Tanuki-Anime

Niesamowite. „Covid” dał im dodatkowy sezon na skończenie 6 odcinków, a i tak w ostatnich widać znaczący spadek jakości. Rozumiem, że to jest po prostu jakaś zasada?

O, mądrego to i miło posłuchać.

Może nie taki typowy recap, bo przeplatany wypowiedziami osób związanymi z anime, ale nadal niesmak pozostał.

Recap? W takiej serii? Czuję się zawiedzony.

Ciężko mi idzie jeżeli chodzi o łapanie pewnych njuansów i dopiero po chwyceniu mangi zrozumiałem o co chodzi w tym odcinku jak i w całym anime… Piękna sprawa, po prostu piękna. Wcześniej zastanawiałem się mocno nad tym, czy to Insomnia czy to to anime postawiłbym na pierwszy miejscu sezonu, ale teraz zdecydowanie mogę powiedzieć, że Tengoku to top tego sezonu. A może nawet i roku.

Odpowiadając na pytanie recenzenta z samego końca tekstu – nie, nie odpowie. Ani 5, ani 6, ani 7, 8 i zapewne 9.
Jest to historia, która popłynęła już na tak szerokie wody jak SAO. Nie ma co się spodziewać, że autor będzie kończył rozpoczęte wątki. Będzie „domykał” arc za arciem, zostawiając masę otwartych pytań, dając sobie furtkę na to, aby móc rozwijać historię w kompletnie dowolny sposób.

Spoko, to wszystko by się zgadzało, gdyby nie:
1. To co kolega wyżej napisał; równie dobrze mógłby w ten sam sposób wybrać  kliknij: ukryte  Miku czy Itsuki, gdyż obydwie wpisywały się jak ulał w kanon tego, czego chce „normalny japoński mężczyzna”.
2. Fuutaro nie należał do normalnych ludzi, od samiutkiego początku był malowany na osobę wyjątkową, ale z problematyczną przeszłością. Więc wybór go jako przedstawiciela „typowego nurtu” pasuje tutaj jak pięść do nosa.
3. Zakładasz, że Fuutaro miał jakiekolwiek znaczenie w tej mandze. A co jeżeli Ci powiem, że nie miał? A dlaczego? Bo zwyczajnie jako postać służył praktycznie od samego początku jako klej łączący wszystkie wydarzenia. Nic więcej. Przedstawiono nam go na samym początku historii i tak jaki był nam pokazany na początku, taki został do samiutkiego końca. Podczas gdy inne postaci rozwijały się, był nam przedstawiane ich historie z Fuutaro w roli głównej, on jakimś cudem pozostał dokładnie taki sam, jakiego nam go podano na tacy. Potraktowano go jako postać poboczną. W praktycznie żadnym momencie nie pokazano nam jego zmiany, jego myśli, jego progresu, nic, co mogłoby pomóc zrozumieć widzowi, dlaczego końcówka wyglądała tak, a nie inaczej.
Jednym z moich głównych zarzutów jest właśnie to, że za mało został rozwinięty jako postać, rzekłbym, że praktycznie w ogóle. Do samiutkiego końca miał problem z ostatecznym wyborem, którego by nie dokonał, gdyby nie… Ichika. Nawet przy samej mecie więcej wkładu do historii miała jedna z potencjalnych wybranek, niż on sam, taka bezpłciowa postać z tego Fuutaro była.

I nie, autor nie ma obowiązku uszczęśliwiać fanów. Ba, w tego typu historii nie ma opcji, żeby nie urazić jakiejś grupy, tak działają przecież haremowe romanse. Natomiast problem nie leżał w tym, jakiego wyboru autor dokonał, lecz tego, jakie było jego uzasadnienie – a właściwie jego brak. Tak jak pisałem wcześniej – gdyby jakkolwiek rozwinąć postać  kliknij: ukryte  Yotsuby i przede wszystkim Fuutaro, ten wybór miałby taki sam sens, tak jak wybór każdej innej pannicy (może poza  kliknij: ukryte  Itsuki, ona nie brała udziału w biegu). Ba, gwarantuje, że gdyby panną młodą została  kliknij: ukryte  jedna z najbardziej popularnych dziewczyn, to pomimo tego, że ludzie byliby o wiele bardziej rozgoryczeni, to gwanrantuję – overall odbiór historii byłby o wiele pozytywniejszy.

To prawda. Postać Fuutaro była fatalnie stworzona i tak naprawdę jakikolwiek inny wybór oparty na czymś innym niż zalotach jeden z trzech dziewczyn byłby kompletnie dla mnie niezrozumiały. Autor chyba zapomniał, że poza haremetkami jest tu też postać męska, którą bądź co bądź, też wypadałoby jakoś w tę historię wpleść. No ale cóż, mamy co mamy.
JEDYNYM plusem tego filmu jest to, że inaczej przedstawiono kolejność wydarzeń niż w mandze, gdzie autor próbował być zabawny i udawać, że to wszystko, to był tylko sen. Oughhhh… Jak tylko sobie to przypomnę, aż mnie nosi, jak bardzo byłem wkurzony tym, co zobaczyłem. Nie ma to jak wytknąć na widza środkowy palec raz, po czym zobaczyć, że większości społeczności się taki wybryk nie podobał, więc wytknę drugi środkowy palec i powiem, że to wszystko były tylko żarty. Hahahaha, patrzcie, śmieszny żart, 2 razy pokazałem środkowy palec, hahaha, śmieszny żart…

Jedno z najgorszych zakończeń jakie widziałem w życiu, jednej z moich najbardziej ulubionych mang. Natomiast muszę przyznać temu tytułowi jedno, w czym jest najlepszy. Czasami wracam do niektórych tytułów tylko po to, żeby przypomnieć sobie związane z nimi emocje, jak z resztą chyba spora część ludzi.
Natomiast Go­‑Toubun no Hanayome to jest jedyny tytuł, do którego w życiu drugi raz nie wrócę w żadnej formie, czy to anime czy mangi.
Zakończenie jest kompletnym gniotem:
 kliknij: ukryte 
- idiotyczny wątek z ich biologicznym ojcem, który prawdopodobnie miał jakoś związać postać Itsuki z rolą, jaką autor nadał tej postaci, czyli pomost pomiędzy tym co się dzieje, a mamą dziewczyn, a wyszła kupa ze znakiem zapytania nad nią;
- ostateczny wybór pannicy (i nikt mnie nie przekona tym 40­‑stronnicowym dokumentem Word, dlaczego to Yotsuba wygrywa);
- ciągłe zaloty i cięte teksty w stronę Fuutaro/Yutsuby ze strony sióstr nawet po tym, jak Fuutaro jasno zdeklarował kogo wybiera, pomimo pompatycznego gadania, że zawsze będą razem, one uszanują decyzję, będzie dobrze, super i cukrowo;
- absurdalna i pseudo emocjonalna scena z odgadnięciem, która dziewoja jest jego żoną, gdy wszystkie były ubrane w te same suknie (strasznie niesmaczne to się oglądało, nawet gorzej niż czytało);
- i wiele, wiele innych rzeczy, które pamiętałem jeszcze świeżo po zakończeniu, a o których na całe szczęście już zapomniałem.

Film tylko przypomniał mi, jak dobra to mogła być manga, a jakim zrushowanym syfem ostatecznie się okazała, w wyniku… no właśnie do tej pory nie wiem w wyniku czego. Nacisku wydawcy na zakończenie? Widzimisię autora? Zmęczeniem materiału? Brakiem pomysłów? Starczyło jakkolwiek rozwinąć historię wybranki Fuutaro i jego samego, pokazać widzowi jego tok rozumowania, dlaczego jest tak, a nie inaczej i wszystko wyglądało by o wiele, wiele, wiele lepiej. Ale nie, bo po co. Najlepiej  kliknij: ukryte  skupić się na trzech najbardziej lubianych typach postaci – „starszej siostrze”, tsundere i szarej myszce, pozwolić, żeby społeczność to je najbardziej polubiła, rozwinąć tylko ich historie i kontakty z przyszłym panem młodym, po czym wytknąć środkowy palec w stronę widzów i całą historię wywalić do kosza i dla pana młodego wybrać postać, której  kliknij: ukryte  obiektywnie poświęcono najmniej czasu w całej mandze i ma najmniej rozwiniętą osobowość.
Ach, ależ prawie bym zapomniał! Przecież to jest historia o pięcioraczkach, a autor wziął pod uwagę tylko 4 dziewczęta! No nic, to z piątej zróbmy  kliknij: ukryte  kotwicę, która będzie wygodnym źródłem wrzucania wstawek o ich mamie i jakoś ludzie sami sobie dopowiedzą, że ona też bierze udział w „wyścigu”, lol.
Na dobrą sprawę, ta historia mogłaby się nazywać San­‑Toubun no Hanayome and  kliknij: ukryte  Yotsuba i nie byłoby żadnej różnicy. Ahhhh, niepotrzebnie to oglądałem, znowu się zdenerwowałem. Nie warto, ktokolwiek wam mówi, że warto, jest fanem  kliknij: ukryte  Yotsuby i tyle. Zwyczajnie nie warto.

Strasznie mi nie pasuje ten głos aktorki Kany do postaci. Patrząc na inne postaci i słuchając ich głosu mam wrażenie, jakbym oglądał zwykłe show. Patrząc na postać Kany i słuchając jej głosu mam wrażenie, jakby postać na ekranie mówiła jedno, a głos drugie. Kompletnie się ze sobą nie kleją. Pierwszy raz od naprawdę dawna czułem się tak oglądając anime. Ciężko mi to opisać… Jakbym oglądał bajkę, a nie animowane show. Straszne uczucie.

Chociaż przeglądając pobieżnie mangę odnoszę wrażenie, że będę się niebotycznie irytował patrząc na to, jak bardzo  kliknij: ukryte  drążony jest wątek i jak bardzo fabuła kręci się wokół postaci, która od nastu lat nie żyje. Nie lubię takich klimatów.

Cóż za show, matko bosko! Warto było chociaż raz wsiąść w hype train i zobaczyć, co się będzie działo dalej, oj warto.

Ładniej to wygląda niż manga. A poza tym, to ciężko coś powiedzieć. Dla fanów uber­‑okruszków z odrobiną dramy będzie super. Mam wątpliwości co do tego, jak będzie się utrzymywać oprawa wizualna, ale to przecież standard, a szkoda.

A tu – uwaga – miłe zaskoczenie. Otóż nowelka dalej wychodzi, ma 8 volumów, a fanów którzy to tłumaczą nie brakuje. To widzimy się za kilka dni, jak to przeczytam i zdam relację z wydarzeń.

To jakaś kontynuacja może być? Coś z powieści jeszcze nie zostało zekranizowane?

Kolejna nudna i powtarzalna do bólu seria, ale że jest to romans, to jest bliski mojemu serduszku, więc +1 do oceny.
Brakuje mi w sumie takiej serii, gdzie akcja toczy się dalej po „i żyli długo i szczęśliwie”. Dlaczego tak mało tego typu romansów powstaje!?

Fajnie, że znowu wycinają zawartość, przez co już nie tylko pojedyncze wypowiedzi, ale całe sceny tracą kontekst.

Co to za losowa zmiana endingu pod sam koniec sezonu? Kompletnie nie rozumiem zabiegu.

Widzę, że chcą upchnąć całą historię w jednym sezonie. Trochę szkoda, bo ucinają naprawdę sporo okruszków i komedii. Coś tak właśnie czułem już od samego początku, ale nie pamiętałem dokładnie całej mangi. Nie żeby coś to zmieniało, bajka nadal jest i będzie do końca dobra, aczkolwiek polecam jednak przeczytać mangę.

Wymęczone to mało powiedziane. Osobiście czułem odrazę i obrzydzenie, które narastało z każdym skończonym odcinkiem. Punktem kulminacyjnym było ostatnie 5 minut 12 odcinka… Dawno nie czułem takiego poczucia zmarnowanego czasu (mimo, że od 3 odcinka zwyczajnie skipowałem sporą część scen). Szczerze, to myślałem, że tego typu reklamy nowelek już dawno wyszły z mody, ale widocznie miałem bardzo dużo szczęścia przez ostatnie lata, omijając takie gnioty.

Kadokawa czy nie, widać też mają problemy. Inną ichniejszą bajką, którą oglądam w tym sezonie jest Bofuri 2 i szczerze, to tam również widać cięcia na każdym możliwym kroku.
Aż strach pomyśleć, jak będzie wyglądała KonoSuba z Megumin w roli głównej, zapowiedziana na przyszły sezon…

Na miłość boską, to przejście z animacji do tego paskudnego CGI… Widać wszyscy tną w tym sezonie koszta i to dosyć ostro.

Te wszystkie doniesienia o przerwie w realizacji z powodu „covidu” wyglądają jak idealny pretekst do tego, żeby porzucić nieudany projekt.
Obym się mylił, bo moim zdaniem Kubo­‑san jest, póki co, jak najbardziej udaną adaptacją. Idealnie oddaje charakter mangi.

Ładnie zostało to powiedziane w zajawkach – „idealny przykład zmarnowanego potencjału i to tak koncertowo zmarnowanego”.
Niektóre mangi po prostu nie powinny być animowane.

Blah, blah, blah, blah… Szkoda na tą paplaninę czasu. Ponad 20 minut gadania, ględzenia i mielenia jęzorem (i to wszystko w przyspieszonym tempie, bo żaden człowiek tak szybko nomalnie nie mówi) tylko po to, żeby dowiedzieć się, że  kliknij: ukryte  krulowa wie kto zabił żonę tego faceta i mają się nie martwić, bo… dowiemy się w następnym odcinku. A, no i nie zapominajmy, że jej złote usta przy okazji  kliknij: ukryte  odmieniły światopogląd faceta, który ma pewnie 2x tyle na karku co ona i ma dość pokaźny bagaż nieprzyjemnych doświadczeń. No ale jeden monolog, trwający z pół odcinka, starczył, żeby wszystko zmienić. Mówią, że kijem rzeki nie zawrócisz, a tu proszę, kulawa panna z kijkiem od tak sobie zmienia bieg rzeki kilkuminutową pogawędką.
Nie wiem co w sumie widziałem w 1. sezonie, że zacząłem oglądać ten sezon, ale teraz za to wiem, że zwyczajnie nie warto. Chociaż jak ktoś sobie lubi popatrzeć na ładne projekty postaci i nic więcej, to czemu nie.