Tanuki-Anime

Ja tam osobiście nie komentowałem, bo czułem, że nie trzeba. Głównie przez to, że nie było żadnego rozczarowania, ani momentów WOW, ale i tak mi bardzo przyjemnie ogląda się ten sezon. Akcji cały czas być nie może, a te rodzinne klimaty bardzo przyjemne i rozluźniające. Nadal zdania nie zmieniam, że to jeden z najlepszych isekajów jakie mamy. TOP 3 luźno. Nie znam też pierwowzoru dokładnie, więc czerpię radość z tego co mi nieznane, szczególnie, że seria trzyma równy poziom.

Myślałem, że seria schodzi już powoli na dno. Miałem takie uczucie po 3/4 odcinkach, ale muszę przyznać, że najnowszy szósty odcinek był naprawdę konkretny, dużo się działo oraz był dobrze zaplanowany z wykorzystaniem pełnej gamy postaci pobocznych i nawet jak autor poszedł trochę na skróty w niektórych kwestiach, to w ogólnym rozrachunku nie przeszkadza to w odbiorze. Cieszy mnie również rozwiązanie  kliknij: ukryte  przechwycenia Deku przez Togę Himiko. Ciekawi mnie po prostu jaki ma ostatecznie cel ta laska, co chce osiągnąć i co ma do Midoriyi. Jest to ostateczna konfrontacja tej dwójki jakiej oczekiwałem i mam nadzieję, że rozwiązanie mnie nie zawiedzie.

Troszkę mam satysfakcję, bo już na początku poprzedniego sezonu porzuciłem to w niebyt. W tamtym czasie było ewidentnie czuć, że coś się ewidentnie psuje w tej serii i jak słyszę, za bardzo się nie pomyliłem.

Widzę, że talk no jutsu nadal w cenie. :D

Walnąłem taką gafę dobre dwa tygodnie temu i aż dziw, że nikt mnie nie poprawił. 😀 Oczywiście w głowie miałem twórcę TK, ale nie wiedzieć czemu połączyłem go wtedy z amazarashi, który też maczał palce w jednym z openingów Akademii. 😅 Tak czy siak oba wykony średnio brzmią w openingu, ale bez nich nie jest już tak źle, ale z pewnością jedne z gorszych utworów tej dwójki.

Wiem, wiem. :D Gram, osobiście bardzo lubię i na anime czekam od momentu zapowiedzi, bo co jak co, ale Genshin ma solidną historię.

Przewinąłem większość odcinka i z góry przepraszam za to ufotable, bo widać, że nie spuszczają z tonu pomimo tragicznego poziomu pierwowzoru. Oby jak najszybciej to skończyli i wzięli się już za inny projekt, gdyż naprawdę marnują swój talent. Ten tytuł nie zasłużył na ufotable.

amazarashi nigdy nie robił dobrej muzyki do MHA. Po prostu wizualia nie pasują kompletnie, dlatego odbiór tego utworu jest tak słaby. Nie jest to może topka tego artysty, ale gdy przesłucha się ten utwór bez openingu na ekranie, to brzmi o wiele lepiej. Niemniej wiadomo, że to kwestia gustu i tyle.

Mam nadzieję, że już przenigdy nic nie skrytykujesz, nie będziesz zły, smutny czy cierpiał z jakiegokolwiek powodu. Przecież są tacy, co mają gorzej, więc od teraz masz zakaz patrzenia na siebie i emanowania negatywnymi emocjami. Żegnam. ;)

No i w końcu się zebrałem żeby dokończyć. Musiałem pierw ochłonąć, bo seria ewidentnie była zbyt napompowana przez niedobrych ludzi i w sumie nadal troszkę jest, ale mniejsza. Ostatecznie druga połowa, czyli cały wątek z egzaminem, minął mi bardzo szybko i niezwykle przyjemnie. Niestety, bądź stety to głównie zasługa studia Madhouse, które zaserwowało nam prawie że techniczne arcydzieło oraz pobocznych postaci, których poczynania śledziłem z większym zaciekawieniem i obawą o ich los (nawet jak tworzone na jedno i to samo mentalne kopyto) niż naszej trójki głównych bohaterów, gdzie Fern oraz Stark byli w pewnym momencie już nie do zniesienia przez swój charakter i interakcje pomiędzy nimi, a nie ukrywam, że do pewnego momentu ich relacja nawet mi się podobała. Potem stała się już tylko nużąca i irytująca. Frieren ostatecznie i na szczęście jakoś wydostała się z tego wora, bo przynajmniej zaliczyła sensowny oraz zauważalny progres charakteru, no ale niczego innego nie oczekiwałem od tytułowej bohaterki, to był wręcz mus. Seria też ma ogólny problem z brakiem konsekwencji w strukturze i prowadzeniu opowieści. Nie wie czym jest, czym chce być i dokąd ostatecznie zmierza, ale to chyba problem już u autora, bo ewidentnie rzucał pomysłami na lewo i prawo, bo sam zapewne nie był do końca przekonany co chce żeby z tego powstało. Niemniej wrażenia są ogólnie bardzo pozytywne, gdyż seria potrafiła wciągnąć i zaskoczyć, ale arcydziełem nigdy bym tego nie nazwał, bo zbyt dużo tu dziur i pójścia na skróty w sferze głównie fabularnej.

Natomiast już tak kończąc, to dla takiego Landa, Ubel i może spin­‑offka z ich wspólnego wypadu na jakąś misję, to kontynuację obejrzałbym z pewnością :D a tak to nie wiem, po prostu obawiam się ponownego przyjazdu i konfrontacji z kultobusem. Skutecznie starają się popsuć przyjemność z oglądania czegokolwiek.

Zgodzę się, że 5 odcinek był niezwykle schematyczny i odstawał treścią od poprzednich, ale nadal mi osobiście przyjemnie się go oglądało. Myślę, że po prostu nadal wierzę, że będzie to jeden z lepszych przeciętniaków z tego gatunku.

Opening to klasa. Hipnotyzujący. Reszta jak na razie bezbłędnie odzwierciedla klimat komiksu. Może być hit.

Z początku wydawało się, że będzie to zwykły przeciętniak jakich wiele, a jednak coś jest pod tą pokrywką. Seria ma pomysł na siebie, jest niejednoznaczna i z tego powodu wciąga. Warte kontynuowania.

10. Najlepszy romans szkolny jaki w życiu oglądałem.

A pomimo tego i tak dobrze pamiętam naszego Jezuska i cieszę się, że wraca. :D

Gdy człowiek te 4 lata temu obejrzał to [link] lub to [link] marzył o czymś wielkim. Hype był przeogromny, oczekiwania jeszcze większe, a szczególnie po zapowiedzi serialu. Czy po tym ostatnim odcinku pierwszego sezonu jestem usatysfakcjonowany? Nie wiem. I to jest w tym wszystkim najgorsze, bo po prostu nie wiem… Seria miała trochę problemów (reżyseria, źle zbalansowane tempo wydarzeń i akcji, zmiany względem pierwowzoru), ale też kilka świetnych momentów (dark aria w 3 odcinkach). Była zwyczajnie nierówna. Natomiast ostatecznie, pomijając wszelki hype i oczekiwania uważam, że na tym etapie seria prezentuje się naprawdę dobrze, ale mogło być też o wiele lepiej. Przez to, jak i również przez niestworzone marzenia fanów, fana jakim jestem nadal twierdzę, że fanowskie animacje manhwy są lepsze. :D Oczywiście na pewno obejrzę kontynuacje, są przecieki o planowanych przynajmniej 6 sezonach, więc spokojnie będę oglądał do momentu finału arcu z mrówami, bo to najbardziej ikoniczna i epicka potyczka tego tytułu. Jak tam dowiozą, to będę w stanie im darować wszelkie potknięcia. Pewnie się zawiodę, ale warto marzyć.

A no i prawie zapomniałem. Po czasie, bo po czasie, ale doceniam niezwykle za całokształt ending. Naprawdę świetny.

Chciałbym tylko zapytać, czy coś co jest wspaniałe może mieć problemy? Czym jest tutaj wspaniałość? Obiektywnym określeniem zajebistości tworu, czy subiektywną oceną pomijającą problemy? Każdy ma prawo narzekać i chwalić, każdy ma prawo się mylić, pytanie czy robisz to umyślnie, czy nieumyślnie dla większych idei? Tym bardziej jak się jest świadomym tego z czym tytuł ma problem i jakie ma błędy, a mimo wszystko uważać, że jest ideałem, a przynajmniej tak wynika z opinii ogółu i kultu wyznawczego szerzącego ze swojej bańkowej perspektywy szczerą i jedyną prawdziwą opinię, ale z zewnątrz wygląda to jak bull­‑shit bez jakiejkolwiek solidnej argumentacji poza powiewem świeżości tam gdzie tego nie ma. Kto ma rację? Nikt i wszyscy. Ale nadal bawi mnie bezsensowność wszystkiego co się wokół tej serii dzieje, bo w gruncie rzeczy każdy się myli i każdy ma rację. Wypada jedynie wyciągnąć średnią dla świętego spokoju, a nie za wszelką cenę słuchać każdej z baniek, bo są to dwie skrajne głupoty, które w końcu same siebie wytępią. Szczerze to jest chyba pierwszy przypadek w historii, gdzie grupa chcąc pomóc tytułowi szkodzi mu diametralnie, powodując często nieuzasadnione głosy sprzeciwu, ale nie dlatego, że te sprzeciwy nie mają racji, one już z zasady i na starcie nie mają, bo powstał kult szerzący całkowicie przeciwne ideały negujące wszystko co złe, nawet jak znajdzie się coś solidnie uargumentowanego. Nikt tutaj nie wygra, będą tylko stratni.

Nienawidzę jak coś nie ma sensu, ale…

Jak nie możesz wygrać z wiatrakami, to się nim stań. Szpiedzy w grupie są mniej zauważalni, a od środka łatwiej coś rozwalić. :D

Kurcze no… bawiłem się naprawdę świetnie, nawet chyba lepiej niż w pierwszym sezonie, ale… czuje dziwne uczucie, taki niedosyt połączony z lekkim rozczarowaniem. Czuję, jakby ostateczna konkluzja tego sezonu okazała się w gruncie rzeczy taka sama jak w sezonie pierwszym, a liczyłem na jakąś zmianę.  kliknij: ukryte  Rywalizacja bohaterek dawała pewne nadzieje, tym bardziej, że o wiele bardziej polubiłem Mimimi, ale niestety finalnie znowu miałem pecha, chociaż uważam iż to lepszy wybór dla samego Tomozakiego. Plus za duży rozwój postaci pobocznych, lecz z drugiej strony szkoda, że nadal odpowiedź na kluczowe pytanie serii pozostaje nieznane i ciekaw jestem kiedy ono padnie. Przed ostatnim odcinkiem wiedziałem jak ocenię tą pozycją, a po obejrzeniu już sam nie wiem… Po prostu czegoś mi zabrakło, tego zaskoczenia połączonego z uszczęśliwieniem mojego gustu, ale w gruncie rzeczy sam autor pierwowzoru pokazuje nam tym epizodem czym się kierował przy wyborze, a dokładniej za pomocą samej sztuki, powieści Kikuchi co ładnie się komponuje z jej relacją z Tomozakim. Czekam na kolejny sezon z zaciekawieniem co pokaże i mam nadzieję, że w końcu dostaniemy coś z przeszłości Aoi, dlaczego jest taka jaka jest i konkretny finał całej opowieści.

Nie lubię się powtarzać, ale skończyłem oglądać, więc tylko podsumuję w skrócie swoje wrażenia, które zmianie nie uległy. Obok nowelki to nie stało i stać już nie będzie. Animatorzy pokpili sprawę po całości, zmieniając na gorsze wiele scen oraz dialogów przez co niektóre wydarzenia mogą wydawać się nie na miejscu/bez sensu i nawet technicznie seria prezentuje się kiepsko. Co więcej, obejrzałem ponownie w większości sezon pierwszy, aby coś potwierdzić i tam chociaż ta warstwa techniczna była na dobrym poziomie (pamiętając, że mówimy tutaj o serii stricte poświęconej szkolnemu życiu), a w tym sezonie (zresztą 2 też) nawet tego nie ma, a o zniszczonej treści już nawet nie chce mi się więcej pisać. Zmarnowany potencjał, duże rozczarowanie (tak, nawet po tak średnim sezonie 2 miałem jakieś niewielkie nadzieje na coś lepszego) i niestety brak w tym momencie oznak na poprawę w przyszłości przy okazji ewentualnych kolejnych sezonów. I mogę w sumie brzmieć troszkę dziwnie z perspektywy osób, które pierwowzoru nie tykały, bo dla nich ta seria może wydawać się w miarę solidna. Oczywiście nie twierdzę, że nowelka jest obiektywnie dziełem wybitnym, ale naprawdę nie zdajecie sobie sprawy jak to anime mogło być bardzo dobre, gdyby tylko odpowiednio podejść do wykonania.

Jak wcześniej pisałem, że powinno być już tylko lepiej, tak teraz muszę zweryfikować swoje wypociny, bo niestety ten epizod był średni. Nie jestem specjalistą, ale według mnie reżyseria tego odcinka strasznie kuleje, wszystko dzieje się zbyt dynamicznie, sceny zbyt szybko przeskakują, a niektóre też zmieniają względem pierwowzoru. Przez to wszystko cały epizod ciężko się ogląda. Szkoda, bo to właśnie ta walka w manhwie spowodowała, że tak bardzo polubiłem ten tytuł, a tutaj została ona potraktowana troszkę po macoszemu. Chyba trzeba się jednak nastawić na nierówną serię, która będzie przeplatać bardzo dobre momenty ze średnimi. Oby tylko w przyszłości wybrali odpowiednie walki do tych zwyżkowych momentów.

A ja sobie wejdę z butami w dyskusję i napiszę od siebie proste zdanie. Mi się bardzo dobrze ogląda ten sezon, tak samo dobrze jak poprzedni. Jestem nawet zaskoczony samym sobą jak bardzo mi ten tytuł się podoba. Przede wszystkim wciąga i przez to każdy odcinek ucieka w sekundę. Myślę, że to przez relacje pomiędzy postaciami, albo przez coś czego jeszcze nie jestem wstanie określić.

Właśnie po to jest tutaj Sawano. Dla mnie muzyka zrobiła 90% roboty. Jeśli tą walkę zrobili tak, to myślę, że większość obaw można wyrzucić do kosza, a przynajmniej na dłuższą chwilę. Ten odcinek mnie uspokoił i myślę, że dalej będzie tylko lepiej.