Tanuki-Anime

Nie myślcie sobie, że o tym zapomniałem. Co to to nie… Cofnijmy się zatem odrobinkę w przeszłość, a pisząc nieco dokładniej, prawie dwa lata wstecz:

„Oby Progressive przynajmniej w minimalnym stopniu zatarł tę plamę, ponieważ ponoć ta seria jest tym, czym chciałbym aby było SaO od samego początku, ale to wiem tylko od osób trzecich, dlatego poczekam i przekonam się sam, bo to coś też miało być okej, a wyszło… no wiemy jak.”

No i jak moi mili państwo myślicie? Zatarł, czy nie? Zgadliście!  kliknij: ukryte  Nie i .... Nadzieja wyszła na spacer do ciemnego lasu już w momencie pomyślenia o tym, że może w ogóle istnieć coś takiego jak nadzieja w przypadku tego uniwersum.

Nie dostałem od tego filmu kompletnie nic z tego czego oczekiwałem, nawet w minimalnym stopniu. Nie jest to coś tym czym chciałbym aby SaO naprawdę było i nie łudzę się, że kontynuacja coś w tej kwestii zmieni. No chyba, że zrobią jeden film na jedno piętro, to czeka nas wtedy niezły rolercoster przez 100 lat, hehehe… Albo nie, cofam to… Niemniej na pewno ją obejrzę, bo czuję nieodparte wrażenie, że ubóstwiam pastwić się nad tą serią i ją po prostu krytykować, dlatego niech ona sobie nie myśli, żę ustąpię. Nie ma nawet takiej opcji. Powrócę jak bumerang i trafię prosto w łeb. Niech się wykrwawia…

Dobra… weźmy się za te aspekty. Historia niby poprowadzona z innej perspektywy co powinno dawać skuteczne złudzenie swieżości, ale tak naprawdę nie zaskakuje widza niczym, a wręcz jest do bólu przewidywalna, częstymi momentami nużąca, irytująca oraz bezsensowna za sprawą decyzji postaci, ale to już przerabialiśmy wielokrotnie, więc zostawmy ten temat w spokoju. Niestety ku mojemu zdziwieniu nawet ta oprawa audio­‑wizualna wydawała mi się być o wiele gorsza niż to miało miejsce w Alicyzacji, a już nie wspominam o filmie OS, który może i był głupi, ale nadrabiał świetnymi technikaliami. Chyba ostatecznie nawet A1P straciło wiarę w to coś, że tak to traktuje. :D Albo po prostu mam mylne wrażenie.

No i jeszcze po raz kolejny ten soundtrack „coffee soda, toffee pasta”... Myślałem, że padnę jak znowu go usłyszałem. xD

Dla mnie film bardzo słaby i nie polecam.

Ucięło mi „z drugiego człowieka” w przedostaniej linijce. :/

No nie za bardzo, ponieważ jeżeli ludzie są już z zasady debilami, z czym nie polemizuję, to nie ma sensu robić z nich tych debili jak już nimi są. Poza tym jeśli pójdziemy dalej tym tropem i każdy nim jest, to jakim cudem debil robi drugiego debila skoro obaj nimi są. Sam widzisz i słyszysz jak to brzmi. To nie ma sensu. Mam nadzieję, że rozumiesz. ;)

Nie mogę się nie zgodzić. Dlatego dziwi mnie fakt zgody autora na to coś.

Tylko problem w tym, że seria ma ino 12 odcinków, a nie kilkadziesiąt jak pospolity shounen i dodatkowo poza ogłupianiem widza marnują takimi zagrywkami czas. Zamiast tego mogli zrobić już w tym sezonie wątek piesełka, a nie pokazywać go tylko raz, potem nara.

Nienawidzę zabiegów robiących w tak nonszalancki sposób z widza debila. Czemu tłumaczą nam kilkanaście razy w ciągu sezonu jakie są główne założenia fabularne serii?! Wystarczy raz, naprawdę… No chyba, że w ten sposób na siłę wydłużają odcinki żeby zmieścić się odpowiednio w ramówce, bo nie mają pomysłu jak zrobić to inaczej. Wtedy jest to śmieszne.

Poza tym nie podobało mi się tak bardzo jak przy okazji lektury komiksu, ale mimo wszystko nadal jest to udana produkcja. Ma wszystkie główne zalety pierwowzoru i dobrą warstwę techniczną. Tyle mi wystarczy, aby sięgnąć po ciąg dalszy.

Pewnie znowu się powtórzę i nie napiszę jednocześnie nic odkrywczego, ale ja jestem ogromnym fanem Kaguyi. Nawet chyba za bardzo. Seria ta pochłonęła mnie bez reszty. Uwielbiam ją praktycznie w każdym calu i nie ma na razie drugiej takiej, która dostarczyłaby mi aż tylu pozytywnych emocji – ReLIFE chyba najbliżej z podobnego gatunku. 😊 Odciąga to skutecznie moją uwagę od niektórych niedociągnięć, ale szczerze nie obchodzi mnie to w dalszej perspektywie. Zawsze uważałem, że komedia ma przede wszystkim dawać fun oglądającemu, więc jeśli tylko wstrzeli się w czyjeś gusta, to nie pozostaje nic innego jak oglądać z bananem na twarzy. Tutaj dodatkowo otrzymujemy wciągającą historię, interesujące postaci, znakomitą grę aktorską i bardzo dobry wykon techniczny. Widać też, że studio podeszło do serii z sercem (dosłownie) i tak też ostatecznie ona wygląda w pełnej okazałości.

Wypowiem się jedynie w kwestii Studia i ja tam do Lerche za bardzo nic nie mam. Nawet ich troszkę cenię za wykon Klasy Skrytobójców i Astry, a pierwszy sezon Klasy Elity nie był wcale taki zły. Po prostu w tym przypadku działa znajomość pierwowzoru. Ci co znają nowelkę to krytykują anime, a Ci co nie to chwalą. Ja nie ukrywam byłem w tej drugiej grupie, bo przy okazji oglądania pierwszego sezonu jeszcze tytułu w ogóle nie kojarzyłem i dopiero po jego obejrzeniu zerknąłem do nowelki, która mnie ostatecznie pochłonęła i moje nastawienie do serii tym samym się zmieniło.

Wiesz… to nie jest to samo studio. Taki wykon był do przewidzenia. Mnie dziwi natomiast, że autor pierwowzoru zgodził się tą kontynuację w końcu zrobić. Po pierwszym sezonie był ponoć bardzo zły na studio, jak potraktowali oni jego dzieło oraz jak spłycili wiele kwestii, w tym charakter protagonisty, więc dlaczego nagle zmienił zdanie i dał zielone światło sequelowi? Może nowelka coraz gorzej się sprzedawała i potrzebowała kopa, może coś innego… kto to wie. Tak czy siak nic z tym już nie zrobimy, a mi nadal niezmiennie marzy się nowelka na naszym rynku, bo nie bez powodu jest tak popularna. Obym doczekał tej chwili…

I bardzo mnie cieszy taka informacja. Nieważne już czy to będzie film, czy serial, ważne, że coś będzie. Takie, według mnie arcydzieło w swojej kategorii, na to zwyczajnie zasługuje.

Fantastyczny oraz pięknie domknięty kolejny sezon, który dostarczył pełną paletę emocji i według mnie raczej nie ostatni. Jest jeszcze masa materiału źródłowego do zekranizowania, dużo wątków nie zostało w pełni zamkniętych, a niektóre dosyć istotne nawet się jeszcze nie rozpoczęły w wersji animowanej, więc aż prosi się o kontynuację, nieważne w jakiej postaci. Poza tym im się to zwyczajnie opłaca. Dlatego czekam, ale mimo wszystko, nawet jeśli z jakiś dziwnych powodów jednak nie zdecydują się na kolejny sezon, to jest to dla mnie niezmiennie bardzo wyjątkowa seria przy której bawiłem się po prostu nieziemsko i nie zapomnę jej nigdy.

Nie wiem czy umyślne, ale jednocześnie stwierdzasz, że twój brat jest masochistą, albo głupcem.

Gdy cover lepszy od oryginału. Ten OP to już inna galaktyka. xD

Jak dobrze kojarzę to kiedyś tam przejrzałem komiks, ale nie wiele z niego pamiętam obecnie, więc podchodziłem do serii z niewiedzą czego mogę się spodziewać i naprawdę mi się spodobało. Pewnie dlatego, że kilka elementów już na starcie prezentuje się troszkę inaczej niż to czego zazwyczaj możemy doświadczyć w podobnych produkcjach. Jeśli tylko starczy mi czasu, to liczę na tak samo przyjemne kolejne epizody jak ten.

Napisałem „w wykonaniu CW przez wydawanie więcej niż dwóch serii”. To oznacza, ze wydawali w tym sezonie, więcej niż dwie serie, czyli trzy, albo więcej. Wniosek z tego prostu, wiem, że wydawali trzy tytuły, przecież o tym dyskutowaliśmy te 3/4 miesiące temu. :D

Dlatego poprawka mnie, że „W tym sezonie to nawet trzech, nie dwóch.” troszkę nietrafiona, ale to w sumie mniejsza.

Do reszty się nie odnoszę, ponieważ jak wspomniałem powyżej, pisaliśmy już na ten temat kilka miesięcy temu i jestem tego świadomy. Po prostu stwierdzam fakt, że nieważne kto za to odpowiadał oraz z jakiego powodu i tak (pomimo moich przewidywań) wyszło nierówno, a sam koniec niesatysfakcjonujący dla mnie.

Jestem troszkę rozczarowany tym jak seria została nierówno zrobiona. Oczywiście biorąc pod uwagę to co zobaczyłem finalnie jak i moje przepowiadania co do drastycznych spadków jakości w wykonaniu CW przez wydawanie więcej niż dwóch serii w sezonie. Pod każdym względem miała momenty świetne oraz przeciętne i tak na zmianę przez cały seans. Raz piękne wizualia, a za drugim razem ewidentne oszczędzanie na każdym polu. Raz postacie irytowały swoim głupim zachowaniem, aby następnie oczarowywać wyglądem czy to postawą. No i oczywiście wątek cosplayu, który najpierw dogłębnie przedstawiony co spowodowało, że wkręciłem się w tematykę, a pod koniec zszedł na totalny margines (brak elementu przygotowań) co mi się podobało najmniej z całości. Przez to wszystko tytuł pozostawił u mnie niesmak i odrobinę irytacji nawet jeśli tego się spodziewałem w kwestiach technicznych, ale myślę, że finalnie jest to, chociaż pewnie trochę na wyrost, dobry twór.

PS Przyznaję, że to było moje niedopatrzenie, które nieumyślnie może wprowadzić kogoś w błąd.

Nie wyraziłem się dostatecznie jasno. Nie miałem tutaj na myśli tych rozdziałów, które widnieją chociażby na MALu i są tym co napisałeś. Pisząc swój komentarz w głowie miałem dodatkowe strony na koniec mangi, które dorysował Isayama. Powodów ich powstania już nie będę tłumaczył, bo po co. Kto zechce to sam to znajdzie.

131­‑139 + może dwa dodatkowe do 141 jeśli zechcą.

Pamiętaj, że na początku to Paradis, ludność Ymir w obrębie murów, samego Erena i jego przyjaciół, czyli w skrócie niewinnych chcieli wyrżnąć za przewinienia przeszłych pokoleń. Natomiast Floch zyskuje samą kreacją i rozwojem, inną niż wszystkie, a jednocześnie bardzo dobrze znaną i zrozumianą z perspektywy naszego świata oraz tego co się w nim dzieje i jakich ludzi wychowuje przez bodźce zewnętrzne, światowe wydarzenia, czy moralne wybory niektórych osób. Pisałem już o tym nie raz, ale tutaj działa kwestia perspektywy danej postaci/osoby. Można też to porównać do zaszczutej osoby przez swojego oprawcę, która jest poniżana, okradana, gwałcona i tak dalej… Nawet ona może się w końcu zbuntować i wymierzyć samodzielnie sprawiedliwość temu, który ją krzywdzi. Mniej­‑więcej tak działa tutaj Eren. Był zaszczutym, który pod wpływem pewnych okoliczności zamienił się w oprawcę. Oczywiście trzeba wziąć na poprawę to w jakim uniwersum się poruszamy, jakie są motywacje protagonisty, jaką ma moc i co wie, a wie prawie wszystko. Dzięki temu przyszły Eren wpłynął na niektóre wydarzenia z przeszłości. Jak się nie zna mangi, to dla niektórych pod koniec 3 partu za rok może być niezły facepalm z powodu jeszcze jednego plot twistu, który wyjaśnia pewną kwestię z trzeciego sezonu.  kliknij: ukryte  Diny Fritz przemienionej w tytana i powodu dla którego nie zjada Bertholdta i nie tylko, ale idzie prosto do matki Erena. Wielu było oburzonych na ten zabieg, natomiast ja uważam, że to genialne, mimo że tragiczne dopełnienie motywacji, determinacji i wiedzy Erena o tym co musi zrobić, nawet jak bardzo tego nie chce, bo po prostu nie ma innego wyjścia.

Fantastyczny odcinek pomimo dwóch niewielkich zgrzytów tzw. niedoróbek technicznych. Dobór dobrze nam już znanych utworów do konkretnych scen po prostu mistrzowski, jak za starych dobrych czasów WITu. Brawo! Trochę boli, a nawet irytuje fakt, że znowu każą nam czekać rok na kolejny sezon telewizyjny – tym razem już na pewno ostatni. Najwidoczniej chcą cedzić mamonę z tego uniwersum chyba jak najdłużej i wcale im się nie dziwię. W sumie też dobrze, że nie zdecydowali się na film, ponieważ dla nas byłoby czekania jeszcze więcej. Ogólnie ten sezon wypadł o niebo lepiej niż ten poprzedni. Mappa się ogarnęła i zrobiła kilka naprawdę genialnych odcinków, a także nie schodziła poniżej solidnego dobrego poziomu. Rok temu było to wręcz nagminne z ich strony, więc należy im się za to pochwała. Jestem usatysfakcjonowany i mimo tego, że jestem już niezwykle szczegółowo zaznajomiony z całą historią i światem tytanów czekam na ten sezon z niecierpliwością, aby dalej oceniać wykonanie studia.

Niezwykle przereklamowana seria. Tak gwałtowanego spadku jakości opowiadanej historii to ja już dawno nie widziałem. Szczególnie jeśli weźmiemy pod uwagę obiecujący i odświeżający początek. Chciałoby się napisać esej o tym ile rzeczy się tutaj nie zgadza i jak seria jest przerysowana pod wieloma względami, a także ckliwie gra na emocjach widza przykrywając w ten sposób masę absurdalnych wręcz bullshitów w fabule, nielogicznych decyzji postaci oraz niedoróbek/uproszczeń technicznych, ale szkoda mojego czasu. Po prostu dramat, ogromne rozczarowanie i w sumie już sam nie wiem czy współczuć, czy też śmiać się z tych, którzy dali się tak łatwo i bez opamiętania wciągnąć w to bagno.

Ale nie jest też tak tragicznie jakby mogło się wydawać. Muzyczka z drugiego openingu jest solidna i kilka epizodów naprawdę bardzo dobrze zaanimowali. Można więc uznać, że pod koniec serii WIT oprzytomniało i starało się ratować co się dało. Niestety na próżno, bo tak koszmarnie napisanego/spapranego materiału źródłowego nic nie mogło uratować.

Odtwarzam sobie co jakiś czas ostatni odcinek, tak dla siebie i zauważyłem fajny szczegół (nie jedyny w sumie), którego przyznam się szczerze wcześniej nie dostrzegłem. [link]

Dobra. Przyznaję, że na początku Gojo mnie irytował. Później się z czasem trochę poprawił, by znowu na początku tego odcinka wróciła moja irytacja z powodu jego zachowania. Ale autentycznie w trakcie oglądania i już na koniec było mi go zwyczajnie i szczerze szkoda. Gość co chwila przechodzi takie traumy, że nie jeden by chyba padł. Chociaż z drugiej strony sam sobie gotuje taki los, wkręcając się w sytuację i tematykę cosplayu na tyle, że odlatuje i nie zauważa o co tak naprawdę prosi. Marin rzecz jasna mu w tym nie pomaga, bo to ona tutaj jest jeszcze bardziej wkręcona w tematykę i sama go też nakręca. A gdy już nadejdzie nagłe wiadro zimnej wody, dzieje się właśnie coś takiego i wtedy wypada jedynie współczuć.

Mam trochę mieszane uczucia co do tego odcinka. Z jednej strony zmienili styl i przez to poprawiła się animacja. Stała się płynniejsza, bardziej plastyczna że się tak wyrażę i nie wygląda już tak topornie i szorstko jak w poprzednich odcinkach, które i tak prezentowały się pod tym względem naprawdę dobrze oraz na pewno lepiej niż w poprzednim sezonie. Natomiast na minus zaliczam kluczowy moment przezmiany Falco w Tytana. Jego pierwszy raz powinien wyglądać spektakularnie i taki niestety nie był. Było zbyt zwyczajnie, słabo po prostu i na dodatek znowu użyli tego motywu przewodniego w postaci muzyki Ashes of the Fire, która już mi się tak niemiłosiernie przejadła, że kolejne jej usłyszenie zaczyna mnie osobiście irytować. Już na początku nie dorastała do pięt tym kultowym już ostom od Sawano i takie moje wrażenia po czasie raczej zdają się to tylko potwierdzać. Szkoda, bo sam odcinek głównie dzięki animacji wypadł naprawdę bardzo dobrze. No nic, czekamy na ostatni epizod i zapowiedź, co dalej (pewnie film).