Tanuki-Anime

W jednym sezonie na 100% nie, ale historia jest zamknięta i ma tylko 65 rozdziałów, więc istnieje niezerowa szansa.

Czarny koń tego sezonu, polecam serdecznie każdemu. Chyba jedyna seria z nowości, która mnie nie zawiodła tej zimy.

Mam mieszane uczucia. Z jednej strony pierwszy odcinek to straszny przerost formy nad treścią, ale z drugiej, w tych postaciach jest coś, co można polubić. Nie wiem jak to określić, natomiast ewidentnie coś tutaj powoli łapie i wydaje mi się, że nie będzie chciało puścić.

Czuję tutaj bliższe pokrewieństwo z Shield Hero, wyciągając najgorsze elementy tego tytułu na wierzch. Wiem, że to złośliwe, ale mam szczerą nadzieję, że animacja podupadnie i temu show nie zostanie przyklepana łatka hajpu, bo naprawdę nie potrafię powiedzieć nic pozytywnego o tym odcinku, poza „no kurde, ładne”.

Dodam jeszcze, że sam plot jest totalnie sztampowy i gdyby nie fajwerwerki graficzne, każdy wyzywałby to anime od „isekajowego/fantasy gniota”.

O, to ciekawe. No to zobaczymy, jak długo te fajerwerki uda się utrzymać na ekranie.

Fajne demo technologiczne na cele marketingowe, stworzone zapewne na dłuuuugo przed wejściem w normalny schedule. Następny odcinek, właściwy, dopiero za 2 tygodnie i wtedy będzie można ocenić, co jest 5.

Cieszę się, że ktoś w końcu wspomniał nie tylko o problemach z animacją, ale również (i chyba przede wszystkim) z historią.

No chyba, że 15 i 16 to będzie jeden film i 17/18 drugi, ale znowu – wszystko zależy od tego, jak on to wyda i co będą zawierać ostatnie 2 tomy. Jeżeli będą to 2 filmy – to myślę, że na zakończenie animacji Overlorda przyjdzie nam czekać i 10 lat.

Długo. 4 sezon anime pokrył 10, 11 i 14 tom LNki. Film to adaptacja 12 i 13 tomu. Aktualnie mamy tomy 15 i 16, a Maruyama napisze jeszcze 2 ostatnie tomy. Od czasu wydania 16 minęło już około 3,5 roku. To, czy 17 i 18 będą wydane razem, jest wielką zagadką. Autor sam kiedyś przyznał, że w jego zamyśle historia w Overlordzie mogłaby mieć 30 tomów, ale według oficjalnej wersji – nie chce tyle przy tym grzebać, bo ma życie poza pisaniem tejże powieści, dla niego jest to poniekąd dalej hobby. Problem w tym, że tyle wątków porozpoczynał i tyle postaci przedstawił, że ciężko będzie mu zamknąć się w 2 tomach i zapewne kombinuje na wszystkie sposoby, żeby to wszystko na koniec miało ręce i nogi.
Plotka niesie, że 2027 ma coś z tego uniwersum wyjść – czy to będzie 1 czy 2 tomy (jak w przypadku 15 i 16), tego nie wiadomo. Do tego dolicz sobie problemy ze scenariuszem (w końcu muszą zanimować 4 a nie 3 tomy), czas produkcji… Myślę, że spokojnie możemy nastawiać się na 2028­‑2029, jeżeli wyda 2 tomy na raz, lub nawet po 2031 albo i dalej, jeżeli między 17 a 18 tomem będzie kolejna dłuższa przerwa.

Cieszy mnie, że recenzja mocno stroni od nawiązywania do mangi i ocenia anime jako osobny twór.
Zdaje mi się, że mocno rozdmuchane opinie i wywalone w kosmos oceny (8,68 na MALu…) są spowodowane właśnie nadmiernym patrzeniem i zachwycaniem się pierwowzorem, a za mało skupione są na tym, czym tak naprawdę jest to anime.

Pierwsza opcja brzmi bardziej sensownie.
Swoją drogą, straszne, jak JC Staff właściwie wyrzuciło na żer głodnemu tłumowi dyrektora projektu, który po prostu przyznał, że temu sezonowi będzie bliżej do 2, niż do 1, więc niech ludzie przestaną mu truć i zadawać pytania, bo nie ma już siły bronić swojego pracodawcy, a musi, więc zablokował swoje konto na twitterze na czas trwania emisji OPM dla zwykłej gawiedzi.
Jego post, gdzie błagał fanów i który można podsumować słowami „to jest JC Staff, czego wy nie rozumiecie?” naprawdę przykro się czyta.

I co z tego, że walka była „zanimowana” (tj. całe paręnaście sekund w ponad 2 minutowej sekcji), skoro wszystko zrównoważyło „Garou_slide.gif”, które już stało się memem? Całość jest strasznie surowa, cięcia widać na każdym możliwym kroku, spadek jakości w grafice – jeżeli ceną za pojawienie się chociaż paru sekund prawdziwej animacji, jest spartolenie wszystkich pozostałych elementów odcinka, to nie chcę myśleć, co się stanie później… Normalnie bym obejrzał 3 odcinki, ale to nie ma sensu.
Rest in peace One Punch Man, byłeś dobrym anime – 10 lat temu. Szkoda, że nikt wtedy nie kuł żelaza póki gorące, teraz to już musztarda po obiedzie.

wręcz pewną kontynuacją

Skąd ta pewność? Manga przechodzi od razu do kolejnego wątku, a tutaj dostaliśmy anime original zakończenie. Sama historia została też domknięta, wątek romantyczny ma klasyczny „otwarto­‑zamknięty” charakter.
Materiału na osobny sezon też raczej nie ma, scenarzyści musieliby mocno się postarać, żeby rozciągnąć ostatni arc na chociaż 8 odcinków. Do tego wątpię, żeby chcieli popełnić te same błędy, jakie popełniła autorka na sam koniec komiksu – fani mangi zazwyczaj bardziej wybaczają niż fani anime, a już w przypadku tych pierwszych kręcenie nosem pojawiało się w końcówce – nawet wśród japońskiej części widowni, a to coś oznacza.
Nie mówię, że nie ma miejsca na ewentualne „coś”, ale nie przesadzałbym z tą pewnością.

Ładny? Przecież to tragicznie wyglądało. „Animacje” wyciągnięte żywcem z painta, postaci krzywe i powykręcane, jakby ktoś kto to rysował był pod wpływem.

Drugi sezon jest znacznie obfitszy w różne graficzne bajery

Myślę, że powodem nie jest miłość do tego sezonu, a raczej potrzeba ukrycia braku czasu na wykonanie właściwej animacji.

Wspaniała, 13 odcinkowa reklama z minimalnym rozwojem historii, żeby wydoić ile się da z 70 minutowego filmu, który wyjdzie w 2026 ( [link] ). To anime, mimo, że ładnie opakowane, wspaniale pokazuje, jak zepsuty jest świat anime i ogólnie mediów rozrywkowych.

Dałbym 5, ale samo zakończenie było tak beznadziejne, że musi polecieć oczko w dół.

Nie wiem, manga mnie tak nie drażni jak anime.
Może dlatego, że chwyciłem ją, jak była już daleko po wydarzeniach z 12 i 13 odcinka, dlatego poczułem od niej pewien powiew świeżości na tle dziesiątek, jeżeli nie setek klepanych na jedno kopyto romansideł.

Natomiast po seansie muszę powiedzieć, że dawno nie oglądałem tytułu, który byłby tak pretensjonalny, przedramatyzowany i nieznośny. Absolutnie żadna z przedstawionych tu postaci nie zdobyła mojej sympatii. Zawiedziony jestem również muzyką, bo trailer obiecywał podkład, który zapadnie w pamięć, a dostaliśmy coś, co myślę jakby zamienić losową sklejką z YT „generic romance anime background music”, to kompletnie nikt by nie zauważył. Jedynie wizualnie seria się wyróżnia, chociaż muszę przyznać, że denerwujące jest to, jak wszystko się świeci jak psu… wiadomo co.

Ogólnie tytuł jechał na wielkim hype trainie i tym razem się podłączyłem, czego żałuję. Całe szczęście, że moje jedyne oczekiwania były pod względem muzycznym, bo znajome osoby, fani serii, którzy byli nahajpowani bardziej niż ja, mają dzisiaj nietęgie miny i niechętnie komentują nowe odcinki.

Dziwi mnie natomiast ogólnoświatowy szał na punkcie tego anime i wysokie oceny. Może znajomość mangi i dalszej historii ma tak mocny wpływ na publikę, która po prostu daje kredyt zaufania? Nie wiem, nie potrafię racjonalnie wytłumaczyć jak coś tak słodkopierdzącego i generycznego może dostawać tak wysokie noty. Chętnie usłyszałbym opinie innych osób, którym się to podobało i nie znają mangi.

A, i dla mnie jest to praktycznie shoujo. Mówcie sobie co chcecie, że shoujo/shounen to publika, a nie gatunek, ale ja mam to… no. Dla mnie jest to przedstawiciel shoujo czystej krwi i kropka. W tym temacie nie będę dyskutował.

Byłoby 5/10, ale dam 6, bo Clover Works odwaliło kawał dobrej roboty tworząc 3 duże i popularne tytuły w jednym sezonie, nie tracąc za bardzo na jakości.

Dałbym 7, ale za to, jak Clover works wybrnęło z tym tytułem, mając go wrzuconego w ramówkę rzutem na taśmę, dam +1 oczko.

Siła tego tytułu nie tkwi w romansie, lecz w relacjach między postaciami.  kliknij: ukryte  Same zaloty bohaterów w mandze rozwiązują się dość szybko.
Ale to prawda, też uważam, że ludzie patrzą na początek historii przez różowe okulary. Nie ma tutaj kompletnie nic nadzwyczajnego, co wyróżniałoby ten tytuł od dziesiątek innych dobrych szojców (może poza kreską/grafiką).

Pół żartem, pół serio – czuję zażenowanie i mocno ubolewam nad tym, że ani w openingu ani w endingu nie usłyszałem utworu, który towarzyszył nam w trailerze.

Ehh… No fajnie, że tytuł ten dostał adaptację, cieszę się z tego powodu niezmiernie.
Ale to, czego się obawiałem najbardziej się spełniło – anime nawet w połowie nie jest tym, co oferuje manga i nic dziwnego. Ekipa stara się jak tylko może, ale uważam, że oddanie charakteru tej mangi jest praktycznie niemożliwe.
Obejrzę do końca, bo core tytułu jest zachowany i bardzo mi się podoba to, co reżyser robi z historią (początkowe rozdziały mangi są o wiele bardziej chaotyczne), ale niestety – nie będzie to czarny koń sezonu. A szkoda, bo liczyłem na mały cud.

O, i 3 sezon jest już w produkcji. Cóż, myślałem, że więcej czasu poczekamy na tą informację, a tu tak o, proszę, z bomby.

Ooooo tak, śmieciowe fantasy przepełnione wręcz stereotypami, tego potrzebowałem, ależ to będzie seans.

W moim przypadku sezon o wiele bardziej męczący niż poprzedni. Za dużo dramy i wielkich intryg, za dużo baitu na romans Maomao z Jinshim. Kilka nierozwiązanych wątków, które pewnie można sobie ogarnąć w LNkach. Mam poczucie, że postaci Suirei i Shisui zostały potraktowane po macoszemu, mimo całego poświęconego im czasu. Rozwiązanie historii też nie było dla mnie satysfakcjonujące.
Ogólnie sezon oceniam nadal pozytywnie, ale zdecydowanie nie jest to już to samo co wcześniej.