Tanuki-Anime

Szczerze? Chyba nawet nie zwróciłem uwagi, że dokonali na jej stroju jakieś zmiany. Bardzo możliwe, że nieuważnie czytałem „oczami” akurat w przypadku tej postaci. Najbardziej mnie właśnie interesowało jak pokażą scenę z tą mocą i może to dlatego, ale tłumaczyć się nie mam zamiaru, po prostu możliwe, że to moje niedopatrzenie i tyle. Czy do wzmianki o tym momencie nie wrócono w dalszej części komiksu to tego nie wiem, bo nie zaszedłem za daleko, ponieważ nie chcę sobie zwyczajnie bardziej spolierować. Lepiej się ogląda niż czyta. Co do komentarza Lero Ro też mnie to zdziwiło, bo rozbieżność duża, ale jakoś tak odłożyłem to na dalszy (nieistotny dla mnie) plan.

Pozwolę sobie na małą anegdotkę, która i tak w gruncie rzeczy przejdzie później płynnie do opinii na temat jednego aspektu serii, ale poinformować warto. Akurat w przypadku tego tytułu strasznie uwydatnia się u mnie pewien problem, który zauważyłem zresztą już bardzo dawno temu. Jestem typem osoby lubującej wybierać swoje ulubione postacie z wszystkich serii „top of all time”, bo tak, po prostu i pomijając fakt, że kieruję się przy wyborze głównie względami subiektywnymi (to chyba wiadome), to najczęściej zdarza się tak, że wybór pada na charaktery, które są ewidentnie kilka poziomów wyżej względem innych z tej samej produkcji. Występuje między nimi po prostu zbyt duża różnica, co powoduje, że tą wybraną stawiam na piedestale, a reszta idzie w kosz i to jest w miarę okej, natomiast problem robi się wtedy jak trafiam na serię pokroju właśnie min. Fruits Basket (czy nawet FMA, Haikyuu i inne tego typu, które dla mnie rzecz jasna posiadają aspekt wykreowanych postaci na bardzo wysokim poziomie ogólnie), ponieważ w niej wszystkie postacie są na naprawdę wysokim poziomie pod względem charakteru, emocji, różnorodności, charyzmy, historii z przeszłości itd. co powoduje, że mam ogromny dylemat, którą dodać do swoich ulubionych, bo wybiorę tego, to tamtych skrzywdzę, albo tą, to tamte skrzywdzę i nie jestem w stanie wybrać najczęściej nikogo, co owocuje tym, że serie w których oceniłem postacie bardzo dobrze to żadnych z nich nie ląduje w mojej topce. Gdybym miał to liczbowo przedstawić to do mojej topki lądują najczęściej postacie, które w ogólnej ocenie tego aspektu w danej serii mają 6 może 7, rzadko 9 lub 10, a przy własnie tych dwóch ostatnich ocenach rzadko kogoś wybieram, bo po prostu nie wiem kogo. Oczywiście znajdują się pojedyncze wyjątki (chwała Bogu), ale no przy takiej Frubie to wymiękam totalnie i znowu skończy się zapewne tak, że nikogo nie wybiorę, a sam ten aspekt ocenię wysoko przy tej produkcji.

Kurde… aż tyle tego wyszło? 🤔
Ale mam problem co nie? Nie mam chyba co robić i z nudów takie dylematy powstają. 😆
No i chyba też dużo powtórzeń walnąłem, ale trudno. 😛

Liczyłem, że pójdą 100% z manhwą, bo nie ukrywam, że przed 4 i 5 odcinkiem troszkę sobie poczytałem (a obiecywałem sobie, że tego nie zrobię :D), a tutaj proszę, odcinek numer pięć i dodali troszkę fajerwerków co niekoniecznie mi się podobało, bo w samym komiksie wyszło według mnie lepiej, ponieważ bardziej tajemniczo – mam tutaj cały czas na myśli wystrzał mocy Bama, bo reszta jak najbardziej okej pod względem zgodności z pierwowzorem.

Nie wróżę Ci obecnie świetlanej przyszłości. Piszę to jako starszy nieznajomy i domyśl się co mam na myśli. :D

Ale kocur wystrzelił z torpedy pod koniec drugiego odcinka. 🤣🤣🤣

Warto było odczekać kilka miesięcy i obejrzeć naraz do tego 28 odcinka. Pomimo iż technicznie to jest bagno, to ogląda się naprawdę fantastycznie. Daje dużo satysfakcji, śmiechu i ogólnie emocji. Natomiast największym dla mnie plusem jak do tej pory są na pewno relacje pomiędzy postaciami i stopniowe dawkowanie widzowi kolejnych zasad gry. Naprawdę o wielu przepisach nawet nie wiedziałem i miło się czegoś nowego nauczyć. Bardzo doceniam tą produkcję właśnie w tej kwestii i jednocześnie coraz bardziej w cień schodzi pod tym względem Kuroko, które w ogóle tego nie posiadało i całkowicie olało temat zasad gry. Kończąc, napomknę, że 3 opening jest cudny, a 3 ending bardzo dobry muzycznie. Miła odmiana względem poprzednich otwarć i zamknięć, które były po prostu schematyczne i liche, a tutaj (szczególnie otwarcie) naprawdę się wyróżnia pozytywnie na tle wielu innych. Czy polecam na tą chwilę? Jeśli nie jest ważna dla was solidna animacja, to bezapelacyjnie tak, bo co do reszty to Sora według mnie trzyma poziom.

Jeszcze nie rozpocząłem seansu. Ale wiem już przedwcześnie co tam się wyrabia. Dlatego jako fan mogę tylko potwierdzić, że ten sezon będzie najgorszy z dotychczasowych, jeśli nic nie zmienią względem pierwowzoru. Tak to jest jak odgórnie karzą Ci zapieprzać z szybkim dokończeniem arcu, bo chcą już zamknąć komiks. Ale co do poziomu absurdu i braku logiki to raczej tego nie wolno się czepiać (wręcz nie ma prawa – naprawdę), ponieważ już w pierwszym odcinku pierwszego sezonu masz ośmiornicę, która gwałci kobietę konsumująca potrawę, więc jeśli przetrwałeś epizod pierwszy, to automatycznie dajesz na to przyzwolenie (przynajmniej ja tak uważam i ja tak to traktuję). Seria jest od dawania show i zabawiania widza, a nie od przekazywania różnych wartości lub niesamowitych i wielowątkowych historii. To co ma robić to ta seria robi dobrze do końca. Po prostu na ostatniej prostej jest pośpiech nie spowodowany kaprysem autora, lecz „góry”. Mam nadzieję, że rozumiesz. W żadnym razie, nawet jak uwielbiam kucharzy to ich w tym momencie nie bronię, bo ewidentnie poziom spada drastycznie, ale poziom mojej subiektywnej zabawy do przed ostatniego sezonu był ogólnie na świetnym poziomie, a znając ciąg dalszy raczej się to nie zmieni, natomiast co do pozostałych aspektów, to nie poskąpię krytyki i dużego obniżenia ocen końcowych. To tyle ode mnie. Pozdrawiam.

Nie mam pretensji o ocenianie subiektywne. Raczej o to co napisałem w ostatnim zdaniu pierwszego mojego komentarza, więc powtórzę ponownie. Tzn. najpierw wezmę pod lupę to co napisałaś. Bardziej interesują cię fabuła, wartości z serii i emocje. Bardzo dobrze, ale mam tylko nadzieję, że nie pomijasz aspektów audio­‑wizualnych przy ostatecznej ocenie. Pamietaj, zamknij oczy, zatkaj uszy i spróbuj poznać fabułę, otrzymać wartości i emocje od tytułu, który poznajesz. Ocenianie tego aspektu jest nieodzowną częścią każdej części popkultury, która je zawiera tj. muzykę w ogólnej postaci i stronę wizualną. Możesz uważać historię za najważniejszy według cb czynnik, ale branie pod uwagę pozostałych rzeczy jest raczej wymagane, jeśli rzecz jasna mówimy tutaj o szeroko pojętej logice. Jeśli nie, to tematu nie ma i hulaj dusza, piekła nie ma. Ale jeśli tak, to w takim razie jak oceniasz aspekt techniczny tej produkcji? Nie powiesz mi, że jest brzydka, prawda?

Według mnie celem także była prezentacja audio­‑wizualna, która rzecz jasna te emocje u widza uwydatnia i pomijanie tych (mimo wszystko bardzo ważnych) aspektów jest troszkę nie na miejscu, ale jak tam sobie uważasz. To tak jakby zamknąć oczy, zatkać uszy, i „oglądać”. Za wiele emocji to Ci nie dostarczy, nie uważasz?

Trochę z opóźnieniem, ale w końcu obejrzałem dwa pierwsze odcinki. Fantastyczny seans i zapowiada się jeszcze lepszy sezon niż genialny poprzedni. Seiyuu znowu perfekcyjnie wykonują swoją robotę, technicznie ten sam poziom co poprzednio (mam tutaj na myśli zabiegi wizualne, a nie stricte poziom animacji), a banan z twarzy nie znika ani na chwilę. Bez wątpienia zapowiada się seria/komedia sezonu, bo chyba jako jedna przetrwa wirusa… hiho… (oby, oby…)

Miałem na myśli tylko i wyłącznie wersję z polskim dubbingiem. Tylko taką widziałem w wieku 8­‑10 lat? Może mniej. Co do innych wersji, nie powiem, że mnie zainteresowałeś. No, ale ten „czas” gra główną rolę w moim przypadku. Jeśli miałbym go dużo, zobaczyłbym wszystko, ale jeśli mam ograniczony czas to jednak chyba pozostanę tylko przy ponownym obejrzeniu oryginału. Oczywiście nie mam zamiaru tu porównywać i twierdzić co lepsze, bo jak wspomniałem, nic nie widziałem prócz pierwotniaka.

Ja trochę w tyle, bo dopiero 1 odcinek za mną, ale jestem mega pozytywnie zaskoczony i naprawdę mi się podoba. Aż sentyment mnie wziął do starszej wersji tv. Natomiast bardzo mi brakuje niektórych elementów za które zapamiętałem tą serię za dzieciaka. Szczególnie ten pamiętny utwór i animacja podczas ewolucji digimona. Ogólnie to chyba aż wrócę do starszej serii i se ją obejrzę ponownie jak tylko znajdzie się czas.

Pośpiech faktyczny, ale nie z jego winy, ale WSJ, który zdecydował, że nie ma sensu dłużej tego ciągnąć i dali mu polecenie zamknięcia historii w ostatnie x rozdziałów. Nie wiem jak one wypadły, bo nigdy ich nie przeczytałem, ale bez wątpienia w tej zapowiedzianej serii tv jest szansa, że rozwiną to co nie miało miejsca w pierwowzorze.

Intrygujące i wciąga, ale nadal niewiele wiemy. No i mimo wszystko jestem prostym odbiorcą, bo standardowy tekst „pojawił się potwór” dodał tej wymaganej ode mnie pompy do tajemniczej kreacji i pochodzenia głównego bohatera. Jestem coraz bardziej zainteresowany historią protagonisty i głównie z tego powodu będę oglądał dalej.

PS. Strasznie, ale to strasznie irytuje mnie fakt (wiem, że pewnie przesadzam, bo przywiązuję uwagę do mało istotnej dla wielu kwestii), że tak świetna muzyka z endingu dostała tak gówniane wizualia. Koszmar i zmarnowany potencjał.

Fantastyczny drugi odcinek. Jednak swoje robi dopracowane wykonanie audio­‑wizualne, które świetnie się ze sobą komponuje, przyjemne relacje pomiędzy postaciami, wraz z samym wiekiem pierwowzoru. Czuć z miejsca, że tytuł powstawał dawno temu i już teraz chyba mogę stwierdzić, że to czarny konik sezonu. Jestem pełen entuzjazmu i wręcz oczarowany całością. Oby to się nie popsuło z czasem, a będzie pięknie.

No i takie recenzje to ja rozumiem. Pa licho tekst, ale jedyna w cząstkowych to i sensowna końcowa. W końcu.

Głupie i obrzydzające, a niby chce być poważne. Kicz. Dropie.

DICE nie znam, ale jestem zainteresowany, więc pewnie zerknę, natomiast co do SLa to oczywiście, że mi się marzy. Fantastyczny webtoon i gdyby tylko ktoś sypnął kaską, a następnie walną ten tytuł z porządną animacją to już totalnie eksplozja sieci by nastąpiła.

Pierwowzoru nie znam.

Muzyka: Kevin Penkin. Więcej w tej kwestii pisać nie trzeba. Jakość broni się sama już w pierwszym odcinku, bo jest zróżnicowanie oraz pompatycznie i bez wątpienia w tej serii będzie mógł on rozwinąć swoje skrzydła na całego jak to miało miejsce w MiA, a nie być ograniczanym przez słaby pierwowzór jak w przypadku tarczownika. Przy okazji muzyczka w op i ed również daje radę, szczególnie ta druga. Czuć również bardzo specyficzny oraz zarazem tajemniczy klimat, który niezwykle plusuje, szczególnie przy ciekawie zapowiadającej się historii, a sam seans wciągnął i z pewnością będę wyczekiwał wyjaśnień w wielu kwestiach, a osoby, które krytykują chaos (faktycznie występujący) już w pierwszym epizodzie, powinny się położyć. Jak można coś takiego krytykować w takim momencie? Seria po to ma więcej odcinków aby z czasem podawać nam kolejne informacje o świecie przedstawionym i zasad w nim panujących. Dlatego też krytykę w tym kierunku uważam za totalnie bezsensowną i wręcz głupią. Jak nic nie wyjaśnią do końca sezonu to wtedy będzie sens brać się za wytykanie błędów w tym aspekcie. Wizualnie bardzo ubogo, ale przez zastosowaną kreskę niezwykle oryginalnie i w mój gust się wstrzeliły takie wizualia tzn. nie przeszkadzają mi braki w statycznych tłach. Ogólnie to oczekiwań nie miałem, ale w sumie chciałem żeby mi się podobało i żeby to było naprawdę dobre, bo dzięki temu będzie szansa na SL w przyszłości. Tak czy siak jestem o dziwo na razie zadowolony i wyczekuję kolejnych epizodów.

PS. Widać ewidentnie, że seria ukierunkowana na zachód, i dobrze. Da jej to szansę na rozgłos. Z tego też powodu zastosowano między innymi zabieg w openingu z czarnym tłem przy napisach, co jest w stylu amerykanów.

Zauroczyłem się tym odcinkiem. Nie wiem też czemu, ale strasznie na początku przypomniało mi to Welcome to the N.H.K. Z pewnością będę kontynuował i liczę, że taki klimat się utrzyma.

Ja chcę NATYCHMIAST kolejny sezon! AAAAA! Ubóstwiam tą serię, te postacie, te relacje. Wybitny ostatni odcinek i bardzo dobry (pomimo iż przejściowy) sezon!

A koleżanka Ryuu jest tak urocza, że zaraz wywali mi skalę. :D

PS. Scena po napisach daje mi takie ciary jak chwila z przed kilku lat, gdy jeszcze nikt (w tym ja) nie wiedział kto jest tytanem opancerzonym i kolosalnym z znanej wszystkim serii Atak Tytanów. Wow!

Co tu się odjaniepawliło?!

Przed obejrzeniem finałowego odcinka tego sezonu miałem już zamiar krytykować ten sezon, że pomimo epickich i niezapomnianych momentów nie ustrzegł się błędów czy to technicznych, czy też logicznych, no ale znowu w pięknym stylu twórcy zamykają mi usta kartoflem.

Pa licho techniczny miód, ale ta fantastyczna walka… i ta muza! Jakbym oglądał jakiś 300 spartan czy coś. Perfekcyjny odcinek pod względem dostarczanych mi emocji.

I ostatecznie ciężko mi ten sezon ocenić. Z jednej strony najlepszy z dostępnych obecnie 4, bo dostarczył najwięcej emocji, spektakularnych walk i genialnej muzyki, ale z drugiej nie ustrzegł się też wspomnianych niedociągnięć, których nie było w sezonach poprzednich. Niemniej seans niezwykle udany i już nie mogę się doczekać premiery kontynuacji.

PS. Już prawie zapomniałem (w sumie to 4 lata minęło) za co uwielbiam tą serię.