Tanuki-Anime

No i znowu się nami bawią. Tylko tym razem te fantastyczne kilka ostatni minut nie spowodują, że zapomnę o reszcie sezonu. Paint na lekkich sterydach z kilkoma wyjątkami okraszony świetną ścieżką dźwiękową, tak zapamiętam ten sezon. Albo znajdą kasę i czas, albo znowu czeka nas męczarnia, bo kolejna faza BL dostarcza jeszcze więcej epickich momentów, które aż proszą się o odpowiednio dopieszczoną animację. Wiara niewielka, ale pożyjemy, zobaczymy, jak to często mam w zwyczaju mawiać.

Zgodzę się, tylko tutaj też nie chodzi o samą ocenę, a zamysł osoby, która ją daje. Co innego dać 10, bo mi się seria bardzo podobała i ją lubię, dawaj nawet największemu crapowi, co mnie to, ważne tylko, że wiesz iż jest słaba, ale Ci się podobała i w taki sposób to okazujesz. Co innego niestety dać 10 tylko dlatego, żeby seria była jak najwyżej w rankingu. Chociaż jak tak się teraz zastanawiam, to jedno wynika z drugiego, więc w sumie… mniejsza.

To działa w dwie strony, tak samo jak chamskie jest dawanie specjalnie oceny 1, aby obniżyć ogólną ocenę, tak samo chamskie jest dawanie 10 w tym samym celu. Piję do tego, że nie ma złotego środka i ocena na ten moment jest bardzo zawyżona w przypadku Frieren, FMA w sumie też. I żeby mnie ktoś nie posądził, że jestem przeciwnikiem jakieś z wymienionych przeze mnie serii, bo obie serie są bardzo dobre, ale nie wybitne – to już moje zdanie.

Nie wiem czy warto pisać, że jestem zawiedziony poziomem animacji, ale naprawdę wygląda to koszmarnie. Poziom względem sezonu poprzedniego spadł drastycznie. Na moje szczęście bardzo lubię od najmłodszych lat piłkę nożną (obecnie już troszkę mniej, ale zawsze), więc można uznać, że jestem w stanie wybaczyć ten pokaz slajdów ze względu na subiektywne odczucia, ale nie oznacza to, że o tym co widzę zapomnę. Powoduje to jedynie, że jestem w stanie to oglądać dalej. Natomiast poza tym warto wspomnieć, że konkretne kluczowe momenty są okraszone świetną, dobrze dobraną muzyką i udźwiękowieniem, co troszkę umila oglądanie i pozwala przynajmniej na moment zapomnieć o warstwie wizualnej. Dobrze też ktoś napisał wcześniej, że fanowskie animacje są o niebo lepsze, powiem więcej, przed obejrzeniem tego sezonu oglądałem masę animacji mangi z tego arcu i one to dopiero wyglądają kozacko, ten sezon powinien wyglądać kozacko, a nie jak nieruchome obrazy tylko ładnie pokolorowane, a nawet jak już są ruchome to w dennej jakości CGI. Na razie ogromne rozczarowanie, ale oglądam dalej.

 kliknij: ukryte  Ale mimo wszystko gęsia skórka była przy bramce Nagi'ego. :D

No to najwidoczniej komiks mojej duszy nie dotknął. Szkoda, bo pomimo rozczarowania względem autora i jego głównego dzieła, to podchodziłem bardzo pozytywnie do tej jednotomówki. No chyba nie dla mnie jego twórczość i tyle, ale dla aspektów wizualnych kiedyś na pewno obejrzę.

Poprzedni sezon był najlepszy z dotychczasowych, no może na równi z pierwszym, bo pokazał mrok jaki czai się w głębinach lochów no i też rozwinęli wtedy bardzo fajnie jedną z lepszych postaci serii, czyli Ryuu. Natomiast ten sezon jak na razie jest, przynajmniej w początkowych odcinkach świetną odskocznią od cięższych klimatów. Genialna komedia wyszła z randki Syr i Bella w pozytywnym tego słowa znaczeniu, a później ładnie przedstawili i wyjaśnili wątek z Freyą, którego ciąg dalszy zobaczymy w kolejnych odcinkach. Ogólnie bardzo się cieszę, że seria wróciła na odpowiednie tory, bo sezony 2­‑3 były naprawdę mdłe i odechciewało się oglądać dalej tą serię, ale na szczęście teraz jest dobrze i oby tak pozostało, bo zwyczajnie polubiłem ten tytuł, nawet jak ma pewne braki chociażby w poziomie mocy postaci, bo tak jak blob'owi, tak i mi przeszkadza już fakt, że na potrzeby scenariusza poziom mocy protagonisty rośnie i spada wedle uznania. Nie wiem jak to się ma w szczegółach do powieści, ale ewidentnie coś tutaj jest nie tak, albo czegoś nie rozumiem. Tak czy siak, na ten moment odbiór jak najbardziej pozytywny i czekam na dalszy rozwój wydarzeń.

Naprawdę takie dobre? Mnie komiksowa wersja odrzuciła. W sensie nie było to dla mnie nic nadzwyczajnego. Może dlatego, że nie trawię twórczości Fujimoto, a szkoda, bo dawno temu byłem tak nahajpowany na jego najpopularniejsze dzieło z powodu pochlebnych opinii w necie, aby ostatecznie po lekturze kilkunastu tomów bardzo się zawieść tym co przeczytałem. No i nie inaczej było z jego Żegnaj Eri i rzeczonym Look Back.

Aleś zrecenzował każdy odcinek. :D Szanuję. Nawet z ciekawości troszkę poczytałem, ale szkoda, że niewiele rozumiem, bo do samego uniwersum nigdy się nie przekonałem. Obejrzałem ino Bakemonogatari dawno temu i tyle. Pewnie dlatego, że jest tego tyle i co najgorsze nie wie się w jakiej kolejności to oglądać.

Beka, że odpaliłem odcinek i non stop przewijam opening. Nie wiem kiedy obejrzę pierwszy epizod. :D

Perf start.

Napisz dokładnie w spoilerach z czym jest problem w komiksie. Jestem zwyczajnie ciekaw, co się tak popsuło według ciebie na dalszym etapie historii. Prosiłbym podkreślić dokładne punkty w fabule / zabiegi autora, które wpłynęły na taki odbiór. Z góry dzięki.

Jednak seria mnie wnerwia, a po zaspoilerowaniu sobie zakończenia z mangi już nie potrafię znaleźć żadnych plusów w tej serii i jedyne co pozostaje to uczucie dużego rozczarowania spektakularnym upadkiem solidnego dzieła na życzenie samego autora. Brak nawet punktu zaczepienia by sensownie ratować ten tytuł. Brawo…

Nie chciałem tego pisać, ale znowu wszystko sprowadza się do twierdzenia: „nieważne jak zaczynasz, ważne jak kończysz”

Wizualnie o więcej prosić nie mogłem, ale fabularnie troszkę się zawiodłem. W sensie nie było to nic złego, przyjemna seria, ale kreowano ją na coś niezwykłego i odświeżającego, a to po prostu zwyczajny, ładnie opakowany romansik szkolny. Drugi sezon niezbędny do rozwinięcia kilku wątków i co najważniejsze relacji pomiędzy postaciami, bo na razie to taka mało wyszukana przystawka. Natomiast ogólnie było dobrze, ale mogło i może być dużo lepiej.

Bardzo dobry odcinek. Seria z podejściem do tematu jakiego się nie spodziewałem. Odświeżająca produkcja zmuszająca do przemyśleń, a to lubię. Całość idzie też w ciekawą, niejednoznaczną stronę, przez co wciągnąłem się bardziej niż w niejednego popularnego shouneniaka. Ostatni odcinek raczej mojej opinii nie zmieni, a nie znając na tą chwilę pierwowzoru fajnie by było, gdyby powstał sezon kolejny pomimo małej popularności i słabej oceny ogólnej w różnych serwisach.

Dobra, ból głowy jednak szybko przechodzi. To jest genialne.

Powoli zaczyna mnie boleć od tego głowa.

Czy jak specjalnie i w konkretnym celu udajesz debila, to nim jesteś? Pomyśl nad tym, to będziesz wiedział co mam na myśli odnośnie autora pierwowzoru i stworzonego przez niego protagonisty. Wytykaj sobie co chcesz, bo ja nawet nie bronię Kafki samego w sobie, a raczej irytuje mnie błędne podejście, a raczej pokazujące wiedzy której nawet nie jesteś w stanie posiadać, bo nie siedzisz w głowie mangaki, a pisząc to wszystko pokazujesz jakby tak było.

To zmaż sobie zero przy liczbie jego wieku i zamieć pod dywan problem, który sam rozniosłeś. Pozdrawiam. ;)

Myślę, że troszkę przesadzasz. ;) Gość miał normalną pracę, znał się na niej i co najważniejsze upośledzony nie jest – polecam zaznajomić się z definicją tego słowa przed jego użyciem. Że ma taki charakterek, to raczej nie jest wada. Wręcz uważam, że taki znajomy w pracy to skarb, bo przekazuje dużo pozytywnej energii. Chciałbym też poznać jaki ty masz wzór 30­‑letniego faceta? Kim powinien być w takim razie, co powinien mieć, a czego nie mieć i jak się ma zachowywać?

Opening już znany mi od dawna. Ten z tych najlepszych w ostatnich latach, to z pewnością.

Tak głupie, że wciągnęło i jakimś cudem obejrzałem do końca. Dobrze wygląda i brzmi, na początku nawet bawi, potem już tylko nuży oraz irytuje, ale i tak oglądasz. Dziwny przypadek, bo nie mogę tego ani polecić, ani odradzić. Typowa odmóżdżająca rozrywka i pozostaje samemu zweryfikować czy twój mózg to strawi.

Sztampa jeżeli autor trzyma się zasad świata przedstawionego i korzysta z tego co sam wprowadził? czytaj. związki poligamiczne. Dla mnie to duży plus. Poza tym nie rozumiem drugiej części komentarza. Kogo brzydziło, to co robili ojciec/matka? Ciebie? Gilgamesz2? Czy Rudeusa?

Jeśli to 1. Trzeba było nie kontynuować seansu jeśli przeszkadza Ci ten element, a nie obejrzeć 4 sezony i narzekać, że ten motyw się powtarza.
Jeśli to 2. To samo co powyżej. Ale dodam, że jeśli macie na myśli siebie, to wydźwięk komentarza jest taki jakby was brzydziło to, co robili rodzicie Rudeusa, a teraz sami robicie to samo co oni. GJ.
Jeśli to 3. Rudeusa nie brzydziło to, co robili jego ojciec i matka w serii.

Na koniec dodam, że ja bardzo dobrze rozumiem wasze reakcje, napisałem przecież wyraźnie, że każdy ma inny próg tego co trawi. Mnie po prostu dziwiło (piszę to po raz drugi), że brzydzi was to w 4 sezonie, a nie w 1. Natomiast jeśli brzydziło was to już na początku, to kontynuowanie seansu uważam za jawny masochizm. ;)

Nie mam zamiaru zmieniać twojego zdania, bo każdy ma swój gust i próg do którego jeszcze trawi pewne rozwiązania. Niemniej dziwi mnie fakt, że krytykujesz coś, co było wiadome jeszcze w pierwszych odcinkach pierwszego sezonu, w sensie nie to, że Rudeus będzie miał minimum dwie żony, ale fakt, że w serii się pozwala na współżycie z kilkoma kobietami – patrz najbliżej jak się da, czyli jego ojciec. Taki już jest wykreowany ten świat fantasy, takie ma zasady, więc ja bym bardziej krytykował gdyby tego elementu ostatecznie autor nie zastosował na dalszym etapie prowadzenia opowieści.

„bo jakoś nigdy nie potrafiłem się przekonać do tego języka” – tego, czyli w sensie chińskiego.

Do 7 odcinka po japońsku, bo jakoś nigdy nie potrafiłem się przekonać do tego języka. Później dowiedziałem się, że istnieje epizod 5.5, którego nie mogłem zlokalizować po japońsku, więc zdecydowałem się zrobić rewatch od początku w języku chińskim wraz z odpowiednią kolejnością, czyli po 5 odcinku wleciał odcinek specjalny – niewiele to zmieniło, ale chciałem tak zrobić, to zrobiłem. No i też myślę, że warto dodać iż przekonałem się dzięki tej serii do chińskiego w tego typu animacji. Bardzo dobrze wykonany dubbing, który po 2/3 odcinkach już kompletnie mi nie przeszkadzał, a nawet dostrzegałem pewne zalety względem dubba japońskiego.