Tanuki-Anime

Lekki i przyjemny isekai z mechami. Walk sporo, mechy ładnie wykonane, walki też przyjemne dla oka. Technikalia maszyn, ekonomia, polityka, wywiad – nic takiego tu nie ma. Są mechy, są potwory, są wrogie mechy i się beztrosko tłuczemy.
Na plus bardzo szybkie tempo serii. Płynnie seria pędzi od  kliknij: ukryte  nauki w „podstawówce” przez pierwsze amatorskie modyfikacje mechów, aż po wojnę pomiędzy królestwami i masową produkcje własnych projektów. Wyszła zgrabnie poprowadzona historia.
Fanserwisu/boobyshotów tylko odrobina, komedii tak samo. Jest za to dużo miłości do robotów. Na poważnie.  kliknij: ukryte  U głównego bohatera, u króla, u rycerzy, u szefa naukowców, u wrogiego naukowca. Wszyscy kochają mechy: projektować, pilotować, walczyć nimi, ulepszać je.
Jeden z tych isekaiów gdzie poprzednie życie prawie nie wpływa na serie. Nie czuć w sumie, że to isekai tylko właśnie anime fantasy z wielkimi robotami.

Armia maszeruje na żołądkach czyli przedsmak (he he) do kolejnego sezonu. Tylko 16 minut, ale jest pięknie graficznie, meeeega dobrze dźwiękowo (wybuchy ostrzału, odgłosy „rumaków” imperium, huk dział przeciwlotniczych, eksplozje granatów, odgłosy penetracji pancerza, cała „fala uderzeniowa”) i muzycznie bo główny motyw znowu przygrywa podczas ataku. A na koniec znowu klasyczny ED którego nie słyszałem ze 2 albo 3 lata. Oczywiście jest też wątek komediowy:  kliknij: ukryte  wrogie dowództwo dopatruje się nie wiadomo czego, a chodzi tylko o smaczne jedzenie. Cudnie całość weszła.

PS: Widzę opinie w internetach, że udźwiękowienie nie tylko mi wpadło w ucho. Nie mam na szybko jak porównać jak brzmiał pierwszy sezon/film, ale wszystko wskazuje na to, że się przyłożono! Jeszcze bardziej czekam na drugi sezon!

Sezon jest mocno „egzotyczny kulturowo” i mało biurowy. Pojawia się problematyka  kliknij: ukryte  gier gatcha/mmo, problem bezdomności w kafejkach, kult pracy (jak śmiesz się przebranżawiać czy nie mieć pracy!), krytyka systemu politycznego Japonii, mega oldschoolowe poznawanie rodziców. Niby szkoda, że mało biura, ale ile można w biurze. To też znak by kończyć z formatem.
Ton jak zawsze wymiata.  kliknij: ukryte  Ta technika pisania jednym palcem, APM over 9000! Oczywiście w odpowiednim momencie wie kiedy zaprosić „na kawę” i co powiedzieć by pomóc podwładnym.
Wsparcie prezesa­‑słonia podczas kampanii i koleżanki Haidy z supermarketu też wypadły super.

Historię Retsuko uznaję za zakończoną. Czy takie zakończenie serii mi odpowiada? Tak.  kliknij: ukryte  Happy end bez przesadnej słodyczy. Mamy ślub w urzędzie, spokojnie życie po przegranych wyborach, rodzinne foto z rodzicami Retsuko. Czy to źle?

PS: Marzę o spin­‑offie o Tonie!

PS1: Oczywiście jak już dodałem ogryzek to zrobiłem to źle :( Seria liczy 9*18 min + 1*33 min. Może da się to poprawić? Nie wiem nawet gdzie zgłosić.

Seria wyszła ~rok po emisji pierwszego sezonu Restaurant to Another World z 2017 roku – też widziałem, też polecam, ale tutaj bawiłem się nawet lepiej! Duża zasługa tego, że tutaj zdecydowano się na mocno inne podejście do tematu! A anime niby o tym samym.

Minusy:
- Nie ma więcej. Aż się prosi o może inną restauracje w innym królestwie.
- Może na siłę:  kliknij: ukryte  wszystko każdemu zawsze smakuje ;)

Plusy:
+ Kapitalny dobór formatu. 15min na epek, z czego tak 12min to odcinek/jedno danie, a końcowe 3 minuty to na zmianę: bonusu z prawdziwym kucharzem (Ryuuta Kijima), który modyfikuje w oryginalny/domowy sposób danie przewodnie odcinka albo z aktorem/celebrytą (Nagira Kenichi), który idzie zjeść w prawdziwym lokalu danie przewodnie.
Podczas gotowania dostajemy przepis na ekranie i dokładnie pokazanie jak to przyrządzić, a podczas zamawiania na mieście dokładny adres lokalu (z mapką!), godziny otwarcia, numer telefonu. Sensowna promocja knajpek, nie ma tak, że każda wygląda jak AĘ lokal tylko na rezerwację!
A żeby dodatki po anime nie były za sztywne/suche to i kucharz i aktor przekomarzają się z lektorką – głos lektorki podkłada Teiyu Ichiryusai.
+ Realia. Współczesny japoński bar/pub osadzony w późnośredniowiecznym a'la niemieckim królestwie. W pierwszej kolejności jest to bar/miejsce do picia bo zróżnicowanie przekąsek do piwa czy ilość dań pod alkohol bardzo duża. I dobrze!
+ Typowo japońskie jedzenie, gdzie w Restaurant to Another World było bardziej światowo. Masa ryb, szybkie gotowanie na głębokim tłuszczu, grillowanie na miejscu.
+ Mały bar w średniowiecznym mieście, więc goście też lokalni. Strażnicy miejscy, urzędnicy, szlachta, rzemieślnicy – do tego wszyscy się z grubsza znają i poznają lepiej właśnie w barze w miarę upływu czasu. Solidne okruchy życia pod tym względem!
+ Piękne pokazane jedzonko!
+ ED. Clammbon – Prosit!. Przyjemny utwór! Skoczny, wesoły – pasuje idealnie!

PS: Osobiście nie jem/nie znam kuchni japońskiej (a na dowóz zawsze kawał wołowiny albo amerykańska pizza). Mimo to oglądało się super. Lubię patrzeć na rzeczy o których mało wiem.

Udane kino gangsterskie w czasach amerykańskiej prohibicji.

Minusy:
- Przeciętność. Realizacja fabuły solidna, ale wszystko inne (grafika, dźwięk, rwane tempo) mocno średnie. Nie, że złe, ale można było zrobić dużo lepiej – pewnie wystarczyło dosypać kasiorki.
- OVA czyli ep13. Tego typu  kliknij: ukryte  mocno prequelowe dodatki nie mają racji bytu w anime o takim zakończeniu. Ale np: graficznie ep dodatkowy wypadł ładniej niż końcówka głównej serii. Ino po co?

Plusy:
+ Właśnie tak złożonej fabuły (w kółko zdrady/zmiany stron/knucie), oczekiwałem od anime zemsty w takich klimatach.
+ Zakończenie.  kliknij: ukryte  Z tych otwartych/niedopowiedzianych. Obstawiam, że jednak zastrzelił. Zemsta za rodzinę przeszła z jednego na drugiego. Na ekranie, na końcu i tak były 2 żywe trupy. Jeden nie chciał żyć (zemsta ukończona), na drugim jest wyrok śmierci (facet z bistro, drugie auto jak Nero wracał sam z plaży) i pewnie zaraz zginie, a jak nie to zacznie się mścić na rodzinie z Chicago bo wszystko przez nich.
+ Kompletny brak fanserwisu, głupawki, „emotek”, chibi 2d wstawek itp.
+ Przy pierwszym posiedzeniu z serią największe wrażenie zrobił… wokalista z openingu. Kojarzyłem ten głos. Szybka konsultacja z google: to ten z Psycho­‑Passa! „Who What Who What” czy jeszcze lepsze „Enigmatic Feeling”, tutaj jako TK from Ling Tosite Sigure i utwór „Signal”. Nie że dobry ten OP czy coś, ale dobrą muzyczkę sobie człowiek przypomniał i to, że dużo Psycho­‑Passa mam zaległego do obejrzenia.

Sensowny odcinek dodatkowy! Przedstawia co robiły osoby, które nie przeszły przesłuchania na zawody i „akcję” równoległą do minut poprzedzających najważniejszy występ pierwszego sezonu. Żadnych basenów, gorących źródeł, plaż czy głupawek. Samo mięsko.

Tematyka robi robotę! Oj żal mi, że przez całą moją edukacje muzyka to był w porywach flet i to tylko w podstawówce gdzie miałem niekończącą się rotacje nauczycieli.

Minusy:
- Trochę za mało muzyki! Chciałbym w każdym odcinku jak najwięcej grania/ćwiczenia instrumentów!

Plusy:
+ Grafika. Kyoto Animation dowozi jak zawsze. Zwykłe tła pełne detali, specjalnie rozmyte w oddali (super efekt!), odbicia w wodzie, spływające krople po szybach. Detale i połysk instrumentów. Wszystko urywa głowę przy samej pupie.
+ Chemia/elementy komediowe/dialogi pomiędzy główną trójką. Świetnie się patrzy.
+ Relacja  kliknij: ukryte  Kumiko – Reina. „Inna” z braku lepszych słów. Oryginalna, fascynująca, prawdziwa, dziwna.
+ Trójkąt romantyczny  kliknij: ukryte  rozwiązany szybko i zgrabnie. I to w licealnych realiach. Nie wierzę, że tak się da w aniumu!
+ Zaawansowane podejście do muzyki. Wielu rzeczy nie rozumiem/nie rozróżniam/nie wiem co robią na ekranie, ale to dobrze! To wina mojej edukacji/RNG życiowego.
+ Poważne problemy klubowe/prywatne też się pojawiają.  kliknij: ukryte  Drama z zeszłego roku, protesty po przesłuchaniach, brak „pierwszeństwa” dla starszych roczników, odejścia z powodu przygotowań na studia, ploteczki, wielka presja by opanować materiał, zwątpienie, przepracowanie, problemy z przyznaniem przyjaciółce kto powinien grać partie solowe.
+ Seria mocno zalatuje mi sportówką, a tu niespodzianka!  kliknij: ukryte  Z głównego trio nowicjuszka Hazuki nie dostaje się na zawody. W zamian dostaje swój własny odcinek dodatkowy, ale takie podejście jest mega odświeżające!
+ Forma. Relacja w formie wspomnień co się działo. Lubię taką.
+ Yellow Magic Orchestra – Rydeen. IMO lepszy występ podczas festiwalu niż granie na zawodach. Zrobił większe wrażenie. Oryginalne nagarnie z 1979 też świetne!
+ Pomponiki do podkolanówek!!! Sapphire jak tym mnie zaimponowałaś w tej chwili!

PS: Na soundtracku są obie solówki i inne utwory grane po raz pierwszy/po poprawkach zaleconych przez Takiego.

Nie jest to może Youjo Senki, ale oglądało się dobrze! Największą robotę robi pomysł na świat. W jakiś ogranych realiach to by było w porywach 5/10.

Minusy:
- Główna bohaterka.  kliknij: ukryte  Strasznie odklejona/naiwna/„weźmy się za ręce i pokonajmy zło”. Wiadomo o co chodzi.
- Dobroć over 9000. Naiwne przemowy etc. Trochę jest to zrównoważone przez  kliknij: ukryte  skrajne zło przeciwników, ale mówimy tutaj o polityce w skali świata, a nie jakiś osobistych problemach.
- Kosmici.  kliknij: ukryte  Walki z nimi nie mają za bardzo sensu (na taką masę mechy z takim uzbrojeniem?) i są nudne.

Plusy:
+ Setting. Inwazja z kosmosu, lata wczesne 80', wschodnie komunistyczne Niemcy, granica frontu z kosmitami przebiegająca przez Polskę, wszechobecni oficerowie polityczni, terror polityczny (Stasi), cenzura. W samym Stasi też podziały.
+ Intryga.  kliknij: ukryte  Sporo „tych dobrych” postaci złamanych podczas tortur politycznych w przeszłości. Wzajemne szczucie na siebie ludzi przez służby. Ma to wszystko sens.
+ Detale. Naszywka na mundurze „Nationale Volksarmee”, modele sprzętu wojskowego np:, helikopter Mi­‑8, okręty, czołgi. A nawet wszelkie dokumenty/gazety na ekranie po niemiecku.
+ Cycolin na ekranie nie brakuje, zwykłe mundury oczywiście z dekoltami, a pilotowanie mecha tylko w bodysuit'cie – niezależnie od płci, czy;o męskie klaty też są ;)
+ Mechy to tylko dodatek do rozgrywek politycznych.

PS: Muv­‑Luv nie znam kompletnie.

Dwie osobne historie. Jedna dzieje się dość wcześnie w serii, druga już po dołączeniu  kliknij: ukryte  pani Bond. Pierwsza jeszcze ujdzie mimo scenek basenowych, ale i tak tylko 20 minut to za mało na dobrą sprawę/śledztwo. Drugi epek raczej komediowy zapychacz. Nic nie stracicie nie oglądając tego.

Warto zobaczyć bo dobry pomysł i bardzo dobre wykonanie time loopa. Jest napięcie, desperacja, kombinowanie, zwroty akcji ( kliknij: ukryte  headshot z karabinu zaraz po przemowie mobilizującej!), dobrze napisane postacie i złol, a nawet  kliknij: ukryte  satysfakcjonujący epilog!
Ale z wad ciężko nie wspomnieć:
-  kliknij: ukryte  Może zbyt szybkie i proste przekazywanie informacji z poprzednich pętli – dotykiem w sekundę. Ma sens, ale sporo upraszcza.
-  kliknij: ukryte  Przesadzone moce pod sam koniec, czyli „przekazanie brata” i cała walka z tym kapłanem co nie jest cieniem w innym wymiarze.
- Ciut za dużo anime w anime. Czyli:  kliknij: ukryte  majtek/cycków/pryszniców/strojów kąpielowych (to ma akurat sens bo mniejszy cień) i oczywiście trójkątów/czworoboków uczuciowych.
Mimo tych wad oglądało się świetnie i każdemu polecam!

Emisja wstrzyma, wznowiona będzie (ruszy od początku czwartego sezonu jeszcze raz) dopiero w kwietniu 2023.

The Golden Kamuy anime’s Twitter account has announced that Season 4 will be rebroadcast starting from its first episode (Episode 37 of the entire series) in April 2023.

The release of Episodes 7 to 13 of Golden Kamuy Season 4 (43 to 49 of the series) was put on hold last month following the passing of a staff member who was described as ““indispensable” to the production.

źródło: [link]

Opowieść klasyczna. Więcej działania niż dialogów. Animacja przyjemna. Klimacik trochę niepokojący/straszny/kwaśny – bo takie powinny być klasyczne baśnie! Dla muzyki zdecydowanie warto! Jest punkowo/funkowo/bluesowo/prog rockowo/popowo, a występuje nawet coś na wzór śpiewanej poezji. Ulubione piosenki: A Miracle Can Happen Any Time, Oh Moon Riding So High, Fake Wedding, Tulip. Dodatkowo to jak podano tutaj napisy początkowe i końcowe zapamiętam na długo. Film ma prawie 50 lat, a zapewnia zdecydowanie lepsze widowisko niż nijaki spam wydawany ostatnimi laty od Disneya/Pixara/DreamWorks.

Niby absurdalnie duże ilości naukowego mambo­‑jumbo (sensownego jak się zastanowić), ale jednocześnie nie można się oderwać bo akcja/napięcie non stop. Świetnie się oglądało. Jak sci­‑fi nie lubię to tutaj  kliknij: ukryte  cały rozwój „katastrofy” i jej badanie został przedstawione cudnie. Kompletnie nie przeszkadzało mi to, że w anime Godzilla sama w sobie to wielki finał/koniec świata, a nie potwór do boksowania coraz to lepszą technologią.
Bardzo ładny styl graficzny wszystkich kaiju. Możliwe, że tak też było taniej, ale ma to właśnie kolorystykę/urok tych klasycznych grafik z japońskich legend.
Udźwiękowienie takie jak ma być. Klasyczne ryki, klasyczna pompatyczna muzyka. Lepiej się nie da!
Grafika, czyli wygląd np: notatek, ujęcia na miasto  kliknij: ukryte  pokryte pyłem podczas badania „kokonu”, czy widok na hangar  kliknij: ukryte  z pająkami po odpłynięciu – mega dobrze to wszystko wygląda.
Największy minus: na początku mocno irytujący Pelops II. Trzeba przywyknąć.
Super plusik: Satomi Kanahara.
PS: Gdyby ktoś szukał utworu z anime: Alapu Upala.

Oj bardzo chcę drugi sezon!

Film ponoć w przyszłym roku, to finał sezon może za dwa lata? A nie, przecież manga nie zakończona. Czyli znowu ze 3­‑4 będzie (wliczając już emisje) i też pewnie podzieloną na ze dwa „sezony” kalendarzowe z odstępami ;)

Ale ja jestem cierpliwy!

Trochę czuć, że za szybko się wszystko dzieje.

Na początku ciekawa decyzja o rekrutacji/współpracy  kliknij: ukryte  z łowcami przygód na poważną skalę. I to w dwóch krajach.
Sprawa  kliknij: ukryte  „krasnoludy/smoki/rasa inteligentnych psów jedzących metale” załatwiona błyskawiczne i bez żadnych konkretów. Ot będą dla Ainza pracować i nic więcej nie wiemy. Wątek księżniczki taki sobie.  kliknij: ukryte  Liczyłem na to, że to ona dostanie zniszczone Imperium do pilnowania zamiast jakiejś tam szlachty. Super szybkie przyśpieszenie podbicia  kliknij: ukryte  Re­‑Estize trochę dziwne. Ma to niby sens polityczny. Poddajesz się jak  kliknij: ukryte  Imperium Baharuth (komiczne okoliczności poddania się) to żyjesz, a jak robisz cokolwiek innego to giniesz. Trochę za mało czytelnych map jest w serii. Dopiero po rzuceniu okiem na fanowskie mapy takie decyzje nabierają sensu.
Nie spodobała mi się jedna konkretna decyzja. Ofiarowanie „byle czego” bez weryfikacji co to rzeczywiście jest w tym świecie  kliknij: ukryte  Fluderowi – magowi z Imperium Baharutha. Z jednej strony chcemy, żeby ludzie nie byli zbyt mądrzy i badamy bezpiecznie siłę wszystkiego dookoła, a tu takie coś takiego.
W końcu wątek „graczy” minimalnie ruszył do przodu.  kliknij: ukryte  Pojedynek sobowtóra ze zbroją + smok świadomy obecności graczy, pancerz mecha z gry, sojusznik smoka.

Opening: OxT – HOLLOW HUNGER bardzo, bardzo przyjemny.

CGI dalej paskudne.

Mimo wszystko więcej niż dobry sezon. Zleciał błyskawicznie, a działo się bardzo dużo w skali świata.

Teraz pozostało czekać na film Overlord The Movie: The Holy Kingdom (jest oficjalny plakat), a potem już chyba finałowy dłuższy sezon. Trochę się martwię jak to domknąć w inteligentny sposób w tak krótkim czasie antenowym.

Lubię piłkę lokalną, inna mnie nie interesuje. Głównie Ekstraklasę, ale wiadomo „pierwsza liga styl życia” i też nie pogardzę ;) Trochę lokalny patriotyzm, trochę beczunia. Dobrze wiem, że oglądam kopanie się po czołach i dobrze mi z tym.

Pierwsze anime o piłce gdzie mam rozkminy jako kibic. W sumie za dużo produkcji w tym temacie sobie nie przypominam: Tsubasa, Giant Killing, Hungry Heart + ze 2­‑3 krótkie serie z ostatnich sezonów, które były bardzo nisko oceniane i to tyle. Tej serii chyba najbliżej do Tsubasy, tylko mówimy tutaj licealistach/pierwszoroczniakach z całego kraju aspirujących do grania w juniorach solidnego klubu profesjonalnego, a nie wczesnej podstawówce na zadupiu z lat 80'. Dlatego wątek zawodowej piłki „z niczego” trochę mi się nie kleił na początku.

Licealiści na pierwszym roku to główni bohaterowie. Fun fact: to już są piłkarze ocierający się o zawodową piłkę. Tak, występy 16+ latków w Ekstraklasie obok solidnych (i tanich) starych Słowaków to norma. Spora w tym wina przepisu o młodzieżowcu, ale tak wygląda piłka obecnie.

Minusy:
- Główny bohater.  kliknij: ukryte  ADHD, tryhard, motywator, niezbyt lotny. Wiadomo o co chodzi. Bohater z tych co za bardzo mu nie kibicujesz jako osobie, ale z przyjemnością patrzysz jak on i cała drużyna się rozwija.

Plusy:
+ „Jakość” głównego bohatera ratuje otoczenie.  kliknij: ukryte  Szybkie wytykanie braków przez kolegów/trenerów, stabilny rozwój, treningi po godzinach, których nie musimy nawet oglądać. Sytuacja rodzinna też do niego dociera i ma na jego zachowanie wpływ.
+ Plot twist czyli  kliknij: ukryte  zmiana pozycji.
+ Tempo. Regularne przeskoki o parę tygodni/miesiące.
+ Nie spamowano backstory dla każdego możliwego z bohaterów. Jest balans, pewnie na każdego przyjdzie czas ;)
+ Chemia/zgranie w drużynie. Czuć, że to sport drużynowy, a koledzy z boiska dostają sporo czasu ekranowego podczas meczów.
+ Romans/ kliknij: ukryte  trójkąt, który gdzieś zmierza i się rozwija.
+ Ligowa sieczka. Oby tego było więcej!  kliknij: ukryte  Najgorsze co się może stać to ekspresowy awans po kolejnych szczeblach. Awanse/spadki do składów, urazy/kontuzje, kartki, mecze lepsze i gorsze, walka o miejsce w składzie. No i ruchy transferowe! Przynależność do szkoły nie ogranicza autorów jak w typowych anime sportowych.
+ Dużo piłki w piłce. Zadania taktyczne, rozgrywanie, zmiany w ustawieniu w trakcie meczu, szczegóły o tym jak funkcjonują konkretne pozycje na boisku. „Trybuny” ciągle objaśniają widzowi co i jak, ale na szczęście nie ma super podstaw.

Kurde, chce więcej tu i teraz!

PS: 24 epek anime obejmuje 117 rozdział mangi. Na obecną chwilę (październik 2022) wyszło ich 308+

Dzięki za cynk! Nie wiedziałem. Ale film, którego jeszcze nie widziałem coś jeszcze pokazuje. Ciekawe czy fantazja twórców anime, a może całość mangi?

 kliknij: ukryte 
Ja nie liczyłem, że przegrają, albo że przeżyje tylko jeden (flashbacki z Armored Trooper Votoms). Liczyłem na jakiekolwiek straty, może poważne obrażenia, emocjonującą walkę poza mechem o przeżycie. A oni znikali z kadru „zostawieni na śmierć”, a potem już opatrzeni po zadrapaniach wracając na ekran i wjeżdża happy end.
Do tego też dochodzą ich charaktery. Całej 86. Wszyscy po przejściach, prześladowani, wykorzystywani, bez żadnej przyszłości, ale jednocześnie prawi, pogodni, grzeczni i mili.
W Parszywej Dwunastce też się misja powiodła, ale plan się posypał, była improwizacja, niektórzy zginęli jak bohaterowie inni przypadkowo, a ktoś nawet zdradzili resztę drużyny. Jeden z moich ulubionych filmów sprzed 55 lat (!!!) zrealizował pomysł na „samobójczą misję” według mnie dużo, dużo lepiej.

No i historia się przecież nie zakończyła. Pokonali super złola, wszystkie trzy kraje poniosły duże starty, a roboty dalej mają nienaruszone fabryki i raz dwa się odbudują. Dowódcy mówili wprost, że ludzkość przegrywa wojnę.

 kliknij: ukryte 
Świetny początek. Sensowny świat, wiarygodne i brutalne realia 86, sensowny przeciwnik. A naiwny dowódca bardzo szybko sprowadzony na ziemie. Na plus wiarygodne budowanie więzi na odległość.

Druga część, ta „w nowym kraju” to już lekki zjazd. Absolutnie niepotrzebna Księżniczka i zmarnowany potencjał by pokazać w sensowny sposób kogoś kto zna tylko wojnę w nowych raczej pokojowych okolicznościach. Ot 5 osób ponudziło się jakby to były przymusowe wakacje i wrócili sobie do walki.

Fatalny finał. Nagle mamy z d**y w miarę świadomego i szalonego „super potężnego złola”, tajną technologie też z czterech liter (samolot), samobójczą misje gdzie nikt nie ginie, Księżniczkę na froncie wpływającą na najważniejszy pojedynek (ogólnie bardzo słaby pojedynek), przewidywalny ratunek od starej znajomej, która nagle zniknęła z ekranu i na dobitkę 2 odcinki totalnego happy endu – aż mnie zemdliło od słodyczy.

Walki były ładne, ale to tyle. Takie tam dynamiczne ujęcia bez planowania/polotu/zwrotów akcji/dłuższych starć/taktyki. Ale bardzo ładne.

Pierwszy sezon 9/10, Drugi 5/10. Całościowo 7+/10. Za bardzo lubię filmy o Parszywej Dwunastce, żeby dać więcej – tylko kto z widzów jeszcze pamięta o takich filmach?

Spore rozczarowanie.

Minusy:
- Ep5 i dalej czyli zaczynają się typowe  kliknij: ukryte  „szkolne” klimaty których nie znoszę w anime akcji.
- „Szkolne pojedynki dla zabawy” rodem z  kliknij: ukryte  Dragon Balla. Uczeń z uczniem w mieście przebijają sobą budynki, drzewa eksplodują, kratery jak po artylerii i jednocześnie niemal nie odnoszą obrażeń…
- Walki „ze złem” w sumie nic nie wnoszą.  kliknij: ukryte  Ktoś z pobocznych/totalnie nieważnych umiera, a ważne postacie zawsze kończą w 100% wyleczone.
- Konstrukcja odcinków. Kilka zaczyna się tak, że akcja skacze do przodu, a wyjaśnienie czemu tak się dzieje jest po paru minutach. Przekombinowane. Kilka razy wydawało mi się, że zły odcinek włączyłem.
- Szkoła z Kyoto. Oprócz mięśniaka (MY BROTHER!) fatalna załoga. Prezentacja kilku backstory tych uczniów podczas zawodów międzyszkolnych sprawiła mi ból.  kliknij: ukryte  Nieszczęśliwa siostra, robot, koleżanka nieszczęśliwej siostry. ZZzzzzz…

Plusy:
+ Pomysł na głównego bohatera, który  kliknij: ukryte  ma w sobie bardzo potężnego demona.
+ Dobre tempo.
+ Sporo komedii na przyzwoitym poziomie.
+ Nie ma fanserwisu.
+ Dość makabryczne i okrutne.  kliknij: ukryte  Scena z narady w kawiarnii gdzie ludzie zostają spaleni żywcem.
+ Zakończenie sezonu.  kliknij: ukryte  Kompletnie nijakie i nie zachęcające do ciągu dalszego. Drop z czystym sumieniem.
+ ED1 ALI – LOST IN PARADISE feat. AKLO

Widowiskowe walki to za mało, bo postacie mnie nie obchodzą, a nowe techniki spadające z nieba. I jeszcze ten  kliknij: ukryte  spisek który się rozwija żółwim tempem. Na więcej nie mam ochoty.

W sumie to więcej tego samego! I o to chodzi!

Są nowi klienci, pojawiają się ci już znani ze swoimi mini wątkami, jest zawsze pięknie wyglądające jedzenie, odprężająca muzyka i głosy.

Zen.

PS: ocena minimalnie wyższa bo  kliknij: ukryte  ciężko w tego typu anime utrzymać poziom. A tu ciągle oryginalni goście z różnych zakątków „innego świata”, ciekawe dania (jajka po szkocku, mont blanc), no i oczywiście KWADRATOWE POMIODRY!!! – odcinek z pizzą.

Bardzo duże rozczarowanie. Liczyłem na coś detektywistycznego w ciekawym świecie, a nie dostałem dobrze zrobionego żadnego z tych dwóch.

Opinia po 24 epkach.

Minusy:
 kliknij: ukryte 
- Akcja stoi w miejscu, a postacie/wątki się mnożą. Walki nic nie wnoszą i są chwilami na poziomie realizmu Dragon Balla. Hardboiled ze smugami mocy na ekranie demolującymi miasto podczas pojedynku. Dramat.
- Wyjaśnianie jakiś wątków w sumie zawsze przez mega długie wspominki… Ostatnie 5 odcinków to taki zbiór wspomnień z minimalną ilością akcji „tu i teraz”.
- Główny bohater dosłownie z *upy ma kolejne życia, pistolety z dwumetrową lufą, ręce wielkości auta – co tylko chce! Ciężko komuś z taką ilością wpisanego w scenariusz plot armora kibicować. I tak wygra, bo wczyta Backbone i jednym ciosem kogoś pokona.
- Stężenie „animu”, czyli postać Tetsuro. Typowe „naprawianie świata tak aby nikt nie ucierpiał bo ja mam moc nad którą średnio panuje, ale tego chcę!”. Tym razem świata rządzonego przez potężną na wskroś złą korporacje i jednocześnie tak głupią by przeprowadzać np: szemrane testy w środku dużego miasta. Dodatkowo on sam i jego przyjaciele to takie bystrzaki, że nie mogą sobie odmówić przy każdej sposobności wykrzyczeć nazwę tajnej technologii którą Tetsuro posiada… Ręce opadają do samej ziemi.
- Colt. Twórcy uznali, że Tetsuro to za mało „anime w anime”. Terroryzm w bardzo dużym mieście/stolicy to jak wiadomo solidna droga do dobrobytu by uratować chorą matkę i zabiedzone siostry :)
- Świat z super technologią, ale bez wszechobecnego monitoringu/dronów/nagrywania dźwięku… Właśnie przez takie braki wszytko uchodzi na sucho złej korporacji.
- Technologia jest w takim miejscu, że nie bardzo widz wie co jest żywe na ekranie, albo kiedy ktoś umiera ostatecznie.

Plusy:
 kliknij: ukryte 
+ OP1 + OP2
+ Obiecujący świat, ale męczący/przekombniowany przez brak wyjaśnień jak co działa.
+ Christina. Chyba jedyna kobieta w serii która nie jest jest stworzona na potrzeby fanserwisu.
+ Ładne to, niezła animacja, jest tylko trochę słabego CGI (w tym fatalny ED2), bardzo przyjemnie dobrani aktorzy.

Na więcej nie mam nerwów, nawet jak będzie ciąg dalszy to sobie odpuszczę.

Bardzo ciekawy pomysł, niezła chemia pomiędzy postaciami, tylko podejście do głównego tematu mi nie pasowało…
 kliknij: ukryte  Aż 3/4 serii to niestety sztampowe „nastoletnia przyjaźń i humor załatwiają wszystko”.
Przez pierwsze 9 epków seria może prowadzić wszędzie. Dosłownie. Disneyland, Amazonia, jakieś szczyty górskie – wszystko by pasowało. Tak mało tej Antarktydy tutaj jest.
Nie jestem jakimś znawcą tego gatunku, ale Super Cub dużo bardziej mi się podobał. Tam główna bohaterka się rozwijała, robiła małe kroczki swoim tempem, sama się doszkalała, cieszyła z drobnostek. A tutaj nie ma nic takiego… Tutaj na każdym kroku  kliknij: ukryte  przyjaźń szybko wszystko zwycięża. Nawet traumy z przeszłości, traumy rodzinne, problemy związane z karierą… Wyszło za słodko mimo bez nadmiernej „słodkości” i mimo kilku niezłych scen wyciskających łzy.

Egzotyczny sport, który świetnie się nadaje na szkolną sportówkę. Zasady bardzo proste, a nawet przy mniejszej ilości uczestników w typowym zapuszczonym szkolnym klubie można sensownie grać/trenować zagrania. Seria z tych nastawionych na akcje. Niemal non stop grają w Kabaddi na ekranie. Z dodatkowej obsady w pamięć zapadł Date (brak tęczówek!) i Ban (pompadour, napisy jak mówi). Główny bohater też daje radę – doświadczony sportowiec, średnio dogadujący się z innymi, mający swoje dziwactwa, pracujący nad sobą również „poza ekranem” – takiemu to można kibicować! Naprawdę szkoda, że nie ma więcej.

Stara seria zaczyna się w pierwszych sekundach (przed cała akcją) od prania damskich majteczek i sprzedawania liści ;) Widzę, że ta scena wyleciała. Ale kilka „dziewczyn” dla głównego bohatera doszło: Sean, a Kai Harn dostała dużo więcej czasu (i to w negliżu) na ekranie. To od zawsze był ecchi/komediowy akcyjniak ;) Nie moja bajka, ale w sumie to dobrze, że tego nie zepsuli.