Tanuki-Anime

Opening sztos, seria sztos. :D

Pewnie ogromna większość uzna to za ogromną nudę i powielanie pewnych schematów, ale na mnie ta seria zadziałała jak magnes. Ciężko mi nawet opisać klimat jaki tutaj mamy, ale mam nieodparte wrażenie, że czegoś takiego właśnie potrzebowałem. Trzy odcinki pochłonąłem w chwilę, siedząc przy ekranie jak słup i słuchając każdego dźwięku z ogromną uwagą (słowa „słuchając” nie użyłem bez powodu). Może to brzmieć i nawet tak wygląda, że seria w ogóle nie przekazuje oraz nie wywołuje emocji u widza, niemniej nawet jak na zewnątrz wyglądałem jak kamień, to w środku aż się gotowało od przemyśleń na różne tematy. Nie wiem jeszcze czy to dobrze, czy źle, ale z pewnością ciekawe doznanie, które będę pielęgnował przy okazji kolejnych epizodów. Po prostu już od dłuższego czasu jakiś tytuł nie wywołał u mnie takich specyficznych reakcji, więc jestem zwyczajnie ciekaw, gdzie to mnie zaprowadzi, bo równie dobrze może to być chwilowe i przejdzie mi tak samo szybko jak się zaczęło, natomiast by się o tym przekonać, to muszę to sprawdzić.

Urocze cudeńko się trafiło. Zapowiada się przyjemna seria z ciekawymi wątkami patrząc po scenach w openingu.

Ja jeszcze nie widziałem, więc się nie odniosę do samego odcinka, ale naprawdę polecam komiks. Lektura to fantastyczna przygoda. Multum świetnych, różnorodnych oraz ciekawie napisanych postaci, ogromny świat pełen możliwości i potencjału, a sam autor serwuje wiele ciekawych rozwiązań. Natomiast najważniejsze według mnie jest to, że lektura niemiłosiernie wciąga, a na dalszym etapie historii o dziwo nadal wszystko trzyma się kupy – oby jak najdłużej.

No to klops, bo ufotable to goats, a demon slayer to gniots. (sorry, nie miałem rymu xD)

Aaaa, a mi wejście Muzana się podobało. :P Jedyna rzecz zresztą od momentu wejścia Akazy – tak w kwestii dyskusji poniżej, którą z miłą chęcią przeczytałem. ;)

Bardzo słaby sezon. Pierwowzoru nie znam, ale widać ewidentnie, że scenariusz poszatkował nowelkę niemiłosiernie. Niby nie miałem jakiś wygórowanych oczekiwań, ale ta część jest ogromnym rozczarowaniem i nie ma sensu nawet marnować czasu na większe rozpisywanie się w tym temacie. Jezus serii nie uratował, ciekawe czemu…

Słodko­‑gorzki, nieco przyspieszony, ale z pewnością satysfakcjonujący finał. Peak Mushoku. Oby kolejna część utrzymała poziom tego, według mnie najlepszego jak do tej pory sezonu. Oczywiście znajdą się zapewne Ci, co uznają, że sezon zbyt spokojny, ale dla mnie wręcz przeciwnie, ten początkowy spokój był wręcz plusem, a poza tym końcówka zrekompensowała wszystko i całościowo sezon ten dowiózł z nawiązką.

Ale ten Sakura jest uwuśny, no nie wytrzymam. :D Aż sam się siebie boję jak to piszę. xD

Troszkę miałem zażaleń do tej serii pod koniec poprzedniego wątku, ale końcówka sezonu poprawiła mi nastrój i pozytywnie nastroiła na ciąg dalszy. Dobry tytuł, będzie kontynuowany.

 kliknij: ukryte  W sumie zgodzę się ze wszystkim. Też miałem pewne domysły ze względu na sceny w openingu, ale powiedzmy, że wypierałem taki scenariusz za wszelką cenę. Natomiast co do związków Rudego, to akurat ten element też sobie nieco zaspoilerowałem i będzie miał ostatecznie 3 żonki oraz w sumie kilkoro dzieci z każdą z nich. Można łatwo wywnioskować kto będzie numerem 2 i 3. ;) Mi osobiście to nie przeszkadza, bo już na początku serii było pokazywane jaka jest kultura związków w tym uniwersum. Jest to na porządku dziennym i nie jest kontrowersyjne, czego najlepszym i najbliższym przykładem jest Paul.

 kliknij: ukryte  Ojciec nie żyje, sam ledwo przeżył i stracił rękę, a matka warzywo… No jak się z tego podniesie, to cud, a na domiar tego wszystkiego żona w domu, dziecko w drodze i siostry czekające na nowinę, że wszystko pozytywnie się skończyło, tak jasne…

Ale na 10 epizod to przygotowany nie byłem, nawet jak coś słyszałem ze spoilerów…

Ja tam osobiście nie komentowałem, bo czułem, że nie trzeba. Głównie przez to, że nie było żadnego rozczarowania, ani momentów WOW, ale i tak mi bardzo przyjemnie ogląda się ten sezon. Akcji cały czas być nie może, a te rodzinne klimaty bardzo przyjemne i rozluźniające. Nadal zdania nie zmieniam, że to jeden z najlepszych isekajów jakie mamy. TOP 3 luźno. Nie znam też pierwowzoru dokładnie, więc czerpię radość z tego co mi nieznane, szczególnie, że seria trzyma równy poziom.

Myślałem, że seria schodzi już powoli na dno. Miałem takie uczucie po 3/4 odcinkach, ale muszę przyznać, że najnowszy szósty odcinek był naprawdę konkretny, dużo się działo oraz był dobrze zaplanowany z wykorzystaniem pełnej gamy postaci pobocznych i nawet jak autor poszedł trochę na skróty w niektórych kwestiach, to w ogólnym rozrachunku nie przeszkadza to w odbiorze. Cieszy mnie również rozwiązanie  kliknij: ukryte  przechwycenia Deku przez Togę Himiko. Ciekawi mnie po prostu jaki ma ostatecznie cel ta laska, co chce osiągnąć i co ma do Midoriyi. Jest to ostateczna konfrontacja tej dwójki jakiej oczekiwałem i mam nadzieję, że rozwiązanie mnie nie zawiedzie.

Troszkę mam satysfakcję, bo już na początku poprzedniego sezonu porzuciłem to w niebyt. W tamtym czasie było ewidentnie czuć, że coś się ewidentnie psuje w tej serii i jak słyszę, za bardzo się nie pomyliłem.

Widzę, że talk no jutsu nadal w cenie. :D

Walnąłem taką gafę dobre dwa tygodnie temu i aż dziw, że nikt mnie nie poprawił. 😀 Oczywiście w głowie miałem twórcę TK, ale nie wiedzieć czemu połączyłem go wtedy z amazarashi, który też maczał palce w jednym z openingów Akademii. 😅 Tak czy siak oba wykony średnio brzmią w openingu, ale bez nich nie jest już tak źle, ale z pewnością jedne z gorszych utworów tej dwójki.

Wiem, wiem. :D Gram, osobiście bardzo lubię i na anime czekam od momentu zapowiedzi, bo co jak co, ale Genshin ma solidną historię.

Przewinąłem większość odcinka i z góry przepraszam za to ufotable, bo widać, że nie spuszczają z tonu pomimo tragicznego poziomu pierwowzoru. Oby jak najszybciej to skończyli i wzięli się już za inny projekt, gdyż naprawdę marnują swój talent. Ten tytuł nie zasłużył na ufotable.

amazarashi nigdy nie robił dobrej muzyki do MHA. Po prostu wizualia nie pasują kompletnie, dlatego odbiór tego utworu jest tak słaby. Nie jest to może topka tego artysty, ale gdy przesłucha się ten utwór bez openingu na ekranie, to brzmi o wiele lepiej. Niemniej wiadomo, że to kwestia gustu i tyle.

Mam nadzieję, że już przenigdy nic nie skrytykujesz, nie będziesz zły, smutny czy cierpiał z jakiegokolwiek powodu. Przecież są tacy, co mają gorzej, więc od teraz masz zakaz patrzenia na siebie i emanowania negatywnymi emocjami. Żegnam. ;)

No i w końcu się zebrałem żeby dokończyć. Musiałem pierw ochłonąć, bo seria ewidentnie była zbyt napompowana przez niedobrych ludzi i w sumie nadal troszkę jest, ale mniejsza. Ostatecznie druga połowa, czyli cały wątek z egzaminem, minął mi bardzo szybko i niezwykle przyjemnie. Niestety, bądź stety to głównie zasługa studia Madhouse, które zaserwowało nam prawie że techniczne arcydzieło oraz pobocznych postaci, których poczynania śledziłem z większym zaciekawieniem i obawą o ich los (nawet jak tworzone na jedno i to samo mentalne kopyto) niż naszej trójki głównych bohaterów, gdzie Fern oraz Stark byli w pewnym momencie już nie do zniesienia przez swój charakter i interakcje pomiędzy nimi, a nie ukrywam, że do pewnego momentu ich relacja nawet mi się podobała. Potem stała się już tylko nużąca i irytująca. Frieren ostatecznie i na szczęście jakoś wydostała się z tego wora, bo przynajmniej zaliczyła sensowny oraz zauważalny progres charakteru, no ale niczego innego nie oczekiwałem od tytułowej bohaterki, to był wręcz mus. Seria też ma ogólny problem z brakiem konsekwencji w strukturze i prowadzeniu opowieści. Nie wie czym jest, czym chce być i dokąd ostatecznie zmierza, ale to chyba problem już u autora, bo ewidentnie rzucał pomysłami na lewo i prawo, bo sam zapewne nie był do końca przekonany co chce żeby z tego powstało. Niemniej wrażenia są ogólnie bardzo pozytywne, gdyż seria potrafiła wciągnąć i zaskoczyć, ale arcydziełem nigdy bym tego nie nazwał, bo zbyt dużo tu dziur i pójścia na skróty w sferze głównie fabularnej.

Natomiast już tak kończąc, to dla takiego Landa, Ubel i może spin­‑offka z ich wspólnego wypadu na jakąś misję, to kontynuację obejrzałbym z pewnością :D a tak to nie wiem, po prostu obawiam się ponownego przyjazdu i konfrontacji z kultobusem. Skutecznie starają się popsuć przyjemność z oglądania czegokolwiek.

Zgodzę się, że 5 odcinek był niezwykle schematyczny i odstawał treścią od poprzednich, ale nadal mi osobiście przyjemnie się go oglądało. Myślę, że po prostu nadal wierzę, że będzie to jeden z lepszych przeciętniaków z tego gatunku.

Opening to klasa. Hipnotyzujący. Reszta jak na razie bezbłędnie odzwierciedla klimat komiksu. Może być hit.

Z początku wydawało się, że będzie to zwykły przeciętniak jakich wiele, a jednak coś jest pod tą pokrywką. Seria ma pomysł na siebie, jest niejednoznaczna i z tego powodu wciąga. Warte kontynuowania.

10. Najlepszy romans szkolny jaki w życiu oglądałem.