „8mym pasażerem”), ale im dalej tym gorzej. Dużo gorzej. NOd drugiego epka w górę schemat za schematem, aż do absurdalnego finału. Za to akcji sporo, a walki przez użycie dużej ilości zróżnicowanych gadżetów bardzo fajne i dynamiczne. Graficznie po 20 latach od premiery ciągle śliczne. Najlepsze w serii: Iria (rzadko zdarza mi się polubić postać) i ED.

Cholernie ciężkie i bardzo… osobiste (punkt widzenia zależy od punktu siedzenia). Chciałbym spotkać swojego Shounen Bat'a i jednocześnie nigdy go nie spotkać. Doskonała pozycja.

Spoiler odnośnie „palmy”: CZYTAĆ PO OBEJRZENIU CAŁOŚCI!

 kliknij: ukryte  It's a Visual Pun. In spoken Japanese the word „Ki” means both „spirit” and „tree”. As a result the idiomatic phrase „ki o motsu”, which means to keep your spirits up or to think positively, can also mean „carry a tree”.

źródło: [link]

Czyli sprawa zamknięta, a ja wznoszę Pańskie zdrowie, bo weekend jest! Zdrowie!

Ja tylko chcę pokazać, ze wady tego odcinka są istotne i że nie był on dobry.

Wady tego odcinka dla mnie z pełnego 9 robią 9-. Dla kogoś innego może być zupełnie inna ocena i średnio mnie to interesuje. Dlatego chyba lepiej dla wszystkich (ludzi który czytają te komentarze) by było gdybyś wykaz wad i swoją argumentację przedstawił w osobnym komentarzu – dla przejrzystości.

Nie, nie było – już napisałem dlaczego TV było lepsze, to nie są jakieś subiektywne spostrzeżenia, a fakty.

Jak już pisałem, to co dla Ciebie jest faktem dla mnie jest mylnym przekonaniem u Ciebie, że Twój poziom tolerancji absurdu w political­‑fiction jest jakąś wykładnią, która mnie interesuje :) Oczywiście nic nie mam do Twojego zdania, każdy ma swoje i pisz co tylko chcesz na temat tego ep'ka.

„tak samo dobre, jak”, podczas gdy chodziło jedynie o porównanie ogólne w sensie „na takim samym poziomie”.

Taki był zamysł gdy to pisałem. Wyszło jak wyszło.

O, tak lepiej. Wprawdzie dalej uważam, że ten osąd nie jest czymkolwiek uzasadniony, ale przynajmniej nie zalicza speciala do grona dobrych.

Pozostało mi dla świętego spokoju przy każdej krótkiej opinii o anime dodawać sentencje „zdaniem Windr'a:", żeby ustrzec się przed kolejną mało wnoszącą dyskusją ;)

Piękny dramat. "-" za trochę naciągany finał, "+" za przepiękną muzykę przez calutki film. Warto wspomnieć o cudownych ujęciach na początku, tych trochę z daleka, z anonimowymi ludźmi w kadrze – rewelacyjne. Pod koniec jakoś wzrok mi się rozmazał, ale to chyba też zabieg grafików ;)

Ale to, że bawiłeś się świetnie nie jest tym samym, co stwierdzenie, że jest dobrze.

Ale to, że nie bawiłeś się przy tym dobrze, nie jest tym samym co stwierdzenie, że jest złe.
ps: Masz zbyt wysokie mniemanie o sobie. W sumie nie wiem na co liczysz ? Że pod naporem Twojej fanatycznej krucjaty i Twojego rozczarowania tym dodatkowym ep'em zmienię ocenę ?

Nie mieszaj klasyfikacji pod względem jakości (dobrze) z gustem.

Ty mieszasz, ja tu tylko przelewam na klawiaturę swój gust. Moja opinia na temat jakiejś serii nie jest jakimś wyznacznikiem jakości czy normą. To po prostu moje zdanie i ocena wystawiona w oparciu o mój gust.

ale nie da się powiedzieć, że były one czymś dobrym

No to trzymaj się mocno fotela, bo ja jestem zdania, coś co dla Ciebie jest oczywistą wadą dla drugiego może być piękne.

Tak jak napisałem na samiutkim początku:

jest tak samo dobrze co w serii TV

Czyli zdaniem Windr'a, ogólna jakość tego speciala jest na tym samym poziomie jakości co seria TV. Jaśniej się nie da.

Taki sobie ciąg dalszy. Oglądałem głównie aby dowiedzieć się:
MEGA SPOILER ON  kliknij: ukryte  „kim/czym będzie dziecko?” MEGA SPOILER OFF.
Z wyjaśnienia jestem zadowolony, to nie było takie złe 90 minut.

Minusy:

- Gorsza fabuła i brak ciężkiego klimatu. Dostajemy mocno przewidywalne holywoodzkie kino akcji :/

Plusy:

+ Grafika. Naprawdę spory skok względem OAV. Ale tylko jakościowy, artystycznie jest nijako, nie ma ujęć zapierających dech.
+ Mouse.
+ Walki. Starcia są krótkie, bardzo dobrze zrobione.

Zacny cyberpunkowy kryminał chwilami przechodzący w kiepską dramę.

Minusy:

- Armitage emocjonalnie strasznie niedojrzała.
- Momentami szkaradna grafika.  kliknij: ukryte  „Zaskoczenie” na twarzy Ross'a w ostatniej scenie będzie mi się śnić w koszmarach.
- Przerysowany bad guy.

Plusy:

+ Świat i problematyka.  kliknij: ukryte  Czy morderstwa robotów to zbrodnia ? Obecność rozruchów anty­‑robotowych. Problemy z przyrostem naturalnym w zaawansowanym technologicznie społeczeństwie.
+ Główny zarys fabularny.
+ Niektóre sceny.  kliknij: ukryte  Panoramy miasta czy „stosy trupów” po protestach robią piorunujące wrażenie.

I don't give a fuck. Bawiłem się świetnie i żadne smęcenie – nie ważne jak racjonalne i jak szczegółowe by nie było – tego nie zmieni.

ps: nie dałem rady wygooglać Ci maila do autorki :(

Jak dla mnie to nie pasuje Ci ilość fikcji w political fiction i boli Cię, że inni (np: ja) mogą więcej tego znieść niż Ty. Zaproponować mogę tylko wysłanie maila do autora z opierdzielem – może specjalnie dla Ciebie zmieni całość i wyda jeszcze raz ;)

Po Twoim wcześniejszym komentarzu z 2014 roku widzę, że politycznie jesteś strasznie naiwny. Dlatego też odpuszczę sobie dyskusje z Tobą na takie tematy, szczególnie że chodzi tutaj o anime z gatunku political fiction.

Bzdurny jak cała reszta politykowania w tym anime.

Lepszy taki niż jego całkowite przemilczenie.

Wydany w demokratycznym państwie.

Taki stary, a taki naiwny.

Film, czyli kolejne 105 minut tego co baaaaardzo dobre!

Minusy:

- Za dużo szybkiej, absurdalnej akcji.

Plusy:

+ Shibasaki. Najlepsza rola w filmie. Reszta ekipy na wysokim poziomie.
+ W końcu pojawia się wątek: kliknij: ukryte  międzynarodowy.
+ Wyrok polityczny i jego następstwa.
+ Ładniejsze graficznie niż seria TV.
+ Bardzo satysfakcjonujące zakończenie.

Komaki  kliknij: ukryte  (jedyny z paczki, bez miłosnego happy endu w głównej serii) dostaje „swój własny” odcinek. Czyli jeszcze więcej dramy i sensownego romansu – jest tak samo dobrze co w serii TV. Boli tylko:

 kliknij: ukryte 
1. Doskonała wymowa u osoby, która ma poważne problemy ze słuchem, a na co dzień w ogóle nie mówi.
2. Przesadne skrócenie akcji odbicia.

Baaardzo dziwne political fiction, zmieszane z bardzo dobrą dramą i naprawdę fajnymi postaciami.

Na minus:

- Realia polityczne. Całość ma sens, ale ciężko „to kupić” – szczególnie gdy zaczniemy się zastanawiać np: kliknij: ukryte  „gdzie skanery?”, „gdzie kserokopiarki?”. Bo przecież internet, komputery i telefony komórkowe już są.
- Troszkę przesłodzone zakończenie.

Na plus:

+ Świetne postacie.
+ Sensowny romans.
+ Rozmowy „po służbie” pomiędzy przeciwnikami.
+ Typowe „problemy z anime” są przez bohaterów rozwiązywane raz dwa.
+ Ending.
+ Rola mediów.

Nie czytałem mangi i nie mam zamiaru, drugi sezon chętnie zobaczę. 4 zimne i pękło na raz. Bawiłem się dobrze. Krótko:

+ Oryginalna tematyka.
+ Muzyczka! Dajcie mi pełny soundrack! ED więcej niż dobry.
+ Mocne. Niektóre teksty i tortury niesmaczne, ale wpisujące się w całość.
+ Mnogość detali graficznych.
+ Zakończenie. Chce się więcej.

- Ludzie żyjący obok ghuli. Jak na to nie patrzeć – cholernie naciągane.
- Nudne schematy postaci (Touka, Kaneki, Amon)
- Humor na siłę. Niedużo, ale drażnił.
- Zbyt przyśpieszona akcja. Totalnym przegięciem jest  kliknij: ukryte  sojusz z Gourmetem załatwiony w 5 sekund.
- Zakończenie.  kliknij: ukryte  Cliffhanger.

Miałem nadzieję na sensowną serie sportową, a dostałem komedie bardzo niskich lotów, gdzie sumo jest tylko dodatkiem.

Plusy:

+ OP.
+ Oryginalna tematyka (sumo).
+ Lektor przed OPem.
+ Zakończenie, bo zaskoczyło i domyka wszystkie wątki.

Minusy:

- Humor. W skrócie: cham i prostak robi co chce i to jest niby śmieszne. Mamy „zabawnego” furiata, który okładania wszystkich dookoła i sporo pierdów. Rynsztok.
- Główny bohater. Jest naprawdę beznadziejny i przykro się na niego patrzy.
- Absurdalny poziom tolerancji wybryków głównego bohatera przez osoby postronne.
- Wątek miłosny.
- Mało sumo. Smutne to, bo zaciekawiła mnie tematyka. Treningi, przygotowania do walk czy same walki trwają baaardzo krótko. Albo w ogóle są pomijane i z wypowiedzi bohaterów dowiadujemy się o wynikach walk.
- Grafika. Osobiście mi nie przeszkadzała, lubię oldschool, ale momentami jakość jest naprawdę bardzo słaba. Esteci się odbiją.

Dwa świetne odcinki ( kliknij: ukryte  high school musical i „udawane” uczucie), trzy tragiczne ( kliknij: ukryte  ukulele, latarka, planeta śmierci), a reszta średnia. Bawiłem się dużo gorzej niż przy pierwszym sezonie (było 8/10).

Ocena niska, ale mam ochotę na więcej. Każdy kolejny odcinek może być jednym z tych świetnych, a załogi Aloha Oe nie da się nie lubić.

SPOILERY CZYTAĆ TYLKO PO OBEJRZENIU CAŁOŚCI!

Krótko: Świetny mix polityki, kina sensacyjnego i dziwnych rządowych układów z domieszką akcji.

Plusy:

+ Grafika. Piękne tła i detale twarzy np: podczas odprawy czy takie pierdoły jak zegarki i bransoletki. To zawsze cieszy oczy!
+ Duży naciska położony właśnie na dialogi, a nie akcję.
+ Świetny mix mitologicznych przypowieści z obecną techologią (youtube, tor, twitter, wirtualna waluta, emaile).
+ Brak czarno­‑białych postaci!  kliknij: ukryte  (w kontekście początkowych terrorystów jak i FBI przychodzącego z pomocą).
+ Całość się świetnie zazębia.  kliknij: ukryte  Stary glina po hiroszimie (udupiony politycznie), a pseudo terroryści z plutonem, którzy ucielki z tajnego ośrodka dla dzieci vs ich koleżanka z ośrodka pracująca dla FBI. W coś takiego naprawdę umiejętnie wpleciono nową postać, czyli dziewczynę z poważnymi problemami osobistymi.
+ Mukasa. Bo tak.
+ Nie wiem czy to tylko moje osobiste antypatie, ale anime ma wydźwięk antyamerykański.
+ MUZYKA! Od początku po koniec!
+ BEZ­‑k**wa­‑APELACYJNIE „VON” by Yoko Kanno
+ Zakończenie. w przypadku krótkich serii (tutaj raptem 11 epków) ciężko o coś zgrabnego. Tutaj czułem się usatysfakcjonowany.
+ Malutki plus:  kliknij: ukryte  osoba podczas zamachu przykimała ze słuchawkami na uszach. To w 110% takie dzisiejsze. Nie to, że oceniam to negatywnie, sam czasem przydrzemuje w transporcie publicznym, i właśnie dlatego to jest takie zajebiste.

Minusy:

- Ogólnie brak realizmu rodem z kina sensacyjnego. Jak duży to minus, to zależy tylko i wyłącznie od osobistych preferencji. Ja przy kilku zimnych bawiłem się wybornie.
- Może Five ?  kliknij: ukryte  Chociaż jak na cudowne dziecko po rządowym praniu mózgu wypadła nieźle. Przegrała z klasą.

Plusy:

+ Gdy przymkniemy oko na zbyt eksponowane cycki i średnio udany romans, całość jest… ciekawa! Super wojownik i królowa demonów próbują osiągnąć pokój i dobrobyt ograniczając przemoc (w każdej skali) do minimum.
+ Fabuła skupia się na wątkach ekonomicznych (rolnictwo, handel), religijnych i społecznych. Większość jest uproszczona, ale tragicznie nie jest.
+ Grafika, szczególnie śliczne „rozmyte” plansze.
+ Brak imion. Ciekawy zabieg.
+ CUDOWNY ending w wykonaniu Akino Arai! A do niego pomysłowa i urocza grafika podczas napisów końcowych.
+ Animacja cycków.

Minusy:

- ZBYT KRÓTKIE! Przez to mamy liczne przeskoki czasowe i dużo „dziur”. Do tego trochę zbyt duże natężenie „przełomowych nowości” w świecie na przestrzeni tylko 12 epków.
- Romans głównych bohaterów/trójkąt miłosny.
- Brak ciągu dalszego :( Kurde, smutno mi, że nie ma więcej.

Dodam jeszcze, że naprawdę warto zacisnąć zęby i przebrnąć przez pierwsze dwa epy (bombardowanie widza cyckami i nieudolnym romansem). Nie jest to może Wolf and Spice, ale anime o takiej tematyce trafia się baaaaaaaardzo rzadko.

Za samą muzykę i grafikę daję całości 10/10. Nie mogę uwierzyć, że to ma 25 lat! A reszta to przejaskrawione kino akcji z lat 80' z domieszką yuri i przemocy. Lekki i super przyjemny oneshot, 45 minut zleciało nie wiedzieć kiedy. Polecam każdemu, kto lubi czasem obejrzeć amerykański film akcji klasy B z lat 80'.

Jest gorzej niż w pierwszej serii. Naukowe/lekarskie podejście przeciwnika do boksu ciut przekombinowane. Ippo zawodzi – jest jakiś taki zmartwiony, przestraszony, niezdecydowany – to nie jest Ippo z pierwszego sezonu. No i kiepski motyw z rywalizacją trenerów. Walka ogólnie niezła, ale  kliknij: ukryte  muzyka zdradziła zakończenie – pojawiła się zbyt wcześnie. Na szczęście trio Takamura+Kimura+Aoki jak zawsze genialne.

Słowem wstępu: unikam jak ognia długich serii, ale tutaj człowiek chce więcej i więcej – pewnie dlatego, że seria jest podzielona na bardzo przystępne w odbiorze części. Każde przygotowanie do walki i sama walka to taka zamknięta całość, ale ciągle istotna część kariery Ippo. Bardzo przyjemne rozwiązanie.

Plusy:

+ Walki. Pasjonujące, dynamiczne, taktyczne + przemyślane „ciosy specjalne” – a co najważniejsze wszystko w miarę realne.
+ Humor! Męski (czyli nie gimnazjalny) i oldschoolowy. Jest sporo szydery i wzajemnego dogryzania pomiędzy kumplami. Najważniejsze, nie ma bombardowania cyckami/majtkami i fontann krwi z nosa. Właśnie takiego humoru jak tutaj mi obecnie brakuje w anime. A scena  kliknij: ukryte  w klubie karaoke czy szpitalne „Takamura tu był” sprawiło, że płakałem ze śmiechu. Od wieków nie widziałem tak dobrego męskiego humoru.
+ Każdy przeciwnik fajnie pokazywany przed pojedynkiem (dlaczego walczy) i w jego trakcie (myśli podczas walki), do tego w zależności od przeciwnika trybuny też są ważnym elementem każdej walki (doping, komentator, techniczne analizy Takamury)
+ Inna plansza reklamowa podczas treningu i podczas walki. Mała rzecz a cieszy. Extra propsy za plansze  kliknij: ukryte  Kimura/Aoki !!!
+ STAND PROUD po wygranej
+ Shocking Lemon, za oba OPy
+ Soundtrack

Minusy : (malutkie detale które mi nie pasowały)

- dwie nietrafione walki (chodzi mi też o otoczkę przed walką, przygotowanie do walk, nie tylko o sam ring). Są to:  kliknij: ukryte  pierwsza walka z Sendo, bo zaraz po kontuzji na lekach i ckliwa przygoda Miyaty w Tajlandii.
- Czasem oszczędzano na grafice – na szczęście nie podczas walk.