Tanuki-Anime

Zauroczyłem się tym odcinkiem. Nie wiem też czemu, ale strasznie na początku przypomniało mi to Welcome to the N.H.K. Z pewnością będę kontynuował i liczę, że taki klimat się utrzyma.

Ja chcę NATYCHMIAST kolejny sezon! AAAAA! Ubóstwiam tą serię, te postacie, te relacje. Wybitny ostatni odcinek i bardzo dobry (pomimo iż przejściowy) sezon!

A koleżanka Ryuu jest tak urocza, że zaraz wywali mi skalę. :D

PS. Scena po napisach daje mi takie ciary jak chwila z przed kilku lat, gdy jeszcze nikt (w tym ja) nie wiedział kto jest tytanem opancerzonym i kolosalnym z znanej wszystkim serii Atak Tytanów. Wow!

Co tu się odjaniepawliło?!

Przed obejrzeniem finałowego odcinka tego sezonu miałem już zamiar krytykować ten sezon, że pomimo epickich i niezapomnianych momentów nie ustrzegł się błędów czy to technicznych, czy też logicznych, no ale znowu w pięknym stylu twórcy zamykają mi usta kartoflem.

Pa licho techniczny miód, ale ta fantastyczna walka… i ta muza! Jakbym oglądał jakiś 300 spartan czy coś. Perfekcyjny odcinek pod względem dostarczanych mi emocji.

I ostatecznie ciężko mi ten sezon ocenić. Z jednej strony najlepszy z dostępnych obecnie 4, bo dostarczył najwięcej emocji, spektakularnych walk i genialnej muzyki, ale z drugiej nie ustrzegł się też wspomnianych niedociągnięć, których nie było w sezonach poprzednich. Niemniej seans niezwykle udany i już nie mogę się doczekać premiery kontynuacji.

PS. Już prawie zapomniałem (w sumie to 4 lata minęło) za co uwielbiam tą serię.

Nie no… żart z bananem w ostatnim odcinku to sztos. xD Tak z dupy, że aż parskłem mimowolnie. :D A błagalna reakcja Kuoru tylko mi przypomniała naszego ekscentrycznego naukowca Okabe. ^^ Ale wracając do serii, to bez wątpienia najmocniejszą stroną są główne postacie. Gdyby nie tylko rozwleczony na większość serii wątek stalowej damy, który pod koniec już nużył, to byłaby naprawdę przyjemna i solidna produkcja, a tak jest tylko okej dla mnie. Dowodem na to jest chociażby większość odcinka ostatniego, który jak tylko zakończył arc, a powrócił do relacji pomiędzy bohaterami to oglądało się o wiele lepiej. Natomiast co do wszędobylskiej logiki i sensu wydarzeń do której każdy ma swoje zdanie, to według mnie jeśli wziąć pod uwagę fakt, że świat przedstawiony jest taki jaki jest, to bullshitu nie uświadczyłem, ale nikt nigdy nie mówił, że logika idzie w parze z ciekawością. Po prostu w tym przypadku prezentacja wszystkiego raz po raz tak samo i tłumaczenia wszystkiego w racjonalny i niestety zbyt powtarzalny i dokładny sposób, aby nie było niedomówień odbija się czkawką. Tytuł ma potencjał jak tylko nie będzie tak rozwlekał poszczególnych spraw w przyszłości, chociaż może niektórzy to lubią… kto wie. Niemniej ja ostatecznie bawiłem się raczej dobrze, nie jest to coś niesamowitego, ale raczej wybija się ponad przeciętność i jak już wspomniałem wcześniej, seria byłaby o wiele lepsza, gdyby serwowała zwyczajne relacje pomiędzy postaciami aniżeli tak przydługie wątki. Z wężem (jak dobrze pamiętam) na początku było idealnie pod względem długości i mogliby pójść w tę stronę. Technicznie też było okej, poza muzyką, która oprócz op i ed praktycznie nie istnieje, a momentami było nawet klimatycznie ze względu na poruszaną tematykę. Ewentualną kontynuację obejrzę z pewnością i z nadzieją, że dostarczy mi więcej tego co seria robi najlepiej.

Obejrzałem sobie tylko ostatni odcinek tej wersji reżyserskiej w celu sprawdzenia jak to zakończą i czy faktycznie dadzą (tak jak uważałem wcześniej) nowy finał wprowadzający do dalszej historii z pierwowzoru. No i… genialnie to rozwiązali, bo krótko, zwięźle i niejasno! Nie zdradza nic, a daje wymowny szok dla widza, który nic nie wie o dalszych wydarzeniach.  kliknij: ukryte  Zapowiadam emocjonalne znęcanie się nad relacjami Subaru­‑Rem, albo rzekłbym, że ich brakiem. Będzie sztos, mówię wam.

No dla mnie było zbyt absurdalne i dodatkowo nieciekawe. Dlatego nie polecam, no ale nie jestem pępkiem świata aby decydować, kto co ma oglądać. Róbta, co chceta. :D

Ja już w czasie pierwszego sezonu (w 2016 roku) wiedziałem, że Subaru to dobrze napisana postać. Można go lubić lub nie za podejmowane decyzje, patrz tutaj np. danie kosza Rem, tylko jest jeden problem, on go dał nie dlatego, że jest debilem, tylko dlatego, że jest zakochany w tej drugiej, chyba proste i nawet jak ja osobiście jestem z tzw. TR, to kompletnie mi nie przeszkadza jego wybór, bo jest racjonalny (ciężko się odkochać jak już się jest zakochanym danej osobie, a sam Subaru Rem po prostu szanuje, a przynajmniej na chwilę pierwszego sezonu, bo dalej nie chcę wybiegać), bardziej niż na tym to ja wolę się skupić na oddaniu Rem w stosunku do niego, też zresztą nie bez powodu, natomiast to już nie istotne, bo argumenty potwierdzające można by wypisywać i wypisywać… Tak czy siak, zachowanie i emocje Subaru są jak najbardziej realistyczne i idealnie pasujące do sytuacji w jakiej się znalazł/znajduje. Ludziom po prostu nie podoba się fakt, że jest autentyczny do bólu.

Tak się tylko wtrącę na chwilę. Zamiana stylu jest, ale osobiście zauważyłem ją dopiero wtedy jak zobaczyłem porównania w internecie z poprzednimi sezonami. Ogólnie jakość techniczna jest gorsza niż w poprzednich sezonach, ale ja się nie dziwię, do ekranizacji mieli mało znaczący moment mangi, więc i kasy nie było sensu tutaj marnować. Dla mnie w pełni zrozumiała decyzja i spodziewana dlatego też nie mam o to pretensji. Mimo wszystko dla mnie nadal to jest to samo Haikyuu, genialnie postacie, świetne relacje pomiędzy nimi, a i nawet epickie/urocze momenty się znalazły np. reakcja Hinaty na rywala Hoshiumiego, czy pojawienie się przyjaciółki z dzieciństwa Tanaki. Fajnie też rozwinęli niektóre postacie poboczne. Natomiast chciałbym oznajmić, że mimo wszystko to co najlepsze dopiero przed nami. Mega duża paczka różnorodnych emocji gwarantowana w kolejnym i jeszcze następnym sezonie – oj będzie się działo!

Zgadzam się. Mógł być ktokolwiek z jakąkolwiek mocą, a dali takie nieśmieszne coś. Nie dla mnie.

Czy ja wiem? Zerówka to po prostu alternatywna i zarazem dłuższa wersja wydarzeń zastępująca odcinek 24. Wymagane jest po prostu obejrzenie 22 odcinków pierwotnej (pierwszej) serii i podmienienie 23 odcinka z tym specjalnym, który wprowadza do zerówki.
Po prostu są dwie wersje wydarzeń:
1) 24 epizody (pierwszy sezon)
2) 22 epizody (pierwszy sezon) + 1 odcinek specjalny + zerówka

To już chyba lekki przerost formy nad treścią. No, ale beka w ... xD

Było dwanaście odcinków według czasu antenowego. Zapominasz o podwójnym pierwszym.

Nie żeby coś, ale jest od groma zwolenników fillerowego zakończenia z pierwszej serii FMA, więc tekst, że coś jest setki razy lepsze jeśli jest w oryginale to ino subiektywne odczucie, bo nie zawsze musi tak być. Mi na przykład samo zakończenie Brotherhood się nie podobało, ale pierwszej serii nie widziałem, więc porównać osobiście nie mogę, które lepsze, natomiast inni znają i porównują niekoniecznie zgodnie z twoim stwierdzeniem. To tyle.

... na początek zacznijmy od tego… O godzinie 9:50 Deku jeszcze jest pytany przez jednego z ochroniarzy, że spokojnie zdąży się wyleczyć z obrażeń odniesionych w walce. Później kolejno są sceny jak Aizawa gada z All­‑Mightem, obok też widzimy Mirio i Eri, później publiczność, scenę i resztę klasy, która się martwi bo nie ma jeszcze Deku, a na końcu kadr na sufit i zmiana godziny z 9:59 na 10:00. Później tylko otwierają się kotary na scenie i Midoriya jakimś cudem już tam jest. Ahhhh…. ale jestem tym mega zirytowany. Wiem, że pewnie przesadzam, bo to taki luźny arc i nawet chciałem go pochwalić, ponieważ pozytywnie mnie zaskoczył, no ale przez to rozwiązanie straciłem cały fan z tego finału. Czemu nie pokazali jak Midoriya się tam znalazł? Moje pytanie brzmi jak się tam dostał i jak się wyleczył z obrażeń? Nic z tego nie pokazali, dlatego uważam cały ten odcinek, a przynajmniej ten moment za totalny bullshit. Mi osobiście totalnie popsuli wrażenia z oglądania i do końca odcinka już kompletnie nie miałem ochoty tego kontynuować. Meh.

O dziwo oglądało się naprawdę bardzo przyjemnie. Wystarczy ino wyłączyć mózg i brnąć za akcją, która nie zwalnia. A, no i Reina Ueda świetnie wypadła w roli Shuki. Jej uroczy głosik świetnie pasował do roli takiej sadystki i oby dostawała więcej tego typu ról w przyszłości. Poza tym nic nadzwyczajnego, po prostu średniak jakich wiele, ale ewentualną kontynuację z miłą chęcią obejrzę, chociażby z ciekawości, bo po komiks nie mam zamiaru sięgać.

Ah… jakże świetny odcinek! Uwielbiam jak Boku no Hero co rusz tak pozytywnie mnie zaskakuje. Jak na początku nie za bardzo byłem przekonany co do tego arcu i antagonistów, tak teraz zostałem kupiony w 100%. Bardzo dobrze wykonany odcinek po względem wizualnym, muzycznie również niczego sobie, a to dzięki temu, że została idealnie wpasowana w to co działo się aktualnie na ekranie no i rzecz jasna przeszłość Criminala i La Bravy również solidnie zaprezentowana. Ogólnie to dawno nie miałem uczucia, że kibicowałem bardziej antagonistom niż głównemu bohaterowi, a tutaj nawet się lekko wzruszyłem z ich powodu. Oby więcej takich zaskoczeń w przyszłości.

Natomiast żeby nie było tak różowo to mam jedno pytanie, bo coś mi tutaj zgrzyta. Manami bez najmniejszego problemu znalazła miejsce zamieszkania Gentle, a policja to już nie potrafiła? :D Nawet jej indywidualność i umiejętność hakowania tutaj nic by nie zdziałała, dlatego trochę mnie to nurtuje i nie pasuje, ale i tak bez wątpienia udany epizodzik.

Czy ktoś ogląda na bieżąco? Ze swoich prywatnych powodów chciałbym wrócić i nadrobić, ale pytanie brzmi czy warto? Oczekuję dobrej rozrywki, strony technicznej na sensownym poziomie i przyjemnych postaci.

Zrobili z tej potyczki taką pompę jakby od jej wyniku miało zależeć istnienie bądź nie istnienie świata. xD Oglądało się przyjemnie, ale to chyba już przesada. Nie da się tego traktować poważnie i tyle. :D

Witaj. Zgadzam się z tobą praktycznie w 100%, ale co do walki z tego odcinka mam nieco inne zdanie. Specjalnie nawet obejrzałem ten epizod pod względem jakości animacji w tej walce (przeczytałem twój komentarz przed oglądaniem) no i nie wiem czym się tu zachwycać. Nie ma w niej nic nadzwyczajnego według mnie. Może po prostu widziałem zbyt dużo dobrze zanimowanych scen akcji, ale to nie zmienia faktu, że ty również na pewno ich widziałeś od groma, dlatego też się zdziwiłem, albo miałem po prostu zbyt duże oczekiwania po przeczytaniu tego komentarza.

Miałem na myśli liczby i ich zastosowanie/znaczenie w tym uniwersum.

Pomocy… czemu to jest AŻ tak głupie i żałosne? No niech mi to ktoś wytłumaczy, bo może to ze mną jest jakiś problem, że za każdą sceną czuję obrzydzenie i zażenowanie po akcjach bohaterów. Już pa licho drastyczne obniżenie jakości technicznej, ale tego nie da się oglądać… nawet na siłę. I nie mam pojęcia co autor/animatorzy chcieli przekazać tą końcówką odcinka, ale po tak koszmarnym wstępie i środku nie wywołało to u mnie niczego, kamienna twarz z stałą miną błagania o jak najszybsze zakończenie męczarni – mych rzecz jasna. Nawet pomijając już fakt, że postać której tyczy się ten epizod pojawiła się tylko teraz i nijak można by jej współczuć, bo wątpię żeby ktoś się zżył z nią po tak krótkim czasie.

Seria schodzi coraz bardziej na psy i ja już ratunku dla niej nie widzę, a szczerze nawet szkoda, bo pierwotny pomysł wydaje się ciekawy i pozostało tylko go odpowiednio wykonać, no ale w tym przypadku to chyba już za zbyt wysokie progi. Porzucam to w cholerę i wątpię, że kiedykolwiek wrócę, a innym życzę powodzenia oraz wytrwałości.

Black Clover ma wady… i to nawet całkiem sporo, ale jest to chyba jedyna obecnie seria jaką oglądam, która tak bardzo nakręca na następny arc tylko samym nowym openingiem, a ten fakt potęguje również moja nieznajomość pierwowzoru. A tylko aspekt wizualny zmienili – bardzo dobry ruch według mnie. Już to pisałem wielokrotnie, że nawet można uznać to już za czysty spam, ale naprawdę pierrot pod tym względem robi robotę jak mało kto. No i ending po przesłuchaniu go parę razy jest coraz lepszy i raczej najlepszy z dotychczasowych.

 kliknij: ukryte  „Przez mój zwalony projekt postaci nie mogę dosięgnąć strun” – co Mineta rozwalił. xD
A co do nowego wątku to przyjemny do oglądania, ale ogólnie wydaje się dla mnie gorszy od poprzedniego, a już na pewno pod względem akcji i emocji. W sumie znowu potwierdza się w moim przypadku, że każdy sezon BnHA jest nierówny w tej kwestii, czyli zbyt drastycznie zmienia prędkość akcji. Spokojne momenty są potrzebne, ale przez pół sezonu to już lekka przesada. Wybija to nieco z rytmu, chociaż nie będę jeszcze wyciągał pochopnych wniosków co do tego arcu z festiwalem, ponieważ czekam na tego Gentle oraz La Bravę i jak zamierzają namieszać. Na pewno nie wyglądają przekonująco, ale miejmy nadzieję, że to tylko pozory.